akkiramam (p. 4) s. [priv. அ et கிரமம்.] Want of order, or arrangement, confusion, irregularity, ஒழுங்கின்மை. 2. Wrong, injustice, அநீதம். 3. Daring impiety, கொடு மை. Wils. p. 3. ACKRAMA. 9) *

acangkatam (p. 5) s. [vul.] Dis-respect, dis-esteem, contempt, இகழ்ச்சி. 2. Falsehood, பொய். 3. Irregularity, ஒழுங்கின்மை. 55) *

icai (p. 45) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To join, unite, blend, mingle, இணைய. 2. To agree, suit, be adapted to, to accord with, பொருந்த. 3. To combine, harmonize, to accord in sound, இராக ஓசையொ வ்வ. 4. To consent, assent, comply, உடன் பட. 5. To be matched, be like, to pair, become fellows, சரிப்பட. இசையாதாயினும். Though it (the action) may appear unsuitable. (நீதிநெறி.) இசையாவொருபொருள். A thing that cannot be given, got, &c. (நாலடி.) இசைந்தவேளை, s. Due time. இசை, v. noun. Closeness, கூடி நிற்கை. (சது.) 2. Union, agreement, இசைவு. இசைவு, v. noun. Union, agreement, compactness, fitness, unity, harmony, a joining, joint, connection, combination, fitting in, consent, compliance, correspondence, பொருத்தம். அதற்கிசைவாய். Corresponding to it. கின்னரி யோசைக்குமுன் குரலுக்குமிசைவில்லை. There is no harmony or concord between the lute and your voice. இசைவுகேடு, s. [imp. இசைகேடு.] Disunion, disjunction, disagreement, பொ ருத்தமின்மை. 2. Disappointment, want of success, abortiveness, காரியத்தவறு. இசைகேடாய்ப்போனகாரியம். An abortive contrivance, an unsuccessful thing. இசைவுபிறழ்வு, s. [vul. இசகுபிச கு.] Disorder, ஒழுங்கின்மை. 2. Disagreement, இசைவுகேடு. இசைவுபிறழ்வானநாள். An unfavorable, unfair, or unpropitious day. 40)

ekkcckkm (p. 73) s. [vul.] Confusion, jumble, huddle, disorder, தாறுமாறு. 2. (Tel. எக்கஸக்கஎமு.) Unevenness, irregularity, ஒழுங்கின்மை. 3. Difference, Disparity, வித்தியாசம். 4. Scorn, derision, நிந்தை. எக்கச்சக்கமானஇடம் பத்திரமாய்ப்போ. This is an uneven, dangerous place, go cautiously. காரியமெக்கச்சக்கமாய்வந்திருக்கின்றது. The thing is ended in confusion. The affair has turned out disastrously; some danger is apprehended. எக்கச்சக்கமாய்ப்பேச, inf. To insult a person, use uncivil language. 2. To give an indirect answer, to speak at random. எக்கச்சக்கமானஆள், s. A faithless person. 2. An indecent person. 3. One who confuses every thing. எக்கச்சக்கம்பண்ண, inf. To derange things, put in confusion, huddle, jumble, தாறுமாறுசெய்ய. 2. To be insincere, to act differently from one's professions, or contrary to instructions, அகடவிகடஞ்செய்ய. 7)

ēṭākuṭm (p. 78) --ஏடாகூடம், s. [vul.] Disrespect, insubordination, stubbornness, perverseness, ஒழுங்கின்மை. (Sans. Hét'a.) ஏடாகூடக்காரனுக்குவழியெங்கே--போகிறவன்றலை மேலே. Where is the path for a self-willed person? On the heads of fellow passengers. 19)

