iṭm (p. 45) s. Place, room, site, situation, location, spot, station, ஸ்தானம். 2. Ground, foundation, reason, &c., in argument, ஆதாரம். 3. House, one's own place, residence, வீடு. 4. Breadth, width, extension, அகலம். 5. Time, ability, opportunity, convenience, ஏது. 6. (p.) Greatness, பெருமை. 7. The left side, இடதுபக்கம். 8. The three persons in pronouns, மூவிடம்.-They are தன்மை, the first person--முன்னிலை, the second person--and படர்க்கை, the third person. 9. Wealth, riches, prosperity, செல்வம். 1. The air, ஆகாயம். 11. Expanse, spaciousness, விசாலம். இடம்படமெய்ஞ்ஞானங்கற்பினும். Though extensively taught in divine knowledge, (இடம். 11.) (நாலடி.) இடம்படவீடெடேல். Do not build too spacious a house. கேட்டவிடத்திலில்லையென்கிறான். On being asked, he said no. இடக்கை--இடங்கை--இடதுகை, s. The left-hand. இடங்காட்ட, inf. To indulge one, to humor, encourage, &c. இடங்காரம், s. The left hand of a double drum, the end of which is glued, முழவினிடப்புறம். இடங்குறுக--இடமிடைய, inf. To be confined, be narrow, close, to want room to pass, &c., இடம்நெருங்க. இடங்கெட்டபாவி, s. An utterly destitute person, a miserable wretch. இடங்கேடு, s. Poverty, தரித்திரம். இடங்கொடாமை, neg. v. noun. Non-concession, non-indulgence, obstinacy, முருட்டாட்டம். 2. An assumed indifference, &c. in one who has done wrong and conceals it, sang froid, பிடி கொடாமை. இடங்கொடுக்க, inf. To give place, yield, admit. 2. To allow, permit, suffer, grant liberty, permission. இடங்கொள்ள, inf. To take up room, இடம்பிடிக்க. 2. To be spacious, capacious, விசாலமாயிருக்க. இடங்கொள்பூதலம். The wide-spread earth. (நைட.) இடங்கோல, inf. To gain a footing, establish one's self in place. 2. To take preparatory measure, make interest with one, &c. 3. To make larger, wider--as in digging a well, a foundation, &c. இடசாரி--இடச்சுற்று, s. Turning, wheeling, &c. to the left--as in dancing, military tactics, horsemanship, &c. இடஞ்சுழி, s. A curl on the body to the left. இடந்தலைப்பாடு, s. One of the துறை in love poetry--the meeting of lovers in a place previously agreed upon. இடமயக்கம்--இடமலைவு, s. Ascribing things to unnatural places--as pearls to the mountain, gold to the sea, &c. திணைமயக்கு. இடமற்றபிள்ளை, s. A child without fortune. இடமானம், s. A spacious place. 2. An honorable place, (Old Dic.) இடமானமானவீடு, s. A spacious house. இடம்பாடு, s. Width, spaciousness, extensiveness, விசாலம். 2. Wealth, prosperity, greatness, affluence, செல்வம். இடம்பார்க்க, inf. To seek or find a place, a situation, an opportunity. இடம்புரி, s. A conch, a species of shell from which bangles, or handrings are cut, சங்கு. 2. A left hand shell, இடம்புரிச்சங்கு. 3. A species of medicinal plant forming a drug, ஓர்பூடு. 4. A rope twisted to the left, இடப்பக்க மாகமுறுக்கியகயிறு. இடவகை, s. A house, வீடு. (சது.) 2. Local affinity. இடவழு, s. [in grammar.] The wrong use of one person for another. இடவன், s. [prov.] The left ox in the yoke, இடம்பூண்டவெருது. 2. The fellow or mate in a yoke of oxen, கூட்டெ ருது. இடவாகுபெயர், s. A kind of metonymy-as the place for that which is in it, ஆகுபெயர்களிலொன்று. இடவோட்டம், s. The left-hand passage--spoken of the imaginary planets, இராகுகேது இடப்புறமோடல். 2. Every other three of the lunar mansions, being twelve in number. 66)

