aruḷ (p. 26) --அருளு, கிறேன், அருளி னேன், வேன், அருள, v. a. To be gracious to, favor, grant, bestow, கிருப்பைசெய்ய. 2. To create, உண்டாக்க. 3. To preserve, காக்க. 4. To say, சொல்ல. 5. (fig.) To command, permit, உத்தரவுபண்ண. (p.)--Note. It is used also as an auxiliary to other verbs, as செய்தருளும், graciously do it. 21) *

ākku (p. 36) கிறேன், ஆக்கினேன், வேன், ஆக்க, v. a. To cause to be, create, effect, make, உண்டாக்க. 2. To cook, to mature. to accomplish, சமைக்க. 3. To raise one from obscurity, want, distress, danger, கைதூக்கிவிட. It is frequently joined with nouns to form compound verbs, as குண மாக்குதல், &c.; [ex ஆ, v.] ஆக்கல்--ஆக்குகை--ஆக்குதல், v. noun. Making, creating, &c., உண்டாக் குகை. 15) *

uṇṭākku (p. 59) கிறேன், உண்டாக்கி னேன், வேன், உண்டாக்க, v. a. To make, cause to exist, create, effect, occasion, generate, படைக்க. 2. To raise corps, trees, &c., to propagate, cultivate, விளைவிக்க. 3. To raise to affluence, enrich, விருத்திக்கப்பண்ண. 4. To produce, form, உண்டுபண்ண; [ex உள்.] (c.) உண்டாக்கிவைக்க, inf. To raise one, to establish in life. அவரனேகரையுண்டாக்கிவைத்தார். He has been the making of many. கதையுண்டாக்க, inf. To fabricate a story. 2. To spread a rumor. 121)

uṟuttu (p. 68) கிறேன், உறுத்தினேன், வே ன், உறுத்த, v. a. To cause to be, to originate, உண்டாக்க. 2. To form, constitute, ஏற்படுத்த. 3. To insert, introduce, சேர்க்க. 4. To render, produce, வருவிக்க. 5. To erect, construct, நாட்ட. 6. To bring in contact, clap together, make an impression on the mind, தாக்க. 7. To cause smarting irritation, &c. --as dust in the eye, a rough or uneven surface to one sitting, or lying down from the protrusion of his bones, வருத்த. 8. To produce mental pain--as by a sarcastic remark, &c., மனதிலுறுத்த.--Note. The meanings of this word are commonly determined by the noun prefixed to it, and it may generally be construed by the form to cause to be, &c. See எலும்புறுத்த, below. புரவிபண்ணுறுத்திடுவார். They equipped the horse. (நைட.) மருங்கினிற்கச்சியாப்புறுத்தான். He bound the girdle about his waist. (சேதுப்.) காலிலேகல்லுறுத்துகின்றது. The pebbles hurt my feet. உறுத்திப்பேச, inf. To speak so as to make an impression on the mind. 2. To speak with energy, earnestness, &c. எலும்புறுத்த, inf. To cause a smarting irritation--as the bones by being protruded. துன்புறுத்த, inf. To cause suffering. For many words compounded with this verb, such as கண்ணுறுத்த, பயமுறுத்த, மனமுறு த்த, வற்புறுத்த, &c., see in their respective places. 2)

kṟpi (p. 102) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To teach, instruct, instil knowledge, படிப்பிக்க. 2. To create, make, fabricate, construct, invent, compose a term, poem, &c., உண்டாக்க. (c.) 3. (p.) To direct, command, issue orders, order, charge,கட்டளை கொடுக்க. 4. To appoint, destine, decree, ordain, assign, விதிக்க. 5. To purpose, determine, நியமிக்க. 6. To figure in the mind, imagine, fancy, from a vain project, to build castles in the air, பாவனைசெய்ய. 7. To appoint to an office, invest with office, to grant, confer, தொழிலில்ஸ்தாபிக்க. கற்பிக்குமுறைமை, s. Order in teaching. கற்பித்தசொல், s. Verbal instructions. 2. A newly-invented form of expression, new-made word. கற்பித்தபணிவிடை, s. Duties commanded, commissions. கற்பித்துச்சொல்ல, inf. To fabricate stories, &c. 2. To invent, frame new forms of speech, to use words in a new sense for the occasion. கற்பித்தோன், s. A teacher, instructor. கற்பித்தல், v. noun. Teaching, instructing, commanding. 24) *

