eccm (p. 73) s. Deficiency, defect, lack, குறைபாடு. 2. Remainder, remnant, சேஷம். 3. Orts, remains of food, whatever has come in contact with the mouth. spittle, &c., being deemed defiled, எச்சில். 4. Posterity, offspring, சந்ததி. 5. The dung of birds, fowls, wall-lizards, &c., பறவைமுதலி யவற்றின்மலம். 6. An elliptical, or unfinished word, sentence, பெயரெச்சமுதலியன; [ex எஞ்சு.] (p.) எச்சத்தாற்காணப்படும். (Their deeds) will be manifest in their posterity; i. e. in the prosperity, or adversity of their offspring. எச்சமிட, inf. To discharge excrement--as birds, &c., பறவைமலம்விசர்ச் சிக்க. பகையெச்சம். s. Suppressed anger. தீயெச்சம், s. The remainder of fire--as, வினைபகையென்றிரண்டினெச்சம், நினை யுங்காற்றீயெச்சம்போலத்தெறும், (Warlike) deeds which are not pushed to extremity (in the destruction of a foe) and hatred which is not executed but suppressed, will destroy like fire unextinguished. (குறள்.) நோயெச்சம், s. A reduced disease, the remains of a disease. ஈரெச்சம், s. In Grammar, the two classes of unfinished words. I. பெயரெச் சம் or participles, lit. words which require nouns to complete them. These embrace two classes, viz.: (1.) தெரிநிலை ப்பெயரெச்சம், or the participle of the common verb--as, வந்தமகன், the man who came; வருகின்றமகன், the man who comes; வரும்பிள்ளை, the child that will come. (2.) குறிப்புப்பெயரெச்சம் or பெயரெச்சக்குறிப்பு, the participle of the symbolic verb, which always ends in அ and often has the force of an adjective--as கரியகுதிரை, a black horse; கடுங்கண்ணகுதிரை, a fierceeyed horse, or a fierce horse; பொன்னகு திரை. a gold-like horse; அமர்முகத்தகுதிரை, a horse in the front of a battle; மூவிலைய வேல், a three-forked dart, a trident. II. வினையெச்சம், unfinished verbs, or such forms of the verb as require other terminate verbs, &c., to complete the sense. (1.) தெரிநிலைவினையெச்சம். In the past, it is called by Beschi, a gerund; there are five varieties; i. e. (1.) செய்து, பண்ணி, நிறீஇ for நிறுவி or நிறுத்தி; வளைஇ for வளைந்து or வளைத்து; இரீஇ for இருந்து or இருத்தி; கூய் for கூவி. (2.) செய்பு. (3.) செய்யா. (4.) செய்யூ. (5.) செய்தென--Notes. The first is the most common, and the only kind found in colloquial use. 2. The present, or infinitive, செய or செய்ய. 3. The future comprising six varieties. 1. செயின், செய்யின், செயில், செய்யில், செய்கில், these are all future subjunctive forms. 2. செய்யிய. 3. செய்யியர். 4. செய்வான். 5. செய்பாக்கு. 6. உண்பான், this termination occurs after a nasal only. The last five are equivalent to the infinitive, &c., they may be rendered by that with the potential of the verb, as given in நன்னூல். A few may be added: 1. செய் தால், the common subjunctive of the past, but often used for the future. 2. செய்தக்கால். 3. செய்தக்கடை, past or future subjunctives. 4. செய்தலும், காண்டலும். 5. செய்தலோடும், implying when, or as soon as. 6. ஏல், a contraction of எனில், is, in poetry, added to any finite verb to form the subjunctive--as உண்ணுமேல், உண்ணுமெனில். 2. வினையெச்சக்குறிப்பு or குறிப்புவினையெச்சம், gerund of symbolic verbs; of these there are but two, இன்றி and அன்றி from இல் and அல், these symbolic verbs being redundant. சொல்லெச் சம், elliptical, or incomplete words, or classes, ten in number. 1. பெயரெச்சம், participles as given above. 2. வினையெச் சம், unfinished forms of the verb. (See above.) 3. உம்மையெச்சம், a sentence in which a second உம் and its adjunct are understood--as, சாத்தனும்வந்தான், Sattan also is come, implying that others are come or expected. 4. சொல்லெச்சம், a clause in which சொல்லல் is understood --as, என்றார் for என்றுசொன்னார். 5. பிரிநிலை யெச்சம், a clause in which an exception of persons, or things is implied, see ஏ and ஓ--as, அவனேகொண்டான், he bought it, implying that others did not. 6. எனவெனெச்சம், a clause in which a verb, or a noun is required after என--as, கடலொல்லெனவொலித்தது, the sea roared with the sound of ஒல். 7. ஒழியிசையெச்சம், a clause in which a counterpart is understood--as உண்ணுதற்கோவந்தான், was it to eat that he came (implying that his object was otherwise)? 8. எதிர்மறை யெச்சம், the ellipsis of a negative, or denial--as அவனோகொண்டான், Was it he that bought it (implying a negative answer). 9. இசையெச்சம், ellipsis generally comprising two or more words, such as are not found in the above--as நின்னையா னகன்றாற்றுவனோ, Can I endure separation from you (indicating an affectionate attachment to the party addressed)? 1. குறிப்பெச்சம், symbolic terms, contractions, abbreviations, &c., comprising several kinds. (See குறிப்பு.) There is another form called முற்றெச்சம், a finite verb used in the place of a gerund--as உண்டான்வந்தான் for உண்டுவந்தான், eating he came. எச்சமிட, inf. To befoul, to soil with dung--spoken of birds. எச்சவனுமானம், s. Inference of a past cause from a present effect. See அநுமானம். எச்சவாய், s. [vul.] The sphincter of the anus, the podex, குதம். அட்டவெச்சம், s. The eight defects in the human body; i. e. 1. சிதடு or குருடு, blindness. 2. ஊமை, dumbness. 3. செவிடு, deafness. 4. கூன், crookedness of the back. 5. குறள், dwarfness. 6. முடம், lameness. (சது.) (in பிங்கலந்தை and திவாகரம், யகண், மா, hermaphroditism). 7. உறுப்புமயக்கம், a monstrous birth either by redundancy, defect, or misplacing of the members, &c. 8. உறுப்பில்பிண்டம், a shapeless production, or a birth with the features not properly developed. 23)