īṉu (p. 58) --ஈன், கிறது, ஈன்றது, ஈனும், ஈன, v. a. To bear, bring forth. (usually limited to brutes) to cause birth or production, to beget, originate, பெற. 2. To yield, produce, put forth as fruits, &c., காய்க்க. அருளென்னுமன்பீன்குழவி. Kindness which is the offspring of love. (குறள்.) வானமேயீன்றது பூமியேதாங்கிற்று. The heavens produced, and the earth supported--spoken of one in a state of destitution. விரிதிரைப்பரவையீன்றவிளங்கிழை. The ornamented Lukshmi whom the wide billowy sea produced. (நைட.) 42)

ukḷu (p. 59) --உகள், கிறது, உகண்டது, உகளும், உகள, v. n. To leap, jump, bound, spring forward, gallop, leap over, frisk, gambol, குதிக்க. 2. To leap--as a frog, பாய. 3. To pass, கடக்க. (p.) வாளைப்பகட்டினமுகளுந்தண்பணை. The cool (flooded) fields where the varly fish sport. (நைடதம்.) 2)

utai (p. 60) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To rebound, dash against and turn--as water; to receive a counter impulse--as a ball, &c., தாக்கிமீள. 2. v. a. To discharge (arrows), பிரயோகிக்க. நொய்துதைந்துமீளுமால். (The arrows) striking slightly (on the breast) returned. (நைட்.) வாளியுதையினான். He shot arrows. (பாரதம்.) உதை, v. noun. A rebound, recoil. 24)

umiẕ (p. 62) கிறேன், ந்தேன், வேன், உமிழ, v. n. to cast (a liquid) from the mouth, கொப்பளிக்க. 2. To spit, உமிய. 3. (p.) To vomit, retch, puke, eject from an over charged stomach, சத்தியெடுக்க. 4. To emit poison--as from the fangs of a snake; to discharge as arrows; to eject as sparks of fire, to emit as rays; to cast forth as the flower does odor; to yield honey as flowers, to emit sound, சொரிய. நஞ்சுமிழ்வேலினான். He whose dart emits poison. யானைகையுமிழ்நீர். A secretion which the elephant casts. வெங்கணையுமிழ்வில். The bow that discharges the fiery arrows. தழலுமிழ்சிறுகண்யானை. Elephants with eyes of fire. (நைடதம்.) உமிழ்நீர், s. [impr. உமிநீர்.] Spittle, saliva, துப்பல். உமிழ்நீர்குடிக்க--உமிழ்நீரூற, inf. To have the mouth water for things, to covet after. உமிழ்வு, v. noun. Casting from the mouth, spitting, துப்புகை. 2. s. (fig.) Any thing cast from the mouth--as spittle, secretion, vomit, &c., உமிழ்நீர். 79)

uyrttu (p. 63) கிறேன், உயர்த்தினேன், வேன், உயர்த்த, v. a. To lift up, elevate, raise higher--as a wall in building, a heap, &c., உயரச்செய்ய. 2. To raise (the price), increase (expenditure), அதிகப்படுத்த. 3. To promote to higher office, to make great, to exalt, ennoble, dignify, aggrandize, மேலாக்க. 4. To extol, magnify, praise, கனப்படுத்த. 5. To receive one with honors, show respect, treat in a dignified manner, உபசரிக்க. 6. To raise the voice in singing, speaking, &c., to lift up the heart, affections, thoughts, &c., எழுப்ப. 7. To raise an arm, a leg, a weapon, &c., to raise the head above water, raise the head when in a lying posture, மேலெடுக்க. 8. To improve one's character, improve one's dignity, moral worth, raise one's self to a higher degree in preparation for a future state, ஒழுக்கத்தினாலுயர்த்த. 9. To assume, elevate one's self, make much of one's powers, பெருமைப்படுத்த.--Note. Instances of உயர்த் தல், in the past are found in verse, but in the present and future it seems to be seldom or never found. நரகந்தன்படத்தையுயர்த்திக்காட்டும். The cobra raises its hood and exhibits it. சேவலையுயரியதேவநாயகன். The leader of the gods (skanda) who has exalted the cock as his banner. வலனுயர்த்தவண்ணலஞ்சேல். The lofty carp banner which has exalted victory to view. (நைடதம்.) உயர்த்திப்பேச, inf. To dignify, speak of one with high respect. உயர்த்தியாய்க்கேட்க, inf. To bid high in an auction, &c. 16)

