oẕi (p. 84) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cause to cease, to make an end of, to finish, முடிக்க. 2. To put away, divest, cast off, remove, dismiss, expel, banish, repudiate. divorce, exclude, explode, displace, dislodge, தள்ள. 3. To except, exempt, avoid, omit, தவிர்க்க. 4. To clear out make empty, vacate, exhaust, தீர்க்க. 5. To ruin property, circumstances, &c., அழிக்க. 6. To kill, destroy, கொல்ல. 7. To renounce, relinquish, dispense with, துறக்க. (p.) கோதாட்டொழி. Relinquish sinful amusements. (ஔவை.) ஒழித்துப்போட, inf. To turn out, to remove. என்னையொழித்துப்போட்டான். He has ruined me. பாரமொழிக்க, inf. To disburden. உணவொழிக்க, inf. To dispense with food--as in fasting. ஒழிப்பு, v. noun. Removing, divesting, expulsion, emission, ஒழிக்கை. 7)

nivārṇm (p. 277) s. Abolition, removal, leaving off, நீங்குகை. 2. Abolishment, expiation, termination, extinction, ஒழிப்பு; [ex நி, et வாரணம்.]--Of நிவாரணம் there are அரிஷ்டநிவாரணம், expiration of the unlucky அரிஷ்டம்; ரோகநிவாரணம், cure of disease; கன்மநிவாரணம், removal of former accumulated deeds; சென்மநிவாரணம், termination of births by absorption in the deity; பாவநிவார ணம், expiation of sin; கடன்நிவாரணம், liquidation of a debt; also see in their places. நிவாரணமாகுதல், v. noun. Being removed, expiated, liquidated. நிவாரணம்பண்ணுதல், v. noun. Clearing away, expiating, discharging, liquidating. 170) *

nivirtti (p. 277) s. [com. நிவர்த்தி.] Abolition, expiation, cancelling, பிராயச்சித்தம். 2. Removal, termination, extinction, cessation, ஒழிப்பு. 3. Renunciation of secularities, cessation of action and motion; separation from the world, துறவு; [ex நி, neg.] W. p. 479. NIVRUTTI. பாவநிவிர்த்தி, s. Expiation of sin. நிவிர்த்திசெய்ய--நிவிர்த்திபண்ண, inf. To dispel, remove, expiate, clear away. 174)