oṉṟu (p. 84) கிறேன், ஒன்றினேன், வேன், ஒன்ற. v. n. To unite, coalesce, knit or grow together--as broken parts, two trees, &c.; to become one, to join, combine, இணைய. 2. To be engaged, be intent, &c. on an object, ஒன்றுபட. 3. To agree, suit, be agreeable, பொருந்த. 4. To copulate, புணர. ஒன்றவில்லை. It is not convenient. 2. They are not fit. 3. (They) (the things or parts) are not united, not joined well, &c. தேகத்தொன்றுநோய். Disease which befalls the body. (வைராக்கிய.) ஊழொன்றியிருப்பின். If destiny favor-ஒன்றப்பார்க்க, inf. To unite severed parts--as a magician by looking at them, lit. to look them into one, பொ ருந்தப்பார்க்க. 2. To join things to see if they fit or agree--as machinery, இசைக்க. ஒன்றாதவஞ்சித்தளை, s. See தளை. ஒன்றார்--ஒன்னாதார்--ஒன்னார், s. Foes, unfriendly persons. (p.) ஒன்றுகுடி, s. A family or person living in another's house, garden, &c. See ஒட்டுக்குடி and ஒதுக்குக்குடி. ஒன்றுகூட்டு, s. Concord, harmony, living on terms of friendship, ஒரு கூட்டு. ஒன்றுகூட்டாயிருக்க, inf. To be closely united, be in harmony, &c. ஒன்றுநர், s. Friends, relations, ந ண்பர். (p.) ஓ. The eleventh vowel, ஓகாரம். 2. A particle, இடைச்சொல். It has various uses; in நன்னூல், eight different meanings are given to it. (a) ஒழியிசை, a mark of ellipsis denoting the omission of a counter-part to what is expressed--as கொள லோகொண்டான், true he has obtained his object (but he will not prosper by it). (b) வினா, interrogatives--as சாத்தனோவந்தான், is it Sattan that came? (c) சிறப்பு, speciality, particularity, &c., an interjection of surprise. This is two-fold. 1. உயர்வுசிறப் பு, relating to objects of superiority, preeminence, &c.--as ஓஒ பெரியன், heigh day! he is an illustrious person. 2. இழிவுசிறப்பு, relating to objects of inferiority, baseness, &c.--as ஓஒ கொடியன், Oh! he is a cruel wretch. (d) எதிர்மறை, negation--as யானோ செய்வேன், will I do it? implying I will not. (e) தெரிநிலை, ascertainment, clear perception, appeal to the hearer, &c.-as ஆணோஅதுவுமன்றுபெண்ணோஅதுவுமன்று, it is neither male nor female. (f) கழிவு, bereavement, an interjection of pity--as ஓஒ தமக் கோருறுதியுணராரோ, alas, alas, they have found no way of salvation. (g) அசைநிலை, expletive--as காணியவம்மினோ, come let us see. (h) பிரிநிலை, distinguishing, marking-as அவனோகொண்டான், it was he who bought it. In addition to these it also serves to express doubt--as நீனிறமுகிலோபசியசைவல மோநெடுந்திரைகொழித்ததெள்ளறலோ, is the hair of the damsel analogous to the blue clouds, to the green moss, or the black sand on the shore drifted by the billows (நைட); அதென்னவோதெரியாது, What that can be I know not.