uriñu (p. 64) --உரிஞ்சு, கிறேன், உரிஞி னேன்--உரிஞ்சினேன், வேன், உரிஞ--உரிஞ்ச, v. n. and a. To rub one's self, rub as beasts, chafe, உராய. 2. To become rubbed or grazed against a thing, to be bruised, excoriated, grazed off, &c., தேய. 3. To rub against one another--as trees, உரோச. 4. To rub away, wear away by rubbing, grind away --as sandal, to triturate, அரைக்க. (p.) நறுங்குறடுரிஞ்சுபூந்தேய்வை. The soft paste produced by triturating the fragrant sandal wood. (நைட.) உவாமதியுடலுரிஞ்சுதலாற்பிள்ளைவெண்மதியாதனன் றென்பபெரிதவக்கும். The full moon grazing his body (in passing through the window) wished himself young again. (நைட.) 16)

urupu (p. 65) s. Form, shape, வடிவம். 2. [in grammar.] A class of particles comprising four kinds, viz.: 1. வேற்றுமையு ருபு, the particles which form the declensions. 2. வினையுருபு, those that form the inflections of verbs including three species, (a) விகுதி, verbal terminations. (b.) இடை நிலை, characteristics of tense and several other intervening particles in the formation of verbs, derivative nouns, &c. 3. சாரியை, auxiliary, component particles employed in the formation of the two classes of verbs. 4. ஒப்புருபு, particles of terms of comparison. 5. The relative participles, ஆகிய, ஆன, &c., affixed to nouns to make adjectives of them. உருபுத்தொகை, s. The suppression of the characteristics of the cases --as மரநுனி. உருபுப்புணர்ச்சி, s. Sand'hi--the union of the particles of inflections with nouns and pronouns, வேற்றுமையுருபுமுதலிய புணர்கை. உருபுமயக்கம், s. The use of one case for another--as the dative for the local ablative, &c., வேற்றுமையுருபுமாறுகை. அமுதம்பூவையைக்கிள்ளையையருத்தி. Feeding the minor and parrot with milk--here the objectives are used for the dative. (நைட.) உருபுமாலை, s. Declension of nouns. உருபுவிரி, s. The expression of the case--as மாத்தினுனி. உவமையுருபு, s. A particle of comparison--as மதிபோலுமுகம், face like the moon. சொல்லுருபு, s. The use of a word for a particle representing the case--as, தடிகொண்டடித்தான், He beat with a stick-here கொண்டு is used for ஆல்; அவனைக்காட் டிலும்வலியன். This person is more powerful than the other. 23) *

uruvm (p. 65) s. Shape, form, figure, likeness, features, gestures, &c., வடிவம். 2. Beauty, symmetry, அழகு. 3. Image, idol, statue, சொரூபம். 4. Body, human or other, உடல். 5. (p.) Color, good color, நிறம். உருவத்தார்புனையவந்தவொண்டொடி. Adorned with bracelets, the damsel came to invest her lover with a beautiful garland. (நைட.) உருவங்காட்டி, s. A glass, mirror, looking glass. உருவசாத்திரம், s. The knowledge of the shape, feature, lines, &c., of the human body, including palmistry and physiognomy, considered as indicating the moral and mental characteristics of the individual. See கலைஞானம். உருவமாற, inf. To be transformed. உருவமெடுக்க, inf. To assume a form--as a deity, வடிவமெடுக்க. 35)

