aḷm (p. 33) s. Salt-pans, salt-works, a place where salt is formed, உப்பளம். 2. (p.) A maritime district, one of the five kinds of land, நெய்தனிலம். 3. Sharpness--as of a sword, &c., also of intellect, கூர்மை. 4. Closeness, நெருக்கம். அளத்தியர், s. Females of the salt-making caste, உப்பமைப்போர்பெண்கள். அளத்துநிலம், s. Brackish and barren ground. See களர்நிலம். அளத்துப்பச்சை, s. A plant growing by the sea and in brackish soil, மருக் கொழுந்துச்சக்களத்தி. அளத்துப்புல், s. A kind of grass, Pommerullia cornucopice, L. அளத்துப்பூளை, s. A species of Illecebrum, Illecebrum brachiatum, L. அளவர், s. (sing. அளவன்.) Saltmanufacturers, (the caste,) உப்பமைப்போர். 23)

kḷri (p. 100) s. A field of battle, போர்க் களம். 2. A jungle, காடு. 3. Blackness, கரு மை. 4. The neck, மிடறு. 5. Barren or brackish ground,களர்நிலம். 6. Uncultivated ground, பாழ்நிலம். (p.) 7. A circular area for dramatic performance, gladiatorial or gymnastic exhibitions, &c., an arena, நாடகசாலை. 8. An assembly, கூட்டம். களரிகட்ட, inf. To ingratiate one's self with the attendants, officers, &c., interest, அவையடக்கஞ்செய்ய. 2. To form an area for the performance of a play, நாடகசாலைகட்ட. 3. To prevent by magical spells from singing or acting in a play, கூத்தரைமந்திரத்தினாற்கட்ட. களரிக்கோழை, s. Bashfulness in a performer, preventing him from appearing in an area. சவைக்கோழை. களரியமர்த்த, inf. To seat the spectators round an area. 2. To silence the spectators by beating a certain time on a drum. களரிவிட, inf. To exhibit a play after training in full attire, சபையிலாட விட. 2)

kḷr (p. 100) s. Barren or brackish ground, களர்நிலம். களர்மண், s. Alkaline earth. 3)

kāri (p. 104) s. Blackness, கறுப்பு. 2. A kind of black bird. (See கரிக்குருவி.) 3. A crow, காக்கை. 4. The planet Saturn, சனி. 5. Venom, poison, நஞ்சு. 6. Indra, இந்திரன். 7. Eiyanar, ஐயனார். 8. Bhairava, வயிரவன். 9. Worn-out, brackish land, களர்நிலம். 1. A parrot, கிளி. 11. One of the seven men of the third class of liberal kings, கடையேழு வள்ளலிலொருவன். 12. A workshop, தொழில் செய்யிடம். 13. The name of a shrub, ஆவிரை, Cassia auriculata, L. (M. Dic.] 14. As a feminine termination of certain nouns, காரி means a doer, owner, &c.--as வேலைக் காரி, a female servant. காரிதாய, s. The mother of Bhairava, வகிடு. காரிப்பிள்ளை, s. A black bird. See காரி, supra. 117)

kiẕālai (p. 111) s. [prov.] A hard kind of earth, sometimes removed to improve softer soils, களர்நிலம். 45)