oẕi (p. 84) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To cease, desist, cease from actions, dispense with, to intermit, cease--as trees from bearing for the season or entirely; to discontinue a course of actions good or bad, ஓய. 2. To be over--as a market, an assembly, &c., கலைய. 3. To be excepted, be empty, தவிர. 4. To go off, forsake, quit, evacuate, leave, நீங்க. 5. To fail, decline, be extinct, become annihilated, கெட. 6. To die, perish, சாவ. 7. To be finished, terminated, ended, செய்தொழிய. 8. To clear off, be cleared off, removed by little and little, தீர. 9. v. a. To omit, to except, விட. ஒழிந்தவர்களெங்கே. Where are the rest? பட்டொழிந்தோரொழிந்தோர்கள். All but those who fell in battle-- (பார.) கூட்டமொழிந்தது. The meeting is over. கருமமொழியாதியற்றல். Performing rites without intermission. சண்டையொழிந்தது. The quarrel has ceased. வேலையொழிந்தது. The business is over, the affair is ended. ஒழிகடை, s. The state of being almost exhausted--as stores, &c., almost ended, nearly over. ஒழிந்தவேளை, s. Leisure. ஒழியிசை, s. [in grammar.] A kind of ellipsis. ஒழிய, inf. [used as an exceptive particle.] Except, besides, unless, without. நீரொழியப்பாலுண்குருகிற்றெரிந்து. Discriminating as nicely as the swan which extracts milk from water. அவன்வந்தாலொழியப்போகேன். Unless he come I will not go. ஒன்றொழியநானூறு, s. One less than four-hundred. அவனொழியவனைவரையுமழைத்தார்கள். They invited all but him. வழங்காதொழிய, inf. To grow into disuse, to become obsolete. உடம்பொழிய. The body failing-- (பழ மொழி.) துயிலொழிய, inf. To cease sleeping, to wake. ஒழிபு, s. Remainder, ஒழிகை. ஒழிபியல், s. Supplement, appendix, sequel, ஒழிந்தவற்றைக்கூறுமியல். ஒழியாமை, neg. v. noun. Being incessant, continual, unceasing, நீங்காமை. ஒழியாவொழுக்கம், s. Perseverance in virtuous actions. ஒழிவு, v. noun. Ceasing, forsaking, intermission, cessation, omission, ஒழிகை. 2. [in logic.] Inference by implication, omission or exception of the person or thing in question, in the conversation. 3. Want, defect, deficiency, இன்மை. ஒழிவிக்க, inf. To remove by another, to cause to cease, நீக்குவிக்க. 2. To take away by little and little--as by theft, &c., தொலைவிக்க. 3. To clear out a room, house, &c., களைவிக்க. 4. To cause to be destroyed, ruined or killed, கொல் விக்க. 6)

