muẕaittl (p. 358) s. Inarticulate sounds, vocal sounds, having no written characters, எழுத்தின்றியஒலி. (சது.) 2. An unwritten language, one not reduced to letters or characters, எழுத்தில்லாப்பாஷை. 38)

mukku (p. 356) கிறேன், முக்கினேன், வேன், முக்க, v. n. To make violent efforts as a woman in child-birth, to travail, to strain at stool. 2. To press any thing under water, to immerse, as அழுக்கு. 3. [in cant.] To eat in large mouthfuls, உண்ண. தண்ணீரிலேமுக்கியெடு. Sink it in the water and draw it up. உன்னாலானமட்டும்முக்கிப்பார். You use your utmost endeavor. முக்கியெடுக்க, inf. To strain in lifting. முக்கல், v. noun. Confused sounding of voices from a crowd. (சது.) முக்கு, v. noun. Straining at stool. 2. Suffocation--a திக்குமுக்கு. 53)

mū (p. 361) A syllabic letter formed of ம் and ஊ. 9)

mukmṉ (p. 356) s. Civility, politeness; officiousness, உபசாரவார்த்தை. (சது.) 2. Flattery, முகஸ்துதி; [ex முகம்.] முகமன்சொல்லுதல்--முகமன்பேசுதல், v. noun. Flattering. 9)

muṇṭam (p. 356) s. The head, தலை. 2. The forehead, நெற்றி. 3. A shaved head, a bald pate, மழித்ததலை. 4. (c.) A headless trunk, உடற்குறை. W. p. 665. MUN'DA. 5. A naked body, நிர்வாணசரீரம். 6. A ball or globe, உண்டை. 7. [in anat.] The trunk. 8. One of the Upanishads. See உபநிடதம். முண்டமாய்நிற்கிறான். He stands naked. முண்டாகாரம், s. A headless form, or figure; [ex ஆகாரம்.] 138) *

mukuntaṉ (p. 356) s. One free from passion; an epithet of Vishnu, விஷ்ணு. W. p. 663. MUKUNDA. 40) *

muttikkai (p. 357) s. [com. for முற்றிக்கை.] Seige, அரண்வனைப்பு. 25) *

mū (p. 361) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், மூக்க, v. n. To become old, to be older than others, to be senior, முதுமையுற. (c.) 2. To end, முடிய. மூத்தபிள்ளை. The first-born. மூத்தமகன். The first-born son. மூத்தமருமகன். A son-in-law married to the eldest daughter. மூத்ததிருப்பதிகம், s. A small poem by புனிதவதி, a poetess. மூத்தது, appel. n. That which is older than the other. மூத்ததுமோழைஇளையதுகாளை. The oldest is without horns, the youngest is a bull. [prov.] மூத்தவன், [fem. மூத்தவள்.] One who is older than others; a superior. மூத்தார், s. [hon.] The husband's elder brother, புருஷன்தமையன். மூத்தாள், s. Elder sister, அக்காள். 2. The elder sister of Lukshmi, as மூதேவி. 3. An old woman, கிழவி. 4. A mistress, as தலைவி. மூத்தோர், appel. n. [pl.] Old men, elders; honorable and eminent persons. மூத்தோர்சொல்வார்த்தையமிர்தம். The advice given by seniors is nectar. (Avv.) மூத்தோன், An elderly man, from 48 to 64. See பருவம். 2. An elder brother, அண்ணன். 3. The elder son of Siva, விநா யகன். 4. A senior. மூப்பு, v. noun. Seniority, முதுமை. 2. Superiority, pre-eminence, தலைமை. எல்லாம்அவன்மூப்பிலேவிட்டிருக்கிறது......All things are left to his management. அவன்எனக்குமூப்பாயிருக்கிறான். He is older than I am. 2. He is my head. மூப்பர், s. [pl.] Elders in age, or dignity. 2. [Chris. usage.] Deacons, commonly சபைமூப்பர். மூப்பன், s. A head man of the low castes. 2. An elder, a president, தலைவன். மூப்பானசுவாமி, s. A principal officer in the Travancore country. (Beschi.) மூப்பி, s. [pl. மூப்பிகள், மூப்பிமார்.] A mistress; a woman of distinction. மூப்புமுகனை, s. [prov.] The influence of seniority, priority, superintendence. மூவாமுதல், s. An epithet of the Deity, as never growing old, and never ceasing to be, கடவுள். (p.) மூவாமருந்து, s. A preservative. (p.) 19)

muḷri (p. 358) s. The lotus, தாமரை. 2. The wood used for a burnt sacrifice, ஓமவிறகு. 3. A fire-brand; a meteor or falling star, கடைக்கொள்ளி. 4. A forest, காடு. 5. Subtility, நுண்மை. 6. Fire, நெருப்பு. 7. A thornbush, முட்செடி. 8. Wood, விறகு. (சது.) முளரியான், s. Brahma, பிரமன் 40)

mūrtti (p. 361) s. The body, figure or shape, உடல், உருவம். W. p. 668. MOORTTI. 2. A form of deity, தேவன். 3. One of the five feminine forms of Siva, corresponding to சத்தியோசாதம். 4. Argha, அருகன். 5. Siva, சிவன். 6. Buddha, புத்தன். உம்முடையமூர்த்திவந்தத்தால். By your gracious auspices; (lit.) by your forms. (R.) மும்மூர்த்திகள், s. The Hindu Triad. See மு, adj. மூர்த்திகரம், s. Divinity, divine nature, essence, தெய்வீகம். மூர்த்திகன், s. Kumara, the younger son of Siva, குமரன். 2. Bhairava, a form of Siva, வைரவன். மூர்த்திதரிப்பிக்க, inf. To put on a form. 2. To inspire an image with its god; to consecrate an image. மூர்த்திமான், s. Deity in any form of body. 69) *