mutl (p. 356) s. The first, the beginning, ஆதி. 2. Stock, principal, fund, capital, money at interest; original cost, பணமுதல். 3. God, Deity, the First, or the Supreme Being, கடவுள். 4. Et c&ae;tera, and so on, as முத லிய. 5. The seventh case of nouns, as சுரன்முதல்வந்தஉரன்மாய்மாலை, the strong illusive darkness that came out of the parched ground. 6. [as a preposition.] From, henceforth, &c., as இதுமுதல். முதலங்கேபோ. Go first there. வட்டியுமுதலுமிழந்தேன். I have lost principal and interest. முதல்கட்டாது. The capital is insufficient. முதலிலார்க்கூதியமில்லை. Those without a capital will be without profit. கண்டுமுதல், s. Produce in kind. See காண். கைமுதல், s. Principal on hand. பறிமுதல், s. Confiscation. முதலது, s. That which is first, a mode of expressing, முதற்று. முதலவன், s. He who is the first, as முதல்வன். முதலற்றுப்போக, inf. To be totally extinguished, spoken of a family. முதலனுமானம், s. Inference of a future effect from a present cause. See அனுமா னம். முதலாய், adv. Also, so much, even. தண்ணீர்முதலாயிங்கேகிடையாது. There is not even water to be got here. முதலாவது, appel. n. That which is first or foremost. முதலான. And so on. புலிகோணாய்முதலானதுஷ்டமிருகங்கள். Tigers, wolves and the like wild beasts. முதலாளி, s. Proprietor, president, chief. முதலி, s. The first, முதல்வன். 2. [hon. முதலியார்.] A title of Vellalas, and some other classes. 2. A title of rank in Ceylon. முதலிச்சாதி, s. A caste, ஓர்சாதி. முதலிடம், s. The first place, a place of rank. முதலியன. Et c&ae;tera, other things. முதலியோர், s. [pl.] The remaining persons, others, and so forth. முதலிலனாதல், v. noun. Eternity. See அறுகுணம் under குணம். முதலெழுஞ்சனி, s. The tenth lunar asterism, as மகத்துச்சனி. Compare கடை யெழுஞ்சனி and இடையெழுஞ்சனி. முதலோன், s. The Deity, as முதல்வன். முதல்போட, inf. To lay out a capital. முதல்முதல். In the very first, at the very outset or beginning, for the first time. முதல்முதலறுத்தவிளைவிலே. In the very first crop of harvest. முதல்வடி, s. Alcohol, முதல்வடிப்புச் சாராயம். [limited.] முதல்வர், s. Celestials, வானோர். (சது.) 2. Sovereigns, kings, அதிபதிகள். (p.) முதல்வள்ளல், s. The first of the three classes of persons famous for liberality. See வள்ளல். முதல்வன், s. God, He who is the first, the author and ruler of all, கடவுள். 2. An epithet applied by votaries to their respective deities. 3. A king, அர சன். முதல்வி, s. A lady of distinction, தலைவி. (p.) முதல்வேதம், s. The Rig Veda, இருக் கு. முதற்கண், s. The first place, as முத லிடம். (p.) முதற்காரணம், s. Primary cause. See காரணம். முதற்காரணகாரியம், s. The proximate or material cause--as the clay is the cause of a குடம் or earthen pot, which, as an effect, is the clay itself transformed. முதற்காரன், s. A capitalist. முதற்கொடி, s. The first sprout of a creeper. முதற்பட்சம், s. The first or best kind or class. 2. For the most part. முதற்பட்சம்நீவருகிறதில்லை. You don't come at all. முதற்பலம்--முதற்பலன், s. The first fruit or produce of a field. முதற்பா, s. The வெண்பா stanza. முதற்பெயர், s. The chief person, as முதலாளி. 2. [in gram.] Names or nouns denoting the stock or body; oppos. to சினைப்பெயர், those of parts. முதற்பேறு, s. The first-born, தலைப் பிள்ளை. 2. As முதற்பலன். முதற்பொருள், s. Primary arrangements of nature. See அகப்பொருள். முதற்றரம், s. [also முதற்றடவை.] The first time. 2. See தரம். முதனாள், s. The first lunar mansion, அச்சுவினி. (சது.) முதனிலைத்தீவகம்--முதனிலைவிளக்கு, s. A figure in Rhetoric. See தீவகம். முதனிலைத்தொழிற்பெயர், s. Verbal roots with a substantive meaning. See தொழிற்பெயர். முதனூல், s. A rule of the highest authority. See நூல். முதன்மாணாக்கர், s. [also தலைமாணாக் கர்.] Students, or pupils of the first order. See மாணாக்கர், 3. (நன்.) முதன்மை, s. Priority, superiority, supremacy, as தலைமை. முதன்மையானசமயம். The first opportunity. (R.) முதன்மையோர், s. [pl.] The chief, the eminent. 152)

