muṉai (p. 359) s. Point, sharpened end, tenon, edge, front, நுனி. [Tel. குனை, கொனை.] 2. A cape, or head-land-projection, நீண்டுகூரிய நிலம். 3. Battle, fight, war, யுத்தம். 4. Hatred, பகை. 5. Superiority, eminence, priority, முதன்மை. 6. Boldness, audacity, துணிவு. 7. Dislike, aversion, வெறுப்பு. 8. As முனை, 6. முனைவிழுந்துபோயிற்று. The point is fallen off. 2. Valor has become prostrate. முனையாய்வருகிறது. Coming up boldly, or with spirit. அந்தமுனையிலிருந்துஇந்தமுனைமட்டும்வருகிறான்..... He comes from that point to this. இவன்கத்திமுனையில்நிற்கிறான். He stands on the point of a sword; is in haste to fight. முனை, 5. The five different ways of procuring a livelihood, சீவனமுனை: 1. வா ள்முனை, by the sword; 2. கொழுமுனை, by the plough; 3. எழுத்தாணிமுனை, by the style or pen; 4. கதிர்முனை, by the distaff and weaving; 5. ஊசிமுனை, by the needle. முனைகாரன்-முனையுள்ளோன், s. A courageous person, a valiant or brave man, தைரியவான். முனைகுலைய, inf. To be dispirited. See குலை, v. முனைகேடு, v. noun. Disrespect, disgrace, shame, insult. முனைப்பதி, s. An encampment or a lodging place for an army. (சது.) முனைமழுங்குதல், v. noun. Becoming blunt, as the edge of an instrument. 2. Becoming dispirited, losing courage. முனைமுகம், s. The front in battle, as படைமுகம். முனைமுகத்துநில்லேல். Stand not in the van [in battle.] (Avv.) முனையிடம், s. A city, town, or village in a barren country, பாலைநிலத்தூர். (சது.) 2. Battle-field, போர்க்களம். 25)

muṭkku (p. 356) s. A curve, a bend, மடக்கு. 2. A winding crooked street, as முடுக்கு. 3. A finger ornament, விரலணியிலொன்று. அதுமூலைமுடக்காயிருக்கிறது. The street is very crooked. அதுஒருமுடக்கு. It is a crooked nook. முடக்கடி, v. noun. Hindrance, objection, thwarting. முடக்கற்றான், appel. n. [also முடக்குற் றான் and முடக்கொத்தான்.] A medicinal plant, Heart-pea, curing palsy and goul, Cardiospermum Halicacabam. முடக்குக்குடல், s. The small guts, as மடக்குக்குடல். முடக்குச்சரக்கு, s. Damaged goods, as கிடைச்சரக்கு. முடக்குப்பனை, s. A crooked palmyratree. 101)

mukkāṇiyr (p. 356) s. [pl.] A class of brahmans, ஓர்வகைப்பார்ப்பார். (p.) 49)

muttirikai (p. 357) s. An engraved signet or seal-ring, எழுத்துப்பதிந்தமோதிரம். (சது.)--In Wils. a sealed or signed paper. 26)

muḷai (p. 358) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To spring, to sprout--as seeds, shoots, horns, hair, the beard, &c., to germinate, vegetate, வெளிப்பட. (c.) 2. To appear, to come to light, அரும்ப. நீஎங்கேயிருந்துமுளைத்தாய். Where did you come from? முளைப்பு, v. noun. Growth, growing, production, வளருகை. 2. Springing, sprouting as seeds; shooting as horns, hair, &c., அரும்புகை. 46)

mūṉṟu (p. 361) s. [adj. and s. vul. மூணு.] Three. மூன்றக்கினி, s. The three household fires, as முத்தீ. மூன்றத்தொருபங்கு, s. A third part. மூன்றரைமாற்றுச்சக்கரச்சுழி. See சுழி. மூன்றவத்தை, s. Three states of the mind, as திரியாவஸ்தை. மூன்றாங்கட்டு, s. The third and last bandage to a broken limb--a phrase implying a decisive opinion. மூன்றாங்கால், s. The first foot of the marriage பந்தல். which is set up on the third day before the wedding, a lucky day--the third, fifth or seventh being always chosen. 2. Consanguinity of the third degree. (c.) மூன்றாம்பாட்டன், s. [com. மும்பாட் டன்.] The grand-father's grand-father. மூன்றாம்முறைக்காய்ச்சல், s. Tertian fever. மூன்றாய்மடிக்க, inf. To fold three times. மூன்றாவது, appel. n. That which is third. 2. [as an adv.] Thirdly.

muccūṭum (p. 356) adv. Entirely, altogether, wholly, as முழுவதும். [Colloq.] அவன்சொல்லுகிறதுமுச்சூடுந்தப்பிதம். What he says is all false. 92)

mūkkṟṭṭai (p. 361) --மூக்கிரட்டை, s. A plant, Boerhaavia procumbens, ஓர்பூடு. 17)

muẕuttam (p. 358) s. [corrupt. of முகூர்த்தம்.] Auspicious time, சுபவேளை. (இராமா.) 34)

mūrtti (p. 361) s. The body, figure or shape, உடல், உருவம். W. p. 668. MOORTTI. 2. A form of deity, தேவன். 3. One of the five feminine forms of Siva, corresponding to சத்தியோசாதம். 4. Argha, அருகன். 5. Siva, சிவன். 6. Buddha, புத்தன். உம்முடையமூர்த்திவந்தத்தால். By your gracious auspices; (lit.) by your forms. (R.) மும்மூர்த்திகள், s. The Hindu Triad. See மு, adj. மூர்த்திகரம், s. Divinity, divine nature, essence, தெய்வீகம். மூர்த்திகன், s. Kumara, the younger son of Siva, குமரன். 2. Bhairava, a form of Siva, வைரவன். மூர்த்திதரிப்பிக்க, inf. To put on a form. 2. To inspire an image with its god; to consecrate an image. மூர்த்திமான், s. Deity in any form of body. 69) *