appu (p. 18) கிறேன், அப்பினேன், வேன், அப்ப, v. a. To stick or clap on with the hand, as sandal paste, plaster, &c., or with a trowel, as mortar against a wall, சார்த்த. 2. To snatch at, as a dog, கௌவ. 3. To apply in a patting manner, as a lotion, a fomentation, ஒற்ற. 4. [prov.] To beat gently with the hands, as in washing muslin, கும்ம. நாய் அப்பிக்கொண்டுபோய்விட்டது. The dog snatched and carried it away. அப்பல், v. noun. Beating, clapping. 2. Pleastering with mortar, &c. 41)

ōṭṭu (p. 84) கிறேன், ஓட்டினேன், வேன், ஓட்ட, v. a. To cause to run, to drive, propel, despatch, steer a vessel, செலுத்த. 2. To drive away, put to flight, chase, expel, exile, to disperse ignorance, darkness, ஓ டச்செய்ய. (தீ. 11.) 3. To pass in, insert, உட்செலுத்த. அந்தமாட்டையோட்டிக்கொண்டுபோய்விட்டான். He has driven away that cow. அந்தப்பேயையோட்டிப்போட்டான். He has expelled that demon. அவர்களைக்காட்டிலோட்டிவிட்டான். He has forced them into the jungle. ஓட்டி, s. A driver--used in combination--as ஈயோட்டி, fly-flapper; பே யோட்டி, an enchanter; படவோட்டி--சம் பானோட்டி, a boatman; ஆளோட்டி, a superintendent of laborers. ஓட்டு, v. noun. Sailing of a vessel, கப்பலோட்டம். 2. An assuming course of conduct. அந்தவோட்டிங்கேசெல்லாது. That course of conduct will not be tolerated here. எல்லாவோட்டுங்குல்லாவிலே. The value of the canoe is in the outrigger; i. e. all the matter hangs on him. [prov.] இந்தக்காற்றுநின்றாற்சென்னபட்டணத்திற்கு எத் தனைநாளோட்டிற்போகலாம். In how many days' sail may we reach Madras with this wind? 81)

kucalam (p. 115) s. Deep learning, மிகுந்தகல்வி, 2. Ability, skill, dexterity, சாமர்த்தியம். 3. Well-being, happiness, சுகம். Wils. p. 235. KUSALA. 4. Oude and the adjacent country to the south. (See கோசலம்.) 5. [prov.] Great craftiness, cunning; a wile, a trick, தந்திரம். 6. Witchcraft, magic, sorcery, மாந்திரிகம். குசலர், s. Skilful, dexterous or expert persons, மிகவல்லோர். 2. The learned, the wise, அறிஞர். குசலவேதனை, s. Pleasurable sensation. குசலபுத்தி, s. [prov.] Crafty, cunning wit, தந்திரபுத்தி. குசலவித்தை, s. Black art, magic, sorcery. குசலம்பண்ண, inf. [prov.] To practise the black art, to work magic. கோழிக்குக்குசலம்பண்ண, inf. To practise magic on cocks, causing one to conquer the other in fighting. அவனைக் குசலம்பண்ணிக் கொண்டுபோய்விட் டான். He inveigled him by artful means and took him away. குசலக்காரன், s. A sorcerer, a wizard, மந்திரக்காரன். 2. [prov.] A crafty person, வஞ்சகன். 2) *

