acai (p. 7) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To move, stir, tremble, ஆட. 2. To waver, quiver, totter, not being able to support a weight--as a slender waisted woman is poetically described to waver in walking, from the weight of her breasts, தள்ளாட. 3. (p.) To lodge, sojourn, dwell in an appropriate place-- as men in houses, towns, &c. beasts in the forest, fishes in water, &c., சஞ்சரிக்க. 4. (c.) To walk or ride for recreation, be active, be engaged in the performance of works, in distinction from the quiescence of the Gnani, உலாவ. 5. To be indolent, inactive, idle, சோம்ப. 6. To be disturbed, discomposed, agitated, கலங்க. 7. To be weary, exhausted, faint, துவள. 8. To fluctuate, hesitate, be confused by a rebuke, தத்தளிக்க. அசைகை, v. noun. Motion, moving, அசைவு. 2. Conjectural circumstance--as a rustling among leaves may excite conjecture of a snake being there, ஐயம். அசையாநிலை, s. A fixed state, immovableness, steadfastness. அசையாமணி, s. A bell seldom rung; attached to the royal palace to inform the sovereign of any calamity of other extraordinary event, ஆராய்ச்சிமணி. அசையாமை, neg. v. noun. Firmness, fixedness, immovableness. அசைவாட, inf. To hover, move or stir--as wind on the surface of water. அசைவு, v. noun. Shaking, moving, motion, அசைதல். 2. A kind of swinging shelf, ஊசல். 3. Motion, passion, emotion as applicable to the qualities of the mind, மனவெழுச்சி. 4. Stir, bustle, agitation, சஞ்சலம். 5. Weariness, failure, fainting, சோர்வு. 3)

uṟai (p. 68) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To abide, lodge, inhabit, sojourn, வாசஞ் செய்ய. 2. To be, or to dwell in a natural, appropriate place, or element--as men in houses, villages, &c.--fishes in water-birds in the sky, &c., இருக்க. 3. To haunt, frequent, infest, retire to--as birds to the grove--bees to their hive--snakes to their holes. &c., சஞ்சரிக்க. 4. To thicken, congeal, curdle, coagulate, freeze, இறுக. (c.) 5. (p.) To be close, thick or clustered-as trees in a forest, செறிய. உறைந்தபனி--உறைபனி, s. Hoar frost, ice. உறைந்தமழை--உறைமழை, s. Snow. உறைபதி, s. One's place of residence, வசிக்குமூர். உறையிடம்--உறைவிடம், s. A place of residence; an inner apartment. உறையுள், s. Abode, appropriate abiding place for human beings, or other creatures, தங்குமிடம். 2. A house, வீடு. 3. A village, town, ஊர். 4. A country, a district, நாடு. 5. A bed, a sleeping place, a dormitory, மக்கட்படுக்கை. 6. A village or town in an agricultural district, மருதநிலத்தூர். 7. Lifetime, ஆயுள். (p.) உறையூர், s. Villages, towns, &c., in cultivated districts, மருதநிலத்தூர். (p.) பேயுறைந்தகாடு, s. A jungle haunted by demons. மெய்யுறைகின்றநா, s. A truthful tongue. வௌவாலுறைந்தவீடு, s. A house frequented by bats. உறைவு, v. noun. Abiding, dwelling, தங்குகை. 2. Coagulation, இறுகுகை. 3. s. Natural situation for persons, animals, or things, இருக்குமிடம். 12)

