uccu (p. 59) கிறேன், உச்சினேன், வேன், உச்ச, v. a. To pitch at a mark, cast a game with betel nuts, shells, money, &c., கழற்காய்முதலியவையெறிய. 2. [prov.] To conquer in a game or controversy, to win, surpass, get the advantage of by subtilty or artifice, வெல்ல. 3. [vul.] To get another's property by artifice, to defraud, trick, பிறர்பொருளைக்கவர. உடைதாரமுத்தரிகமெல்லாமுச்சிக்கொண்டேனென் னைமெச்சிக்கொண்டேன். Having robbed her of her clothes, mantle and all, I exulted in the exploit. (திருச்செந்தூர்நொண்டி.) உச்சன், s. [prov.] A shell, arecanut, tamarind seed, &c. used for pitching in a game. 65) *

uri (p. 64) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To skin, strip off, flay, peel, excoriate, bark, பட்டைமுதலியவுரிக்க. 2. To slough off the skin--as a serpent, கழற்ற. அவனையுரித்துவைத்தாற்போலேயிருக்கிறான். He exactly resembles him, (lit.) as if wearing the same skin. உரித்தகோழி, s. A fowl stripped of its feathers. 14)

kccūrm (p. 86) s. A shrub, கழற்சிக்கொ டி, Guilandina bonduc, L. 9)

kṭi (p. 87) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bite, bite off, crop, gnaw, nibble, grasp with, or hold in the mouth, to champ, பல்லாற்கறிக்க. 2. To hurt, pinch, gall --as new shoes, a new ring, &c., செருப்புமு தலியகாலையழுத்த. காதையிந்தக்கடுக்கன்மிகக்கடிக்கிறது. This earring pinches my ear very much. காலைச்செருப்புக்கடித்துப்போட்டது. The sandal has galled my foot. கையைக்கடியாமலிருக்கப்பார்க்கிறார். He takes care that the expense shall not fall on himself. சற்றுப்பல்லைக்கடித்துக்கொண்டிரு. Be patient, hold still a little, lit. bite your teeth and be still. ஒருமனிதனைக்கடித்துப்பிடுங்கலாமோ. Should one fall foul on a person and compel him? முயிறுகடித்துப்பிடித்துக்கொண்டது. The red ant is biting me, has laid fast hold of me. கடிநாய், s. A vicious, snappish dog, கடிக்கிறநாய். 2. (fig.) A surly person, a cynic, துஷ்டன். கடிப்பான், s. Condiment, a sauce, கறி. கடிவாளம், s. A bridle, கலினம். கடிவாளம்போடுதல்--கடிவாளம்மா ட்டுதல், v. noun. Bridling a horse. கடிவாளம்வாங்க--கடிவாளங்கழற்ற, inf. To unbridle. கடிவாளம்வெட்டுதல், v. noun. Slackening and pulling in the reins. கடிவாளவார், s. Reins of a bridle. கடி, v. noun. Biting, கடிக்கை. 2. A bite, கடித்தவடு. கடிபிடி, v. noun. [vul.] Scuffle, snarling, biting, &c. கடிவாய், s. The lips of a wound occasioned by a bite. கடிவாய்வடு, s. The scar remaining after a wound caused by a bite, a cicatrice. காணாக்கடி, s. The bite of an insect, &c., concealed. பொய்க்கடி, s. A bite which does not hurt--as that of a dog in play. 48)

karccūram (p. 96) s. A shrub called கழற்சிக்கொடி, Guilandina bonduc. Wils. p. 195. KARCHURA. 2. Date tree, பேரீந்து, Ph&oe;nix dactylifera. 185)

kẕngku (p. 98) s. A shrub bearing a nut, கழற்சிக்கொடி, Guilandina bonduce. 2. A play among females with the above nuts, கழற்சிவிளையாட்டு. 3. Possession by a spirit for uttering oracles, &c., வெறியாட்டாளனாடல். (p.) 56)

kẕṟu (p. 98) கிறேன், கழறினேன், வேன், கழற, v. a. To charge earnestly, exhort, premonish, உறுதிசொல்ல. 2. To say, declare, tell, சொல்ல. 3. To importune, press, நெருக்க. (p.) கழற்றுரை, s. A charge, premonition, an exhortation, position, assertion, asseveration. கழறல், v. noun. Exhortation, admonition, உறுதிச்சொல். 2. Word, சொல். 3. Plaguing, importuning, நெருக்கல். 62)

kẕṟkoṭi (p. 98) --கழற்சி, s. A plant of two species, ஓர்கொடி. கழற்சிக்காய், s. The fruit of கழற்சி. கழற்சிக்கொட்டை, s. Nut of the bonduce used by boys as marbles, &c. 63)

kẕṟpti (p. 98) s. A tree, பெருங்குமிழ மரம். 64)

