ōkkāḷm (p. 84) s. [prov. ஓங்காளம்.] Retching, heaving, the involuntary effort of the stomach in nausea, வாந்தி. ஒன்றுகை, v. noun. Uniting, union, ஒன்றுதல். 40)

ōkkāḷi (p. 84) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. [prov. ஓங்காளி.] To heave or retch from sickness, to vomit, சத்திசெய்ய. ஓக்காளிப்பு, v. noun. Retching, incipient sickness, வாந்திசெய்கை. ஓக்காளிப்பாயிருக்க, inf. To be squeamish. 42)