viẕu (p. 398) adj. Great; excellent. (p.) விழுப்பொருள், s. Great wealth. 2. An excellent sentiment. 102)

vacikaram (p. 374) s. Beauty, as முகவசிகரம். 2. See வசி. 45)

viputar (p. 395) s. Learned men, அறிஞர். 2. Sagas, men of great wisdom, மிக்ககற்றோர். 3. Celestials, வானோர்; [ex வி et புதர்.] [Sa. Vibhud'ha.] 5) *

vicuvāvacaṉ (p. 390) --விசுவாவசு, s. One of the celestial singers or Gandharbas, ஓர் கந்திருவன். W. p. 789. VISVAVASU.. 7) *

vicutti (p. 389) s. A region of the body. See ஆதாரம். 2. A freeing from, தீர்தல். 3. Equality, நிகர். W. p. 787. VISUD'DHI. 4. Phlegm, ஐயம். 5. Purity, சுத்தம். 6. Correction, good state, ameliorated condition, திருத்தம்; [ex வி et சுத்தி.] 38)

vallapaṉ (p. 378) s. A husband, நாயகன். 2. One beloved or desired, பிரியமுள்ளோன். W. p. 742. VALLAB'HA. 3. See வல்லபம். வல்லபை, s. A beloved wife, பிரியநா யகி. 2. Female of the Asuras, ஓரசுரமாது. (சது.) 3. A mistress, எசமாட்டி. 14)

vṭ (p. 374) adj. Northern; [ex வடக்கு.] வடகரை, s. The north-bank of river, &c. வடகலை, s. A religious mark of the Vaishnuvas. See தென்கலைத்திருமண். 2. Sanscrit literature, வடநூல். வடகாற்று, s. The north wind, வாடை. வடகாற்றடிக்கவந்ததுமழையே. The northwind blows; there will be rain. வடகிரி, s. The north or gold-mountain, Maha-Mêru. வடகிழக்கு--வடகீழ்த்திசை, s. Northeast, வடகிழக்குத்திக்கு. வடகீழ்்திசைப்பாலன், s. Siva as the guardian of the north-west, ஈசானன். வடகைலாயம், s. The northern Kaylasa, or heaven of Siva. வடகோடு, s. The northern horn of the cresent moon. வடகோடை, s. The north-west wind, குன்றுவாடை. வடதிசைப்பாலன், s. Kuvêra, the guardian of the north, குபேரன். வடதேசம், s. Northern countries. வடநடைப்பகுபதம், s. A Sanscrit word formed by a root with a termination--as நீதிமான், a just man; நீதி is the root and மான் the termination. வடநூல், s. A Sanscrit book, சமுஸ்கி ருதசாஸ்திரம். வடநூலோர், s. [pl.] Those learned in Sanscrit, சமுஸ்கிருதசாஸ்திரிகள். வடந்தை, s. North-wind, வடகாற்று. வடபரதம், s. Northern India, See பரதம். வடபாரிசம்--வடபுறம், s. [poet. வட பால்.] Northern side or quarter. வடபாரிசத்தார், s. [poet. வடபாலார்.] People of the north, வடக்கித்தியார். வடமர், s. [pl.] A class of Brahmans, ஓர்வகைப்பிராமணர்; [ex மன்.] வடமலை, s. The mountain called திரு ப்பதி, sacred to Vishnu. 2. Mount Meru, மகாமேரு. வடமலைவாணன்--வடமலைவாண்டன்-வடமலையான், s. A kind of rice-corn, ஓர்வ கைநெல். 2. Vishnu as residing in this mountain, திருப்பதிப்பெருமாள். வடமீன், s. A small star in Ursa Major, as அருந்ததி. வடமுகம், s. The northern quarter, வடபாரிசம். 2. [prov.] Head of a watercourse, in watering garden-beds, நீர்க்கால டைப்பு. வடமேரு, s. The mountain called Maha-Meru, மகாமேரு. வடமேற்றிசைப்பாலன், s. Vayu the guardian of the north-west, வாயு. வடமொழி, s. [in gram.] Sanscrit words, or derivatives from them. வடவேங்கடம், s. The mountain Tirupati, வடமலை, as distinguished from தென்வேங்கடம் or அழகர்மலை, near Madura. See வேங்கடம். வடவேங்கடந்தென்குமரியாயிடை. In that place, between வடவேங்கடம் and தென்குமரி. (தொல்காப்.) 78) *

vākkiyam (p. 382) s. A sentence; a speech of a great, or divine person, an oracle, வே தநியமம். 2. An aphorism, of wise saying. பழமொழி. 3. A proposition, containing the subject, object, and predicate. 4. The system of Astronomy followed in the south, as distinguished from the Surya Siddhantha, of the north, வாக்கியசித்தாந்தம். 5. An astronomical table, or a line in such table, கணிதத்திலொருவரி. w. p. 746. VAKYA. 6. See வாகியம். ஒத்தவாக்கியஅகராதி. A dictionary of parallel passages. (Chris. usage.) மாதுருவாக்கியம். The words of a mother. மூலவாக்கியம். Original text. அவவாக்கியம். An inauspicious, or ominous expression. சுபவாக்கியம். An oracular indication of good. தேவவாக்கியம். An inspired speech, passage or text. பிரதமவாக்கியம். The first major proposition in a syllogism. இரண்டாம்வாக்கியம். the minor proposition. R. de Nobili. 16)

vāṉm (p. 387) s. The atmosphere, firmament, heaven, ஆகாயம். [improp. மானம்.] 2. Rain, மழை; [ex Sa. Vana, water.] 3. [prov.] One of the ornamental lines in a tower, கோபுரத்தினோருறுப்பு. வானஞ்சுருங்கில். If rain be wanting.--see under சுருங்கு. வானசாஸ்திரம், s. Astronomy. வானசோதிகள், s. Heavenly bodies. வானம்பாடி, appel. n. A sky-lark. வானவரம்பன், s. A title of the Sera kings as having a lofty boundary, சேரன்; [ex வரம்பு.] (சது.) வானவர், s. Gods, celestials. வானவருறையுள், s. Residence of the celestials. (c.) வானவர்முதுவன்--வானோர்முதுவன், s. A title of the Sera kings, சேரன். (சது.) 2. An epithet of Brahma, பிரமன். வானவன், s. Any heavenly being of the male sex. 2. (சது.) As வானவர்முது வன். வானவில், s. The rain-bow. வானோர், s. The celestials of different orders. வானோர்கணம், 1. நவவானோர்கணம். The nine orders in heaven according to Romanists: 1. பத்திச்சுவாலிகர், seraphs; 2. ஞானாதிக்கர், cherubim; 3. பத்திராசனர், those who surround the throne of God --These are considered to be invested with, dignity of the first order; 4. நாத கிருத்தியர், those employed on gracious errands, messengers; 5. சத்துவகர் or சத்தி கர், celestial powers; 6. பலத்தவர், those averting evils--These are considered as invested with dignity of the second order; 7. பிதாத்மிகர், principalities or princes of earthly kingdoms; 8. அதிதூதர், archangels; 9. தூதர், angels, ministering spirits. These are of the third order. வி *விகசம், s. [also விகாசம்.] That which is blossoming or opening, as a flower, மலர்ந்தது. W. p. 758. VIKACHA. 16)

vācīp (p. 383) s. [Hind.] Propriety of conduct. அவன்வாசீபாய்க்கொடுத்துவிடுவான். He will pay regularly. 24)