ulvm (p. 66) s. [prop. உலோபம்.] Reluctance, bashfulness, diffidence, &c., in eating with a stranger or in receiving favors. See உலவி for other meanings. கடன்கேட்கவுலவமாயிருக்கிறது. To be diffident in asking a loan. உலவக்காரன், s. [prop. உலோபக் காரன்.] A guest who is backward in eating, &c., பிறனில்லிற்கொஞ்சமாயுண்பவன். 7)

kāṭu (p. 103) s. An uncultivated tract of land covered with forest-trees, thick, impenetrable brush wood, creeping plants and coarse, rank, reedy vegetation, a waste, a thicket, வனம். 2. Deserts, forest tracts, ஆரணியம். 3. A desert place for burning the dead, சுடுகாடு. 4. fig. Excessiveness much, closeness, &c., மிகுதி. 5. Wild, rough, uncultivated, unpolished, &c., used as a prefix--as காட்டுப்பசு. 6. A nominal termination to some words of verbal derivation, தொழிற்பெயர்விகுதி--as சாக் காடு. (c.) 7. (p.) A place, இடம். 8. A border, a limit, எல்லை. 9. A town, ஊர். 1. The second lunar asterism, பரணிநாள். 11. Chaff, straw, &c., செத்தை. காடுவாவீடுபோவென்கிற காலம்வந்தது. The time has arrived when the desert says, come, and the house says, go. இந்தவூருக்குக்காடுகொஞ்சம். This village has but little arable land. காடாய்க்கிடக்க, inf. To be covered with jungle or wood. நிலங்காடாய்க்கிடக்கிறது. The ground is uncultivated. கடாய்ப்போக, inf. To become waste, to grow woody. காடாரம்பட்டு, s. A village situated in a wild tract of land near Vedarniam. காடாற்ற, inf. To perform the ceremony of quenching the fire where a corpse has been burnt, gathering the remains and taking them in a new pot to some water representing the Ganges, பாற்றெளிச்சடங்குசெய்ய. காடுகாட்ட, inf. To deceive, disappoint, lit. to show the place of burning the dead. காடுபடுதிரவியம், s. The productions of the desert, காட்டிலுண்டாகுந்திரவி யம். See under திரவியம். காடுபலியூட்ட, inf. To sacrifice to the sylvan nymphs before hunting, காட் டில்வாழுந்தேவர்களுக்குப்பலியிட. காடுவசாதி, s. [prov. prop. காடுவாழ் சாதி.] Savage tribe. காடுவசாதியாய்த்திரிய, inf. To be slovenly, sluttish, &c., to be careless, negligent of one's dress, &c., 2. To be vagrant, idle, &c., as a child for whom no one cares. காடுவாரி, s. [prov.] A rake, ஓர் கருவி. 2. One who scrapes up all he can, சேர்ப்பவன். 3. One who resorts to any kind of labor for support. காடுவாழ்த்து, s. A section of a war poem, extolling the jungle of the sylvan goddess, &c., where the battle occurred, வனதேவதையைவாழ்த்தும்பிரபந்தம். காடுவெட்டி, s. A wood-cutter, a savage, an untaught man. காட்டகத்தி, s. A shrub, வீழி, Cadaba Indica. காட்டத்தி, s. A species of the அத்தி tree, downy mountain ebony, Bauhinia tomentosa. (Mat. Ind.) காட்டழல், s. Jungle fire, kindled by the friction of trees, &c., காட்டுத்தீ. காட்டாள், s. A rustic, rural person, நாகரீகமில்லாதவன். காட்டான், s. The wild cow,காட் டுப்பசு. 2. [prov.] Stranger, பிறன். காட்டிலேபோக, inf. To be lost, to waste. காட்டுக்கடலை, s. A small tree or plant, ஓர்செடி. Rough melastoma, (Melastoma aspera) or Indian current bush. (Mat. Ind.) காட்டுக்கல், s. A rough hard kind of stone, ஓர்வைரமானகல். காட்டுக்கீரை, s. Different kinds of wild greens mixed together. காட்டுச்சீரகம், s. A wild cumin, purple fleabane, ஓர்பூண்டு, Vernonia anthelmintica. காட்டுச்சீரகவள்ளி, s. An esculent creeper--as காட்டுக்காய்வள்ளி. காட்டுச்சேவல், s. The jungle-cock, somewhat different from a woodcock. காட்டுத்தகரை, s. The wild தகரை plant. காட்டுத்தனம், s. Rusticity, uncultivated