cimiṭṭu (p. 185) கிறேன், சிமிட்டினேன், வேன், சிமிட்ட, v. a. To make a signal with the eyes or by kmtting the eye brows; to cock or twist the eye, கண்சிமிட்ட. 2. To twinkle the eyes excessively, either naturally or through weakness; to blink, கண் ணிமைக்க. 3. To deceive artfully, to impose upon by stratagem, or sleight of hand, வஞ்சிக்க. (c.) சிமிட்டிகாட்ட, inf. To make a signal with the eyes. சிமிட்டிக்கொண்டுபோய்விட்டான். He artfully defrauded the person. சிமிட்டிவிழிக்க, inf. To twinkle the eyes naturally, or as a sign. சிமிட்டி, s. (fem.) An artful woman, a woman of loose character. (Rare.) சிமிட்டு, v. noun. Twinkling from weakness of the eyes, இமைப்பு. 2. A dexterous trick, unperceived motion, sleight of hand, &c., கைச்சிமிட்டு. 3. Unsubstantial or slight work, spuriousness, கள்ளவேலை. சிமிட்டுக்கண், s. Twinkling eyes. சிமிட்டுக்கண்ணன், s. A blinkard from weak eyes, &c. சிமிட்டுக்கள்ளி, s. As சிமிட்டி. (c.) சிமிட்டுப்பார்வை, s. Continual twinkling of the eyes. சிமிட்டுவித்தை, s. As சிமிட்டு, 2. சிமிட்டுவேலை, s. Counterfeit work, as சிமிட்டு. 2. Any curious piece of work. manship--as a cuckoo-clock, an automaton, &c., a dexterous contrivance. 4)

cuṟṟu (p. 198) கிறேன், சுற்றினேன், வேன், சுற்ற, v. a. To surround, encompass, environ, encircle, envelope, சூழ. 2. To wind about, enwrap, wreathe, பாய்முதலியனசுற்ற. 3. To twine about, சுற்றிப்படர. 4. To dress one's self, invest, to gird, சீலைசுற்ற. 5. (in cant usage.) To circumvent, get by trickery, வஞ்சிக்க. 6. To whirl, twirl, brandish, சுழற்ற. (c.) எல்லாவற்றையுஞ்சுற்றிக்கொண்டுபோய்விட்டான். He has stolen every thing. என்னைவந்துவந்துசுற்றுகிறான். He continues to come around me, (importuning.) காலைச்சுற்றினபாம்புகடியாமல்விடாது. The snake, coiled around one's foot will not leave without biting; i. e. evil contact will bring injury. சுற்றிக்கட்ட, inf. To wind round and tie, to gird; girt. 2. [prov.] To make the curls of a letter in writing. 3. To wrap a cloth, &c. round the head or body. 4. (fig.) To fabricate, form a conspiracy. 5. To bribe. சுற்றிக்கொள்ள, inf. To coil round a thing or person--as a snake. &c. 2. (fig.) To extort money, &c., by stratagem, &c., வஞ்சித்தெடுக்க. சுற்றிப்பிடிக்க, inf. To entangle, 2. To intwine the hand in one's lock of hair. 3. To take hold of a person, apprehend him. See சுற்று, v. n. சுற்றிப்போட, inf. As சுற்றிக்கொள்ள, 2. சுற்றியெறிய, inf. To sling round and throw. சுற்றிலை, s. The wrapper or outer leaf of a cigar. சுருட்டுச்சுற்றுமிலை. சுற்றிவலிக்க, inf. [prov.] To extort by stratagem. See சுற்று, v. n. சுற்றிவளைக்க, inf. To surround, environ. 2. To lead round the oxen in the threshing floor. சுற்றிவளைத்துகொண்டுவர, inf. To go round one another as wrestlers watching to grip, or as in prison-bar. சுற்றல், v. noun. Enwrapping, encircling, &c. கோழிசுற்றிவிட, inf. To wave a new bought hen three times round the fire place to domesticate her and prevent her from running away. (c.) கடுக்கன்சுற்ற, inf. To wind an earring (with gold wire.) தலைப்பாசுற்ற, inf. To wrap a turban round the head. 113)