kūṭṭu (p. 133) கிறேன், கூட்டினேன், வேன், கூட்ட, v. a. To unite, conjoin, combine, connect, இணைக்க. 2. To collect together, to assemble, சேர்க்க. 3. To compound, mingle, commix, amalgamate, கலக்க. 4. To add, cast or sum up; to aggregate, தொகைப்படுத்த. 5. To increase--as interest, salary, allowance, price, &c.; to enhance, to augment, அதிகரிக்கச்செய்ய. 6. To add--as ingredients in food, medicine, &c., கூடச்சேர்க்க. 7. To receive, take, or admit one into a company, party, class, society, partnership, &c., சபை முதலியவற்றிற்கூட்ட. 8. To accumulate, hoard, to store up, to treasure up, சேகரிக்க. 9. To sweep; to gather--as sweepings, பெருக்க. 1. To draw one over to a party, to enlist, to engage; to proselyte, to convert, கட்சி முதலியவற்றிற்சேர்க்க. 11. To append, to attach, to annex, to subjoin, to superadd, கூட்டிவைக்க. 12. v. n. [prov.] To from-as pus &c., உண்டாக்க. கூட்டிக்கட்ட, inf. To gather and tie up--as hair, &c., சேர்த்துக்கட்ட. 2. To encroach on another's land, எல்லை கட்ட. 3. To tie together--as the hands, or the hands and feet; &c. கூட்டிக்கொடுக்க, inf. To give more --as salary, price, &c., to superadd. 2. To add interest to principal and pay it at once. 3. [low.] To pimp, &c. கூட்டிக்கொள்ள, inf. To add an ingredient to medicine or one's food. 2. To take one in company, admit into society, or receive to office, &c. இன்று போசனத்துக்கென்ன கூட்டிக்கொண் டாய். What have you eaten with your food rice to-day? கூட்டிக்கொண்டுபோக--கூட்டிப்போக, inf. To take in company, to take along; to carry, convey. 2. To gather up and take away. கூட்டிச்சேர்க்க, inf. To collect together. கூட்டிப்பிடிக்க, inf. To hold together --as things in the hand. 2. To encroach upon--as lands. 3. To grasp, take up, or thumb too much, in measuring cloth, &c. 4. [local] To receive, entertain, treat with kindness--as a repenting prodigal. கூட்டிமுடிக்க, inf. To gather up and tie the hair. 2. To accomplish, to bring about--as the deity, or as the actions of former births, producing their proper fruits--little used. கூட்டிவிட, inf. To pimp, to pander, (low.) 2. To send along. கூட்டிவைக்க, inf. To accumulate, to lay up, to deposit. 2. To cause to succeed. 3. To bestow enjoyments on one --as the deity in granting a wife, sexual enjoyment, &c. தெய்வங்கூட்டிவைக்கவேண்டும். May God send prosperity. கூட்டுவிக்க, inf. To join together, reconcile. 2. To cause to be swept, &c. இதழ்கூட்ட--சொண்டுகூட்ட, inf. [prov.] To join the lips in speaking. See under இதழ். கறிகூட்ட, inf. To mix ingredients for curry. சுருதிகூட்ட, inf. To tune the voice, or instruments before performing. 2.To accompany the singing by an instrument, or the voice sounding the key note. பறவைகூட்ட, inf. To become fledged; to attempt to fly--as a fledgeling; to assist to fly. மைகூட்ட, inf. To make ink or paint. 2. To make collyrium for the eyes. கூட்டல்கழித்தல், v. noun. Accepting and rejecting. 2. Adding and subtracting. கூட்டு, v. noun. A compound, medley, mixture, composition, aggregation, aggregate, கலப்பு. 2. Curry stuffs ground together, கறிக்கூட்டு. 3. [in arith.] Addition; generally in composition with கணக் கு--as in கூட்டுக்கணக்கு; [ex கூட்டு, mix, add, &c.] கூட்டரைக்க, inf. To grind curry stuffs. கூட்டுக்கறி, s. Compound curry, made of several vegetables. 2. Another kind of curry. கூட்டுக்கூட்ட, inf. To moisten ground curry stuffs. 2. To mix aromatic ingredients in grinding sandal. கூட்டுத்தட்டு, s. A salver with compartments for holding ground curry stuffs, கூட்டுவைக்குந்தட்டு. கூட்டுவர்க்கம், s. Mixture of odoriferous ointment. சந்தனக்கூட்டு, s. [prov.] Perfumery ground with sandal. பாக்குவெற்றிலைக்கூட்டு, s. [prov.] Spices mixed with chopped areca-nuts and used in chewing betel. முக்கூட்டெண்ணெய், s. A famous medicinal oil compounded of castor, margosa and rape-seed oils. கூட்டுக்கால்கட்ட, inf. To tie a beast's forelegs together. கூட்டாகுழப்பம், s. Confusion of things, affairs, &c., a clutter, தாறுமாறு. கூட்டுக்கச்சவடம்--கூட்டுவியாபாரம்-கூட்டுத்தொழில்--கூட்டுவர்த்தகம், s. A traffic in partnership. கூட்டுப்பயிர், s. Joint cultivation, joint culture. கூடியிருந்துபார் கூட்டுப்பயிரிட்டுப்பார். Try a man by, living with him, or by having a field in common. கூட்டுமூட்டு, s. Union or combination of persons for effecting an object-as the marriage of a destitute girl, &c. 2. League, confederacy, conspiracy. 3. Slander, aspersion, calumny. கூட்டெழுத்து, s. Double or compound letters--as , , . 2. Compound Sanscrit letters--as க்ஷ See under எழுத்து. கூட்டுக்கணக்கு, s. [in arith.] Addition. கூட்டுக்கழிவு, v. noun. Addition and subtraction; increasing and reducing. கூட்டிடைச்சொல், s. [modern.] A copulative conjunction. 30)