manners. காட்டுத்தாரா, s. A wild duck. See தாரா. காட்டுத்தாளி, s. A twining plant, Convolvulus muricatus. See தாளி. காட்டுத்தினை, s. Wild millet. காட்டுத்துத்தி, s. A kind of plant, Sida hirta. See துத்தி. காட்டுத்துவரை, s. A kind of துவ ரை plant, Glycine parviflora. காட்டுத்துளசி, s. A Wild species of துளசி; which see. காட்டுநாரத்்தை, s. A kind of நாரத் தை tree, பெருங்குருந்து. காட்டுநெல்லி, s. A kind of நெல்லி tree, Emblica officinalis. காட்டுப்பயிர், s. Vegetables that grow of themselves, தாமாகவிளையும்பயிர். காட்டுப்பருத்தி, s. Wild cotton of spontaneous growth. காட்டுப்பன்றி, s. A wild hog. காட்டுப்பாகல், s. A kind of பாகல் creeper. See பழுபாகல். காட்டுப்பிள்ளை, s. [metap.] A foundling. Besch.. காட்டுப்பீ, s. First black excrement of a new-born child, or calf, meconium. கட்டுப்புத்தி, s. Stupidity, senseless conduct, மூடபுத்தி. காட்டுப்புளிச்சை, s. Wild sour greens, காட்டுக்காய்ச்சுரை, Hibiscus cannabinus. காட்டுப்புறா, s. A dove, a turtledove, கபோதம். காட்டுப்பூனை, s. A species of wild cat, காட்டில்வாழும்பூனை. காட்டுமந்தாரை, s. A tree, ஓர்மரம், Bauhinia acuminata. L. காட்டுமரம், s. Any wild or useless tree, plant, &c. காட்டுமரி, s. A shrub, ஓர்பூடு. See உமரி. காட்டுமருக்கொழுந்து, s. A wild species of மருக்கொழுந்து, not fragrant. காட்டுமல்லிகை, s. A kind of wild jasmine, with red blossoms, வனமல்லிகை. 2. Narrow-leaved jasmine, Jasminum angustifolium. காட்டுமனுஷன், s. A wild man. 2. An uncivilized man. காட்டுமா, s. The wild mango, வன மாமரம், Carbera manghos. 2. Another wild, mango, Spondias mangifera. காட்டுமாமரம், s. The wild mango tree. காட்டுமாவிரை, s. The same as சாரப்பருப்பு. காட்டுமிருகம், s. A wild beast, வனமிருகம். 2. A wild horse, கானக்குதிரை. காட்டுமிருகாண்டி, s. [vul. காட்டு மிறாண்டி.] A clown, rustic, an awkward ill-bred person, முருடன். காட்டுமுருக்கு, s. A thorny wild tree, Erythrina Indica. See முருக்கு. காட்டுமுருங்கை, s. A senna-leaved shrub, வனமுருங்கை, Ormicarpum sennoides. (M. Dic.) காட்டுமுன்னை, s. A shrub, Croton repandum. (Rott.) See முன்னை. காட்டுவள்ளி, s. A plant with a bulbous root, Discorea bulbifera. See வள்ளி. காட்டுவாகை, s. A Mimosa tree. See வாகை. காட்டெருமை, s. A wild buffalo. காட்டெருமைப்பால், Its milk. 2. The milky juice of the Asclepias gigantea, or gigantic swallow-wort, எருக்கம்பா ல். 3. The same as கள்ளிப்பால், the milky juice of the Euphorbia tirucalli. 4. The same as கூகைநீறு, the flour of the root of the Curcuma angustifolia, அங்குசரோசனம். காட்டேரி--இரத்தக்காட்டேரி s. [prop. காடேறி.] A jungle imp, a sylvan nymph, a demoness. புகைக்காடு, s. A great smoke. குடிக்காடு, s. Many houses together, a village, town. பிணக்காடு, s. A field covered with corpses. பருத்திக்காடு, s. A cotton field. நெருப்புக்காடு, s. A large fire. புன்செய்க்காடு, s. High dry land. புல்லுக்காடு, s. Pasture land. வெள்ளக்காடு, s. A general flood. பெருங்காடு, s. Large jungle. பனங்காடு, s. A thick palmyra grove. இடுகாடு--சுடுகாடு s. A place for burying, burning the dead. சுடுகாட்டுக்குப்போனபிணந்திரும்புமோ. Will the corpse which has been carried to the cemetery ever come back again? சுடகாட்டுவைராக்கியம். A good resolution formed on the occasion of a funeral is soon forgotten. சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A wild dove. 2. A kind of bird. சிறுகாடு, s. A low jungle. கப்பற்காடு, s. A large number of ships, a fleet. வயற்காடு, s. Paddy field. 78)