uṟuttu (p. 68) கிறேன், உறுத்தினேன், வே ன், உறுத்த, v. a. To cause to be, to originate, உண்டாக்க. 2. To form, constitute, ஏற்படுத்த. 3. To insert, introduce, சேர்க்க. 4. To render, produce, வருவிக்க. 5. To erect, construct, நாட்ட. 6. To bring in contact, clap together, make an impression on the mind, தாக்க. 7. To cause smarting irritation, &c. --as dust in the eye, a rough or uneven surface to one sitting, or lying down from the protrusion of his bones, வருத்த. 8. To produce mental pain--as by a sarcastic remark, &c., மனதிலுறுத்த.--Note. The meanings of this word are commonly determined by the noun prefixed to it, and it may generally be construed by the form to cause to be, &c. See எலும்புறுத்த, below. புரவிபண்ணுறுத்திடுவார். They equipped the horse. (நைட.) மருங்கினிற்கச்சியாப்புறுத்தான். He bound the girdle about his waist. (சேதுப்.) காலிலேகல்லுறுத்துகின்றது. The pebbles hurt my feet. உறுத்திப்பேச, inf. To speak so as to make an impression on the mind. 2. To speak with energy, earnestness, &c. எலும்புறுத்த, inf. To cause a smarting irritation--as the bones by being protruded. துன்புறுத்த, inf. To cause suffering. For many words compounded with this verb, such as கண்ணுறுத்த, பயமுறுத்த, மனமுறு த்த, வற்புறுத்த, &c., see in their respective places. 2)

uḷru (p. 67) --உளர், கிறேன், உளர்ந்தேன், வேன், உளர, v. a. To adjust or clean feathers with the beak--as birds, சிறகுகோத. 2. To shake the wings and feathers, சிறகுதற. 3. To shake off, scatter, sprinkle, strew, சிந்த. (நிகண்டு.) 4. To try, tune, or play on a lute, &c., with the fingers, யாழினரம்புதடவ. (p.) 5. v. n. To whirl about, whiffle--as wind, காற் றுளர. 6. [prov.] To turn about or be loose --as a pin, or screw, சுழல. 7. [vul.] To stir, move either bodily or mentally, அசைய. நரம்புளர்ந்தமுதமூறுமங்கையர்பாடல். The singing of the damsels who sweetly played on the lute-- (நைட.) இவ்வளவுசொல்லியுஞ்சற்றுமுளருகிறானில்லை.... Though I have said so much, he is not yet moved. சிறையுளர்ந்தயல்சூழ். (Birds) that flock in the neighborhood adjusting their feathers with the beak-உளர்ச்சி, v. noun. Whirling, சுழற்சி. உளர்வு, v. noun. Whirling, whiffling, moving, stirring, turning, being loose, சுழற்சி. 2. Fluctuation, wavering, உளர்கை. 36)

uḷai (p. 67) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To ache or suffer pain in the limbs from weariness, cold, rheumatism, நோவ. 2. To gripe, suffer pain--as persons with dysentery, வயிறுளைய. 3. To ache--as the gums in teething, பல்லுவலிக்க. 4. To suffer--as in bringing forth young, சூலுளைய. 5. To suffer either in mind, or body; to be in a state of suffering, வருந்த. In most of the meanings, a dragging or moving pain is implied. உனக்குமுதுகுளைகிறதா? Does your back ache? i. e. why do you behave so as to incur punishment? உளைந்துளைந்துபேச, inf. To express regret again and again from revolving in mind an injury received. மூக்குளைய, inf. To ache--as the nose. இடுப்புளைய, inf. To feel pain in the hips-as in child-bearing, or as persons in some diseases, or after a long walk. மனமுளைய, inf. To be pained in mind from unkind conduct or expressions. கால்கையுளைய, inf. To suffer pain in the arms and legs. வாயுளைய, inf. To be tired as the mouth by constant talking. வாயுளையுமளவுமலட்டினான். He chattered till his mouth ached. வயிறுளைய, inf. To suffer as in bringing forth young. 2. To suffer with dysentery. குடவளையினங்கள்வயிறுளைந்தீன்றகுருமணி. The bright pearls produced from the round conchs-- (நைட.) உளைமாந்தை, s. [vul.] An internal imposthume, கடுநோய். உளைவு, v. noun. Griping pain, throbbing, வலிப்பு. 2. Hard pain in the limbs, &c.--as from rheumatism, weariness, cold, &c., குடைவு. உளைவுகொள்ள, inf. To ache--as the limbs, with weariness, &c., வலிப்புற. உளைவெடுக்க, inf. To be attacked with griping, or rheumatic pains, வலிப் பெடுக்க. காலுளைவுகையுளைவு, s. Pains in the limbs--as from walking, labor, &c. பல்லுளைவு, s. Supposed distress in the teeth of a snake, or other animal, from the want of opportunity to gratify the disposition to bite, to discharge venom, &c. வயிற்றுளைவு, s. Dysentery. 49)

