ari (p. 23) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To itch acutely as in a cutaneous disease, or from the bite of vermin; to irritate, as a cough, தினவுபிடிக்க. சிரங்கரிக்கிறது. The itch itches. அரிகரப்பன், s. An eruption attended with itching, ஓர்கரப்பன். 47)

āṉai (p. 44) s. An elephant, யானை. 2. (M. Dic.) The அத்தி tree, Ficus racemosa. ஆனைகட்டுந்தறி--ஆனையணைதறி, s. A post to tie an elephant. ஆனைக்கண், s. Round, black spots in fruits, when they are over-ripe, or spoiled. ஆனைக்கண்படுதல்--ஆனைக்கண் வி ழுதல், v. noun. The appearing of spots, or defects in fruits. பலாப்பழமானைக்கண்பட்டுப் போயிற்று. The jack fruit has got a defect or flaw. ஆனைக்கதுப்பு, s. The frontal sinus of the elephant, from which secretion exudes when the animal is in rut. ஆனைக்களிமுளையான், s. A plant, ஓர்பூடு. ஆனைக்கற்றலை, s. A fish, ஓர்மீன். ஆனைக்காயம்--ஆனைப்பெருங்கா யம், s. A kind of assaf&oe;tida given to elephants, &c. See பெருங்காயம். ஆனைக்கால், s. A disease--the elephantiasis or large leg, Cochin leg, வாதக்கால். 2. A big tube fixed on the walls or roofs, for rain-water to pass through, தண்ணீர்க்குழாய். (c.) ஆனைக்காவல், s. Watchers to defend a garden, a field, &c., against elephants. ஆனைக்கூடம், s. An elephant's stall, ஆனைகட்டுமிடம். ஆனைக்கொம்பு--ஆனைக்கோடு--ஆ னைத்தந்தம், s. An elephant's tusks. 2. Ivory. ஆனைக்கொம்பன், s. A kind of rice, ஓர்வகைநெல். 2. A species of plantain--as ஆனைவாழை. ஆனைக்கோடன்சுரை, s. A gourd whose fruit is compared to the elephant's tusks, and is used for a curry, the snake gourd, ஓர்வகைச்சுரை. [Trichosanthes anguina.] ஆனைசேனை, s. A great quantity, abundance, மிகுதி. ஆனைச்சப்பரம், s. A seat on an elephant--as அம்பாரி. ஆனைச்சிலந்தி, s. A kind of scabby disease. ஆனைச்சிரங்கு, s. A kind of itch in large blisters. ஆனைச்சீரகம், s. A plant, ஓர்பூடு. ஆனைச்செவியடி, s. A pricklyleaved plant, ஓர்பூண்டு. 2. The lower part of the elephant's ear. ஆனைத்தடிச்சல், s. A kind of creeping plant with acid juice--used in polishing brass, ஓர்படர்கொடி. ஆனைத்தடிப்பு, s. A plant, ஓர்பூடு. ஆனைத்திசை, s. [in astrology.] North, வடக்கு. ஆனைத்திப்பிலி, s. Pericarps of Pothos officinalis, ஓர்வகைத்திப்பிலி. ஆனைத்தோட்டி, s. An elephant's hook or goad. ஆனைநெருஞ்சில், s. A low plant, a kind of spreading thistle--pricklyfruited Pedalium murex, ஓர்வகைநெருஞ்சில். ஆனைப்படுவன், s. A kind of scabby disease--as the அக்கி. ஆனைப்படை, s. An army of elephants. ஆனைப்பந்தி, s. An elephant's stall. 2. A row of elephants. ஆனைப்பாகன், s. An elephanteer, or one who tames or guides elephants. ஆனைப்பிச்சான், s. A plant, ஓர் பூண்டு. ஆனைப்பேன், s. An insect that lives in the brinjall plant, கத்தரிச்செடியிலு ண்டாகுமோர்பூச்சி. ஆனைமஞ்சள், s. A plant, ஓர்பூடு. ஆனைமதம், s. An elephant's rut. ஆனைமத்தகம், s. An elephant's skull or part of the head, கும்பம். இ. A short letter, similar to I in English, ஓர்குற்றெழுத்து. 2. A demonstrative prefix, சுட்டெழுத்து--as இந்த, this. 3. A termination of the second person singular, முன்னிலையொருமைவிகுதி--as உண்டி, thou hast eaten. 4. An imperative second person singular, முன்னிலையேவலொருமைவிகுதி-as சொல்லுதி, say thou. 5. A feminine appellative termination, பெண்பால்விகுதி-as கூனி, a hump-backed woman. 6. A singular termination, common to the masc. and fem., உயர்திணையொருமைவிகுதி--as மானி, an honorable person--பாவி, a sinner. 7. A termination in the singular, common to each gender, இருதிணைமுக்கூற்றொருமைவிகுதி --as செவியிலி, a man, woman, or animal without ears. 8. An expletive inserted at pleasure, when the preceding word ends with any letter except ய், and the following word begins with ய், சாரியை--as காலியாது, from கால், foot and யாது, which. 9. A termination of some participles, வினையெச்சவிகு தி--as எண்ணி, சொல்லி, &c. 1. A prefix to ஆனைமயிர், s. The hair of an elephant's tail. ஆனைமயிர்க்காப்பு, s. Bracelets of the hair of elephants' tails. ஆனைமலை, s. The name of a mountain in the south near Madura. ஆனைமுகவன்--ஆனைமுகன், s. Ganesa, விநாயகன். 2. An Asoor, கசமுகா சுரன். (p.) ஆனைமுதுகு, s. An elephant's back. ஆனையடி, s. The footsteps of an elephant. ஆனையறுகு, s. A kind of grass, ஓரறுகு. ஆனையறையும்புள்--ஆனையிறாஞ்சி ப்புள்--அனையுண்குருகு, s. A fabulous bird --said to devour the elephant. ஆனையிலத்தி, s. Elephant's dung. ஆனையூர்தி, s. Indra whose vehicle is the elephant, இந்திரன். 2. Ian, ஐயன். (p.) ஆனையேற்றம், s. Learning and practising to ride on an elephant, யானை யேறிப்பழகுகை. ஆனைவணங்கி, s. A kind of plant whose flower is supposed to resemble the trunk of an elephant. It is also fancied to be a preservative against the attack of a wild elephant, which, it is said, will retire abashed at the sight of it, தேட்கொடுக்குப்பூண்டு. ஆனைவாழை, s. A species of plantain, ஓர்வகைவாழை. ஆனைவிழுங்குமீன், s. A large fish --said to devour the elephant, திமிங்கிலம். ஆனைவீரர், s. One of the eight assistants of kings, அரசரெண்வகைத்துணை வரிலோர்வகையார். 19)