oẕi (p. 84) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cause to cease, to make an end of, to finish, முடிக்க. 2. To put away, divest, cast off, remove, dismiss, expel, banish, repudiate. divorce, exclude, explode, displace, dislodge, தள்ள. 3. To except, exempt, avoid, omit, தவிர்க்க. 4. To clear out make empty, vacate, exhaust, தீர்க்க. 5. To ruin property, circumstances, &c., அழிக்க. 6. To kill, destroy, கொல்ல. 7. To renounce, relinquish, dispense with, துறக்க. (p.) கோதாட்டொழி. Relinquish sinful amusements. (ஔவை.) ஒழித்துப்போட, inf. To turn out, to remove. என்னையொழித்துப்போட்டான். He has ruined me. பாரமொழிக்க, inf. To disburden. உணவொழிக்க, inf. To dispense with food--as in fasting. ஒழிப்பு, v. noun. Removing, divesting, expulsion, emission, ஒழிக்கை. 7)

ōmpu (p. 84) கிறேன், ஓம்பினேன், வேன், ஓ ம்ப, v. a. To protect, guard, defend, save, காக்க. 2. To preserve, keep, take care of, பாதுகாக்க. 3. To keep off, ward off, dispel, cease from, ஒழிய. 4. To cherish, nourish, maintain, support, to cause to increase, வளர்க்க. பரிந்தோம்பிக்காக்கவொழுக்கந்தெரிந்தோம்பித்தேரி னுமஃதேதுணை. Desire and maintain with great care the conduct proper to your caste, which, how much soever the virtues are examined and understood, and how much soever the senses are guarded, is alone the convoy of the soul. (குறள்.) அஞ்சலோம்பென்றார். He said, away with your fears. (குறள்.) வலியார்மேன்மாறேற்றலோம்புக. Let opposition to those more powerful than yourself cease. (குறள்.) விலக்கியவோம்பி. Avoiding whatever is prohibited by the shasters-- (நீதிநெறி.) தாங்கற்றனவோம்பாது. Not retaining in memory what they have learnt--(நீதிநெறி.) விருந்தோம்ப, inf. To entertain (guests), religious mendicants, &c.--as one of the duties of the householder. See இல்வாழ்வான். தீயோம்பி, verb. part. Cherishing the sacred fire. (நீதிநெறி.) வேள்வியோம்ப, inf. To offer burnt sacrifices. ஓம்பல், v. noun. Taking care of, &c., பாதுகாத்தல். 105)

ōy (p. 84) கிறேன், ந்தேன், வேன், ஓய, v. a. To cease, leave off, to desist from action, &c., to rest, விட. 2. v. n. To become tired, become weary, to fail, become weak or infirm--as a member of the body, தளர. 3. To cease, end, முடிய. ஓயாமலிருக்க, inf. To be incessant, continual. ஓயாமல்வருகிறான். He comes incessantly. மரங்காய்த்தோய்தல், v. noun. Ceasing to bear fruit for the season. ஆய்ந்தோய்ந்துபார்த்தல், v. noun. Considering maturely, deliberating. எல்லாமோய்ந்தகணக்காய்ப்போயிற்று. His wealth, influence, &c. are all reduced. கையோயாமல்வேலைசெய்கிறான். He labors incessantly. எழுதியெழுதிக்கையோய்ந்துபோயிற்று. My arm is weary with continual writing. ஆடியோய்ந்தபம்பரம். A top that has ceased to spin; i. e. an ascetic, so called because he has renounced worldly cares, and is henceforth exempt from transmigrations. 2. An old man whose active days are past. 3. A person dismissed from office. காலோய்ந்துகையோய்ந்துபோகுதல். Feeling weak in the legs and arms--as after fever, &c. ஓயாக்கவலை, s. Incessant troubles, anxiety. ஓயாமாரி, s. Incessant rain, ஓயா மழை. 2. Unceasing liberality, பெருங் கொடை. ஓய்ந்தமனம், s. A mind that has ceased to be affected by secular objects. ஓய்ந்துபோக, inf. To become weary. அடித்தோய, inf. To desist from beating. ஓயல்--ஓய்வு, v. noun. Cessation, ceasing, relinquishment, rest, ஒழிவு. 2. Slackness, தளர்வு. 3. End, termination, முடிவு. ஓய்வுகரையில்லாமற்கொடுக்கிறான். He bestows without limit or cessation. ஓய்வுநாள், s. A day of rest; [in Christ. usage.] the sabbath. 107)

