parāciyam (p. 298) s. Publicity, notice, rumor, disclosure, exposure, பலரறிந்தது--oppos. to இராசியம். (Colloq.) பராசியப்படுதல், v. noun. [active பரா சியப்படுத்துதல், பராசியம்பண்ணுதல்.] Being divulged, being disclosed, as secrets, &c. 2)

pẕcu (p. 302) --பழைசு, s. That which is old, injured, decayed or demaged by time, நாட்பட்டது. 2. That which is stale, vapid, spiritless, by keeping, சாரமற்றது. (c.) பழசாக, inf. [active பழசாக்க.] To become old, worn, decayed, stale, flat. பழசாய்ப்போக, inf. To grow old; to be worn out, as a garment. 72)

pẕutu (p. 303) s. Defect, blemish, flaw, இனம். 2. Any thing tainted, rotten, putrid, marred பதனழிவு. 3. Damage, injury, சேதம். 4. Moral evil, turpitude, குற்றம். 5. Degeneracy, vitiation, சிதைவு. 6. A lie, பொய். பழுதற, inf. [as adv.] Without blemish. பழுதற்ற, participle. Faultless. பழுதாக, inf. [active பழுதாக்க, பழுது பண்ண.] To become decayed. பழுதானவன், appel. n. A depraved man. பழுதுபட, inf. To be damaged, spoiled. 2. To be injured in character; to degenerate. பழுதுபார்க்க, inf. To repair, to mend. 2)