uḷḷm (p. 67) s. The mind, heart--as the seat of the passions, மனம். 2. Thought, intention, கருத்து. 3. (p.) Energy, purpose, will, முயற்சி. 4. Meaning of a word or passage, வாக்கியத்தின்கருத்து. உள்ளக்களிப்பு, s. Heart-felt joy, மனமகிழ்ச்சி. உள்ளக்குறிப்பு, s. The secret thought or desire of a person, not expressed in words, அகக்குறிப்பு. 2. Meaning, or intention of a speaker or writer, not evident from his words, உட்கருத்து. 3. The secret or special object which one has in view, உண்ணோக்கம. உள்ளத்திலேவைக்க, inf. To conceal in the mind, to keep secret. உள்ளத்துறைவோன், s. God, கட வுள். (p.) உள்ளத்துறைவாயுணர்கிற்றிலையே. Oh! thou who possessest my heart, thou hast not noticed my pangs. (நைட.) உள்ளப்புணர்ச்சி, s. Imaginary gratification of lust, கருத்துப்புணர்ச்சி--opp. to மெய்யுறுபுணர்ச்சி. உள்ளமிகுதி, s. Energy, determination, resolution, courage, joy, உள்ளக் கிளர்ச்சி. 57)

uẕlu (p. 67) --உழல், கிறேன், உழன்றேன், வேன், உழல, v. n. To whirl, revolve, சுழல. 2. To play, be in motion, to swing as a door on its hinges, &c., ஆட. 3. To wander, roam, to be unsettled, be agitated, சுற்றித்திரிய. 4. To oscillate, vibrate, அசைய. 5. To waver, be anxious, to be vexed, worried, மனஞ்சுழல. 6. To be in a state of suffering and distress--as the soul in connexion with births, to revolve through various transmigrations, பிறவியிற்சுழல. உழலாமனனும். An unwavering mind-(நைட.) உழலூசல்போல. Like an agitated swing-(மறைசை.) சமுசாரக்கவலைகொண்டுழலுகிறான். He is troubled with family cares. ஒக்கவுழன்றான். He has labored or suffered together with another. உழற்சி, v. noun. Whirling, revolving, turning, சுழற்சி. 2. Roaming, wandering, சுற்றித்திரிகை. 3. Oscillation, vibration, ஆடுகை. 4. Doubt, wavering, anxiety, agitation, fear, மனச்சுழற்சி. 5. Suffering, distress, வருத்தம். (p.) உழன்றறுக்க, inf. To labor hard, strive with might and main. 2. To become skilled or dexterous by practice. உழன்றி, s. A stick fastened under the cow's neck with a hole for the tether to play in. உழன்றுகிடக்க, inf. To be loosened, to be useless. உழன்றுவர, inf. To be tossed to and fro--as the soul in births, or as one in various cares and troubles; to grow tired, fatigued, faint. 14)

uvālmpm (p. 67) --உவாலம்பனம், s. Abuse, reviling, தூஷணை. (நைட.) Wils. p. 161. UPALUMB'HA. (p.) மன்மதோவாலம்பனம், s. Reviling Kama the god of love. (நைட.) சந்திரோவாலம்பனம், s. Reviling the moon. (நைட.) 2)