ōrclpṇṇukiṟtu (p. 84) [prop. ஒழிதல் பண்ணுகிறது] To decide or settle a quarrel. 120)

ōvu (p. 84) கிறேன், ஓவினேன், வேன், ஓவ, v. n. To cease, desist, terminate, become extinct, ஒழிய. 2. To suffer, be afflicted, வருந்த. ஓவாதேயிரவுபகலுணர்வோர். Those who learn day and night unceasingly--(சித் தியார்.) ஓவறுசீர்க்கருவூர், s. The town of Caroor of imperishable beauty. (ஸ்காந்.) ஓவாப்பிணி, s. An incurable disease, நீங்காப்பிணி. (குறள்.) ஓவியதுன்பம், s. Painful suffering. (ஆனந்தத்திர.) 146)

kṭi (p. 87) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To rebuke, reprove, chide, கடிந்துகொள்ள. 2. (p.) To reject, renounce, avoid, dispel, நீக்க. 3. To restrain, subject--as the senses, ஒடு க்க. 4. To be angry with, be indignant, to show signs of displeasure, கோபிக்க. 5. To sunder, destroy, அழிக்க. 6. To cut, வெ ட்ட. 7. To forbid, prohibit, தடைசெய்ய. ஐம்புலனைக்கடிந்துநின்றே. Restraining the five senses-- (அறிவானந்தசித்தி.) களைகடிந்தொதுங்குங்கடைசியர். The women of agricultural districts who move about weeding the corn-- (நைட.) பொய்யிருள்கடிந்தமெய்ச்சுடரே. O light of truth that dispelled the illusive darkness -- (திருவாசகம்.) கடிகோல், s. A stick to scare away parrots from cornfields, தட்டை. 2. A rod tied to a dog's neck, and fastened to something else to keep it from mischief, &c., நாய்க்கழுத்திற்கட்டுந்தடி. கடிந்துகொள்ள, inf. To reprove, reprimand. கடிந்தோர், s. Sages, ascetics, முனிவர். (p.) கடி, v. noun. Rejection, prohibition, exception, ஒழிக்கை. 47)

