muṉi (p. 359) s. A holy sage, supposed to be more or less divine through rigid abstraction and mortification; a term applied to the Rishis, Brahmadicas and others, ஞானி. 2. An ascetic, தவத்தோன். 3. A Jaina deified teacher, as Argha, குரு. 4. A tree, அகத்தி, Coronilla. W. p. 666. MUNI. 5. Buddha, புத்தன். 6. The young elephant, யானைக்கன்று. 7. A bow, வில். (சது.) அகஸ்தியமுனி, s. The sage Agastya. சடாமுனி, s. See சடை. முனிச்சிரேஷ்டன்-முனிபுங்கவன்-முனீ சுரன்-முனீந்திரன், s. The principal or chief of the Munis, a superior Muni. 2. As Buddha. முனிமூத்திரம், s. Salt in lumps, composed of இலேந்து, இலேவுந்து, கூர்மை, சவர்ச் சலம், சாருசம் and சாரோதகம், கல்லுப்பு. 20)