kōlu (p. 151) கிறேன், கோலினேன், வேன், கோ ல,v. a. To enclose, encircle, encompass, surround, envelope, சூழ. 2. To curve, bend in, to gather in, to draw together-as in சப்பனங்கோல, வளைக்க. 3. [prov.] To make, construct, to compass, effect, accomplish, உண்டாக்க. 4. To gather or take up with a sweep of the arm; to bale, lade, to draw up as with a basket, முகந்தள்ள. நிலமுழுவதுந்தனதெனக்கோலி. Having encompassed and taken the whole territory under his sway. (நன்.) கோலிக்கொள்ள, inf. To lave, to bale; to gather up, to accumulate--as property, &c. கோலியள்ள, inf. [prov.] To bale, to take up with a draft--as water; or with a sweep of the arm, as earth, corn &c. கோலிவர, inf. To surround--as an army. (p.) வளங்கோல, inf. [prov.] To devise ways, means, measures, &c., to bring about an end. பாத்திகோல, inf. To make a garden bed. (c.) தண்ணீர்கோல, inf. [prov.] To take up or bale water. மாடுகொம்பினாற்கோல, inf. To take up by the horn, as a bullock or cow. 32)

ciṭṭi (p. 181) --சிஷ்டி, s. Creature, any material being or evolution in nature, including the mental faculties, which are regarded as subtile forms of matter; also the productions of Maya, உண்டாக்கப்பட்டன. --This word is more commonly written சிருட்டி, which see. 97)

ciṭṭi (p. 181) --சிஷ்டி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To create, உண்டாக்க. See சிருட்டி. சிட்டி, v. noun. Creating. சிட்டித்தொழில், s. The office of creating, forming, evolving--as ascribed to Brahma. 98)