tṭvu (p. 221) கிறேன், தடவினேன், வேன், தடவ, v. a. and v. n. To stroke, embrace, fondle, to soothe, by patting or stroking, தடவர. 2. To grope, to feel one's way with the hands or feet as in the dark, to feel about, தெரியாமற்தடவ. 3. To anoint--as with liniment, to smear softly, to spread on lightly, எண்ணெய்முதலியதடவ. 4. To bedaub, besmear; to dirty, பூச. 5. To play on a lute with a bow, வீணைவாசிக்க. 6. To measure out very scantily, to strike off the measure too closely, முகந்தளந்துதடவ. 7. (fig.) To act, execute, or perform very slowly, மெதுவாகச்செய்ய. (c.) 8. [prov.] To make very thin pan-cakes, &c., பண்ணி காரந்தடவ. 9. (fig.) To wave in the air, as tops or branches of trees, or banners, as if feeling around, நுனியசைய,--Note. Stroking the back shows affection; the feet, submission; the face or chin, pity, affection, or supplication. தடவக்கொடுக்க, inf. to let one stroke the back. 2. [prov.] To yield too much, to be too submissive. தடவிக்கொடுக்க, inf. To stroke a person, beast, &c. 2. To give short measure. இருந்துதடவ, inf. To sit groping; from great age, blindness, &c. தடவிக்கொண்டுதிரிய, inf. To walk about groping. தடவியளக்க, inf. To measure scantily, with the measure. தட்டித்தடவிவர, inf. To come stumbling and groping. தாடியைத்தடவ, inf. To stroke the chin as supplicating favors. வீடெல்லாந்தடவிப்பார். Search for it all over the house. எல்லாந்தடவிக்கொண்டுபோய்விட்டான். He has scraped up all, and gone. அவனைத்தலைதடவிப்போட்டார்கள்.....They have stripped him of every thing. மரமெல்லாந்தடவிக்கொண்டுவந்துவிட்டான். He has climbed every tree; i. e. has plucked and brought away every thing. 73)

tuṭai (p. 245) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To wipe, wipe off, clean by wiping, rub, scour, scrub, சீக்க. 2. To sweep, brush, பெருக்க. 3. To efface, obliterate, erase, expunge, அழிக்க. 4. To clear away, dispel, remove, expel, நீக்க. 5. To clear off a stain from one's character, வடுஅகற்ற. 6. To destroy, do away, annihilate, as a world, நிர்மூலமாக்க. 7. To relinquish, desert, கைவிட. (c.) துடைத்துக்கொண்டுபோய்விட்டான். He has carried off every thing. அழுகிறவன்முகத்தைத்துடைக்கவேணும். (One) should comfort the mourner. எங்களைத்துடைத்துத்தள்ளிப்போட்டான். He has utterly deserted us--married another, &c. துடைகாலி, s. (musc. துடைகாலன்.) A woman causing bad fortune. (c.) See தீக்காலி. ஈரந்துடைக்க, inf. To wipe off moisture from the body, &c. See ஈரந்துடைத்தல். கறையான்துடைக்க, inf. [prov.] To clear away white ants. (c.) துன்பந்துடைக்க, inf. To dispel affliction. (p.) துடைப்பு, v. noun. Wiping, rubbing, scouring, brushing, clearing away. 2. Extirpation, annihilation, obliteration. 49)

pruprukkai (p. 299) s. Grains not boiled, macerated, வேவாச்சோறு. 2. Any thing of the size of gravel, small pebbles &c., பால் போல்வன. 3. [prov.] The largest of the species in small fruits, roots or other eatables, சிறியவற்றுட்பெரியவை. 4. Grains or small grains not well ground or pounded, ஒன்றிர ண்டாகவுடைத்ததானியம்; [ex பரு et பருக்கை.] பருபருக்கையெல்லாம்அவர்கொண்டுபோய்விட்டார். He has taken away all the largest. 34)

