muṟukku (p. 359) கிறேன், முறுக்கினேன், வேன், முறுக்க, v. n. To wrest, distort, pervert, twist; to twist a rope, திரிக்க. 2. To chafe the limbs of another to promote the circulation of blood, முறுக்கிப்பிடிக்க. 3. v. n. To be angry, to chafe, to be irritable, பிணங்க. (c.) ஏன்நீமுறுக்கிக்கொண்டிருக்கிறாய். Why are you angry? முறுக்கித்தேய்க்க, inf. To chafe the hands and legs in rubbing on oil for bathing. முறுக்கிவிட, inf. To screw the pins of a fiddle, &c. 2. (fig.) To induce, to instigate. அவனைமுறுக்கிவிட்டுச்சும்மாஇருந்தான். He was quiet, having instigated the man. முறுக்கு, v. noun. A kind of cake, ஓர்பண்ணிகாரம். 2. Disagreement, discord, rancor, பிணக்கு. 3. Wresting, twisting, முறுக்குகை. 4. (fig.) An upright posture of a person, in full dress, நெறிப்பு. 5. An authoritative air, impertinence, வீறாப்பு. 6. Compactness of an unblown flower, as தளை. இந்தக்கயிறுஅதிகமுறுக்கேறியது. This cord is too much twisted. ஆள்வெகுமுறுக்காயிருக்கிறான். He is well dressed. கொடிமுறுக்கு, s. Overtwisted rope, twine or thread. முறுக்கடிக்க, inf. To oppose another's command. முறுக்கவரை, s. A kind of bean, அவரை, Dolichos tetragonolabus. முறுக்காணி, s. [poet. மாடகம்.] Screw for a violin, lute, &c. முறுக்காற்றுதல், v. noun. Loosening what is twisted too much. முறுக்கிழை, s. Well twisted cottonthread. 2. A kind of striped cottoncloth, ஓர்வகைச்சேலை. முறுக்குக்கொம்பு, s. Winding horns of cattle. முறுக்குடைத்தல்--முறுக்குவாங்குதல், v. noun. Untwining or untwisting. முறுக்குப்பணிகாரம், s. A twisted cake. முறுக்குப்பண்ண, inf. To be saucy, haughty. முறுக்குமீசை, s. A twisted mustachio, commonly of wrestlers. 2)

muṭngku (p. 356) கிறேன், முடங்கினேன், வேன், முடங்க, v. n. To bend, contract, மடங்க. 2. To become lame or maimed, கைகால்முடங்க. 3. To be hindered, frustrated, தடைபட. (c.) முடங்குளை, s. A lion, as having a mane, சிங்கம். 2. A horse's mane, குதிரையின் பிடர்மயிர்; [ex உளை.] (சது.) முடங்கல், v. noun. Contraction from paralysis, &c., ஓர்நோய். 2. Being bent, as a bow or curved as a wall, மடங்கல். 3. A bambû as curving, மூங்கில். 4. A folded palm-leaf letter, ஓலை. 5. The தாழை tree, Pandanus. முடங்கு, v. noun. Contraction by disease, as முடங்கல், 1. (R.) 103)

muḷvu (p. 358) s. A porcupine, முட்பன்றி. (சது.) 41)

mūttl (p. 361) Being old. See மூ, v. 55) *

mukiẕ (p. 356) --முகிழி, க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To fold or close up, as a flower its petals, குவிய. (p.) முகிழ்த்தல், v. noun. [also முகிழ்ப்பு.] Closing or folding up of petals. (சது.) 36) *

muñl (p. 356) s. A musquito, a gnat, கொசுகு. 97) *

mū (p. 361) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், மூக்க, v. n. To become old, to be older than others, to be senior, முதுமையுற. (c.) 2. To end, முடிய. மூத்தபிள்ளை. The first-born. மூத்தமகன். The first-born son. மூத்தமருமகன். A son-in-law married to the eldest daughter. மூத்ததிருப்பதிகம், s. A small poem by புனிதவதி, a poetess. மூத்தது, appel. n. That which is older than the other. மூத்ததுமோழைஇளையதுகாளை. The oldest is without horns, the youngest is a bull. [prov.] மூத்தவன், [fem. மூத்தவள்.] One who is older than others; a superior. மூத்தார், s. [hon.] The husband's elder brother, புருஷன்தமையன். மூத்தாள், s. Elder sister, அக்காள். 2. The elder sister of Lukshmi, as மூதேவி. 3. An old woman, கிழவி. 4. A mistress, as தலைவி. மூத்தோர், appel. n. [pl.] Old men, elders; honorable and eminent persons. மூத்தோர்சொல்வார்த்தையமிர்தம். The advice given by seniors is nectar. (Avv.) மூத்தோன், An elderly man, from 48 to 64. See பருவம். 2. An elder brother, அண்ணன். 3. The elder son of Siva, விநா யகன். 4. A senior. மூப்பு, v. noun. Seniority, முதுமை. 2. Superiority, pre-eminence, தலைமை. எல்லாம்அவன்மூப்பிலேவிட்டிருக்கிறது......All things are left to his management. அவன்எனக்குமூப்பாயிருக்கிறான். He is older than I am. 2. He is my head. மூப்பர், s. [pl.] Elders in age, or dignity. 2. [Chris. usage.] Deacons, commonly சபைமூப்பர். மூப்பன், s. A head man of the low castes. 2. An elder, a president, தலைவன். மூப்பானசுவாமி, s. A principal officer in the Travancore country. (Beschi.) மூப்பி, s. [pl. மூப்பிகள், மூப்பிமார்.] A mistress; a woman of distinction. மூப்புமுகனை, s. [prov.] The influence of seniority, priority, superintendence. மூவாமுதல், s. An epithet of the Deity, as never growing old, and never ceasing to be, கடவுள். (p.) மூவாமருந்து, s. A preservative. (p.) 19)

muẕācu (p. 358) கிறேன், முழாசினேன், வேன், முழாசு, v. n. [prov.] To burst up, blaze up, as சுவாலிக்க. முழாசு, v. noun. Blazing, conflagration. 27)

muṭukku (p. 356) கிறேன், முடுக்கினேன், வேன், முடுக்க, v. a. To urge or force together, அ வசரப்படுத்த. (c.) கடனைக்குறித்துமெத்தமுடுக்கினான். He has urgently demanded payment of the debt. 116)

mutumai (p. 357) s. Antiquity, oldness, பழமை. 2. Old age, முதுவயசு. 3. An old saying, பழமொழி. (சது.) 14)