ūṟu (p. 71) s. Touch, feeling, sensation, தீண்டுகை. 2. Misfortune, obstacle, disaster, mishap, இடையூறு. 3. A scar, a wound, a maim, a hurt, or injury inflicted by violence, காயம். 4. Killing, murder, கொலை. 5. Evil, mischief, blight, தீமை; [ex உறு.] (p.) --Note. There are eight kinds of ஊறு or sensations given, viz.: 1. வெம்மை, heat. 2. தண்மை, cold. 3. மேன்மை, Softness, thinness, fineness. 4. வன்மை, hardness. 5. நொய்மை, slenderness, tenuity. 6. சீர்மை. smoothness. 7. இழுமெனல், slipperiness, 8. சருச்சரை, roughness, unevenness. ஊறுகாட்டினர்க்கு. To those who inflict wounds, &c. ஊறுகொள்ள, inf. To receive a hurt, suffer violence, காயங்கொள்ள. (இ ராமா.) ஊறுகோள், s. Injury, violence, wounds inflicted, காயம். 2. Murder, கொ லை. (p.) ஊறுபாடு, s. Wounds, scars, காயம். 2. Injury, damage, violence, தீமை. 3. The four ways of inflicting injury, viz.: எறிதல், குத்தல், வெட்டல் and எய்தல். ஊறுவைக்க, inf. To cause a mark, or scar--as with the nails, teeth, &c.; to wound. 9)

ey (p. 73) கிறேன், தேன், வேன், ய v. a. To cast, to throw, to fling, to fling stones, &c.; to discharge arrows, அம்புமுதலியவவெய்ய. எய்தவனிருக்கவம்பைநோவதேன். Why be offended with the arrow seeing that he is present who discharged it? [prov.] எய்வு, v. noun. Shooting with a bow, எய்கை. 81)

ey (p. 73) கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To grow weary by exertion, fail in strength--as in battle; to flag through want of food, &c., இளைக்க. 2. To be reduced in circumstances, grow poor, தரித்திரம டைய. 3. v. a. To know, understand, comprehend, அறிய. (p.) அனிச்சம்படினும்பொறாமையையெய்த்தும். Though he (Siva) knew that the feet of his consort could not endure the failing of the (delicate) anicah flower-- (பிரபுலிங்க.) எய்ப்பு, v. noun. Weariness, languor, &c., இளைப்பு. எய்ப்பில்வைப்பு, s. That which is laid up for a time of adversity, வறுமையி லுதவதற்குவைக்குந்திரவியம். 82)

eytu (p. 73) கிறேன், எய்தினேன், வேன், எய்த, v. a. To approach, come upon, அணுக. 2. To obtain, acquire, attain, பெற் றுக்கொள்ள. 3. To experience, enjoy, or suffer, பயனனுபவிக்க. 4. v. n. To arrive at, come, சேர. 5. To happen, occur, சம்பவிக்க. (p.) மெய்ஞ்ஞானநெறியெய்துகிறது. To obtain true wisdom. என்பாவத்திற்குப்பயனென்னையெய்திற்று. The consequence of my sin came upon me. எய்தாமை, neg. v. noun. The state of not possessing. 83)

eyyāmai (p. 73) s. Ignorance, அறியா மை. (p.) 84)

ēvu (p. 79) கிறேன், ஏவினேன், வேன், ஏவ, v. a. To command, order, give directions to, கட்டளையிட. 2. To incite, stir up, prompt, stimulate, move, inspire, rouse, instigate, set on, தூண்ட. 3. To send, despatch, அனுப் ப. 4. To discharge (arrows &c.), shoot, throw, cast, எய்ய. 5. To excite and despatch (a demon against one), செலுத்த. ஏவாமக்கள்மூவாமருந்து. Sons who need not be directed by their parents are a continual comfort to them. அரக்கனேவியவேல். The dart thrown by the demon. ஏவிவிட, inf. To excite, prompt, rouse, instigate, set on. 2. To send a devil against one. ஏவும்வினைமுதல், s. See இயற்றும் வினைமுதல். 2. The subject of an active verb used in a causative signification-as அரசனாலயங்கட்டினான், the king built a house; i. e. caused a house to be built. ஏவுவான், s. A master, a superintendent, director, ஏவுகிறவன். 70)

teṟi (p. 257) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [prov.] To flirt off, shoot a particle with the finger and thumb, to bespatter, உந்த. 2. To snap a bow-string, or fiddle-string, with the finger and thumb to try its lightness, to strike the springs of a lute with the fingers, வீணைநரம்புதெறிக்க. 3. To discharge arrows or balls with a bow, to shoot, எய்ய, (c.) எள்ளளவாகிலும்கிள்ளித்தெறிக்கவுமில்லைதொட்டுத் தெறிக்கவுமில்லை. He gives nothing in charity. 24)