murukku (p. 358) கிறேன், முருக்கினேன், வேன், முருக்க, v. a. To destroy, to ruin, அழிக்க.2. To melt, or dissolve, as உருக்க. 3.To kill, கொல்ல. (P.) முருக்கல், v. noun. Destroying; melting; killing. (சது.) 10)

mucuppti (p. 356) s. Barracks for soldiers, as பாசறை. (சது.) 81)

mūlai (p. 361) s. Corner, angle, கோணம். [Tel. மூல.] 2. A house, வீடு. 3. One of the intermediate points of the compass. மூலையிலிருக்கிறவனைமுற்றத்துக்கிழுக்கப்பார்க்கிறான். He tries to drag one from the house, i. e. into a quarrel. நான்ஒருமூலையிலேமுடக்கிக்கொண்டேன். I took my bed in a corner. [privately.] தென்கிழக்குமூலை. South-east. தென்மேற்குமூலை. South-west. வடகிழக்குமூலை. North-east. வடமேற்குமூலை. North-west. மூலைக்காற்று, s. Wind blowing from an intermediate point. மூலைக்குடா, s. A distant room in a large house, a place or corner in a large field. மூலைக்குமுட்டாயிருக்க, inf. To be fit for nothing, to be cast aside. மூலைக்கை, s. A beam from a corner to the ridge of a roof. மூலைத்திசை, s. Intermediate points of the compass, distinct from பெருந்திசை. மூலைமுடக்கு, s. A crooked way, a nook. மூலையரம், s. A three-sided rasp. மூலையோட, inf. To run out too far as a corner, to run out of square. மூலையோட்டம்--மூலைவாங்கல், v. noun. A diagonal extending out of square. மூலைவாக்கு, s. A diagonal position. மூலைவேர், s. The root which runs in a diagonal direction. 73)

mūcu (p. 361) கிறேன், மூசினேன், வேன், மூச, v. n. To swarm, throng, cover as flies, மொய்க்க. 2. [com. ஊச.] To be spoiled or destroyed, கெட. (சது.) கறிமூசிப்போயிற்று. The curry is spoiled. [Madras usage.] மூசுண்டை, s. [loc.] A spoiled cake. மூசல், v. noun. Swarming, thronging. 2. Being spoiled; dying. 28)

muracu (p. 357) s. Drum, a tabor, as முரசம். 2. A war-drum, போர்ப்பறை. 3. [prov.] The gums, பல்லினடித்தசை. 4. The twenty-sixth lunar mansion of the Hindus, உத்திரட்டாதி நாள். முரசுவைத்தல், v. noun. Possessing or being allowed to keep drums, as men of rank. 51)

mukkṟṭṭai (p. 356) s. Spreading hog-weed. See மூக்கறட்டை, மூக்கிரட்டை. 47)

mūñci (p. 361) s. The face of a beast--as குரங்குமூஞ்சி, பன்றிமூஞ்சி; also vul. of children and others. மூஞ்சியிலேகாறியுமிழ்ந்தான். He hawked and spit in his face. மூஞ்சிசுண்ட, inf. To contract the face through anger or scorn. மூஞ்சியைக்காட்ட, inf. To pout. கோணல்மூஞ்சி, s. [com. கோணமூஞ்சி.] Grimace. 35)

muṉṉu (p. 361) கிறேன், முன்னினேன், வேன், மு ன்ன, v. n. To precede, to come near. 2. [also உன்னு.] To think, நினைக்க. (p.) முன்னல், v. noun. Thinking, நினைத் தல், (சது.) 2. Preceding, முந்துதல். முன்னாமை, [negative.] Non-precedence. 2. Absence of thoughts, நினையாமை. 14)

muẕungku (p. 358) v. a. [improp.] To swallow, devour, eat up. See விழுங்கு. 33) *

mullai (p. 358) s. The November-flower, Jasminum Trichotomum, embracing two species, ஓர்கொடி. 2. A sylvan tract of country. See திணை. 3. [in love poetry.] Married life. See திணை. 4. Melody, இசை. 5. Chastity, கற்பு. 6. Victory, வெற்றி. 7. A creeper, வனமல்லிகை, jasminum angustifol. 8. One of the five arrows of மன்மதன். (சது) முல்லைக்கருப்பொருள், s. Men, beasts and other living creatures, things and employments peculiar to a wood-land district. viz: 1. முல்லைத்தலைவன், chiefs, heads, as குறும்பொறைநாடன், தோன்றல் with their females; 2. முல்லைத்தெய்வம், the god Krishna; 3. முலலைத்தொழில், occupations-as feeding cows, grappling with bulls, dancing hand in hand, &c; 4. முல்லைநீர், jungle-rivers; 5. முல்லைப்பண், melody, as சாதாரி; 6. முல்லைப்பறை, drums, as பம் பை; 7. முல்லைப்புள், birds, as jungle-fowl, &c.; 8. முல்லைப்பூ, flowers, the November flower, as above; 9. முல்லைமரம், trees, as Cassia and Memecylon tinctorium; 1. முல்லைமாக்கள், inhabitants, cowherds, shepherds, &c.; 11. முல்லையாழ், lute, known by the name of முல்லை; 12. முல்லையுணவு, food, the சாமை, millet, வரகு grain, different kinds of pulse; 13. முல்லையூர், the town, as பாடி; 14. முல்லைவிலங்கு, beasts, the stag and hare. முல்லைக்காலம், s. The two rainy months August and September, with the dark part of the day. முல்லைக்கான்யாறு, s. A river having its source in woods. (p.) முல்லைமுதற்பொருள், s. Principal things in a woodland country or forest, connected with the soil and season of the year, as முதற்பொருள், under அகப்பொருள். முல்லையர், s. [pl.] A caste of people who keep cattle, and reside in முல்லை. tracts, shepherds, இடையர். முல்லையுரிப்பொருள், s. Continuing solitary, as lovers, especially a bride-as உரிப்பொருள், under அகப்பொருள். 19)