kiñcitam (p. 108) --கிஞ்சித்து, s. An atom, a particle; a small quality, கொஞ்சம். 2. Any thing narrow, limited and mean, smallness, சிறுமை. Wils. p. 221. KANCHIT. கிஞ்சித்தாகப்பேச, s. To speak to one's discredit, commonly as to moral character--whether true or untrue. கிஞ்சித்துவம், s. Limitedness, diminution of the powers of a divinity on his assumption of a form, or character, for any specific purpose, சிறுமை. (p.) கிஞ்சித்துதூரம்போக, inf. To be unimportant; to turn out badly, poorly; to be baffled. 21)

kiḷḷu (p. 112) கிறேன், கிள்ளினேன், வேன், கிள்ள, v. a. To pinch with the finger and thump, the nails, &c., கையாற்கிள்ள. 2. To pinch off, to pluck, to nip, to pick--as a leaf, &c., இலைமுதலியகிள்ள. 3. To hold, take up, carry, &.--as with the beak, the fingers and thump, &c.; to take up a little, a pinch, &c., கொஞ்சமாயெடுக்க. வயிறுகிள்ளுகிறது. I am pinched with hunger. கிள்ளாக்கு, s. A bit of leaf, especially an ola given as a token of being sent by some superior, அதிகாரநறுக்கு. 2. A note of hand, a bit of leaf, a token from a person in authority--as a passport, warrant, letter of introduction, &c., உத்தார ச்சீட்டு. கிள்ளாப்பிறாண்டு, s. [prov.] A kind of child's play, pinching, ஓர்விளையாட்டு. 2. fig. Want of attention to guests, at a feast; distribution to them in small quantities, அலட்சியம். கிள்ளாப்பிறாண்டுபண்ண, inf. To supply guests too sparingly. 2. To take sparingly at a feast from modesty, delicacy, &c. 3. To give stintingly in charity, &c. கிள்ளிக்காட்ட, inf. To give a hint, a signal; also a summery, &c.; lit. a pinch. கிள்ளிக்கொடுக்க, inf. To give a little from a great quantity. 2. To give but little, a pinch, &c. கிள்ளித்தெளிக்கமாட்டான். local. He will not even give a jerk. கிள்ளிப்பிடுங்க, inf. To pinch and pluck off. கிள்ளிவிட, inf. To stir up; to excite, to instigate. கிள்ளிவைக்க, inf. To set or take a little from a heap--as the small mnemonic heaps in measuring grain. கிள்ளுகீரை, s. Greens plucked off from the root. அவன்உனக்குக்கிள்ளுக்கீரையோ. Is he a mere youngster, that you may cuff him as you please? கிள்ளுக்கீரைப்பண்ண, inf. To insult, to treat insultingly. கிள்ளுக்கீரையாய்நினைத்துப்பேச, inf. To speak contemptibly. கிள்ளு, v. noun. A pinch, a nip; a little piece of betel-leaf, tobacco, &c., கிள்ளப் பட்டதுண்டு. 2. A pinch in quantity, துணி க்கை. கிள்ளுங்கிழியுமாய்ப்போகக்கடவது. May this become null and void; mutilated and cancelled. 18)

kuṇṭṭu (p. 118) கிறது, குணட்டினது, ம், குண ட்ட, v. n. [prov.] to wanton, to wheedle, to speak amorously--as a courtezan, மயக் கிப்பேச. 2. To whine in jest; to speak saucily--as petted children, செல்லங்கொஞ்ச. 3. To caper about--as a dog, துள்ளிவிளையாட. 10) *

kutlai (p. 119) s. Lisping or prattle of children, மழலைச்சொல். 2. Soft talk, pleasant prattle--as of females, மாதருடையமொழி. 3. A simpleton, a weak-minded person, an ignorant fellow, மூடன். (பாரதிதீபம்.) 4. [prov.] Unreasonable objection, எதிரிடை. குதலைகொஞ்ச, inf. To prattle, to lisp or talk imperfectly. குதலைவார்த்தை, s. Prattling words; lisping. 2. Altercation. 22)

