vṭṭṇi (p. 375) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To make round or circular, வட்ட மாக்க. 2. v. n. [prov.] To become round or circular, வட்டிப்பாய்வர. வட்டணிக்கை, v. noun. A compass, சுற்றுகை. 2. Roundness, a rounding, வட்ட வடிவு. 26) *

viẕl (p. 398) s. The sweet scented Cuscus grass, Adropogan muricatum, விரணம். 2. A thing of no value or worthless; வீண். 3. See விழு. வேளான்கிரந்தமுப்பார்ப்பான்தமிழும்விழல்விழலே.... For the Sudra to speak Sanscrit, or the brahman, Tamil, is useless; or according to Rott. வெள்ளான்கிரந்தமும்பார்ப்பான்தமிழும்விழவிழ லே. if the Sans. work, Amera Kosha, of வெள்ளான் [Amera Simha] and the Tamil work, தொல்காப்பியம், of பார்ப்பான் [தொல்காப்பி யன்.] be lost, these languages will be of no value. விழற்கட்டுவீடு, s. A house thatched with reed-grass. (சது.) 97)

vl (p. 378) --வல்ல, adj. Powerful; hard. சர்வத்துக்கும்வல்ல, Omnipotent. வல்லடி, s. Violence, oppression of a king, or other powerful person, பலவந்தம். வல்லடிவந்துன்னைவாரிக்கொண்டுபோக. May a violent death carry you off. (a curse.) வல்லடியடிக்க, inf. To use violence. வல்லடியிலேபோக, inf. To die prematurely. வல்லடிவழக்கு, s. An unjust lawsuit, a forcible attack on one who is weak; laying hands unlawfully upon one's property. வல்லடிவழக்கைச்சொல்லடிமாமி. As if a son-in-law should say, father-in-law, no harm will come. வல்லணங்கு, s. The malevolent goddess, Durga, துர்க்கை. (சது.) வல்லவன், s. [sometimes வல்லவி.] A mighty man. வல்லவனுக்குப்புல்லும்ஆயுதம். Even grass may be a weapon for a strong man. [prov.] வல்லவனுக்குவல்லவன்வையகத்திலுண்டு....... There is in the world a more mighty man. வல்லமை, s. Power, might, as வலிமை. வல்லமையறைவான், appel. n. One who vaunts his own prowess not knowing that of his adversary. (p.) வல்லாண்மை, s. Manliness; conceitedness. (Colloq.) வல்லார், s. [pl.] Strong persons, the stronger sex, men, சமர்த்தர். (Elli. 179.) 2. [ex வல்லு, v.] Incapable persons, மாட்டாதார். (சது.) 3. Neighbors, அயலார். வல்லார்துக்கம். Mourning for the valiant. வல்லார்கொள்ளை வாழைப்பழமாகும். The plunder of the powerful will vanish as plantain-fruit. prov. வல்லாளராசா, s. A titular name of a local chief of திருவண்ணாமலை. வல்லாளர்கண்டன், s. [com. வல்லாள கண்டன்.] One powerful among the powerful. 2. A dexterous person. வல்லாளன், s. A stout or valiant man, திண்ணியன். 2. A mighty man, வல்லவன். (சது.) வல்லான்--வல்லோன், s. A strong or mighty man. வல்லிசை. s. The treble or high tone in music. 2. A snake, பாம்பு. (சது.) வல்லினம்--வன்கணம், s. The class of hard consonants. See இனம். வல்லினஎதுகை, s. See இனவெதுகை, under எதுகை. வல்லீட்டுக்குற்றி, s. [prov.] A mallet. வல்லெழுத்து, s. Hard consonants, as வல்லினம். வல்லெனல், v. noun. Repetition of a natural sound, as echo, அனுகரணஓசை. வல்லாயன்--வலுவாயன், s. A good speaker, an eloquent man, an orator; (lit.) one having a strong mouth. வல்விலங்கு, s. An elephant, யானை. (சது.) வன்மீன், s. A crocodile--For similar compounds, See வன். (சது.) 9) *

vitaṇṭai (p. 393) s. [improp. விகண்டை.] Disputation, controversy; investigation, வாக்குவாதம். (உபநி.) W.p.766. VITAN'DA. 2. Hostility, பகை. (c.) விதண்டாவாதம், s. A perverse dispute, wrangle. விதண்டைக்காரன், s. An adversary. விதண்டைக்குச்சொல்லுகிறது. Speaking invidiously. 25)

vaṉam (p. 381) s. A wilderness, an uncultivated country, காடு. 2. A grove surrounding a town, ஊர்சூழ்ந்தசோலை. 3. Water, நீர். W. p. 732. VANA. 4. The basil plant. See துளசி. 5. A place for burning dead bodies, as சுடுவனம். 6. A way, வழி. 7. Beauty, அழகு. (சது.) அங்கேவனமாய்க்கிடக்கிறது. It grows there wild. வனசஞ்சாரம்--வனசஞ்சரிப்பு, s. [appel. வனசஞ்சாரி.] Dwelling, or roaming in a forest, residence in a wilderness. வனசம்--வனருகம், s.[as சலசம்.] A lotus, as water-born தாமரை; [ex சம், உரு கம்.] வனசரம், s. A wild elephant, as living in a forest, or forest-born, வனத்திற்பிறந்த யானை. 2. [prov.] Wilderness, a large jungle, பெருங்காடு. வனசரர்--வனவேடர், s. [pl.] Hunters, foresters. (சது.) வனசுரம், s. Desert, காடு. வனசெந்து, s. Animals of the desert. வனச்சார்பு, s. A sylvan tract, முல்லை நிலம். See சார்பு. வனபூமி, s. A wood-land-country. வனபோசனம், s. A picnic in the woods. 2. A sacred feast held in groves in the month of November to increase the fertility of the fields. வனமல்லிகை, s. The wild jasmine. வனமாலி, s. An epithet of Vishnu, as having worn a garland of the துளசி plant, விஷ்ணு; [ex மாலை.] வனவாசம், s. [appel. வனவாசி.] A dwelling or abiding place of a hermit. வனாந்தரம், s. A desert, or uninhabited place. (c.) 2. Desert after desert; [ex அந்தரம்.] 9) *

vtuvr (p. 376) s. [pl.] Horsemen, cavaliers, குதி ரைப்பாகர். 2. Riders on elephants, யானைப் பாகர். (சது.) 28)

vacikaram (p. 374) s. Beauty, as முகவசிகரம். 2. See வசி. 45)

vāḷai (p. 387) --வாளைமீன், s. A fish, Trichiurus Lepturus. [Sa. Vala.] There are three varieties, ஆற்றுவாளை, Silurus bimaculatus; ஓலைவாளை, another kind of trichiurus; சொட்டைவாளை, another variety. வாளைகடியன், s. A poisonous snake whose bite is said to be fatal; which enters the mouth of rivers. 2)

vitai (p. 394) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To sow seed, வித்திட. 2. [fig.] To make public. விதைப்பு, v. noun. Sowing. விதைப்புக்காலம். The time of sowing. 27) *

vekur (p. 398) s. Prickly heat, as வேர்க்குரு. 256)