kāriym (p. 104) s. Affair, thing, business, concern, matter, subject, occurrence, circumstance, incident, topic, event, transaction, கருமம். 2. An action, operation, a deed, process, செய்கை. 3. Object, purpose, design, விஷயம். 4. Effect, result, product, issue,--as apposed to காரணம், பயன். Wils. p. 215. KARYYA. 5. Expediency, fitness, profitableness, இலாபம். காரியகருமமில்லாதவன். One not concerned about any thing, not troubled with business. அதுனக்குக்காரியமல்ல, நீயேன்பேசுகிறாய். You have nothing to so with it, why do you speak? அதுகாரியமல்ல, இதுவே உனக்குக் காரியம். That is not expedient, but this will be profitable for you. காரணகாரியத்தைக்காட்டுகிறது. The effect shows or implies the cause. காரியகேவலம், s. Transient unconsciousness of the living soul during its station in any of the five அவஸ்தை. காரியசகலம், s. Imperfect knowledge of the living soul during its station in any of the five அவஸ்தை. காரியசுத்தம், s. Clear and distinct perception of the living soul during its station in any of the five அவஸ்தை. காரியகர்த்தா, s. A maker, an accomplisher--as in educing, sustaining and destroying worlds, &c. 2. An agent, a superintendent. காரியகாரன், s. An agent, a commissioner, காரியம்பார்க்கிறவன். 2. An attorney, an advocate, காரியதுரந்தரன். 3. A man of business, one clever in business, வேலை யிலே சாதுரியன். காரியகுரு, s. A guru who seeks his own interest, whose living is his chief object-opposed to காரணகுரு. காரியக்கெட்டி, s. A man successful in his undertakings, adopting proper means; a business-like man. காரியசாதகம், s. Perseverance in an undertaking, காரியத்தில்முயலுகை. 2. Accomplishing an object, காரியசித்தி. Wils. p. 215. KARYASAD'HKA. காரியசாதனம், s. Means of effecting an object; instruments, implements, aid, காரியத்தைமுற்றுவிக்கும் ஏது. காரியசித்தி, s. Success in an undertaking, accomplishment, காரியங்கைகூடுகை. காரியதரிசி, s. Secretary, superintendent, manager, காரியத்தலைவன். காரியத்தலைவன், s. A superintendent, a manager. காரியந்துரந்தரன்--காரியஸ்தன், s. A competent manager, superintendent, agent, one who conducts business, காரியத் தில்வல்லவன். காரியத்தடை, s. An impediment or obstacle to business, கருமவிடையூறு. காரியத்தவறு, s. Failure in a business, வேலைத்தவறு. 2. Ill success, கைகூடாமை. காரியத்தாழ்ச்சி, s. Ill success, கைகூ டாமை. 2. Loss; காரியநஷ்டம். காரியத்தாழ்ச்சிவராமற்பார்க்க, inf. To see that there be no failure of success. காரியத்துக்குத்தக்கதாய்ப்பேச, inf. To speak as the nature of a thing requires. காரியத்துக்குவர, inf. To answer the purpose; to be expedient, profitable; to be prosperous. காரியநிருவாகி, s. A manager, a superintendent, an advocate. காரியபாகம், s. Good management, frugality, economy, judicious or prudent direction. காரியபேதம், s. Disappointment in an affair, காரியம்வேறுபடுகை. காரியப்பட, inf. To be effected; to be produced, wrought or operated on, காரிய முண்டாக. 2. To succeed, to avail, கைகூட. காரியப்படுத்த, inf. To effect, to accomplish, காரியமுடிக்க. 2. To transact, to manage, காரியநடத்த. காரியப்பாடு, v. noun. Effect, result, production. காரியப்பிழை, Failure in an undertaking, காரியவழு. 2. Ill success, கைகூடாமை. காரியப்பொறுப்பு, Responsibility. காரியாகாரியம், s. What is and what is not to matter. 