ari (p. 23) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To cut, (commonly by applying the instrument to the thing cut) cut off, nip, strike off, rip, part asunder, chop off, amputate, mince, chip, அறுக்க. 2. To saw, வாளாலரிய. (c.) 3. [prov.] To cut off the excess of clay from the mould in making bricks, செங்கல்லறுக்க. நெல்லரியும்பருவம். The season for cutting (harvest) rice. அரிதாள், s. Stubble, கதிரறுத்ததாள். அரிநெல்லி, s. A tree yielding a sour fruit, sometimes called country gooseberry. ஓர்மரம், Cicca disticha, L., so called from its sulcated fruit, which appears as if it had been carved out with a knife. அரிவாள், s. A sickle, reaping hook, கொய்யுமாயுதம். 2. A saw, ஈர்வாள். அரிவாட்சொண்டன்--அரிவாண் மூக்கன், s. [prov.] A kind of sea-bird, one of the heron-species, ஓர்கொக்கு. அரிவாள்மணை, s. An instrument, like a knife, fastened to a plank for cutting in pieces, fish, meat, &c., கறிகுறைக் குங்கருவி. கருக்கரிவாள், s. A jagged sickle. வெட்டரிவாள், s. A hook, a crooked knife to slay victims. 46)

arivi (p. 24) s. [prov.] Sheaf, reaped corn, handful of reaped grain, அரிப்பிடி. அரிவிகொய்ய, inf. To reap. See கொய். (Imper.) அரிவியரிவாள், s. A sickle, a reaping hook. அரிவிமயிர், s. The feathers with which soldiers adorn the tops of their lances or spears, taken from certain birds that frequent rivers in Ceylon. 41)

uyykkoṇṭāṉ (p. 63) s. [as எரு மைமுல்லை.] A plant, Jasminum, L. 2. [as கொய்யா.] A tree, Psidium pyriferum, L. 27)

ktir (p. 91) s. Ray of light, a beam, a gleam, கிரணம். 2. The sun, சூரியன். 3. A spinner's spindle, a goldsmith's pin, a spike, an awl, &c., இருப்புக்கதிர். 4. An ear or spike of corn, grass, &c., பயிர்க்கதிர். 5. Spokes of a wheel, the radii of a circle, தேரினுட்பரப்பின் மரம். கதிரடிக்க, inf. To beat out or tread out corn. கதிரவன்--கதிரோன், s. The sun, சூரியன். (p.) கதிரறுக்க, inf. To reap or cut the ears of corn. கதிரீன, inf. To ear--as corn. கதிரெழுதுகள், s. Atoms or dust appearing in a sunbeam, twenty-four of which make half a hair's point. கதிர்கொய்தல், v. noun. Plucking ears of corn. கதிர்க்கட்டு, s. A sheaf, அரிக்கட்டு. கதிர்க்கம்பி--கதிர்க்கோல், s. A spindle, a goldsmith's pin on which he fastens a head, &c., for working on. கதிர்க்காம்பு, s. The stalk of an ear of corn. கதிர்க்குஞ்சம், s. A bunch of corn ears to adorn a house, &c., கதிர்க்கற்றை. கதிர்க்குடலை, s. Corn with the ear shot out and shooting out. கதிர்செய்ய, inf. To emit rays-as the sun, கிரணம்வீச. கதிர்த்தாக்கம், v. noun. Bending with the weight of ears--said of corn. கதிர்நாள்--செங்கதிர்நாள், s. The twelfth lunar asterism, உத்திரநாள். (p.) கதிர்புறப்படுதல், v. noun. Putting forth-as ears of corn. கதிர்ப்பகை, s. Names of இராகு and கேது, the ascending and descending nodes--regarded as planets. கதிர்ப்பக்குவம், s. Corn formed into the ear. கதிர்ப்பக்குவமானநெல், s. Paddy grown to the height of earing. கதிர்ப்பயிர், s. Corn in the ear. கதிர்ப்புல், s. Grass bearing ears, ஓர்வகைப்புல். கதிர்ப்போர், s. A stack of corn, a rick of corn. கதிர்மகன், s. The planet Saturn, சனி. 2. Sugriva, சுக்கிரீவன். 3. Kannen, கன்னன். 4. Yama--the regent of the dead, நமன். (p.) கதிர்வாங்குதல்--கதிர்வீசுதல், v. noun. Shooting out ears of corn. கதிர்வால், s. The arista, the awn of a corn, &c. கதிர்விட, inf. To cast a phosphoric light, coruscate--as animalcul&ae; in sea-water. தொண்டைக்கதிர், s. The stage in growing corn when it is ready to shoot out ears. இராக்கதிர், s. The moon, சந்திரன். (p.) பசுங்கதிர், s. Young ears of corn. அமுதகதிரோன், s. The moon, சந் திரன். (p.) நெற்கதிர், s. An ear, a spike of paddy. 12)