koñcm (p. 145) s. A little, a small quantity, a morsel, a bit, சிறிது. 2. Diminutiveness, smallness, littleness, சுருக்கம். 3. [loc.] Disgrace, dishonor, meanness, இழிவு. (Sans. Kinchit.) அவன் கொஞ்சப்புள்ளியா. Is he an insignificant man? கொஞ்சங்கொஞ்சமாய். By little and little. கொஞ்சத்திலேசீவனம்பண்ணுவானா? Will he live on a little; can he easily get a living? கொஞ்சத்துக்குள்ளே. In a short time. 2. For a low price. 3. In a few words, in a small compass. 4. On a small scale. கொஞ்சத்திலேபோகாது. It will not be a light matter. கொஞ்சக்காலம்--கொஞ்சநேரம், s. A little time. கொஞ்சத்தனம், s. [local.] Meanness, vileness, littleness, dishonor, disgrace. கொஞ்சத்தனம்பண்ண, inf. To disgrace, dishonor, insuit; to ill-treat. கொஞ்சநஞ்சம், s. [vul.] A little. கொஞ்சப்படுத்த, inf. To disregard, to slight; to disdain. கொஞ்சப்பேர், s. [prov.] Ill fame, bad reputation. See கொஞ்சம்பேர். கொஞ்சம்பேர்--கொஞ்சப்பேர், s. A few persons. (c.) கொஞ்சமாயெண்ண, inf. To disregard. கொஞ்சவாழ்வு, s. A short life; limited existence. 33)

koñci (p. 145) s. The name of a shrub, ஓர்செடி. காட்டுக்கொஞ்சி, s. A shrub, Limonia pentaphylla, L. கடற்கொஞ்சி, s. A shrub, Murraya exotica, L. 34)

koñcu (p. 145) கிறேன், கொஞ்சினேன், கொஞ் சுவேன், கொஞ்ச, v. n. To prattle; to talk imperfectly, softly, pleasantly; &c.--as children or young women; to talk--as parrots, மழலைபேச. 2. To play or dally with children, or young women, செல்லங் கொஞ்ச. 3. v. a. [prov.] To kiss, முத்தமிட. கொஞ்சிக்கொண்டிருக்க, inf. To spend time at table talking, and eating mincingly through bashfulness. 2.To misspend time. கொஞ்சிக்கொஞ்சிப்பேச, inf. To lisp or talk--as a child, &c. கொஞ்சுகுதிரை, s. A horse that goes on an easy pace. கொஞ்சுநடை, s. An easy pace. கொஞ்சுமொழி, s. Prattling, pleasant talk of children, or young women. (p.) கொஞ்சுகிளி, s. A prattling parrot. (p.) 35)

koṉṉu (p. 147) கிறேன்,கொன்னினேன், வேன், கொன்ன, v. n. [vul. probably a corruption of கொஞ்சு, v.] To speak indistinctly, to stammer, articulate imperfectly, கொன்னையாகப்பேச. Used commonly in the gerundial form--as கொன்னிக்கொன் னிப்பேசுகிறான், he stammers, speaks indistinctly, falters in his words. கொன்னை, v. noun. [vul. prov.] Indistinct speaking, stammering, lisping, imperfect articulation, சொற்றிருந்தாமை. கொன்னைவாயன், s. [fem. கொன்னைவா ய்ச்சி.] One who speaks indistinctly, a stammerer. 43)

koṟi (p. 147) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To work or force off the husks from grains of rice with the fore-teeth--as persons, or with the beak--as birds; to bite or nibble grain, &c., பல்முதலியவற்றாற் கொறிக்க. 2. (fig.) To pick, eat but little; to piddle, கொஞ்சங்கொஞ்சமாயுண்ண. 3. [prov.] To make a ticking, clucking sound, கட்டுவிட்டொலிக்க. 4. To chirp--as a lizard, &c., பல்லிமுதலிய கொறிக்க. கொறிநெற்பதமாயிற்று. The paddy is grown so ripe that the husk can be easily forced off. அவன் என் தலையைக் கொறிக்கப்பார்க்கிறான். He attempts to nibble my head, i. e. to injure me. ஏன்சும்மாகொறிக்கிறாய்? [prov.] Why do you chatter in vain? கொறித்துப்பார்த்தல், v. noun. Trying rice that has been for husking, by biting, to ascertain whether it is dry enough. 2. Looking staringly with impudence. கொறிப்பு--கொறித்தல், v. noun. The act of nibbling or nipping. 25)