kẕi (p. 98) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To pass by, pass from, go, remove, depart from, to pass through or over a river, &c., to pass away, lapse, கடக்க. 2. To pass at time, a season, prosperity, adversity, &c.; to elapse, become spent, செல்ல. 3. To pass--as excrements, மலங்கழிய. 4. To be discharged, voided--as semen, &c., விந்துகழிய. 5. To be separated or detached from, நீங்க. 6. To be abated, deducted, discounted, &c., ஒழிய. 7. To be rejected, exempted, released, excused, &c., விலக்கப் பட. 8. (p.) To be excessive, copious, abundant, intense, to be great in quality or quantity, மிக. 9. To expire, cease, die, சாவ. சந்தைகழிந்தது. The market is broken up, the fair is over. அவனுக்குவயிறுகழிகிறது. He has a looseness. கழிகடை, s. The worst, either as to persons or things; refuse, that which id base, rejected. கழிகெட்டது, appeal. noun. That which is reprobate, refuse, rejected, the worst, lowest, vilest, மிகக்கெட்டது. கழிகெட்டவன், s. [prov.] A reprobate fellow, a vile wretch, மிகவுங்கெட்ட வன். கழிபிறப்பு, s. The birth preceding the present, முற்பிறப்பு. (p.) கழியுடல், s. A skeleton, ஊன்க ழிந்தவுடல். (p.) வாழ்நாட்கழிய, inf. To pass, as one's lifetime. ஏழரைகழிய, inf. To expire, as the seven and half years of Saturn's malign influence. See ஏழு. ஊன்கழிந்தவெலும்பு, s. Purebones, bones stripped of flesh. கலன்கழிமடந்தை, s. A widow, a woman who has lost her marriage symbol. கழிச்சல், v. noun. Flux, looseness, கழிதல். 2. [vul.] Cholera, epidemical flux, பேதியாதல். கிராணிக்கழிச்சல், v. noun. A continued looseness. இரத்தக்கழிச்சல், v. noun. The bloody flux. கழிதல், v. noun. Passing, கடத்தல். 2. Dying, சாதல். 3. Walking, நடத்தல். 4. Abundance,மிகுதி. கழியல், v. noun. Departing, passing, separating, கழிதல். 2. Any thing rejected, கழிக்கப்பட்டது. கழிவு, v. noun. Passing, leaving, separating from, discharge--from the bowels, a sore, &c., கழிகை. 2. Copiousness, abundance, excess, superfluity, intensity, surplus, redundancy, மிகுதி. 3. Things ejected or left, refuse, leavings, dross, scoria, கழிகடை. 4. Exception, release, exemption, rejection, elimination, நீங்குகை. 5. [in arithmetic.] Subtraction, கழிப்புக்கணக்கு. 6. Deduction, abatement, defalcation, discount, premium, allowance, தள்ளுபிடி. 7. Remainder in arithmetic, சேஷம். 8. [in logic.] Inference by implication of opposite, as when it is said of two persons, that one is enlightened by virtuous deeds, we infer that the other is darkened by the retributions of vice; or in a case of robbery between two-that one is honest, that the other is the thief, பாரிசேஷம். 9. That which is secondary, inferior, any thing bad or inferior in quality, base, vile, இழிவு. கழிவில்லை. There is none rejected. 2. There is no abatement, deduction, discount, &c. கழிவானசரக்கு, s. Rejected goods. கழிவுநிலம், s. Waste land--as stony or brackish among good land. பத்திலொன்றுகழிவு, s. A deduction or premium of one in ten. 69)

kẕi (p. 98) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To reject, expel, cast off, discard, exclude, dislodge, remove, strip off, separate from, detach, climinate, அகற்ற. 2. To evacuate, void, discharge, emit, pass excrements, நீக்க. 3. To except, leave as refuse, abandon, ஒழிக்க. 4. [in arithmetic.] To subtract, subduct, கணக்குக்கழிக்க. 5. To deduct, abate, குறைக்க. 6. To discount, remit, தள்ளிக்கொடுக்க. 7. To cut off-as the hair, to pare off the nails, &c., to clear off, clear away, smooth off--as knots by cutting; to prune, lop off, தழைமுதலியனகழிக்க. 8. To cast off--as exuvi&ae;, கழற்ற. 9. To pass time, spend time, காலம்போக்க. 1. To exempt, release, free from duties--as postage, விலக்க. கட்டிக்கழித்தபுடவை. Cast-off garments. சாத்திக்கழித்தமாலை. Garlands formerly put on an idol taken off before another ceremony. காலத்தைவீணிலேகழித்துவிட்டான். He spent his time in vain. மாடுதின்றுகழித்தது. The cow having eaten enough, rejected what remained. உறைகழித்தவொள்வாள். Glittering drawn swords. கழித்துக்கொடுக்க, inf. To make an allowance in another's favor. தீட்டுக்கழிக்க, inf. To purify from ceremonial uncleanness--as after childbirth, &c. வருந்திக்கழிக்க, inf. To pass time in suffering. மலங்கழிக்க, inf. To pass excrement. கண்டுகழிக்க, inf. To enjoy to satiety--as earthly good. 2. To be deprived of appetite by having much to do with food--as cooks, &c. சாந்திகழிக்க, inf. To remove the evil influence of planets by presenting offerings to them, &c. எச்சில்கழிக்க, inf. To purify a place where some one has taken food. கழித்தல், v. noun. The act of rejecting. கழிப்பு, v. noun. Expulsion, rejection, emission, கழிக்கை. 2. Offering to planets, demons, &c., to remove their malignity, சாந்திகழிக்கை. 3. Blemish, defect, fault, குற்றம். 4. That which is refused, rejected. 5. [in arithmetic.] Subtraction, கழிப்புக்கணக்கு. கழிப்புக்கழிக்க, inf. To expel malign influence by offerings. This is done by waving boiled rice, cakes, &c., over the head of the patients after which the materials used are thrown away. 70)

