muṇngku (p. 356) கிறேன், முணங்கினேன், வேன், முணங்க, v. n. To be subject to, அடங்க. (சது.) 2. [Colloq.] To speak in a suppressed tone, குரலையடக்கிப்பேச. 135)

muktā (p. 356) --முகதாவு--முகத்தாவு, [Arab.] In presence of, before one's face; in person, முகத்தின்முன். முகதாவிலேபேசிக்கொள். Speak in person. முகதாவிலேநின்றான். He stood in the presence [of the king, &c.]. 7)

mu (p. 356) . A syllabic letter, compounded of ம் and உ. 2)

mū (p. 361) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், மூக்க, v. n. To become old, to be older than others, to be senior, முதுமையுற. (c.) 2. To end, முடிய. மூத்தபிள்ளை. The first-born. மூத்தமகன். The first-born son. மூத்தமருமகன். A son-in-law married to the eldest daughter. மூத்ததிருப்பதிகம், s. A small poem by புனிதவதி, a poetess. மூத்தது, appel. n. That which is older than the other. மூத்ததுமோழைஇளையதுகாளை. The oldest is without horns, the youngest is a bull. [prov.] மூத்தவன், [fem. மூத்தவள்.] One who is older than others; a superior. மூத்தார், s. [hon.] The husband's elder brother, புருஷன்தமையன். மூத்தாள், s. Elder sister, அக்காள். 2. The elder sister of Lukshmi, as மூதேவி. 3. An old woman, கிழவி. 4. A mistress, as தலைவி. மூத்தோர், appel. n. [pl.] Old men, elders; honorable and eminent persons. மூத்தோர்சொல்வார்த்தையமிர்தம். The advice given by seniors is nectar. (Avv.) மூத்தோன், An elderly man, from 48 to 64. See பருவம். 2. An elder brother, அண்ணன். 3. The elder son of Siva, விநா யகன். 4. A senior. மூப்பு, v. noun. Seniority, முதுமை. 2. Superiority, pre-eminence, தலைமை. எல்லாம்அவன்மூப்பிலேவிட்டிருக்கிறது......All things are left to his management. அவன்எனக்குமூப்பாயிருக்கிறான். He is older than I am. 2. He is my head. மூப்பர், s. [pl.] Elders in age, or dignity. 2. [Chris. usage.] Deacons, commonly சபைமூப்பர். மூப்பன், s. A head man of the low castes. 2. An elder, a president, தலைவன். மூப்பானசுவாமி, s. A principal officer in the Travancore country. (Beschi.) மூப்பி, s. [pl. மூப்பிகள், மூப்பிமார்.] A mistress; a woman of distinction. மூப்புமுகனை, s. [prov.] The influence of seniority, priority, superintendence. மூவாமுதல், s. An epithet of the Deity, as never growing old, and never ceasing to be, கடவுள். (p.) மூவாமருந்து, s. A preservative. (p.) 19)

mutirai (p. 357) s. [prov.] A kind of tree, ஓர்ம ரம். 2. A general name given to காராமணி, அவரை, கொள்ளு, and other pulse. (p.) முதிரைப்பலகை, s. A plank of the above tree. 8)

muṉṉm (p. 361) s. Thought, intention, கருத்து. 2. Mind, மனம். 3. A tree, Mimosa, சீக்கிரிமரம், (சது.) 4. see முன். 12)

muṇṭiram (p. 356) s. One of the thirty-two Upanishads. See உபநிடதம். 146)

mukurttam (p. 356) --முகூர்த்தம், s. A division of time, forty-eight minutes or the thirtieth part of a day and night, ஓர்கால வரையறை. W. p. 667. MUHOORTTA. 2. [com. முழுத்தம்.] An auspicious hour, &c., astrologically fixed for a wedding, laying the foundation of a building, &c., சுபவேளை. முகூர்த்தத்திலேதிருமங்கிலியந்தரிக்கவேணும். The wedding badge must be tied at the auspicious time astrologically fixed. முகூர்த்தந்தப்பிப்போயிற்றா. Is the auspicious time passed? முகூர்த்தக்கால், s. The first pole of a nuptial booth set at a propitious hour. See கலியாணக்கால்நாட்டுதல் under நாட்டு, &c. முகூர்த்தநாடி--முகூர்த்தநேரம்--முகுர்த் தவேளை, s. An auspicious hour. முகூர்த்தமிடுதல்--முகுர்த்தம்வைத்தல், v. noun. Fixing an auspicious hour for marriage. முகூர்த்தவிசேஷம், s. The good effect of a propitious time. 42) *

muntiri (p. 357) s. [sometimes முந்திரிகை, முந்தி ரை.] The 32th part of a whole, being of two parts, கீழ்முந்திரி, and மேல்முந்திரி, ஓர்சிற்றி லக்கம். [Compare இம்மி.] 2. [for முந்திரிகை.] Grape-vine. முந்திரிமேற்காணிமிகுவதேற்கீழ்தன்னையிந்திரனாவெ ண்ணிவிடும். When a poor man adds a fraction to his pittance he is ready to think that he shall become Indra. (நாலடி.) 35)

mūṉṟu (p. 361) s. [adj. and s. vul. மூணு.] Three. மூன்றக்கினி, s. The three household fires, as முத்தீ. மூன்றத்தொருபங்கு, s. A third part. மூன்றரைமாற்றுச்சக்கரச்சுழி. See சுழி. மூன்றவத்தை, s. Three states of the mind, as திரியாவஸ்தை. மூன்றாங்கட்டு, s. The third and last bandage to a broken limb--a phrase implying a decisive opinion. மூன்றாங்கால், s. The first foot of the marriage பந்தல். which is set up on the third day before the wedding, a lucky day--the third, fifth or seventh being always chosen. 2. Consanguinity of the third degree. (c.) மூன்றாம்பாட்டன், s. [com. மும்பாட் டன்.] The grand-father's grand-father. மூன்றாம்முறைக்காய்ச்சல், s. Tertian fever. மூன்றாய்மடிக்க, inf. To fold three times. மூன்றாவது, appel. n. That which is third. 2. [as an adv.] Thirdly.