koḷ (p. 147) --கொள்ளு, கிறேன், கொண் டேன், வேன், கொள்ள, v a. To take, receive with the hand, வாங்கிக்கொள்ள. 2. To contain, hold, comprehend, have, comprise, embrace, அடக்கிக்கொள்ள. 3. To buy, purchase, விலைக்குக்கொள்ள. 4. To accept, approve of, admit, அங்கீகரிக்க. 5. To take a wife, to marry, பெண்கொள்ள. 6. To take --as food, medicine, sleep, rest, &c., உணவு முதலியகொள்ள. 7. To conceive--as in the womb, in the mind or in the heart. 8. To get, to acquire, பெற்றுக்கொள்ள. 9. v. n. To be contained in, அடங்க. As an auxiliary to other verbs, கொள் denotes, continuation, certainly, &c., of the action, and that the fruit of it reverts to the agent-as படித்துக்கொள்ளுகிறான். He continues to study, குதிரையைவாங்கிக்கொண்டேன். I bought a horse for myself. The verb is generally found in composition with other words --as வாங்கிக்கொள்ள, பெண்கொள்ள, உட்கொள்ள, &c., and very rarely in the personal finite forms in common usage, except in the third meaning. கொள்வாருமில்லைகொடுப்பாருமில்லை.... There are none who receive, none who give. கொண்டிருந்துகுலம்பேசுகிறதா? Would it be proper to twit a family after you have taken a wife from it? கொண்டான், s. A husband, புருஷன். 2. A play as கொண்டல். See under கொண் டு, for other words. கொண்டுபோக, inf. To carry, to convey; to take away. கொள்க, [obtative.] May take, accept, or may uderstand. உமதுசித்தத்தின்படிகொள்க. You may take it as you please. கொள்கலம், s. A vessel, a salver, a dish; a receptacle for sandal-paste, or other ointments, or for ornaments, &c., சாந்துமுதலியபெய்கலம். 2. A cup of palm leaf, or bamboo to eat from, பிழர. (சது.) A beggar's dish, இரப்போர்கலம். கொள்கை, v. noun. The act of taking, getting, &c. See, கொள், v. 2. Quality, nature, habit, state, குணம். 3. Liking, fondness, regard, attachment, intimacy, சினேகம். 4. Opinions, tenets, belief, கோ ட்பாடு. 5. Knowledge, instruction, அறிவு. அவருக்குமிவருக்குமிகுந்தகொள்கை. [prov.] They two are very intimate. கிழவியிவனோடேமிகுந்தகொள்கையாயிருக்கிறாள். The old woman is very fond of him. கொள்கொம்பு, s. A prop supporting vines. (R.) கொள்வனை--கொள்வனவு--கொள்வினை, v. noun. Buying, borrowing; taking receiving வியாபாரக்கொள்ளுகை. 2. Marrying a wife, பெண்கொள்ளுகை. கொள்வனைகொடுப்பனை, v. noun. Borrowing and lending. 2. Giving and receiving in marriage. 3. [vul. loc.] Taking, receiving; buying, borrowing, கொள்ளுகை. கொள்விலை--கொள்கிரயம், s. The first or prime cost, the sum paid for a thing exclusive of profit, &c., கொண்டவிலை. 2. [prov.] Purchase, purchased land or property, விலைக்குக்கொண்டது. 3. One of the three species of real property. See சீதனம் and பிதிரார்ச்சிதம். கொள்விலைக்காணி, s. [prov.] Land attained by purchase, as distinguished from lands by dowry and inheritance. கொள்விலைக்காரன், s. The purchaser of land, &c. கொள்வோன், s. One who buys, or one who accepts any thing. 2. (நன்.) a pupil, student, learner, கற்போன். கொள்ள, [adverbially.] While, when-as நான்வரக்கொள்ள, while I was coming. 2. Since, therefore, because, as இருக்கக்கொ ள்ள, since it is so. ஆகக்கொள்ள, in the phrase நாளையவன்வருவானாகக்கொள்ள, he will come tomorrow, therefore, [tarry.] 3. (Rott.) as கொள்க in the phrase கொள் ளாதநோய்கொள்ள, may you be seized with an insupportable disease--a malediction. 4. [prov.] More, further on, in or under --as கொஞ்சங்கொள்ளவார், pour out a little more; also in கொள்ளக்கொடு, insert a lever, or land, further in, further under, &c., or let a pair of scissors or pincers take a good hold; and in கொள்ளப்பிடி, take hold further in measuring cloth. கொளல்வினா, s. [in gram.] One of the six kinds of interrogation, implying a desire to obtain the thing mentioned --as அரிசியுளதோ, have you got any rice? wishing to buy some. கொள்ளல்--கொளல், v. noun. Taking, receiving, obtaining, buying, &c. கொள்ளற்பாடு, [prov.] Estimation, worth, honor, மேன்மை. கொள்ளாதசெய்கை, s. A fragrantly wicked, unbearable act. கொள்ளாதசிறை, s. One assiduous as a slave--spoken of an affectionate, faithful wife, or a dependent. கொள்ளாதபுகழ், s. Unbounded praise. கொள்ளாமை, v. noun. (neg.) Excessiveness transcedency, pre-eminence in good or evil. 2. Disagreement, discordance, enmity, பகை. வாய்கொள்ளாப்பேச்சு. Language not proper to be used. கொள்ளார், s. Haters, enemies, பகை வர். (சது.) இரட்டித்துக்கொள்ள, inf. See இரட் டிக்க. அர்த்தங்கொள்ள, ஆசைகொள்ள, தலைகொள்ள, துயர்கொள்ள, நாட்கொள்ள, நிலைகொள்ள, நீர்கொள் ள, பைத்தியங்கொள்ள, மேற்கொள்ள, வேர்கொள்ள, are some of the compounds. 15)