ulkm (p. 65) --உலகு, (Sans. லோக.) World, universe, உலோகம். 2. The earth, பூமி. 3. Country, territory, நாடு. 4. Region, திசை. 5. (fig.) The inhabitants of the world, உலகத்தார். 6. The sky, etherial regions, ஆகாயம். 7. The learned, the good, சான்றோர், 8. (fig.) Created beings or existences, every thing except the Supreme, சிருட்டிப்பொருள்கள். (தத். 37.) 9. Enjoyments, or sufferings apportioned to the soul in the present birth, உலோகானுபவம். (ஞா. 779.) 1. Earthliness, worldliness, secularity, உலகத்தன்மை. 11. A word auspicious to begin a poem, மங்கலச்சொற்களினொன்று. உலகஞ்சொல்லுகிறது. The country says so, such is the public opinion. உலகந்தோன்றிநின்றழிய. To appear, abide and perish periodically--as the universe-உலகசஞ்சாரம், s. Inhabiting the world, பூமியிற்சஞ்சரிக்கை. உலகசயன், s. Buddha, புத்தன். (p.) உலகநடை--உலகவழக்கம்--உலக வழக்கு, s. Fashion, custom, usage, உலகொழுக்கம். 2. Secularity, conformity to custom--as marrying, &c., உலகாசாரம். 3. [in grammar.] Colloquial language-as opposed to இயற்சொன்னடை, செய்யுள் வழக்கு, &c. உலகநாதன், s. The Supreme Being--as Lord of the world, கடவுள். 2. Bramah the creator of the world, பிரமன். (p.) உலகநீதி, s. Morality, நன்னெறி. 2. The rules, or customs of the world-as distinguished from those of religion, or of ascetic life, உலகநடை. 3. Natural law, இயல்பானநீதி. 4. The existing laws of the country, தேசவியற்கைநீதி. 5. Name of a work on morality, ஓர்நூல். உலகநேத்திரன், s. The sun, சூரி யன். (p.) உலகபயித்தியம், s. Worldly pomp, vanity, secularity--as opposed to the feelings and practice of the ascetic, உலக மயக்கம். உலகபாந்தவன், s. The sun, சூரிய ன். (p.) உலகப்பரப்பு, s. The world considered in its expanse, உலகவிரிவு. உலகப்பற்று, s. Attachment to the world, mundane, or sensual attachments, உலகபந்தம். உலகப்புரட்டன், s. One who holds opinions and acts contrary to the sentiments of the wise. உலகமலையாமை, s. One of the ten அழகு or beauties of language, classical usage, &c. See அழகு. உலகமலைவு, s. [in rhetoric.] Incongruity, impossibility, absurdity--as அலை கடல்களேழுந்தூர்த்தந்தாத்தினூடே--மலையனையமால் யானையோட்டிக்--கலவாரை--நீறுசெய்துவையநெ டுங்குடைக்கீழ்வாழ்வித்தான்--மாறாச்சீர்வையையார் கோன், the Pandian king of Madura of endless fame filled the seven seas with sand, drove his elephant through the sky, reduced his enemies to ashes, and brought the whole world under his sway. (அலங்.) உலகமாதா, s. The mother of the world--applied to Sarasvati, சரச்சுவதி. 2. Lukshmi, இலக்குமி. 3. Parvati, பார்ப் பதி. (p.) உலகமீன்றாள், s. Parvati the wife of Siva, the mother of the world, பார்ப்பதி. (p.) உலகமுண்டோன், s. Vishnu the world-eater, விட்டுணு. (p.) உலகரட்சகன், s. The saviour or protector of the world. உலகரட்சணியம்--உலகரட்சை, s. Protection, or salvation of the world. உலகர், s. Worldlings, those engrossed by worldly pursuits. (தீ. 335.) (p.) உலகவழக்கம், s. The customs of the world. உலகவாசை--உலகவாஞ்சை, s. Ardent love of worldly, or sensual enjoyments, உலகவிருப்பம். உலகவாழ்வு, s. Temporal prosperity. உலகளந்தோன், s. Vishnu the measurer of the world, விட்டுணு. (p.) உலகாசாரம், s. Relative duties, the customs, rites or duties to be performed according to the country, caste, rank, relation, &c., of persons respectively. உலகாயிதம், s. A system of materialism, or atheistical epicurianism, அறுசமயங்களிலொன்று. See சமயம். (p.) உலகாள--உலகோம்ப, inf. To govern, protect his country--as one of the duties of a king. உலகாள்வோன், s. A monarch, உலோகாதிபன். உலகியல், s. The customs of the world, உலகநடை. உலகோம்பல், v. noun. Preserving the world--one of the six occupations of kings. See தொழில். உலகோற்பத்தி, s. The origin, or development of worlds. மேலுலகு, s. The upper worlds, which are seven in number, viz.: பூலோ கம், புவர்லோகம், சுவர்லோகம், மகாலோகம், சன லோகம், தபோலோகம், சத்தியலோகம். கீழுலகு, s. The lower worlds or regions; which are also seven, அதலம், விதலம், சுதலம், தராதலம், இரசாதலம், மகாதலம், பாதாளம். மூவுலகம், s. The three worlds, viz.: சொர்க்கம், மத்தியம், பாதாளம். மூவுலகாளி, s. God, (lit.) the sovereign of the three worlds, கடவுள். (p.) மூவுலகுணர்ந்தோன், s. He who comprehends the three worlds, God, க டவுள். 2. Argha, அருகன். (p.) மூவுலகேந்தி, s. God as the supporter of the three worlds, கடவுள். (p.) 79)