kẕṟṟu (p. 98) கிறேன், கழற்றினேன், வேன், கழற்ற, v. a. To unloose, unfasten, loosen, unhang, unhinge, unlock, unhook, unbolt, unrivet, uncrew, unbutton, unfetter, &c., கழலச்செய்ய. 2. To strip, take off (clothes, jewels, &c.). unclothe, divest, put off the shoes, hat, head-dress, &c; to dismantle, unrig, ஆடைமுதலியனகழற்ற. 3. To disentangle, extricate, disengage, disencumber, நீக்க. 4. To slough the skin--as snakes, horns--as deer, feathers--as birds; to molt, தோல்முதலியனகழற்ற. (c.) அவன்கடுக்கனைக்கழற்றிக்கொடுத்தான். He took off his ear-ring and grave it. காப்பைக்கழற்ற, inf. To loosen or take off the hand rings. செருப்பைக்கழற்ற, inf. To put off the shoes. கழற்றல், v. noun. Putting off. 65)

kẕl (p. 98) s. The foot, கால். 2. A warrior's ankle rings, வீரக்கழல். 3. Ankle rings worn by the liberal, the beneficient, &c., to encourage a disclosure of wants; the term is often used by syneedoche for the person of the deity or great personage, கொடையாளரணிவது. 4. Sandals, செருப்பு. 5. The கழற்சிக்கொடி. plant. (p.) கழலடி, s. Ankled leg. கழற்காய், s. The fruit of the கழ ற்சி crickles, Guilandina bonducella. கழற்குடம், s. A pot of கழற்சி nuts; i. e. one who teaches not according to the capacity of his pupils, but irregularly, teaching that first which should be taught last. 60)

kẕl (p. 98) --கழலு, கிறது, கழன்றது, கழ லும், கழல, v. n. To become loose--as a fastening, a nail, a shoe, a handle, a lock, a leaf, hair, knot, a part of any mechanism; to be unhinged, to slip off, slough off-as a snake's skin; to become extricated, disentangled, நெகிழ்ந்துபோக. 2. To be put out of joint, be dislocated, பொருத்துவிலது (c.) எண்ணெய்மயிரைவிட்டுக்கழன்றது. The oil has come off the hair. தலைச்சாத்துக்கழன்றது. The head-dress is untied. நின்றவன்மெல்லக்கழன்றுவிட்டான். The person who stood here has slipped away. கழலக்குத்த, inf. [prov.] To let a thing lie in order that it may pass over and be done better another time, &c. கழலப்போட, inf. [prov.] To let a thing lie in order that it may pass over and be done better another time, &c. கழலவிட, inf. To connive at, to let a thing pass or escape without notice through leniency, partiality, &c. நஞ்சுகழலல், v. noun. Exuding as the poison of a snake from its fangs. ஊத்தைக்கழலல், v. noun. Coming off-as dirt from a cloth, a vessel, &c. கழல்வு--கழலுதல்--கழறல், v. noun Getting loose, கழல்கை. கழற்சி, v. noun. Getting loose, extrication, கழல்வு. 61)

kẕi (p. 98) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To reject, expel, cast off, discard, exclude, dislodge, remove, strip off, separate from, detach, climinate, அகற்ற. 2. To evacuate, void, discharge, emit, pass excrements, நீக்க. 3. To except, leave as refuse, abandon, ஒழிக்க. 4. [in arithmetic.] To subtract, subduct, கணக்குக்கழிக்க. 5. To deduct, abate, குறைக்க. 6. To discount, remit, தள்ளிக்கொடுக்க. 7. To cut off-as the hair, to pare off the nails, &c., to clear off, clear away, smooth off--as knots by cutting; to prune, lop off, தழைமுதலியனகழிக்க. 8. To cast off--as exuvi&ae;, கழற்ற. 9. To pass time, spend time, காலம்போக்க. 1. To exempt, release, free from duties--as postage, விலக்க. கட்டிக்கழித்தபுடவை. Cast-off garments. சாத்திக்கழித்தமாலை. Garlands formerly put on an idol taken off before another ceremony. காலத்தைவீணிலேகழித்துவிட்டான். He spent his time in vain. மாடுதின்றுகழித்தது. The cow having eaten enough, rejected what remained. உறைகழித்தவொள்வாள். Glittering drawn swords. கழித்துக்கொடுக்க, inf. To make an allowance in another's favor. தீட்டுக்கழிக்க, inf. To purify from ceremonial uncleanness--as after childbirth, &c. வருந்திக்கழிக்க, inf. To pass time in suffering. மலங்கழிக்க, inf. To pass excrement. கண்டுகழிக்க, inf. To enjoy to satiety--as earthly good. 2. To be deprived of appetite by having much to do with food--as cooks, &c. சாந்திகழிக்க, inf. To remove the evil influence of planets by presenting offerings to them, &c. எச்சில்கழிக்க, inf. To purify a place where some one has taken food. கழித்தல், v. noun. The act of rejecting. கழிப்பு, v. noun. Expulsion, rejection, emission, கழிக்கை. 2. Offering to planets, demons, &c., to remove their malignity, சாந்திகழிக்கை. 3. Blemish, defect, fault, குற்றம். 4. That which is refused, rejected. 5. [in arithmetic.] Subtraction, கழிப்புக்கணக்கு. கழிப்புக்கழிக்க, inf. To expel malign influence by offerings. This is done by waving boiled rice, cakes, &c., over the head of the patients after which the materials used are thrown away. 70)