cakāyam (p. 153) s. Help, assistance, aid, succor, உதவி. 2. Relief, ease, or alleviation in distress, disease, or pain; improvement in health, amendment, சுகம். 3. Patronage, support, துணை. (Sa. Sahaya. 4. [vul.] Cheapness--as a low or moderate price, மலிவு. (c.) சகாயமாய்வாங்கினேன். I bought it at a cheap price. சகாயவுபாயம்--சகாயோபாயம், s. Helps and means. சகாயன்--சகாயி--சகாயக்காரன், s. An aider, a helper, an assistant, a companion--as in காற்றின்சகாயன். சகாயமாக, inf. To get better, to amend. 2. To become cheap. எனக்குக்கொஞ்சஞ்சகாயமாயிருக்கிறது. I am a little better now. சகாயமாய்ச்சொல்ல, inf. To speak in favor of one. சகாயம்பண்ண, inf. To assist, help, alleviate, ease, relieve, &c. அர்த்தசகாயம், s. Pecuniary aid, பொ ருட்சகாயம். ஆத்துமசகாயம், s. Spiritual benefit-as pastoral instructions, &c. சரீரசகாயம், s. Help afforded by personal labor, &c. (Limited.) வாக்குச்சகாயம், s. Aid by words--as recommendation. 48) *

cccu (p. 157) s. A bird's beak, பறவைமூக்கு, (a change of சஞ்சு). 2. A kind of aquatic plant, நீர்ச்சுண்டி. (சது.) 3. [loc.] Bustle, confusion, சந்தடி. 4. (Rott.) Littleness, smallness, கொஞ்சம். 5. [prov.] Inferior tobacco leaves, those lowest on the stalk, கெட்டபுகையிலை. சச்சிலகப்பட்டுமொச்சைநாறவோ. It does not become a person to interfere in dishonorable affairs. சச்சாய்க்கிடக்க, inf. To be in confusion. (c.) சச்சாயிருக்க, inf. To be thronged. 2. [prov.] To be inferior--as bad tobacco. 2)

crvu (p. 168) கிறேன், சருவினேன், வேன், சருவ, v. n. To dally with, sport with fondly, சர சஞ்செய்ய. 2. (a change of சரிய, (R.)) To slip or slide off, as a garment, நழுவ. 3. v. a. To assail, assault, attack, தாக்க. (c.) 4. (p.) To light on, pitch upon, glance on with a sinister design, கொழுவ. 5. (சது.) To give a sign by a gesture, to gesticulate, சைகைகாட்ட.--Note. This word is used with the ablative of place. அவளோடேசருவுகிறான். He begins to take liberties with her. அவனோடேசருவுகிறான். He falls on him. சருவிக்கொண்டுபேசுகிறான். He speaks fondly, or softly, in courtship. சருவாதவன், s. An inexperienced suitor. (R.) கையாற்சருவ, inf. To attack. சருவல், v. noun. Dallying, fondling, &c., கொஞ்சுதல். சருவு, v. noun. Assault, attack, molestation, outrage, கிட்டுகை. 2. An oblation to the gods--as சரு. 3. [improp. for சரி வு.] Declivity, steep sides of a rock. 17)