umi (p. 62) s. Husk, chaff, hull, bran, தானியங்களினுமி. (c.) உமிக்கரப்பான், s. A small kind of eruption especially in children. உமிக்கரி--உமிச்சாம்பல், s. Ricehusk, charcoal used for cleaning the teeth, polishing metals, &c. உமிக்காந்தல், s. A fire by ricehusks. உமிக்கூர்--உமிமூக்கு, s. The apex of rice chaff broken off, or several of them. உமிச்சட்டி, s. A vessel containing chaff in which fire is kept alive. உமிச்சிரங்கு, s. A superficial troublesome kind of itch. See நமைச் சிரங்கு. உமித்தவிடு, s. Bran mixed with fine or broken chaff given to cows, coarse bran. உமிநகம், s. Very thin nails. கூருமி, s. See உமிக்கூர். குற்றுமி, s. Broken husk. 76)

kruku (p. 96) கிறேன், கருகினேன், வேன், கருக, v. n. To be scorched, scarred, to darken, blacken by fire or the sun, to be tanned--as the countenance; to turn brown and sickly--as growing corn, &c.; to wither from want of water, to be burnt to tinder. சிரங்குகருகிப்போயிற்று. The itch is cured (dried, &c.). கொப்புளங்கருகிப்போயிற்று. The pustule is dried up. மருந்தெண்ணெய்கருகிப்போயிற்று. The medicinal oil is burnt. பயறுகருகிப்போயிற்று. The pulse is burnt in parching. கருகுமாலை, s. The dim evening twilight, மாலைவெளிச்சம். பல்லுக்கருக, inf. To turn dark as the teeth of a person on his death-bed-an indication of approaching death. முகங்கருக, inf. To darken--as the countenance from fear, anger, &c. மனங்கருக, inf. To be displeased, to have the affection alienated. உதடுகருக, inf. To become dried --as the lip. பயிர்கருக, inf. To become sickly --as growing corn. பொரியல்கருக, inf. To be burnt-as dried food. ஈரற்கருக, inf. To be smitten with anguish, fear, shame, &c. கருகல், s. Rice, curry, &c., burnt in cooking, கரிந்தது. 2. Betel leaves, grain or other vegetation scorched and blackened by the sun, கருகிப்போனது. 3. Obscurity in language, abstruseness, மறைபொருளானது. 4. Dimness of the evening twilight, dusk, மாலைவெளிச்சம். 5. v. noun. Being partially charred, or scorched, scarred, embrowned, tanned, தீதல். கருகலானபொரியல், s. A burnt stew or fry. கருகல்வெற்றிலை, s. Betel leaves tanned by the sun. கருகற்சோறு, s. Burnt rice. கருகற்புண், s. A healed or dried sore. 123)

ciṉai (p. 189) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To rise in pimples--as prickly heat, சிரங்குசி னைக்க. 2. To be full of spawn--as fish, or frogs, or of eggs--as lobsters, சினைகொண் டிருக்க. (c.) 3. [prov.] To grow stout or fat --as a person, பருக்க. (in contempt.) 4. (p.) To form--as flower buds, பூவரும்ப. 5. To be impregnated--as animals, கருக்கொ ண்டிருக்க. சினைத்தநண்டு, s. [com. சினைநண்டு.] A crab full of eggs. சினைப்பு, v. noun. Prickly heat, வியர்க் குரு. 2. Blossoming, அரும்புகை. 3. Impregnation of animals, கருக்கொள்ளுகை. 90)

