ūmai (p. 70) s. Dumbness, மூகை. 2. Unsounding--as a coin that will not ring, ஒலியின்மை. 3. A dumb person, ஊமன். ஊமைகண்டகனாப்போலிருக்கின்றது. It is like the dream of a dumb person (not revealable). ஊமைக்கட்டி, s. A blind boil, one that does not suppurate, வாய்மூடியபரு. 2. The mumps, பொன்னுக்குவீங்கி. ஊமைச்சி, s. A dumb woman, ஊமைப்பெண். 2. [as ஊமச்சி.] Cockles. ஊமைத்தனம், s. Dumbness. ஊமைத்தேங்காய், s. A cocoanut whose water does not sound when shaken, நீராடாத்தேங்காய். ஊமைப்பயில், s. The gestures or signs used in conversing with dumb persons, ஊமைசமிக்கை. ஊமையன், s. A dumb person, ஊமன். ஊமையெழுத்து, s. A mute consonant, மெய்யெழுத்து. (உப. 86.) ஊமைவிளையாட்டு, s. A kind of play in which one imitates a dumb person, ஓர்விளையாட்டு. 11)
