vitutamukam (p. 394) s. A gesture of the head and face expressive of disgust. See முகம், 14. 20)

vitai (p. 394) s. Seed of plants, வித்து. (c.) 2. Greatness, பெருமை. (சது.) விதைகட்ட, inf. To lay up corn for seed. (தீ. 528.) விதைநெல்லெறிய, inf. To sow seed [grain.] விதைப்புனம், s. A spot of ground newly cultivated, as இதை. (சது.) விதைமணி, s. Seed-corn. 26)

viyāpātaṉam (p. 396) s. Killing, murder, கொலை. 33) *

virāttm (p. 397) s. The collection of rent, தண்டல். விராத்தக்காரன், s. A collector of rent, தண்டற்காரன். 21) *

vl (p. 378) --வல்ல, adj. Powerful; hard. சர்வத்துக்கும்வல்ல, Omnipotent. வல்லடி, s. Violence, oppression of a king, or other powerful person, பலவந்தம். வல்லடிவந்துன்னைவாரிக்கொண்டுபோக. May a violent death carry you off. (a curse.) வல்லடியடிக்க, inf. To use violence. வல்லடியிலேபோக, inf. To die prematurely. வல்லடிவழக்கு, s. An unjust lawsuit, a forcible attack on one who is weak; laying hands unlawfully upon one's property. வல்லடிவழக்கைச்சொல்லடிமாமி. As if a son-in-law should say, father-in-law, no harm will come. வல்லணங்கு, s. The malevolent goddess, Durga, துர்க்கை. (சது.) வல்லவன், s. [sometimes வல்லவி.] A mighty man. வல்லவனுக்குப்புல்லும்ஆயுதம். Even grass may be a weapon for a strong man. [prov.] வல்லவனுக்குவல்லவன்வையகத்திலுண்டு....... There is in the world a more mighty man. வல்லமை, s. Power, might, as வலிமை. வல்லமையறைவான், appel. n. One who vaunts his own prowess not knowing that of his adversary. (p.) வல்லாண்மை, s. Manliness; conceitedness. (Colloq.) வல்லார், s. [pl.] Strong persons, the stronger sex, men, சமர்த்தர். (Elli. 179.) 2. [ex வல்லு, v.] Incapable persons, மாட்டாதார். (சது.) 3. Neighbors, அயலார். வல்லார்துக்கம். Mourning for the valiant. வல்லார்கொள்ளை வாழைப்பழமாகும். The plunder of the powerful will vanish as plantain-fruit. prov. வல்லாளராசா, s. A titular name of a local chief of திருவண்ணாமலை. வல்லாளர்கண்டன், s. [com. வல்லாள கண்டன்.] One powerful among the powerful. 2. A dexterous person. வல்லாளன், s. A stout or valiant man, திண்ணியன். 2. A mighty man, வல்லவன். (சது.) வல்லான்--வல்லோன், s. A strong or mighty man. வல்லிசை. s. The treble or high tone in music. 2. A snake, பாம்பு. (சது.) வல்லினம்--வன்கணம், s. The class of hard consonants. See இனம். வல்லினஎதுகை, s. See இனவெதுகை, under எதுகை. வல்லீட்டுக்குற்றி, s. [prov.] A mallet. வல்லெழுத்து, s. Hard consonants, as வல்லினம். வல்லெனல், v. noun. Repetition of a natural sound, as echo, அனுகரணஓசை. வல்லாயன்--வலுவாயன், s. A good speaker, an eloquent man, an orator; (lit.) one having a strong mouth. வல்விலங்கு, s. An elephant, யானை. (சது.) வன்மீன், s. A crocodile--For similar compounds, See வன். (சது.) 9) *

viṭēleṉl (p. 392) s. The repetition of a natural sound, அனுகரணஓசை. (சது.)

vttngki (p. 376) s. A tree. See வத்தேக்கு. 34) *

vyiriym (p. 376) s. A woollen cloth; a cloth made of hair, மயிர்ச்சீலை. (சது.) 96)

vri (p. 376) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To write, to draw lines, எழுத. 2. To paint, சித்திரமெழுத. 3. To bind sticks in regular order for covering a hut, வலிச்சல்வரிய. 4. To tie together the openings of two bags to be laid on a bullock, சாக்குவரிய. (c.) அவன்சும்மாவரிகிறான். He is going on writing. வேஷ்டியைவரிந்துகட்டிக்கொண்டான். He gathered up and tied the folds of his garment round his waist. வீடுவரிந்தாயிற்று. The roof-sticks are regularly tied. வரிகயிறு, s. A rope to tie the loading of a cart. வரிகோணியல், s. A bag joined with another. வரிவடிவெழுத்து, s. Written, in distinction from spoken, letters. 127)

viṭṭai (p. 393) --விஷ்டை, s. The dung of apes, dogs and some other animals, இல த்தி. W. p. 792. VISHT'A.. 15)