meli (p. 363) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To make lean, to make soft. 2. To soften a consonant; also மெலிவிக்க, and மெலியப் பண்ண. (p.) மெலித்தல், v. noun. Making soft; softening a consonant--oppos. to வலித்தல் --as தட்டை to தண்டை. 9)

mel (p. 363) adj. Soft. மெல்ல, adv. [com. மெள்ள.] Slowly, gently. மெல்லணை, s. A soft pillow, or bed, மெத்தை. (p.) மெல்லன், appel. n. The chief of a brackish soil, or of a district near the sea, நெய்தனிலத்தலைவன். மெல்லி, s. A woman, பெண். (p.) மெல்லிக்கை, s. Thinness, ஒஞ்சட்டை. மெல்லிது--மெல்லியது, appel. n. [com. மெல்லிசு.] That which is soft. மெல்லிதாய்நூற்கிறது......Spinning fine threads. மெல்லியநல்லாள், s. A gentlewoman, பெருமாட்டி. (p.) மெல்லியர்--மெல்லியார்--மெல்லிய லார், s. The weak, the emaciated, the delicate, மெலிந்தவர். 2. Women, பெண்கள். மெல்லியல், s. A female, பெண். [pl. மெல்லியலார்.] 2.A tender twig of a tree, இளங்கொம்பு. (சது.) மெல்லியவாழை, s. The soft plantaintree. மெல்லியாள், s. A woman, பெண். (p.) மெல்லியாடோள்சேர். Live with thine own wife. (Avv.) மெல்லினம், s. The class of soft, or nasal consonants, ங், ஞ், ண், ந், ம், ன். மெல்லினவெதுகை, s. One of the இன வெதுகை, in which the second letter of each line is any of the soft consonants. மெல்லெழுத்து, s. A soft or liquid consonant. மெல்லென, inf. To be soft, gentle; used adverbially. மெல்லெனப்பாயுந் தண்ணீர்கல்லையுங்குழியப்பா யும். The water which flows gently will excavate a stone. மென்கணம், s. The soft letters, as மெல்லினம். (p.) மென்சொல், s. A soft or kind word. மென்பால், s. Fertile and cultivated ground; [ex பால், place.] மென்மை, s. Fineness, softness, thinness. See ஊறு. 2. (p.) As மெல்லினம். மென்மையார், s. [pl.] Women, as மெல் லியர். மென்னடை, s. A swan, as a bird of graceful walk, அன்னம். 2. A gentle, slow walk, அன்னநடை. மென்னிலை, s. A mode of using the hands in dancing. See காலட்சணம். 12)

meccu (p. 362) கிறேன், மெச்சினேன், வேன், மெ ச்ச, v. a. [also மெய்ச்சு.] To admire greatly, to wonder, வியக்க. 2. To praise, to extol highly, to flatter, புகழ. 3. To esteem, மதிக்க. தன்னைமெச்சிக்கொள்ளுகிறான்......He boasts himself. மெச்சாதவர்கள், appel. n. Welcome guests, friends, சிநேகிதர். மெச்சல்--மெச்சு, v. noun. Approbation, commendation, உவப்பு. 3)

meyppi (p. 363) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To prove, to substantiate, ருசுப் படுத்த. நீஅதைமெய்ப்பிக்கக்கூடுமா. Can you prove it? 4)

meyppīrm (p. 363) s. A cloud, மேகம். (சது.) 5)

meṉmēlum (p. 363) adv. Moreover, more and more, over and above, as மேலுமேலும். 18)

metu (p. 362) -மெதுவு, s. [a corrup. of மிருது.] Softness. 2. Bluntness of an edge, &c. 3. Gentleness, mildness. (c.) மெதுவாக்க, inf. To make soft, to soften. மெதுவாய்ப்பேச, inf. To speak slowly, gently, modestly. 5)

meẕuku (p. 363) கிறேன், மெழுகினேன், வேன், மெழுக, v. a. [vul. மொழுகு.] To smear, to spread, to coat over with cow-dung, &c., தரைமெழுக. (c.) அவன்செய்தகுற்றத்தையிவன்பூசிமெழுகுகிறான்........ He cloaks [coats over] the faults of the other. மெழுகிடல், v. noun. Daubing a place with cow-dung, தரைமெழுகல். மெழுகுமண், s. Clay used in forming a mould over the figure of wax, in casting. மெழுக்கு, v. noun. Smearing a floor with mashed earth and cow-dung; or with sandal paste. மெழுக்குச்சாத்துதல், v. noun. Smearing a floor. (p.) 16)

meli (p. 363) கிறேன், ந்தேன், மெலிவேன், ய, v. n. To be reduced, emaciated, weak, thin; to shrink, to become lean, gaunt, meagre; to languish; to become reduced in body, mind or circumstances; to be slender, poor, or soft; to assume the form of a soft letter. நான்மெத்தமெலிந்துபோனேன். I became very lean. மெலிந்தஓசை, s. A soft voice. மெலிந்தகுடி, s. An impoverished family. மெலிந்தோன், appel. n. An unfortunate man, விபன்னன். (R.) மெலிவு, v. noun. Weakness, feebleness, thinness, lightness; lassitude. உன்னுடம்புமெலிவாயிருக்கிறது. Your body is wasting. மெலிவடைய, inf. To become reduced in body or circumstances. மெலிவுசெய்ய, inf. To distress, afflict, oppress, துன்பஞ்செய்ய. (p.) 8)

mettai (p. 362) s. Bolster, cushion, pillow, bed, mattress, அமளி. 2. Upper story of a house, மேல்வீடு. (சது.) (c.) 3. [Tel.] A terrace, a terraced house; a house; of different stories, அடுக்குமெத்தை. See அடுக்கு. மெ மெத்தைதைக்க, inf. To make a mattress or guilt. மெத்தைப்பாய், s. A mat for spreading on a mattress. மெத்தைவீடு, s. A terraced house. 2. Upper story, an upstair-house. 10)