2. Circumstances, affairs. காரியமாயிருக்க, inf. To be busy; to be useful. காரியமாய்ப்பேச, inf. To speak of a thing as important. காரியமாய்ப்போக, inf. To go on an errand. காரியமானபேச்சு, s. Important conversation; a speech well adapted to the occasion. காரியமுடிக்க, s. To accomplish, to execute. காரியமுடிப்பு, s. The sum and substance of a business, an affair, &c. காரியமுடிய, inf. to be accomplished --as an object; to terminate--as one's life, &c. காரியம்பலிக்க, inf. To succeed, காரி யஞ்சித்திக்க. காரியம்பார்க்க, inf. To do a business, to manage a business. காரியம்பெற, inf. To attain one's object. காரியம்பேதிக்க, inf. To change or alter--as an affair. 2. To be thwarted. காரியவாகுபெயர், s. Names in which the effect is by metonymy, used for the cause, as in அலங்காரம். காரியவிசாரணை, s. Superintendence, supervision. காரியவிரோதம், s. Opposition in an undertaking, rivalry. காரியவிலக்கணை, s. [in rhetoric.] Metonymy of an effect for the cause. காரியவிலக்கு, s. [in rhetoric.] The negation of a thing or event by the nonexistence of the effect, &c., or by the presence of contrary effects, ஓரலங்காரம். காரியாவத்தை--காரியாவஸ்தை, s. Subordinate, minor states or அவத்தை of the living soul, being five in காரியகேவலம், five in காரியசகலம். and five in காரியசுத்தம், and thus constituting fifteen காரியாவத்்தை. (சிவப்.) காரியானுமானம், s. [in logic.] A posteriori reasoning; inference from effect to cause--opposed to காரணானுமானம். (சிவ. சி.) காரிரத்தம்--காருன்னி s. A plant, ஆடு தின்னாப்பாலை. Aristolochia, L. 125) *

cuẕutti (p. 198) s. Deep sleep, profound repose, entire insensibility, one of the five அவஸ்தை, or states and stations of the soul in the body, that of deep sleep, அயர்ந்தநித் திரை. W. p. 938. SUSMUPTI. 2. [in the agama philosophy.] Foresight, anticipation, an intellectual, faculty that argues future events from present circumstances (as one of the seven அவத்தை of states and degrees of intellect). (p.) 3. [vul. improp. for சுளுந்து.] A torch of dry sticks of கோரான் shrub. சுழுத்தியிலேயடங்கிப்போய்விட்டது. He is now in deep sleep. நின்மலசுழுத்தி, s. Insensibility to sinful desires. 66)

tacam (p. 221) s. Ten, பத்து. W. p. 42. DASAN. தசகண்டசித்து, s. Rama, இராமன். தசகண்டன்--தசக்கிரீவன், s. Ravana the ten-heated, இராவணன். தசரற்பனை--தசமொழி, s. (Christian use in poetry.) The decalogue. தசதானம், s. Gifts to brahmans, made in the last extremity, as a passport to the other world; or by princes, and other great men, daily; by some also when a daughter is given in marriage, பத்துத்தானம். They are: 1. பசு, cow. 2. பூமி. land. 3. எள், sesamum. 4. பொன், gold. 5. நெய். ghee. 6. வஸ்திரம், cloth. 7. வெல்லம், coarse sugar, or jaggery. 8. நெல், paddy. 9. வெள்ளி, silver. 1. உப்பு. salt. தசதிக்கு--தசதிசை, s. The ten points or regions of the world. தசநாடி, s. The ten nerves or arteries of the system. See நாடி. தசப்பிராதுற்பவம், s. prov. more properly. தசபிராதுர்ப்பாவம்.] A poem in the ஆசிரியவிருத்தம் verse, celebrating the ten incarnations of Vishnu, உற்பவமாலை. தசப்பொருத்தம்--கலியாணப்பொருத் தம்--மணப்பொருத்தம். s. [in astrol.] Ten points in which there should be agreement in the horoscope of the bride and bridegroom. 1. நாள், in the lunar asterism or lunar day of birth. 2. கணம், in the three-fold division of the lunar asterisms, தேவர், இராட்சதர், and மனிதர், nine being ascribed to each, and a preference given where both are not in the same division. 