muntiri (p. 357) s. [sometimes முந்திரிகை, முந்தி ரை.] The 32th part of a whole, being of two parts, கீழ்முந்திரி, and மேல்முந்திரி, ஓர்சிற்றி லக்கம். [Compare இம்மி.] 2. [for முந்திரிகை.] Grape-vine. முந்திரிமேற்காணிமிகுவதேற்கீழ்தன்னையிந்திரனாவெ ண்ணிவிடும். When a poor man adds a fraction to his pittance he is ready to think that he shall become Indra. (நாலடி.) 35)

mūcai (p. 361) s. A crucible; an earthen mould for casting melted metals, மருட்கை. W.p. 669. MOOSHA. 30)

muci (p. 356) கிறேன், க்கிறேன், ந்தேன், த்தேன், ப்பேன், வேன், முசிய, முசிக்க, v. n. To faint; to become dejected. இளைக்க. 2. To grow thin, to become weak, மெலிய; [from Sa. Muc'ha.] முசிப்பு, v. noun. Languor, debility, மெலிவு. (சது.) 2. The waist, as நுசுப்பு. முசிப்பாற, inf. To rest, to revive, to take comfort. முசிப்பாற்ற, inf. To comfort, console. முசிப்பாற்றி, s. Rest, refreshment, comfort, as இளைப்பாற்றி. 69)

muylai (p. 357) s. [prov.] A kind of root, ஓர் கோரைக்கிழங்கு. See முசலை. 47)

muṭṭṉ (p. 356) s. A dunce. See முட்டாள். 124)

mucalai (p. 356) s. A root, கோரைக்கிழங்கு. 66)

muṇṭitam (p. 356) s. Baldness after shaving the head, மொட்டை. (Sa. Mun'dita.) 145) *

muṟṟu (p. 359) கிறேன், முற்றினேன், வேன், முற்ற, v. n. To become mature, to ripen, முதிர. 2. To become hard, solid, வயிரங்கொள்ள. [improp. முத்து.] (c.) 3. To be finished, completed, முடிய. 4. v. a. To complete, to finish, முடிக்க. 5. To blockade, to shut up a port, வளைக்க. (p.) காய்முற்றிப்போயிற்று. The fruit is ripe. காரியமுற்றிப்போயிற்று. The matter has become aggravated. வியாதிமுற்றிப்போனது. The disease is incurable. முற்ற, inf. [as adv. vul. முட்ட.] Entirely, fully, முடிய. முற்றநனைந்தவனுக்கீரமில்லை. There is no wetting him who is well drenched. வழிமுற்றஎன்கூடவந்தான். He came with me all the way. முற்றமுடிய, as adv. To the close. முற்றவிட, inf. To leave fruits to ripen. முற்றவும், adv. Wholly, as முற்றும். முற்றவுணர, inf. To be deeply impressed. முற்றாய்தம், s. The letter ஃ with its full sound--as distinct from ஆய்தக்கு றுக்கம். முற்றியலுகரம்--முற்றுகரம், s. The letter உ in its full quantity, unabbreviated உ--as distinct from குற்றுகரம், as கடு poison, கதவு, door, and not as in மதகு, sluice, உதடு, lip, &c. முற்றியைபு, s. Rhyming in the last letter in all the feet. See தொடை. முற்றிழை, s. A lady completely adorned. முற்றிழாய். O thou who hast adorned thyself with perfect jewels. (p.) முற்றுகை, v. noun. [com. முற்றிக்கை.] Straitness, distress, want, [vul. முட்டு கை.] 2. [vul. முத்திக்கை.] Blockade, seige. சாப்பாட்டுக்கெனக்குமெத்தமுற்றிக்கையாயிருக்கி றது. I am in-great distress for want of food. பட்டணத்தைமுற்றிக்கைபோட்டார்கள். They beseiged the town. முற்றும், A finite verb, வினைமுற்று, as முடியும். 2. A relative future participle, as முற்றுங்காலத்தில், in ending time. 3. [adverbially.] Wholly, entirely, all, முழு தும். 4. [substantively.] The end, finis, the end of a book, கடை. ஒருநாள்முற்றும்என்னசெய்தாய். What have you been doing a whole day. முற்றல், v. noun. Any thing which has become old and hardened, the core or heart of a tree.--oppos. to இளைசு. 2. Old age, மூப்பு. 3. Ending, முடிதல். 4. As முற்றுகை, 2. கத்தரிக்காய்முற்றலாயிருக்கிறது. The brinjalfruit is over-ripe [hard]. 17)

muṉṉilai (p. 361) s. The instrumental cause, துணைக்காரணம். 2. A female addressed in verse, by way of embellishment, as மகடூ முன்னிலை. 3. [in gram.] The second person, the person or thing spoken to. (சது.) 4. Help, defence, security. (R.) 5. (Colloq.) One's presence; [ex நிலை.] அவன்முன்னிலையிலப்படிச்சொல்லுவாயா. Will you say so before him? 7)

muṉṉai (p. 361) s. [vul. மின்னை.] A tree whose leaf is used for pot-herbs and whose root is medicinal; entire-leaved Premna, Premna integrifolia; L. ஓர்மரம். 2. See முன். --The different varieties are எருமைமுன்னை, காட்டுமுன்னை, பசுமுன்னை, பேய்முன்னை, which see. 15) *