angkucam (p. 5) s. An elephant's goad, யானைத்தோட்டி. Wils. p. 9. ANGUSHA. (p.) அங்குசதாரி, s. Yellow sulphuret of arsenic, அரிதாரம். 2. (p.) Ganesa, விநா யகன். 3. An elephant keeper, யானைப்பாகன். அங்குசபாசதரன்--அங்குசபாசமே ந்தி, s. A name of Ganesa as bearing a cord and goad. (p.) அங்குசபாணி, s. Ganesa, விநாய கன், as holding a goad. 2. Kali as having a goad in her hand. (p.) 37)

tāṟu (p. 236) s. [in combin. தாற்று.] Bunch, cluster of the plantain, date, areca and some other fruits, வாழைகமுகுமுதலியவற்றின் குலை. 2. An ox-goad; a kind of weapon, இருப்புமுள். (c.) 3. Elephant-goad, அங்குசம். 4. [improp. for தார்.] Weaver's bobbin or spool. 5. String ends of a bow, the notch, விற்குதை. 6. (Eng.) Tar, pitch, கீல். (limited.) 7. Measure of land, degree, quantity, limit, அளவு. தாறுக்கண்டு, s. Weaver's shuttle. தாறுசுற்ற, inf. To wind yarn. தாறுதாறாய்கிழிக்க, inf. To tear in shreds. தாறுபாய்ச்ச, inf. To wear a cloth with the inner corner carried between the legs, and tucked in behind. (c.) தாற்றுக்கதிர், s. Clustered corn cars. தாற்றுக்கோல், s. A goad used to drive oxen when ploughing; sometimes, தாறுக் குச்சி. 2. An elephant goad, அங்குசம். 7)

tuṟaṭṭi (p. 251) --துறடு, s. An iron crook, an elephant goad, அங்குசம். 2. An entanglement, சிக்கு. See துறோட்டி. துறட்டிலேமாட்டிக்கொண்டான். He entangled himself. துறட்டிச்செடி, s. A shrub with crooked thorns, ஓர்முட்செடி, Pisonia, L. துறட்டிப்பழம், s. Its fruit. துறட்டிரும்பு--துறட்டுமுள், s. A crooked iron or hook fastened in the integuments of the back of those who swing in the air at the செடில் festival. துறட்டுக்கோல், s. An iron crook fixed at the end of a pole to pluck fruits. துறட்டுப்பிடி--துறட்டுவாதம், s. Urgency, compulsive request, pressing one, &c., obstinacy in maintaining one's opinion, பிடிவாதம். 15)

