mūcāppu (p. 361) s. Cloudiness, duskiness as மந்தாரம். 2. Difficult breathing, முட்டுமூச்சு. மூசாப்பாயிருத்தல், v. noun. Gathering of clouds in stormy weather. மூசாப்புவாங்குதல். The dispersing of clouds. 26)

mucuṭṭai (p. 356) s. A kind of climbing plant, Ipon&oea candicans, ஓர்கொடி.--It is of two varieties, பேய்முசுட்டை, see பேய்; பொன்முசுட் டை, Cassampelos pareira. 79) *

mukiram (p. 356) s. [improp.] A mirror. See முகுரம். 30)

muci (p. 356) கிறேன், க்கிறேன், ந்தேன், த்தேன், ப்பேன், வேன், முசிய, முசிக்க, v. n. To faint; to become dejected. இளைக்க. 2. To grow thin, to become weak, மெலிய; [from Sa. Muc'ha.] முசிப்பு, v. noun. Languor, debility, மெலிவு. (சது.) 2. The waist, as நுசுப்பு. முசிப்பாற, inf. To rest, to revive, to take comfort. முசிப்பாற்ற, inf. To comfort, console. முசிப்பாற்றி, s. Rest, refreshment, comfort, as இளைப்பாற்றி. 69)

muccil (p. 356) s. [prop. முற்றில்.] A toy. See முச்சி. (சது.) 91)

muṟṟm (p. 359) s. [improp. முத்தம்.] The court-yard in a house, முன்றில். (c.) 13)

mukkūṭl (p. 356) s. A mountain, ஓர்மலை. (p.) முக்கூடற்பள்ளு, s. [vul. முக்கூடப் பள்ளு.] A species of popular poetry, not included in the ninety-six varieties, ஓர் பிரபந்தம். 57)

mukāvḷi (p. 356) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To confront, முகதலைக்க. (R.) 27)

mūkku (p. 361) s. Nose, nostril, நாசி. 2. A bird's beak, பறவைமூக்கு. 3. Spout of a pot, or kettle, கலயத்தின்மூக்கு. 4. Lip of a cup or lamp, விளக்கின்மூக்கு. 5. Chit-point of a seed, தானியத்தின்மூக்கு. இல்லிமூக்கு--சில்லிமூக்கு, s. A bleeding nose. மூக்கடைப்பு, v. noun. Hinderance of breath through the nostrils. மூக்கணாங்கயிறு-மூக்காங்கயிறு, s. The rope or string which is put through a bullock's nose for a bridle. மூக்காங்கயிறுகுத்துகிறது. Perforating a bullock's nose for the string. மூக்கந்தண்டு, s. [com. மூக்காந்தண்டு.] Bridge of the nose. மூக்கரிகத்தி, s. [poet. குளிரி.] An instrument for nipping betel-leaves. (சது.) மூக்கறிவு, s. Knowing by smell. மூக்கறை, s. A person with an amputated nose; in contempt, மூக்கறைப்பயல். மூக்கறைச்சி--மூக்கறைப்பெண், s. [masc. மூக்கறையன்.] A woman deprived of her nose by amputation or disease. மூக்கறையனுக்குவாழ்க்கைப்பட்டால்முன்னும்போ கவிடான்பின்னும்போகவிடான். A woman whose husband has no nose can neither go forward nor backward; applied to a fickleminded master. மூக்கன், s. A man with a large nose. See காக்கைமூக்கன். மூக்காங்கொழுந்து--மூக்குக்கொழுந்து, s. End of the nose. மூக்காலேபோகிறசீவன். A living being which breathes its last by the nose; said of men in contempt. மூக்காலேயழுதல், v. noun. Snivelling, crying through the nose. மூக்கிலி, appel. n. A plant, Portalaca meridiana, சொக்களிப்பூடு. 2. As மூக்கறை. மூக்குக்கண்ணாடி, s. [high dialect சுலோ சனம்.] A pair of spectacles. மூக்குக்குத்துதல், v. noun. Perforating the nose of a child born after the death of two previous children, to preserve its life. மூக்குச்சளி--மூக்கூளை, s. Mucus of the nose. மூக்குச்சாத்திரம், s. See சரசாஸ்திரம். மூக்குச்சிந்த--மூக்குச்சீற, inf. [also சளிச்சிந்த.] To blow the nose. மூக்குத்தளுக்கு, s. A gold-ring worn in one nostril, by some women. மூக்குத்தி, s. A nose-ornament, or jewel. மூக்குத்திபோட்டிருக்கிறாள். She wears a nose-jewel. மூக்குத்தூள்--மூக்குப்பொடி, s. Snuff. மூக்குப்பிளவை, s. An ulcer on the nose. மூக்குப்பூருதல், v. noun. [vul.] Perforating the nose. மூக்குமயிர், s. Hair in the nostrils. மூக்குமயிர்பிடுங்கினாலாட்பாரங்குறையுமா. Will one's weight be diminished by pulling out the hair from the nostrils?--said of mean savings. [prov.] மூக்குவாளி, s. A ring worn in one nostril. மூக்குறிஞ்ச, inf. See உறிஞ்சு, v. மூக்கைச்சுளித்தல்--மூக்கைநெறித்தல், v. noun. Turning up the nose. மூக்கைத்தீட்டுதல், Whetting the beak as a bird. மூக்கையுமுகத்தையுங்காட்டுதல். Showing an alluring face, as a courtezan. 2. Looking sullen, displeased, &c. பிள்ளைமூக்கையுமுகத்தையுங்காட்டிக்கொண்டிருந் தாலேபோதும். If the child would only shew its [pretty] face and nose, it would suffice; said by a mother after its death. மூக்கொற்றி, s. A gold ring set with a stone or jewel. மூக்கொற்றிக்காய், s. The unripe fruit of the Thumbergia racemosa, used in food. மூக்கொற்றிக்கோரை, s. A grass, Scirpus antarcticus. மூக்கொற்றிப்பூடு--மூக்கொற்றிப்பூண்டு, s. A plant, Inula Indica. 21)

