mūcālai (p. 361) s. Stupidity, சோம்பு. 2. That which is void of beauty, neatness, &c., அந்தசத்தமற்றது. (p.) 27)

mutuvr (p. 357) s. Poets, &c. See முது. 15)

mukai (p. 356) s. An opening bud, as முகிழ். 2. A crowd, கூட்டம். 3. A large earthen vessel, மிடா. (சது.) நாண்முகை, s. A fresh blown flower. 44)

mū (p. 361) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், மூக்க, v. n. To become old, to be older than others, to be senior, முதுமையுற. (c.) 2. To end, முடிய. மூத்தபிள்ளை. The first-born. மூத்தமகன். The first-born son. மூத்தமருமகன். A son-in-law married to the eldest daughter. மூத்ததிருப்பதிகம், s. A small poem by புனிதவதி, a poetess. மூத்தது, appel. n. That which is older than the other. மூத்ததுமோழைஇளையதுகாளை. The oldest is without horns, the youngest is a bull. [prov.] மூத்தவன், [fem. மூத்தவள்.] One who is older than others; a superior. மூத்தார், s. [hon.] The husband's elder brother, புருஷன்தமையன். மூத்தாள், s. Elder sister, அக்காள். 2. The elder sister of Lukshmi, as மூதேவி. 3. An old woman, கிழவி. 4. A mistress, as தலைவி. மூத்தோர், appel. n. [pl.] Old men, elders; honorable and eminent persons. மூத்தோர்சொல்வார்த்தையமிர்தம். The advice given by seniors is nectar. (Avv.) மூத்தோன், An elderly man, from 48 to 64. See பருவம். 2. An elder brother, அண்ணன். 3. The elder son of Siva, விநா யகன். 4. A senior. மூப்பு, v. noun. Seniority, முதுமை. 2. Superiority, pre-eminence, தலைமை. எல்லாம்அவன்மூப்பிலேவிட்டிருக்கிறது......All things are left to his management. அவன்எனக்குமூப்பாயிருக்கிறான். He is older than I am. 2. He is my head. மூப்பர், s. [pl.] Elders in age, or dignity. 2. [Chris. usage.] Deacons, commonly சபைமூப்பர். மூப்பன், s. A head man of the low castes. 2. An elder, a president, தலைவன். மூப்பானசுவாமி, s. A principal officer in the Travancore country. (Beschi.) மூப்பி, s. [pl. மூப்பிகள், மூப்பிமார்.] A mistress; a woman of distinction. மூப்புமுகனை, s. [prov.] The influence of seniority, priority, superintendence. மூவாமுதல், s. An epithet of the Deity, as never growing old, and never ceasing to be, கடவுள். (p.) மூவாமருந்து, s. A preservative. (p.) 19)

mūṭai (p. 361) s. A sack, a bag for a beast, பொதிப்பை. 42)

mūlai (p. 361) s. Corner, angle, கோணம். [Tel. மூல.] 2. A house, வீடு. 3. One of the intermediate points of the compass. மூலையிலிருக்கிறவனைமுற்றத்துக்கிழுக்கப்பார்க்கிறான். He tries to drag one from the house, i. e. into a quarrel. நான்ஒருமூலையிலேமுடக்கிக்கொண்டேன். I took my bed in a corner. [privately.] தென்கிழக்குமூலை. South-east. தென்மேற்குமூலை. South-west. வடகிழக்குமூலை. North-east. வடமேற்குமூலை. North-west. மூலைக்காற்று, s. Wind blowing from an intermediate point. மூலைக்குடா, s. A distant room in a large house, a place or corner in a large field. மூலைக்குமுட்டாயிருக்க, inf. To be fit for nothing, to be cast aside. மூலைக்கை, s. A beam from a corner to the ridge of a roof. மூலைத்திசை, s. Intermediate points of the compass, distinct from பெருந்திசை. மூலைமுடக்கு, s. A crooked way, a nook. மூலையரம், s. A three-sided rasp. மூலையோட, inf. To run out too far as a corner, to run out of square. மூலையோட்டம்--மூலைவாங்கல், v. noun. A diagonal extending out of square. மூலைவாக்கு, s. A diagonal position. மூலைவேர், s. The root which runs in a diagonal direction. 73)

muṇṭitam (p. 356) s. Baldness after shaving the head, மொட்டை. (Sa. Mun'dita.) 145) *

mumuṭam (p. 357) s. Entire renunciation, perfect self-denial, துறவு. (p.) 41) *

mukku (p. 356) s. A corner of a street, a nook, as முடுக்கு. 2. Hard pains great effort, பிர யாசம். 3. [Tel. for மூக்கு.] Nose. 4. See முக்கு, v. என்னை அந்தமுக்கிலேகண்டான். He saw me in the corner of that lane. வெகுமுக்குமுக்குகிறான். He takes great pains. 52)

muẕuttu (p. 358) கிறேன், முழுத்தினேன், வேன், முழுத்த, v. a. To plunge or dip any one or thing, to drown another, as அமிழ்த்த. 35)