mukāvḷi (p. 356) s. [Hind.] Confrontation, as முகதலை. 26)

mucukuntaṉ (p. 356) s. One of the six Sakravartis, or universal monarchs, ஓர்சக்கர வர்த்தி. 75)

muṭi (p. 356) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To put on the head, a chaplet, a crown, &c., to invest, சூட்ட. 2. To finish, bring to an end, complete, effect, accomplish, முற் றுவிக்க. (c.) 3. To destroy, அழிக்க. கொண்டையிலேபூமுடித்துக்கொண்டாள். She has decked her tuft of hair with flowers. அவன்ஒன்றையும்முடிக்கமாட்டான். He won't effect any thing. பிரசங்கத்தைமுடித்தார். He concluded the lecture. எப்போகலியாணமுடிக்கப்போகிறாய். When are you going to marry? முடித்துப்போட்டாயா. Have you finished it? எனமுடிக்க. It must be done so. (p.) முடித்துக்காட்டல், v. noun. Adducing proofs, examples, illustrations, shewing how rules apply in practice. See உத்தி. முடித்துக்கொடுக்க, inf. To finish a work, for one. 2. See கொடு, v. எத்தனைநாளைக்குள்முடித்துக்கொடுப்பாய்..... In how many days will you finish [my] work? 111)

mukāntrm (p. 356) s. Cause, reason, account sake, means, motive, as ஏது; [ex முகம் et அந்தரம்.] அதற்குமுகாந்தரஞ்சொல்லு. Give a reason for it. அவன்முகாந்தரத்தில்வாங்கினேன். I bought it for his sake. முகாந்தரமாக. [as an adv.] On account of, by means of. அந்தமுகாந்தரமாகநான்வரவில்லை. I did not come for that purpose; 2. I was detained on that account. 21)

muṇṭi (p. 356) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To shave the head, சிரைக்க. (p.) 144) *

mūḷu (p. 361) மூள், கிறேன், மூண்டேன், வேன், மூள, v. n. To kindle, to catch fire, நெ ருப்புப்பற்ற. (c.) எசமானுக்குவேலைக்காரன்மேற்கோபமூண்டது..... The master's wrath was kindled against his servant. அதைமூளவை. Set it on fire. மூளல்--மூளுதல், v. noun. Kindling as fire, anger, &c. 80)

muṇṭaṉam (p. 356) s. Baldness; shaving, மொட்டை. W. p. 665. MUN'DANA. 139) *

muẕi (p. 358) v. To awake. See விழி. 30)

muṟṟu (p. 359) s. Entireness, completeness, மு ழுமை. 2. End, termination, முடிவு. 3. A finite verb, as வினைமுற்று. முற்றுத்தொடர்மொழி, s. A sentence, complete in sense and grammatical in construction. முற்றுப்பயனிலை, s. [in gram.] A finite verb. முற்றுப்பெற, inf. To be finished. முற்றுமடக்கு, s. [in rhet.] Repetition of a whole line through a stanza each time with a different meaning. முற்றுமுரண், s. Contrast in all the feet in rhyming. See தொடை, iv. 8. முற்றுமோனை, s. Rhyming in the first letter of all the feet. See தொடை, i. 8. முற்றுவினை, s. A finite verb, வினை முற்ற, as செய்தான், வந்தான், &c. முற்றெச்சம், s. A finite verb used for a வினையெச்சம். முற்றெதுகை, s. Rhyming of the second letter of all the feet. See தொடை, ill. 8. 16)