pṉmai (p. 304) s. Plurality--oppos. to ஒரு மை, ஒன்றன்மை. 2. Many, multiform, multifold, பலவற்றின்றன்மை. 3. Any thing of middling quality, what is general, பொது மை. 4. Indefiniteness, indeterminateness, குறிப்பின்மை. 5. Connivance, கண்டிப்பின்மை. பன்மைச்சொல், s. A word in the plural number. பன்மைபண்ண--பன்மையாய்விட, inf. [prov.] To connive at a fault, to reprove or punish but slightly. பன்மைப்பால், s. [in gram.] The plural number, properly of the irrational class. பன்மைப்பொதுப்பெயர், s. A plural noun common to both the rational and irrational classes. பன்மையாய்ப்பேச, inf. To speak generally, indefinitely; not pointedly or particularly. பன்மைவிகுதி, s. A plural termination, commonly neuter. 31)