kāli (p. 105) adj. (Hind.) Vacant, not filled, empty, unoccupied, ஒழிவான. 8)

keṭu (p. 137) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. The destroy, annihilate, abolish; to squander, அழிக்க. 2. To damage, tarnish, blast, கேடுறச்செய்ய. 3. To debauch, corrupt, demoralize, violate, ஒழுக்கங்கெடுக்க. 4. To render ungatory--as religious rites, austerities, &c., அவமாக்க. 5. To frustrate, defeat an object; to disappoint, தடுக்க. 6. To neutralize the noxious qualities of poisonous drugs; to temper, தோஷத்தைநீக்க. 7. To counteract poison received into the system, விஷத்தைமுறிக்க. 8. To defeat, முறியடிக்க. 9. To reduce, to emaciate, சுருக்க. 1. [in gram.] To drop, omit; to cut off letters or a letter, ஒழிக்க. கெடுப்பாய். May you do injury. கெடுநினைவு--கெடுபுத்தி, s. Malevolence, malice, an evil mind. கெடுப்பான், appel. n A destroyer, a depraver; a scoundrel. 9)

camai (p. 163) கிறேன், ந்தேன், வேன், சமைய, v. n. [used commonly in the 3d per. neut.] To become marriageable--as a girl, பருவ மடைய. 2. To be cooked, or cooking, பாக மாக. 3. To be made, constructed, formed; ஆக. 4. To become ready, be prepared. எத்தனமாக. 5. To be exhausted, ஒழிய. W. p. 893. SAMA. (c.) சமைந்துபோக, inf. To become exhausted, spent, distributed, &c. 2. To be prepared--as food. சமைந்தபெண், s. A marriageable girl. சமைகிறபருவம், s. Time of puberty. சமையாதவள், s. [appel. neg.] A girl not arrived at puberty. சமைகடை, s. [prov.] The close, the end--as of a time, a season, an action, &c.; the exhaustion of a quantity, முடிவு. சமையல், v. noun. Cooking, cookery; that which is cooked. 2. (p.) An act, an action, செய்கை. சமையலாயிற்று. The food is ready, the provisions are cooked. சமையலாக, inf. To become cooked. சமையலாள்--சமையற்காரன், s. A cook. சமையற்புரை--சமையல்வீடு, s. A kitchen, cook-room. ஒருசமையலாய்ச்சமைக்க, inf. To cook for several at once--as for travellers; or at once for different meals. 2. To cook without intermission. (Limited.) 3. [prov.] To cook different articles together. 71)

cmai (p. 163) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cook, dress food, பாகஞ்செய்ய. 2. To make, construct, form, build, ஆக்க. (c.) 3. (p.) To exhaust, ஒழிக்க. கல்லாய்ச்சமைத்துப்போட்டார். He has metamorphosed (her) into a stone. சமைக்கிறவன், s. appel. n. A cook. 2. (p.) A maker, creator, சிருஷ்டிகன். கோலஞ்சமைக்க, inf. [prov.] To mask one's self, as a player. 2. To decorate, dress. See கோலம். கூத்துச்சமைக்க, inf. To give a dance. (R.) 72)