pṟṟu (p. 304) s. A grasp, gripe, seizure, embrace, பிடிக்கை. 2. Reception, acceptance, receipt, ஏற்கை 3. Adherence, attachment, affection, clinging of the mind to sensual objects, ஆசை. 4. Connexion affinity, bond சம்பந்தம். 5. piece put on, nailed, &c., for strength, as ஒட்டு. 6. Metallic particles for soldering, பற்றாசு. 7. Any thing adhering, sticking, &c., as dust; any thing sticking to the bowels, to a pot, &c., சோற்றுப்பற்றுமுதலியன. 8. A medical application, plaster, &c., சேர்வை. 9. Alloy, கலப்பு. 1. Formation, concretion, திரளுகை. (c.)--Note. Attachments are of two kinds, அகப்பற்று, internal attachment, connexion of the affections. 2. புறப்பற்று, external attachments, connexion by births, friendship, marriage, secular pursuits &c. பற்றற, inf. To be broken off as affection, friendship, attachment, earthly ties. 2. To be extirpated, exhausted, to be extinct; used also as an adverb. பற்றுக்கொண்டுபோய்விட்டான். He has taken all away. பற்றாக்கை, s. [also பற்றார்க்கை.] A cord or string to tie a bunch of arrows, அம்புகட்டுங்கயிறு. 2. A cord in general for tying, கட்டுங்கயிறு. (சது.) பற்றிலி, appel. n. One free from sensual attachments--as the Deity, or an advanced devotee. பற்றுக்கால், s. Supporter of a lever, or swing. பற்றுக்குறடு, s. A pair of tongs; sometimes பற்றுகுறடு. பற்றுக்கொள்ள, inf. To be attached, as the mind to earthly things. பற்றுக்கொண்டாட, inf. To be greatly attached to objects of sense. பற்றுக்கோடு, s. As பற்றுக்கோல். 2.[fig.] Support, dependance, defence, தஞ்சம். பற்றுக்கோல், s. A walking staff. பற்றுச்சீட்டு, s. A receipt. பற்றுப்போட, inf. To apply a medical prescription. பற்றுமதி, s. [prov.] Receipt, reception of money, goods, &c. பற்றுவகை, s. List of money or of goods, received, items as entered. பற்றுவரவு, v. noun. Debt and credit, கொடுக்கல்வாங்கல். பற்றுவாய், s. Pan, touch-hole of a gun, cannon &c. பற்றுவாய்மருந்து, s. Priming powder, as இரஞ்சகம். பற்றுவீடு, v. noun. Relinquishment of earthly attachments, பாசம்விடுகை; [ex விடு.] 7)

moṭṭai (p. 367) s. A bald head, shaved head, முண்டிதம். (c.) 2. Bluntness of an instrument, மழுங்கல். 3. An unmarried young man. (in contempt.) மொட்டைக்கறுப்பர், s. The servants of Yama, எமதூதர். (p.) மொட்டைக்குல்லா, s. A flat cap. மொட்டைத்தலை--மொட்டந்தலை, s. A bald head. மொட்டந்தலையிற்பேன்போலேவெளியாயிருக்கின் றது. It is as evident as a louse on a bald pate. மொட்டந்தலையிற்பட்டங்கட்டியாளவந்தானோ..... Has that bald [incompetent] head come to govern us? மொட்டைச்சி, s. [masc. மொட்டையன், pl. மொட்டையர்.] Bald female. நாலுமொட்டையர்மாத்திரம்நிற்கிறார்கள். There are only four bald [senseless] pates. மொட்டைதட்ட, inf. To strip a tree of fruit, &c. எல்லாம்மொட்டைதட்டிக்கொண்டுபோய்விட்டா ன். He has taken away every thing. மொட்டைப்பார்ப்பாத்தி, s. A brahman widow.--Note. A brahamani who has lost her husband must shave her head; or her hair, adding to her beauty, will entice men, and so be a cord to bind her husband in hell. மொட்டைப்புத்தி, s. Stupidity, bluntness of intellect. மொட்டைமாடு, s. [also மோழை.] A cow, or any of the genus bos without horns. மொட்டையடிக்க, inf. To shave the head entirely, as the widows of brahmans, and of the கோமுட்டி caste. 2. To shave the head of a criminal, as a punishment. மொட்டையாய்ப்போக, inf. To become blunt. மொட்டையாய்வெட்ட, inf. To lop a tree bare. மொட்டையெழுத்தாணி. A blunt style. மொட்டைவசனம், s. An incomplete sentence; (lit.) a bald sentence. 16)