tuṟōṭṭi (p. 251) s. (for துரோட்டி.) Elephant hook, அங்குசம். See தோட்டி. 27) *

nir (p. 277) A Sanscrit prefix implying negation, privation, இன்மை, as நிர்நாமன், the nameless; also fulness, நிறைவு, as நிர்நாசம், entire destruction. The final ர், often takes the particle உ, as நிரு; sometimes changes to ஷ், as நிஷ்களங்கம், being spotless; to ச், as நிச்சிந்தை, a quiet mind, and to ன், as நின் மலம். See துர். நிரங்குசம், s. Uncontrolled, self-willed, கட்டுப்படாமை; [ex அங்குசம், goad.] நிரங்குசன், s. The Deity, the uncontrolled, கடவுள். நிரஞ்சனம், s. Void of passions, or emotion, மாசின்மை. நிரஞ்சனன், s. The Deity, கடவுள். 2. Argha, அருகன். நிரஞ்சனி, s. Parvati, Lukshmi, &c. நிரட்சம், s. Terrestrial equator. நிரட்சரம்--நிரக்ஷரம், s. That which is without letters, எழுத்தின்மை. நிரட்சரகுக்ஷி, s. A blockhead, one that does not know letters, மூடன்; [ex குக்ஷி. belly.] நிரதிகாரம், s. Being without authority. நிரதிகாரன், s. One not competent, not duly authorized to execute authority. 2. [in the agamas.] One unworthy, ineligible, unauthorized to perform sacred rites, அநதிகாரி. நிரந்தரம், s. Continuity, uninterruptedness, இடமின்மை. 2. (சது.) Closeness, nearness, நெருக்கம். 3. Perpetuity, எப் பொழுதும். 4. A monkey, குரங்கு. நிரந்தரன், s. The Supreme Being the incomprehensible, கடவுள். நிரபராதம், s. Faultlessness, blamelessness, குற்றமின்மை. நிரபராதி, s. An innocent person. நிரபேட்சம்--நிரபேட்சை--நிரபே��வுள். நிருநாமன், s. The Deity--as நிருணா மன். நிருபாதி, s. Freedom or liberation from passions, or from pain, suffering, &c., உபாதியின்மை; [ex உபாதி, pain.] நிருபாதிகம், s. That which is freed, as the mind of the ascetic from secularities, &c., நிர்விகற்பம். நிருபாதானம், s. Being without an immediate, proximate cause, துணைக்காரண மின்மை; [ex உபாதானம்.] நிருமதம், s. An elephant grown quiet by age, free venereal fury, மதமில்லா யானை. நிருமலம்--நிர்மலம்--நின்மலம். s. Immaculateness, freedom from impurity, மாசின்மை. நிருமலன், s. The Supreme Being, கட வுள். 2. Siva, சிவன். 3. Argha, அருகன். 4. Vishnu, விஷ்ணு. நிருமூடம்--நிர்மூடம், s. Stupidity, blockishness, அறிவின்மைமிகுதி; also நின் மூடம்; [ex நிர், fulness.] நிருமூடன், s. A stupid man, a fool a ninny. நிருமூலம்--நிர்மூலம், s. That which is baseless, or without root, மூலமின்மை. 2. Extirpation, utter destruction, total extinction, பாழாதல்; also நின்மூலம். நிருமூலப்பட--நிருமூலமாக, inf. To be utterly destroyed. நிருமூலமாக்க--நிரூமூலம்பண்ண, inf. To destroy totally. நிருவாசம், s. That which is uninhabited, without occupant, குடியின்மை. நிருவிகற்பம்--நிர்விகற்பம், s. Freedom from passions, emotions, &c., entire tranquillity of the soul by abstract devotion, விகற்பமின்மை. நிருவிகற்பக்காட்சி, s. [in the Agama log.] Indefinite or indistinct knowledge, perception, &c. See காட்சி. நிருவிகற்பசமாதி--நிருவிகற்பச்சமாதி, s. The state of the ascetic, void of all affection, passion, &c., ஒர்யோகநிலை. நிருவிகாரம்--நிர்விகாரம், s. Unchangeableness, as in the Deity, who, in performing his operations is unaffected by them and in the actions of creatures has no participation or contamination, விகாரமின்மை. 2. Freedom from passions, &c., as நிர்க்குணம். நிருவிகாரி--நிர்விகாரி, s. One free from change as the Deity, or as the soul approximating to the Deity, கடவுள். நிருவிக்கினம்--நிர்விக்கினம், s. Freedom from obstruction, impediment, இடையூறி ன்மை. நிருவிசாரம்--நிர்விசாரம், s. Carelessness, recklessness, வேண்டாமை. 2. Tranquillity, freedom from, கவலையின்மை. நிருவிடம்--நிருவிஷம்--நிர்விஷம். s. A plant, Curcuma Zedoaria from which a poisonous drug is extracted, used as an antidote to snake bites, ஓர்பூண்டு. 2. (fig.) [ex நிர், fulness.] A very wicked person, துன்மார்க்கன். நிர்க்குணம், s. [vul. நிர்க்குணம்] Being without attributes, குணமின்மை. நிர்க்குணன், s. The Deity. See குணம். நிர்த்தாட்சிணியம், s. An unfavorable look, unkindness, unmindfulness, கண் ணோட்டமின்மை. நிர்த்தூளி, s. Utter demolition, entire destruction, சருவநாசம். நிர்தூளிபண்ண--நிர்த்தூளியாக்க, inf. To destroy utterly. நிர்த்தூளியாக, inf. To be reduced to dust, destroyed. நிர்நாசம், s. Imperishableness. See நிருநாசம். நிர்நிமித்தம்--நிர்நிமித்தியம், s. Without and cause, முகாந்தரமின்மை. நிர்ப்பத்தியம்--நிஷ்பத்தியம், s. Being without restraint in diet, &c., as a patient, பத்தியமின்மை. நிர்ப்பந்தம், s. [vul. நிற்பந்தம்] Misery, calamity, wretchedness, affliction.-Note. This word varies in Tamil from the Sanscrit. நிர்ப்பந்தமாயிருக்கிறவன். A woman in travail. (R.) நிர்ப்பாக்கியம், s. [vul. நிற்பாக்கியம்.] Unluckiness, misfortune. நிர்ப்பாக்கியன், s. An unhappy man. நிர்ப்பீசதீட்சை, s. Instruction of a disciple complete in itself. See தீட்சை. நிர்மலம்--நின்மலம், s. See நிருமலம். 140)