cṭṭai (p. 157) s. A made garment, jacket coat, gown, cloak, trousers, &c., தைத்தவுடை. 2. The skin or slough of a snake, பாம்புச் சட்டை. (c.) 3. (fig.) Bodily shape assumed by the soul, or by deity; [ex சடம், body.] See மானுடசட்டை. Compare அங்கி and மெய்ப்பை. 4. [vul.] Esteem, regard, honor, respect, கனம். 5. (R.) A pack, or sack, for a beast of burden, பொதி. 6. (M. Dic.) The தைவேளை plant. அரைச்சட்டை, s. A jacket, a short coat, a waist-coat. கட்டுச்சட்டை, s. [loc.] A jacket with strings. நெடுஞ்சட்டை, s. A gown or robe. தெறிச்சட்டை, s. [prov.] A jacket with buttons. சட்டைகழற்ற, inf. To take off the jacket. 2. To cast the skin--as a snake. (c.) சட்டைக்காரன், s. One in European dress, a Portugnese; a Eurasian. (c.) சட்டைச்சாக்கு, s. A pocket. (Modern.) சட்டைச்சாம்பு, s. [loc.] Cloth seventytwo cubits in the piece; long-cloth. (Limited usage.) சட்டைநாதன், s. [com. சட்டநாதன்.] A name of Siva--as Bhairava. சட்டைபண்ண, inf. To esteem, regard, honor. (c.) சட்டைமுனி, s. [com. சட்டமுனி]. A celebrated author of works on medicine, &c., regarded as a சித்தன். 71) *

tḷai (p. 229) s. A tie, fastening, bandage, கட்டு. 2. Fetter, shackles for the legs, கால்விலங்கு. (c.) 3. Enclosure of an unblown flower, மல ர்க்கட்டு. 4. Imprisonment, immuring, சிறை. 5. The காற்கொலுசு, ankle-rings. 6. A foot trinket, காற்சிலம்பு. 7. Men's locks of hair, ஆண்மயிர். 8. [prov.] A partition, division, in rice fields. வயலின்பிரிவு. (c.) 9. A tie, a bond, (met.) a bond of union, பந்துகட்டு. 1. [prov.] The office of an உடையார். 11. The metrical connection of the last syllable of any foot with the first of the succeeding, one of the six செய்யுளுறுப்பு, வரு ஞ்சீரின் முதலசை யொன்றியுமொன்றாமலுங்கூடிநிற்பது. --Note. The poetic தளை are of seven kinds embracing four classes. I. ஆசிரி யத்தளை. connexion of ஆசிரியம் verse of two species. 1. நேரொன்றாசிரீயத்தளை, combination of simple syllables in the ஆசிரியம் connexion, or of one simple ஆசிரியம் foot, with another. 2. நிரையொன்றாசிரியத்தளை, combination of compound syllables, or the connexion of one compound ஆசிரியம் foot, with another. II. வெண்டளை, connexion of வெண் பா verse, also of two species. 1. வெண்சீர் வெண்டளை, combination of genuine வெண்சீர் foot, or of one வெண்சீர் foot with another foot, biginning with a simple syllable 2. இயற்சீர்வெண்டளை, combination of simple, or ஆசிரியம் feet, or connexion of an ஆசிரியம் foot ending with a compound syllable with another foot beginning with a simple syllable, or vice versa. III. கலித்தளை, connexion of the கலிப்பா verse, being single, viz.; that of வெண்சீர் foot ending with a syllable with another foot beginning with a compound syllable. IV. வஞ்சித்தளை, connexion of வஞ்சி verse of two species. 1. ஒன்றியவஞ்சித்தளை, combination of compound syllables, or of one வஞ்சி foot with another foot beginning with a compound syllable. 2. ஒன்றாதவஞ்சித்தளை, combination of a compound with a simple syllable, or of one வஞ்சி foot with another beginning with a simple syllable. For syllables and feet and their different species, see அசை and சீர். வளைபட்டகைமாதொடு மக்களெனுந் தளைபட்டழியத் தகுமோதகுமோ. Should I perish by being bound with my bracelet-adorned wife and children. தளைகழற்றிவிட, inf. To unloose or take off fetters. தளைத்தட்ட, inf. To fail or be defective, as a connection in verse, தளைதவற. தளைநார், s. [prov.] A foot brace for a tree-climber. தளைபட--தளைப்பட, inf. To be imprisoned, to be taken captive, சிறைப்பட. 2. To be bound, confined, restrained, கட்டுப்பட. தளைப்பூட்ட--தளைபோட, inf. To fetter, to shackle. தளைப்பொருத்தம், s. Harmonious combination of the தளை, in verse, தளையினிணக்கம். தளையவிழ, inf. To blossom as a flower, பூமலர. 2. To be unbound, to be unrestrained, கட்டவிழ. தளைவைக்க, inf. [prov.] To invest one with the office of உடையார். தளைவார், s. A thong of leather to hamper the feet of an animal when grazing. 2. As தளைநார். 53)