3. மாகேந்திரம், in the rising sign, and the fourth, seventh or tenth. (See கேந்தி ரம்.) 4. திரிதீர்க்கம், in the asterism at the birth of the bridegroom which should be above that of the bride. 5. யோனி, in genital characteristics, ascribed to the lunar constellations. 6. இராசி, in the zodiacal signs, in which after the sixth of the bridegroom, his should be above the bride's. 7. அதிபதி, in the rulers of the signs which are the seven planets. 8. வசியம், in the respective zodiacal signs one with another. 9. வேதம், தாலிப்பொருத்தம் or மங்கிலியக்கயிறு, in the astrological circles, in no one of which should both be found. 1. இரச்சு, in lines drawn across the circles in any one of which, both persons should not be found. தசப்பொருத்தம்--செய்யுட்பொருத்தம், s. See செய்யுள். தசமம், s. [prop. தசமஸ்கந்தம்.] The tenth book of Bhagavata. தசமபாகம், s. The tenth part. (Colloq.) தசமி, s. The tenth phase of the moon, in the increase or decrease, பத்தாந் திதி. W. p. 42. DASAMIN. தசமுகன், s. Ravana as the ten-faced. இராவணன். தசமூலம், s. A tonic medicament prepared from the roots of ten plants, ஒர்மருந்து. See மூலம். தசரதன், s. The name of an ancient king of Oude, the father of Rama, whose car bore him to any of the ten points, இராமன்பிதா; (ex தசம் et ரதம்.] தசவாயு, s. The ten vital airs supposed to be in the human body. தசாங்கம், s. The ten constituents of a kingdom. 2. The ten parts of a panegyric poem; [ex அங்கம்.] --Note. The constituents of a kingdom are: 1. மலை, mountain. 2. ஆறு, rivers. 3. நாடு, agricultural districts. 4. ஊர், towns 5. மாலை, garlands. 6. பரி, horse. 7. கரி, elephants. 8. முரசு, drums. 9. கொடி, flags or banners. 1. செங்கோல், scepter. தசாங்கத்தயல், s. A poem as தசாங் கப்பத்து. in ஆசிரியவிருத்தம் verse. தசாங்கப்பத்து, s. A poem in நேரி சைவெண்பா verse, celebrating the ten appendages of royalty, ஓர்பிரபந்தம். தசாமிசம்-தசாம்ஸம், s. Decimal fractions; [ex அமிசம்.] தசாவஸ்தை, s. Ten pains, symptoms of death. (See அவஸ்தை.) 2. [in lore poetry.] Ten kinds of விரகாவஸ்தை, which see. தசாவதாரம், s. The ten incarnations of Vishnu. See திருமாலவதாரம். தசேந்திரியம், s. The ten organs, viz.; five கன்மேந்திரியம் and five ஞானேந்திரியம். See இந்திரியம். 29)

tuvātacam (p. 249) s. Twelve, பன்னிரண்டு; [ex தசம், ten.] W. p. 432. DVADASAM. துவாதசாங்கிசம், s. [in astrol.] A division of the rising sign into twelve parts, for horoscopic calculations. See இலக்கினம்; [ex அங்கிசம், அமிசம்.] துவாதசாதித்தர்--துவாதசாதித்தியர், s. [in mythol.] The twelve suns governing the twelve months of the year, or more properly the presiding deity of the sun for each month, beginning with சித்திரை, in the sign Aries. The twelve, ஆதித்தர், are: 1. தாத்துரு. 2. சக்கரன். 3. அரியமன். 4. மித்திரன். 5. வருணன். 6. அஞ்சு மான். 7.இரணியன். 8. பகவான். 9. திவாச்சு வான். 1. பூடன். 11. சவித்திரு. 12. துவட் டன். --Note. Each of these names is applied to the sun as he passes its sign in the Zodiac. துவாதசாந்தம், s. The place of the twelfth and last அவஸ்தை or station of the soul in the practice of the motionless ascetic, பன்னிரண்டாமவஸ்தை; [ex அந்தம், end.] துவாதசான்மா, s. The sun as having twelve names, as above; (lit.) the twelvesouled, (சது.) துவாதசி, s. The twelfth phasis of the moon, either in the increase or decrease, ஓர்திதி. W. p. 432. DVADASA. 77)

