uṭai (p. 59) s. Wealth, செல்வம். 2. Owning, belonging to, being owned, possessed, உடைமை. This word is conjugated as a symbolic verb, in the various inflections of which, or in the abstract form உடைமை, it chiefly obtains; when used as a qualifying prefix in its simple form, except as a participle, it requires the reduplication of the hard letters. பாட்டுடைத்தலைவன், s. The patron of a poem to whom it is addressed. 2. The hero of a poem. உடைப்பெருஞ்செல்வர், s. Those possessed of great wealth. உடைத்து. Third person sing. neut. of a symbolic verb often used appellatively with ஆகுதல். It has, possesses, belongs to, is subject to. இது அவற்குடைத்து. This belongs to him. மகிமையுடைத்தானமோட்சம். Glorious bliss. அச்சாணியன்னாருடைத்து. (The world) possessing persons as important (to society) as the linch pin is to a chariot. (குறள்.) யாக்கைஅழிவுடைத்தாயிருக்கின்றது. The body is perishable. உடைத்தானவன், s. A proprietor, possessor, one subject to.--Note. This form, though a solecism, is allowed. உடைய. The participle of the verb, (1) used as a form of the sixth or possessive case, ஆறாம்வேற்றுமைச்சொல்லுரு பு--as என்னுடையபொருள், my property. 2. Affixed to nouns it governs the accusative case expressed or understood--as மரத்தையுடையவன், the owner of the tree. Sometimes it is annexed to the dative --as பொருளுக்குடையவன், an heir. என்னுடையது. It is mine. மணமுடையபூ, s. A fragrant flower. மரத்தினுடையகொம்பு, s. The branch of a tree. உடையவன்--உடையான், (third pers. masc. sing.) He has, he possesses, (often used appellatively). 2. appel. n. He who has, he who possesses. (a) the owner, the possessor, (b) the Supreme Being, (c) a rich man, (d) a king, a lord, (e) the master of the house. உடையார், s. The rich, the wealthy, the opulent. 2. [prov.] A district officer. 3. A title among some tribes of Hindus. உடையார்முன்னில்லார்போல். Like the poor in the presence of the wealthy. ஆஸ்திக்குடையவன், s. An heir. மண்ணுடையான், s. A potter, குயவன். ஆஸ்தியுடையவன், s. A proprietor. ஊருடையார், s. A district officer, a registrar of land, &c. வீட்டுடையான், s. The master of a house, the husband. 99)

upukku (p. 62) கிறது, உபுக்கினது, ம், உபு க்க, v. n. [prop. உப்புகிறது.] To swell, overflow, பெருக. 54) *

ukā (p. 59) s. A tree, உகாமரம், Salvadara persica, L. 3)

ūm (p. 70) s. An interjection formed from உம் lengthened, a particle indicative of attention, assent, &c. ஊமெனல், v. noun. Denoting attention, assent, &c. கதைசொல்லுகிறேன்ஊமென்றுகேள். I will tell you a story, show that you listen by saying ஊம். அவனூமென்னவுமில்லை. He does not say a word, he does not open his lips. 12)

ucaṉaṉ (p. 59) s. The planet Venus, சுக்கிரன். Wils. p. 167. USHANAS. 34) *

uṟpaṉam (p. 69) --உற்பன்னம், s. Birth, production, origin, பிறப்பு. Wils. p. 143. ULPANNA. 2. Excellence, exquisiteness. உத்தமம் 3. Reality, genuineness, உண்மை. 4. Visible manifestation--as of a deity, of the power of incantation; occular proof of medicinal virtue, &c. தோற்றம். 5. [vul. for விற்பன்னம்.] Learning, கல்வி. (Rott.) உன்வியாதிக்குஇதுஉற்பனம். This is the proper medicine for your disease. உற்பனமாகக்கிரகிக்கிறது. To comprehend well, to understand easily. அவரிடத்திலுற்பன்னமானகாரியங்களுண்டு. He possesses extraordinary skill, he is a virtuoso, skilled in the arts. உற்பன்னமானமருந்து, s. Medicine of extraordinary qualities. 2) *

urṟṟu (p. 64) கிறேன், உரற்றினேன், வேன், உரற்ற, v. n. To sound, resound, make a loud noise, ஒலிக்க. (p.) உரற்றியகன்மழையும்பர்சூழ்ந்தென. As if a heavy rattling shower of hall had filled the sky. (ஸ்காந்தம்.) உந்தினன்றிசைதொறுமுரற்றிவீழவே. He scattered the things which, when they fell, caused the whole hemisphere to resound. (ஸ்காந்தம்.) உரற்றல், v. noun. Loud noise, thundering sound, பேரொலி. 8)

urakam (p. 63) --உரங்கம்--உரங்கமம், s. A snake, serpent, பாம்பு. Wils. p. 162. URAGA and URANGA, also URANGAMA. (p.) உரகபந்தம்--உரகபந்தனம், s. One of the curious kinds of poems called மிறைக்கவி. See நாகபந்தம். உரகமல்லி, s. The நாகமல்லி plant, Justicia nasuta, L. உரகர், s. [as நாகர்.] Snakes, serpents. 2. Samanar, or Jainas, a sect of Hindus, சமணர். (p.) உரகன், s. The chief of the நாகர் serpents said to have a thousand heads and to be the couch of Vishnu; the earth is represented as supported on one of its heads, ஆதிசேஷன். (p.) உரகாரி, s. Garuda, கருடன். Wils. p. 162. URAGARE. உரகாதிபன்--உரகேந்திரன், s. The chief of the serpents, அதிசேஷன். 29)

ullāpam (p. 66) s. Babble, prattle, stammering, imperfect utterance--as of foreigners, children, birds; the delicate prattle of females, மழலைமொழி. 2. Change of voice by sickness, நலிந்தமொழி. Wils. p. 164. ULLAPA. (p.) உல்லாபன், s. A convalescent person, நோயுற்றொழிந்தோன். (p.) 53)

uṟcarkkam (p. 68) s. Abandonment, rejection, கைவிடுகை. Wils. p. 144. UTSARGA. உற்சர்க்கத்தலம், s. The fundament, மூலாதாரம். 23) *