kuccu (p. 115) s. A hut, a shed made of palm leaves, &c., சிறுகுடில். 2. A splinter, a plug, any bit of stick, மரக்குச்சு, &c. 3. A brush, a weaver's brush, பாவாற்றி. 4. Stalk of grass, &c., புற்குச்சுமுதலியன. 5. A stake of a tent driven into the ground to fasten the ropes, கடாவுமுளை. 6. A hair-pin, தலைமயிர்க் குச்சி. Wils. p. 239. KURCHCHA. 7. A tassel, a bunch, a collection, a cluster a tuft, குஞ்சம். Wils. p. 29. GUCHC'HA. 8. A fold, a plait, கொய்சகம். 9. A little bell of gold which girls wear in the ear, பொன்னின்குச்சு. குச்சுக்காரி, s. A common prostitute; lit. a mean hut-woman. குச்சுவீடு--குச்சில் s. A hut. குச்சுக்கட்ட, inf. To build a hut. 2. To plait the hair. குச்சுப்போட, inf. To make or put up a hut. குச்சுமட்டை, s. A painter's coarse brush. பற்குச்சு, s. A tooth-pick. 2. A small stick to clear the teeth with--for a brush. வேர்க்குச்சு, s. A weaver's brush made of grass roots. குச்சுப்புல், s. Tassel of grass. குச்சுப்புற்சாத்த, inf. To wipe the idol with fine grass. குச்சுப்பிடிக்க, inf. To make gears, to make tassels. குச்சுப்பிடித்துக்கட்ட, inf. To put a folded cloth. கொண்டைக்குச்சு--மயிர்க்குச்சு, s. A hair-pin. சிவிகைக்குச்சு, s. Tassel for a palankeen. பட்டுக்குச்சு, s. Silk-tassel. ஒட்டாங்குச்சு, s. A piece of pot-sherd. 26)

kuccai (p. 115) s. [a change of குச்சம்.] A fold or plait used in putting on the cloth, கொய்சகம். (Rott.) 28) *

kulāvu (p. 127) கிறேன், குலாவினேன், வேன், குலாவ, v. n. To walk or move about; to haunt, சஞ்சரிக்க. 2. To hold familiar intercourse; to enjoy one's society; to be social, வங்கணஞ்செய்ய. 3. To shine, to be conspicuous, பிரகாசிக்க. 4. To move in state; to rejoice, to experience delight, கொண்டாட. 5. To admire, praise, extol, புகழ. 6. To bend; to be bent or curved, வளைய. குலாயகொய்யுளை. The brilliant, cropped mane. (p.) குலாவிக்கொண்டிருக்க, inf. To converse in a friendly manner with one another. கணவனுமனைவியுங்குலாவிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். The husband and wife are enjoing each other's society. குலாவல், v. noun. Praising, admiration, வியத்தல். 2. Spending time in a pleasant way; pastime, amusement, பொ ழுதுபோக்கல். 3. Sociality, friendship, சிநேகம். 4. Curvature, curve, வளைவு. குலாவுகை--குலாவுதல்--குலாட்டு, v. noun. Conversation, friendship, &c. 35)

kocu (p. 145) s. [local. vul.] The loose inner end, or corner of a cloth, brought between the legs and tucked in behind, தாறு; [ex கொய்.] கொசுகம், s. Folds or plaits. See கொய்சகம். 23) *

koy (p. 146) s. [prov.] The name of a fish, ஓர்மீன். 98)

koy (p. 146) கிறேன், தேன், வேன், ய, v. a. To crop or pluck fruits, flowers, ears of corn by the hand, &c., அறுக்க. 2. To prune, shear, crop off--as hair, &c.; to snip or cut off the head, &c., கத்தரிக்க. 3. [vul. கொய்சு.] To plait, pucker, gather a cloth into folds, சீலைகொய்ய. 4. [prov.] v. n. To experience dilatation and contraction--as in breathing, மூச்சுதொய்ய. கொய்சகம், s. [vul. கொசுவம், com. கொய்யகம், கொய்சுவனம்.] The plaited or gathered end of a woman's cloth, sometimes of a man's, சீலையின் கொய்சகம். கொய்துகட்ட--கொய்துடுக்க, inf. To gather up the end of a cloth and fasten it round the waist. கொய்துபிடிக்க, inf. To gather up a cloth, in a bunch and hold it in the hand. கொய்யகச்சட்டி, s. A chatty or pot with a kind of border or brim. கொய்யுளை, s. A horse's mane, குதிரை ப்பிடர்மயிர். 2. (சது.) A horse, குதிரை; [ex உளை, mane.] தலைகொய்ய, inf. To cut off the head. பூக்கொய்ய, inf. To crop flowers. கொய்வு, v. noun. Plaiting. 2. Plucking, pruning. 99)

koyyṭi (p. 146) --கொய்யடிநாரை, s. A kind of heron or crane, ஓர்நாரை. 100)

koyyā (p. 146) s. The guava tree, ஓர்மரம். Psidium pyriferum, L. 101)

koyyōveṉl (p. 146) --கொய்யோக் கூறுதல்--கொய்யோமுறை, v. noun. Exclaiming, shouting, from pity or on account of victory, கொய்யோக்குறி. 102)

kō (p. 147) A letter compounded of க் and ஓ. 2. A vocative particle, அழைப்புக்குறி. 3. An exclamation of success, victory, &c., கொய்யோக்குறி. கோகோவென்றழ, inf. To weep loudly. 36)

cungku (p. 193) s. (Tel.) A plait or fold of a garment, சீலையின்கொய்சகம். 2. The end of a twisted head-kerchief, &c., sometimes left standing out, முன்றானைமூலை. (c.) சுங்குவிட்டுக்கட்ட, inf. To let down a plait or fold of a garment. 5)