mutu (p. 357) adj. Old, ancient, original; [ex முதுமை.] முதாரி--முதாரு--முதாருகன்று, s. A calf almost weaned. முதாருபால், s. Milk of a cow almost dry. (c.) முதியகொல்லை, s. A garden long under cultivation. முதியர்--முதியோர், s. [pl.] Elders, old persons, மூத்தோர். 2. Superiors, பெரி யோர். 3. Those well instructed or educated, கற்றோர். முதியன், s. An elder, a senior. முதியான், s. A grown up youth, a young man, adolescens, வாலிபன்; opposed to பொ டித்தான். முதுகன்று, s. A weaned calf. முதுகாடு, s. An ancient forest, பிறங் கியல். 2. As சுடுகாடு. (p.) முதுகாஞ்சி, s. A treatise in which instruction, and admonition, are given by learned men, ஓர்பிரபந்தம். முதுகாட்டுத்தரிசு, s. Lands left waste upwards of fifteen years. (Govt. usage.) முதுகால்வெற்றிலை, s. Betel leaves of the last season.--opp. to இளங்கால்வெற்றிலை. முதுகுன்று, s. A primitive mountain, as விருத்தாசலம். (p.) முதுக்குறைவு, s. Great knowledge, பேரறிவு. (சது.) 2. Knowledge of spiritual things, திவ்வியஞானம். 3. Puberty [of a female], பெண்புத்தியறிகை. (p.) முதுசார்வு, s. [prov.] Palmyra or Talipot leaves of the second remove from the last tender shoot. See இளஞ்சார்வு. முதுசொம், s. See சொம். முதுசொல், s. An old word or saying. முதுதவம், s. [also முதியதவம்.] Penance of old time. முதுநிலம், s. Brackish ground, களர். 2. A large extent of barren ground, பெரும்பாழ்நிலம். முதுபயிர், s. Ripe grain. See பயிர். 2. A grown tree ready to bear. முதுமகன், s. An epithet of the planet Saturn, சனி, elder son of Sûrya. முதுமொழி, s. An ancient saying. முதுவர், s. [pl.] Poets, புலவர். 2. Prime ministers of a state, councillors, மந்திரியர். 3. Persons of erudition, acquainted with ancient learning, மூதுணர்ந் தோர். 4. Elders, old persons, honorable men, மூத்தோர். 12)