eẕuppm (p. 75) [prov. impr. for எழும்பல்.] Rising, getting up; rising--as from sickness, or from reduced circumstances, எழு ம்புகை. 2. The rising, running about, &c., of persons weak, delirious, சஞ்சரிக்கை. 3. Growth, elevation--as of a tree, height, உயர்வு. அந்தமாடிந்தமாட்டுக்கெழுப்பம். That bullock is taller than this. அவருக்குக்கால்கையெழுப்பமில்லை. He has not the use of his hands, or feet. 17)

kulāvu (p. 127) கிறேன், குலாவினேன், வேன், குலாவ, v. n. To walk or move about; to haunt, சஞ்சரிக்க. 2. To hold familiar intercourse; to enjoy one's society; to be social, வங்கணஞ்செய்ய. 3. To shine, to be conspicuous, பிரகாசிக்க. 4. To move in state; to rejoice, to experience delight, கொண்டாட. 5. To admire, praise, extol, புகழ. 6. To bend; to be bent or curved, வளைய. குலாயகொய்யுளை. The brilliant, cropped mane. (p.) குலாவிக்கொண்டிருக்க, inf. To converse in a friendly manner with one another. கணவனுமனைவியுங்குலாவிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். The husband and wife are enjoing each other's society. குலாவல், v. noun. Praising, admiration, வியத்தல். 2. Spending time in a pleasant way; pastime, amusement, பொ ழுதுபோக்கல். 3. Sociality, friendship, சிநேகம். 4. Curvature, curve, வளைவு. குலாவுகை--குலாவுதல்--குலாட்டு, v. noun. Conversation, friendship, &c. 35)

cañcari (p. 157) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. [ex. Sa. Sanchara.] To move about--as in a rightful domain or natural element; to live or have residence--as men in houses, beasts in the forest, fishes in water, &c., உலாவிக்கொண்டிருக்க. 2. To frequent, roam about--as beasts; to haunt, infest, range, திரிய. 3. To lodge, sojourn, dwell, abide, inhabit, வாச ஞ்செய்ய. 4. To cohabit, கூடச்சஞ்சரிக்க. 5. (R.) To converse with one, சம்பாஷிக்க. சஞ்சரிப்பு, v. noun. Dwelling, wandering, &c., சஞ்சரிக்கை. (Rare.) 7) *

cañcarikam (p. 157) --சஞ்சரீகம், s. A beetle, a large black-bee. W. p. 314. CHANCHARUKA. 8) *

cañcāram (p. 157) s. (ex Sa. Sanchara.) Sojourning, abiding, dwelling, inhabiting, சஞ்சரிக்கை. 2. Rightful or natural residence, as men in villages, beasts in jungles, fishes in water, &c., வாசஞ்செய்கை. 3. (p.) The rising and falling of the voice, in singing the notes of the gamut, ஆரோகண அவரோகணக்கலப்பு. 4. [loc.] The elephantstable, யானைக்கூடம். See சஞ்சரி. (c.) அங்கேமனித சஞ்சாரமில்லை. It is not frequented by men; it is a solitary place. சஞ்சாரபிரேதம், s. One who is civilly dead--of no estimation. (lit.) a moving careass. சஞ்சாரம்பண்ண, inf. To lodge, dwell, &c.,--as சஞ்சரிக்க. சஞ்சாரி, s. An inhabitant, frequenter, &c., சஞ்சரிப்போன். (p.) 12)

cñcāḷikm (p. 157) s. A beetle, வண்டு--as சஞ்சரிகம். (சது.) 14) *

cri (p. 166) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To lean, to cause to decline from the perpendicular, to slope, to slant, to incline, சரியச்செய்ய. 2. To cause to slide, slip, roll or flow down, தானியமுதலியசரிக்க. (c.) 3. v. n. (Sa.) To move about, go to and fro, to frequent; to dwell, sojourn, சஞ்ச ரிக்க. (p.) காட்டிலேநெடுநாட்சரித்தார்கள். They dwelt long in the forest. சரிக்கிறசீவபிராணிகள். Living, moveable beings. குத்திச்சரிக்க, inf. To kill by stabbing, &c., to assassinate. (c.) சரிப்பு, v. noun. Leaning, sloping, inclining, சாய்ப்பு. (Little used.) 2. Moving, going, சஞ்சரிக்கை. (p.) 76)

caritar (p. 167) s. (plu.) Persons moving about or living in; residents--as வனசரிதர், foresters, சஞ்சரிப்போர். (பார.) 2) *