cey (p. 204) கிறேன், தேன், வேன், ய, v. a. To make, உண்டாக்க. 2. To practise, do, perpetrate, தொழில்செய்ய. 3. To perform, accomplish, effect, achieve, இயற்ற--Note. This word is joined with nouns, verbals. &c., to form compound verbs--as பாவஞ் செய்ய. செய்கபொருளை. Let one acquire property. (குற. chap. 76.9.) செய்யான். He will not do. செய்கடன், s. Moral duty, rites, ceremonies as devolving on one, filial or other relative duties. 2. Funeral obsequies, rites, &c., for the manes. 3. Obligations of friendship. செய்கரை, s. An artificial bank. See கரை. செய்காரியம், s. [prov.] A thing done, a deed, an act. 2. Economy, management, providence, industry, சமாளிப்பு. செய்குறை, s. Failure, non-performance of duty, &c., காரியப்பிழை. 2. Fault, error, mistake. 3. A thing incomplete, or in an unfinished state, குறைவேலை. செய்குற்றம், s. [prov.] Fault, error, commission of a fault. செய்குன்று, s. An artificial mount. See குன்று. செய்கூலி, s. Hire for work done. 2. Hire for personal labor. செய்தகாரியம், s. A thing done. செய்தபிழை, s. A fault committed. செய்பிழையைப்பொறுத்துக்கொள்ளும். I beg your pardon; pray forgive, &c. செய்தவம், s. Penance, austerities performed, either in the present or any former life. செய்துகாட்ட, inf. To teach or exhibit by practice, action, &c. (c.) செய்துகொடுக்க, inf. To do or make for another. (c.) செய்துபழக, inf. To exercise one's self. 2. To practice. செய்துமுடிக்க, inf. To accomplish, execute, finish. செய்நன்றி, s. Benefits done. செய்நன்றிகொன்றார், appel. n. The ungrateful; (lit.) murderers of benefits. (p.) செய்நன்றியறிதல், v. noun. Showing gratitude for favors received. (p.) செய்பயிர், s. Growing crops, produce of cultivation as differing from spontaneous productions; trees raised with care by cultivation, especially the வே ம்பு, இருப்பை, பனை and புளி. செய்பவன், s. [in gram.] The nominative case, கருத்தா. செய்பாகம், s. Proper means employed to effect an object. 2. Medical knowledge; or skill in preparing medicines, &c., 3. Methodical arrangement. 4. Experimental knowledge. செய்பாகங்கைபாகமறியவேண்டும். One must be acquainted with the preparation and prescription of medicines. செய்பொருள், s. [in gram.] The objective case, செயப்படுபொருள். செய்யாமற்செய்தஉதவி, s. A favor conferred where none has been received. (c.) செய்யுங்காரியம், s. A thing that ought to be done, a duty. 2. A proper or lawful act. செய்யுஞ்சடங்கு, s. Appropriate ceremonies. (c.) செய்வன, s. (plu.) Things fit suitable to be done (p.) செய்வனதிருந்தச்செய். Do things that are right, with all your might. (Avv.) செய்விக்க, inf. To get done, to cause to be done. (c.) செய்வினை, s. Work, business, undertaking, action, avocation, calling, செய் தொழில். 2. [in gram.] An active verb, இயற்றும்வினைமுதலானிகழும்வினை. 3. Witchcraft, sorcery, மாந்திரீகம். செய்வட்டம், s. (with கால்.) A fan, விசிறி. See under கால். செயவென்வாய்பாடு, v. noun. Infinitive mood. (R.) 53)

tōṟṟuvikk (p. 264) inf. To cause to appear, make evident or visible, to present to view or to the mind. தோன்றச்செய்ய. 2. To produce, bring into existence, form, make, create, உண்டாக்க. 3. To beget, to generate, engender, procreate, originate, பிறப்பிக்க. 4. To evolve from premitive elements, உற்பவிக்கச்செய்ய. தோற்றுவிக்கப்பண்ணுகிறான். He causes a thought to arise in the mind. 74)

pāri (p. 312) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be thick, bulky, huge, wide, பருக்க. 2. To be heavy; to feel heavy--as a weight, a burden; to become heavy, பாரமாக. 3. To feel heavy as the body or head from a cold, &c., உடம்புபாரிக்க. 4. To become grave, momentous, &c., அதிகரிக்க. 5. To fall on one as an accusation, to devolve on, குற்றஞ் சுமர. 6. (p.) To arise, to appear, to come into being, தோற்ற. 7. v. a. To make, to form. to construct, create, constitute, உரு வாக்க. 8. To cause to appear, to produce, to bring to view.உண்டாக்க. 9. To spread, to lay open, as goods in a bazaar, &c. பரப்ப. தலைபாரித்துக்கொண்டிருக்கிறது. My head is heavy, from cold, &c. பாரித்தபயிர், s. Strong, thriving grain. பாரித்தமரம், s. A large tree, a tree that thrives well. பாரித்தவன், appel. n. A heavy, stout man. பாரிப்பு, v. noun. Heaviness, weight, gravity, பாரம். 2. Graveness, seriousness, aggravation, அதிகரிப்பு. 3. Bulkiness, largeness, hugeness, பருமன். 4. Heaviness of the system, morbid heaviness, உடற்பாரிப்பு. 20) *

piṟppikk (p. 319) inf. v. a. To originate, to produce, உண்டாக்க. 2. To propagate, to generate, as சனிப்பிக்க. 3. To educe, to draw; to bring, as from a source; to derive, to deduce, வெளிப்படுத்த. (See தஸ்தவே சுபிறப்பிக்க.) 4. To assist nature in childbirth, to perform the office of an accoucheur, or of a midwife, மருத்துவம்பார்க்க. 2)

viti (p. 394) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To appoint, institute, enact, enjoin, நிய மிக்க. 2. To make, create, உண்டாக்க. 3. To do, to act, to transact, செய்ய. 4. To say, to utter, to lay down rules, சொல்ல. அவனுக்குமரணாக்கினைவிதிக்கப்பட்டது. He was condemned to death. விதித்தோன், appel. n. God the Creator, கடவுள். 2. Brahma, பிரமன். விதிப்பு, v. noun. Act of instituting; appointment, நியமிக்கை. 7) *