pācam (p. 307) s. Tie, bandage, fetter, கட்டு. 2. Cord, கயிறு. W. p. 531. PASA. 3. The rope, or noose, as a weapon of Siva, Brahma, Yama, and Varuna, ஓராயுதம். (See நாகபாசம்.) 4. Love, attachment, kindness, அன்பு. 5. Mail, coat of mail, கவசம். 6. Eye of a needie, ஊசித்தொளை. 7. Demon, vampire, பேய். (சது.) 8. [in the Agama phil.] One of three eternal uncreated principles, பசு, பதி, பாசம், being the illusive power, ensnaring the soul. It includes the three மலம், original and moral evil, and matter in all its forms. See பசு and பதி. பாசகரன், s. Yama, the god of death, இயமன். 2. The messenger of Yama; (lit.) the rope-armed, காலன். (p.) பாசக்கட்டு--பாசபந்தம்--பாசப்பிணி, s. Entanglements of the soul, as connected with births. பாசசம்பந்தம், s. Bondage of the soul, union with matter. பாசசாலம், s. The vast illusions by பாசம். See சாலம். பாசஞானம், s. Knowledge of the entanglements of matter. Compare பதிஞா னம் and பசுஞானம். பாசதரன், s. Yama as holding the cord of death, சமன். பாசதரிசனம், s. As பாசஞானம். See தரிசனம். பாசநாசம், s. Annihilation of the three evil principles in the soul, by the தீட்சை, of the guru, or of the deity in the form of a guru. பாசபந்தம்--பாசக்கயிறு, s. A rope with a noose. [usage.] பாசபந்தர்--பாசபந்திகள்--பாசபெத் தர்--பாசபெந்தர், s. [pl.] Those engrossed, or bound by the entanglements of matter, the senses, &c. பாசபாணி, s. Varuna, வருணன். 2. Messenger of Yama, இயமதூதன்; (lit.) the rope-armed. 2. Yama, the god of death, நமன்; [ex பரணி, hand.] பாசமோசனம்--பாசவிமோசனம், s. Release of the soul from earthly entanglements. பாசம்வீச, inf. To cast the noose, as Yama, to capture the soul at death; to cast a noose, on the foe in battle. பாசவிருள், s. The darkness of illusion from மும்மலம், or the threefold defilements, ஆணவம், மாயை, and காமியம். பாசவைராக்கியம், s. Settled hatred of the principle of evil in the senses, leading to self-denial and rigid austerities, பாசத்தைவெறுக்கை. பாசன், s. The soul as subject to births and mundane attachments, சீவன். (சது.) 2. Yama, நமன். பாசாங்குசன்--பாசாங்குசதரன், s. Ganesa as armed with a noose, and an elephant-hook, கணேசன்; [ex அங்குசம்.] 3)