cīvi (p. 191) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To subsist, have food, maintenance, support, உயிர்வாழ. 2. To live, as the soul in a state of corporeal existence, not absorbed in the deity, உடலுடன்கூடிவாழ. 3. To be active, not torpid; to operate, energize, exert efficiency--as the soul through the bodily organs, முயல. 4. To be in exercise --as the powers of the body, or mind, in wakeful hours, விழித்திருக்க. 5. To sojourn, dwell, சஞ்சரிக்க. 6. To have enjoyment, அனுபவிக்க; [ex சீவன்.] சீவித்துப்போக--சீவித்துவிட, inf. To die. (said auspiciously.) சீவிப்பிக்க, inf. To cause to subsist. 2. To restore to life. (p.) 34) *

nṭmāṭu (p. 268) கிறேன், நடமாடினேன், வேன், நடமாட, v. n. To go about, move about as after sickness. imprisonment; to be at large, to frequent as people, ஊடாட. 2. To be energetic after recovering from poverty, வர்த்திக்க. 3. To prevalli, as evil spirits; to infest, as heasts, or reptiles, சஞ்சரிக்க. 4. To circulate as coin, or a report, வழங்க. (c.) 5. [ex நடம்.] TO dance, கூத்தாட. நடமாட்டம், v. noun. Going about, prevalence, haunting, circulation; improvement of circumstence, as the verb. 2. Activity, energy, as of middle age, முயலுகை. 3. Influence, செல்வாக்கு. 4. Care and diligence in any affair. பழக்கம். (Beschi.) 5. Stage-play, or dancing, நடனம். 6) *

vaṉam (p. 381) s. A wilderness, an uncultivated country, காடு. 2. A grove surrounding a town, ஊர்சூழ்ந்தசோலை. 3. Water, நீர். W. p. 732. VANA. 4. The basil plant. See துளசி. 5. A place for burning dead bodies, as சுடுவனம். 6. A way, வழி. 7. Beauty, அழகு. (சது.) அங்கேவனமாய்க்கிடக்கிறது. It grows there wild. வனசஞ்சாரம்--வனசஞ்சரிப்பு, s. [appel. வனசஞ்சாரி.] Dwelling, or roaming in a forest, residence in a wilderness. வனசம்--வனருகம், s.[as சலசம்.] A lotus, as water-born தாமரை; [ex சம், உரு கம்.] வனசரம், s. A wild elephant, as living in a forest, or forest-born, வனத்திற்பிறந்த யானை. 2. [prov.] Wilderness, a large jungle, பெருங்காடு. வனசரர்--வனவேடர், s. [pl.] Hunters, foresters. (சது.) வனசுரம், s. Desert, காடு. வனசெந்து, s. Animals of the desert. வனச்சார்பு, s. A sylvan tract, முல்லை நிலம். See சார்பு. வனபூமி, s. A wood-land-country. வனபோசனம், s. A picnic in the woods. 2. A sacred feast held in groves in the month of November to increase the fertility of the fields. வனமல்லிகை, s. The wild jasmine. வனமாலி, s. An epithet of Vishnu, as having worn a garland of the துளசி plant, விஷ்ணு; [ex மாலை.] வனவாசம், s. [appel. வனவாசி.] A dwelling or abiding place of a hermit. வனாந்தரம், s. A desert, or uninhabited place. (c.) 2. Desert after desert; [ex அந்தரம்.] 9) *

vāẕu (p. 386) வாழ், கிறேன், வாழ்ந்தேன், வேன், வாழ, v. n. To live, to sustain life, சீவிக்க. 2. To flourish, to enjoy happiness, to prosper, செழிக்க. (Ell. 15.) 3. To be, or exist, to reside, as living creatures in their appropriate place; to roam, சஞ்சரிக்க. வாழாநின்றகாலம். The time of prosperity. (p.) வாழுகிறபெண். A married girl, living with her husband. நீர்வாழுஞ்செந்துக்கள். Aquatic creatures. வாழ--வாழி--வாழிய.(optative.) May I,thou, he, she, it, prosper. வாழ்நன், s. A prosperous man. 2. [sometimes வாணன்.] An inhabitant, as தஞ்சைவாணன், a resident of Tanjore. வாழ்நாள், s. [sometimes வாணாள். The days of one's life. வாழ்வு, v. noun. Prosperity, happiness, felicity, life, வாழ்கை. 2. Custom, usage. அற்பவாழ்வு. An insignificant life, transitory happiness. வாழ்வுதாழ்வு, s. Prosperity and adversity. வாழ்வுமங்குதல், v. noun. The decrease of one's riches. பெருவாழ்வு. Great prosperity, bliss. வாழ்வுப்பெருக்கம்--வாழ்வுமிகுதி......Great wealth. 25)