ptai (p. 294) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To throb, to flutter, to quiver, to beat--as the heart through fear, pain grief, or sympathy, துடிக்க. 2. To be in agony as a creature in a fire, or in the burning sun; to suffer intensely, அவஸ்தைப்பட. 3. To pant for. to be anxious about, வாஞ்சைப் பட. 4. To fear, அஞ்ச. (c.) பதைக்கத்துடிக்கக்கொண்டுபோனான். He took it off, causing great pain, &c. பதைத்துத்திரிய, inf. To be eager. 2. To go anxiously about a thing. பதைத்துவிழ, inf. To be very eager, to be anxious, to be restless. 2. To burst forth in agony--as on hearing sad news. பதைத்துவிழுந்தோடினான். He ran panting and in great agony. பதைத்தல்--பதைப்பு, v. noun. Used in all the meanings of பதை, v. பதைப்புக்காட்ட, inf. [used impersonally.] To show anxiety, to be in a flutter, to show signs of agony, to writhe as at the sight of a suffering relative. பதைப்புக்கெட, as adv. Leisurely. 53)

pirāṇam (p. 317) --பிராணன், s. The chief of the ten vital airs; that which causes action in the heart, also in the lungs in breathing, தசவாயுவினொன்று. 2. Life, vitality, சீவன். (c.) 3. Air inhaled, சுவாசம். 4. Strength,வலிமை. W. p. 586. PR'AN'A. 5. [in astron.] A correction from the equation of the Sun's centre. பிராணஅவஸ்தை--பிராணாவஸ்தை, s. Pains of death, agony. பிராணகண்டிதம், s. Risk of life. பிராணசகி, s. An intimate female companion. பிராணசங்கடம், s. A risk, a difficult undertaking in which life is exposed. பிராணசினேகிதன்--பிராணமித்திரன், s. A friend, dear as life. பிராணசேதம்--பிராணச்சேதம், s. Loss of life. பிராணதாரகம், s. Food to those near death, or just recovering from dangerous sickness, சீவதாரகம். பிராணதாரணம், s. Livelihood, means of support, சீவனத்திற்குரியன. பிராணதுக்கம், s. Great grief, கடுஞ்சஞ் சலம். (Old Dic.) பிராணத்தறுவாய், s. The critical moment, the moment of death, இறக்குந்தரு ணம். பிராணத்தியாகம், s. Voluntary abandonment, or sacrifice of life, உயிர்விடுகை; [ex. தியாகம், forsaking.] பிராணநாசம், s. Destruction of life. பிராணநாதன்--பிராணநாயகன், s. [fem. பிராணநாயகி.] A dearly beloved husband, கணவன். 2. God, Lord, கடவுள். பிராணப்பிரதிஷ்டை, s. The supposed inspiring of an image with the god represented, விக்கிரகத்துக்குயிர்கொடுக்கை. பிராணமயம், s. Living, the state in which vital power is active. பிராணமயகோசம், s. One of the sheaths of the soul, the vital or organic case. See கோசம். பிராணமித்துரு, s. As பிராணசினேகிதன். பிராணலயம்-பிராணவியோகம், s. Extinction of life, உயிரழிவு. 2. Peril of life; [ex இலயம்.] பிராணலிங்கம், s. The symbol worn by the இலிங்கபிராணி sect. See பிராணி. (R.) பிராணவாயு, s. As பிராணன், 1. பிராணவீனன், s. A lifeless man, as அப் பிராணி. பிராணவேதனை, s. Fatal disease; pains of death. பிராணன்போகுதல், v. noun. Departing from life. 2. [fig.] Suffering greatly by hunger or thirst. பிராணாதிநாதன், s. God, கடவுள். பிராணாதிவாயுக்கள்,s. The பிராணன், and other vital airs. பிராணாந்தம், s. The end of life, உயிர் முடிவு; [ex அந்தம்.] பிராணாபாயம், s. Peril of life. பிராணாபானவாயுக்கள், s. Two vital airs brought under control by yogi practices; 1. பிராணன், the breath of the nostrils; 2. அபானன், the wind passing downwards. பிராணேசன், s. The husband, கொழு நன்; [ex ஈசன், lord.] 38) *