ēṇ (p. 79) s. A firm, secure situation, stability, நிலைபேறு. 2. Strength, firmness, power, valor, exploit, achievement, வலி. (Compare ஏணம்.) 3. Assumption, arrogance, பெருமை. (p.) 4. [prov.] Crookedness, வளைவு. ஏண்பலபகர்ந்தனை. You have told many (of your captain's) valorous deeds. (காந்.) ஏணிலாதவர், s. Those unstable, unsteady, weak, &c. (காந்.) ஏணுற்றார், s. The valiant. (காந்.) ஏண்கோண், s. [prov. and col.] Unevenness, crookedness, ஒழுங்கின்மை. ஏண்கோணானபேச்சு, s. Disagreeable, inconsistent language. 5)

oẕungku (p. 84) s. Row, rank, line, train, நிரல். 2. order, regularity, class, organization, வரிசை. 3. Rule of action, method, plan, model, system, discipline, economy, முறை. 4. Good conduct, propriety, decorum, decency, modesty, நன்ன டை. 5. Regulation, law, precept, formulary, canon, formula, விதி. ஒழுங்கானநடக்கை, s. Orderly conduct, good behavior. ஒழுங்கின்மை, s. Disorder, confusion. ஒழுங்குகட்ட, inf. To form a regulation. ஒழுங்குதப்பினவள், s. A woman unfaithful to her husband. ஒழுங்குபடுத்த, inf. To set in order, to arrange, regulate, systematize, organize. ஒழுங்கோடிருக்க, inf. To be in good order. 12)

kiriyai (p. 110) s. Act, action, deed, operation, performance, emphatically good manners, orderliness, cleanliness, செய்கை 2. Religious rites or duties as prescribed by the Shastras, சமயநிஷ்டை. 3. The second degree in the religion of Siva-entitling the disciple to the privilege of performing puja, &c. (See பாதம்.) 4. Works, rites, &c., in religion--as distinguished from abstract or silent devotion, in which these rites and dispensed with. (See சிவபூ சை.) 5. Funeral rites for a deceased ancestor, உத்தரகிரியை. 6. One of ten rules for keeping time in music, தாளப்பிரமாணத்தி னொன்று. (See தாளப்பிரமாணம்.) 7. [in grammar.] The verb or attribute. (See அன்னுவய விலக்கணம்.) Wils. p. 257. KRIYA.--Note. In Sanscrit compounds the word retains its Sanscrit pronunciation, கிரியா. கிரியாகாண்டம், s. Those parts of the Vedas which inculcate works, rites, and ceremonies, கருமகாண்டம்--opposed to ஞா னகாண்டம். கிரியாங்கம், s. Worship, rites and ceremonies, chiefly applicable to prescribed individual practice--as preparing the sacred ashes, repeating the incantations, touching the joints of the fingers while repeating them, &c., கிரியையுறுப்பு. கிரியாங்கம்பண்ண, inf. To perform the several external actions in the daily worship. கிரியாசத்தி, s. lit. The operative energy or power. [in the agama philosophy.] One of the three active or female energies of Siva, by which he effects the creation or evolution of the universe. 2. the faculty or power of action, operation, &c., as applied to any agent. (சிவ. சி.) கிரியாசாதனம், s. Being trained or inured to the performance of works, religious duties, &c., கிரியையனுட்டிப்பு. கிரியாசைவம், s. One of the sixteen divisions of the Siva system. See சைவம். கிரியாசொரூபன், s. One who is the embodiment, கிரியை; (appropriately) Ganesa, who is considered the impersonation of Siva's divine operations. கிரியாதீதன், s.கிரியையொழிந்தவன். கிரியாபதம், s. [in Sanscrit grammar.] A verb, வினைச்சொல். கிரியாபாதம், s. The second of the four stages or degrees in the Siva worship; [ex கிரியை, et பாதம்.] கிரியாபூசை, s. The worship offered to Siva by one in the second degree. (p.) கிரியாமார்க்கம், s. The practice of duties in the second degree of the Siva religion; the performance of rites and ceremonies, கிரியைநெறி. கிரியாமாலை, s. Inflection or conjugation of verbs, chiefly in Sanscrit, வினைச் சொல்லின்ரூபகரணம். கிரியாவதி, s. A person who practices the rites and ceremonies enjoined in the Vedas. கிரியாவுத்திரி, s. Transcendental and symbolical instruction in the most spiritual rites, by a guru to an advanced disciple--opposed to ஞானாவுத்திரி. (சிவ. சி.) கிரியைகெட்டது, appel. noun. Any thing disorderly, slovenly, ஒழுங்கற்றது. கிரியைகெட்டவன், s. One destitute of good manners, slovenly in dress, or irregular in habits. கிரியைக்காரன், s. One in the second degree of the Siva religion. கிரியைக்கேடு, s. slovenliness, debauchery, beastliness, ஒழுங்கின்மை. கிரியைசெய்ய, inf. To perform actions, duties, rites, &c., சடங்குசெய்ய. 2. To perform funeral rites, உத்திரகிரியைசெய்ய. கிரியையனுட்டிக்க, inf. To perform rites, and ceremonies. 2. To practice the daily rites, to perform the duties of the second degree. கிரியையொழிந்தவன், s. One who has dispensed with works, having attained a higher degree, கிரியாபாதங்கடந்தவன். காட்டுக்கிரியை, s. Obsequies, funeral rites in the place of burning or burial --as distinguished from வீட்டுக்கிரியை. 2) *

kīcakaṉ (p. 113) s. A prince, son of Kékaya, ஓரரசன். Wils. p. 223. KEECHAKA. கீசகநாடகம், s. [vul.] Irregularity; shameless, immodest, profligate behavior--as that of the prince கீசகன் towards துரோபதை, ஒழுங்கின்மை. கீசகநாடகம்பண்ண, inf. To behave immodestly. கீசகாரி, s. A name of Bhima as the destroyer of கீசகன்; [ex கீசகன் et அரி.] கீசம்பறை--கீசறை s. [prov. contraction of கீசகன்முறை.] Disorder, confusion, profanation, prostitution, violation, முறை கேடு. கீசம்பறைகாரன், s. A disturber; a violater of decency, chastity, principle, &c. 5)

cppḷcḷpiḷ (p. 160) s. [loc.] A term expressive of unhandiness, uncouthness, irregularity, &c., ஒழுங்கின்மைக்குறி. 39)

tāṟuāmṟu (p. 236) s. (Tel.) Confusion, derangement, disorder, ஒழுங்கின்மை. 2. Perverseness, contrariety, untractableness, stubbornness, முருட்டுத்தன்மை. 3. Impropriety. transgression, disorderly conduct, அதிக கிரமம். 4. Insolence, இறுமாப்பு. (c.) தாறுமாறாய்ப்பேச, inf. To give indirect answers. 2. To contradict one's self, to prevaricate. 3. To talk nonsence, to speak absurdities. 4. To abuse, to use affronting words, insuiting language. தாறுமாறானநடக்கை, s. Perverse, insolent, or disorderly conduct. தாறுமாறுக்காரன், s. A perverse, insolent, disorderly person. 9) *

piṟẕ (p. 319) --பிறழு, கிறேன், பிறழ்ந்தேன், வேன், பிறழ, v. n. To change in form, aspect, color or quality, commonly for the worse, மாற. 2. To be disarranged, misplaced, irregular, ஒழுங்கின்மையாக. 3. To shine, to glitter, to coruscate, to twinkle, துலங்க. 4. To hate, to become alienated-as the mind; to be ill-disposed, வெறுக்க. 5. To tremble to be tremulous, அசைய. 6. To say, to speak, சொல்ல. (சது.) 6)

piṟẕcci (p. 319) --பிறழ்வு, v. noun. Change, variation, alteration in form or quality, மாறுகை. 2. Disarrangement, irregularity, disorder, ஒழுங்கின்மை. 3. Shine, glitter, coruscation, துலங்குகை. 4. Shivering, quaking, trembling, அசைவு. 5. A disliking, வெறுப்பு; [ex பிறழ், v.] 7)

vākku (p. 382) s. Manner, way, விதம். 2. Side, direction, பக்கம். 3. Irregularity, ஒழுங்கின்மை. உடம்பொருவாக்காயிருக்கிறது. My body is a little out of order. கோட்டியவில்வாக்கறிந்து. Knowing the bent state of the bow. (நாலடி.) கிடந்தவாக்கிலேகிடக்கட்டும். Let [him or it] remain so. வாக்குக்கண், s. [appel. வாக்குக்கண் ணன்.] Squint eye, மாறுகண். வாக்கெடுக்க, inf. See வாகெடுக்க. 17) *