cirngkāṭu (p. 185) s. [prov.] A thick forest, a jungle, which can hardly be penetrated, அடர்ந்தகாடு. (c.) 37)

cirngkāy (p. 185) s. [Com. சிரங்கை, which see.] (R.) 38)

cirngku (p. 185) s. An eruption, ulcer; the ulcers, or scabs individually in the itch, &c., ஓர்புண். 2. Itch, சொறி. இரும்பெடுத்த கையுஞ் சிரங்குபிடித்த கையுஞ் சும் மா இராது. The hand armed with iron, or covered with itch, cannot be quiet. சிரங்கரிக்க, inf. To itch. சிரங்கள்ளிப்போட--சிரங்கள்ளிக்கொட் ட--சிரங்குவாரிப்போட, inf. To break out thickly, as the itch. சிரங்காறுதல், v. noun. Healing of the itch. சிரங்குகுத்த, inf. [prov.] To break itch-pustules with the nails, for relief from itching. சிரங்குசொறிய, inf. To scratch when itching. See சொறி. v. சிரங்குஞ்சீயுமாயிருக்க, inf. To be afflicted with running eruptions. சிரங்குண்டாக--சிரங்குவர,--சிரங்குபிடி க்க, s. To break out, as the itch. சிரங்குதிர, inf. To cast off itch scabs. சிரங்கெண்ணெய், s. An oinment for the itch. (Modern.) சிரங்குப்புண், s. Itch-sores or ulcers. சிரங்குள்ளடங்கல், v. noun. Striking in of the itch--considered dangerous. சிரங்கெரிவு, s. Irritation or burning of the itch. தோடகச்சிரங்கு--தோடஞ்சிரங்கு--தோ ட்டுச்சிரங்கு, s. [prov.] A kind of itch with large scabby ulcers. நமுட்டுச்சிரங்கு, s. Itch like prickly heat. ஆனைச்சிரங்கு, s. A kind of itch with very large blotches. See ஆனை. அரிசிரங்கு, s. See அரி, v. சொறிசிரங்கு, s. A small kind of itch causing very annoying sensations. சிறுசிரங்கு, s. Small eruptions on the skin. உமிச்சிரங்கு, s. [prov.] A very small kind of itch having a continued irching and excessive burning. 39)

cirngkai (p. 185) s. (also சிறங்கை.) A handful, கைகொண்டஅளவு. 40)

ciṟngkai (p. 144) s. [vul. சிரங்கை.] A quantity--as much as the hollow of the open hand will contain. See under சிறுமை. 17)

ciṟngkai (p. 189) s. [prop. சேரங்கை.] A quantity as much as the bowl of the hand will contain. Compare சிரங்கை. 22)

coṟi (p. 212) s. Itching, tingling, தினவு. 2. Scab, scurf, eruption; a small kind of itch, சொறிசிரங்கு. 3. Roughness, inequality of surface, மரச்சொறி. 4. Nettles, &c., which cause itching or tingling, கடற்சொறி. (c.) எறிவானேன்சொறிவானேன். Why offend and then ask pardon? [prov.] சொறிபிடிக்க, inf. To become itchy. சொறிசொறியாயிருக்க, inf. To be rough, full of asperities. 2. To be scabby--as itch. சொறிக்கல், s. [improp. சொரிக்கல்.] Lime-stone, சுக்கான்கல். 2. Laterite or iron-stone, தவளைக்கல். 3. Saffron-stone, மஞ்சட்கல். சொறிக்கிட்டம், s. Iron dross, கிட் டக்கல். சொறிதேய்க்க, inf. [prov.] To rub against a post--as a beast. என்னிலேசொறிதேய்க்கவருகிறான். He comes to rub his back against me; i. e. he thinks me of no account, or, comes to quarrel with me. சொறித்தேமல், s. A ring-worm. சொறித்தவளை, s. [also சொறியாந்த வளை.] A large kind of frog, whose skin is rough. சொறிநாய்--சொறிபிடித்தநாய், s. An itchy dog. (c.) சொறியன், s. A scabby person, 2. (M. D.) A frog, ஓர்தவளை. சொறியாடு, s. A scabby sheep. சொறியெழும்ப, inf. [prov.] To rise as splinters, roughness in timber, &c. பாற்சொறி, s. Scabbiness from want of milk. 14)

coṟi (p. 212) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To itch, tingle, as severe itching, நமை யுண்டாக. 2. v. a. To scratch in order to allay itching, சுறண்ட. 3. (fig.) To crave, solicit meanly, கெஞ்சிக்கேட்க. (c.) சொறிகட்டை, s. [prov.] A rubbing stone or post, for cattle. சொறிகட்டையானவன், appel. n. A mean, spiritless person; (lit.) a rubbing post. சொறிகரப்பன், s. Scurf that causes intense itching. சொறிசிரங்கு, s. Small itch. See சிர ங்கு. சொறிந்துகொடுக்க, inf. To urge, incite, pat. சொறிந்துகொண்டிராமல்சுறுக்காகச்செய். Do not scratch over it, but do it quickly. சொறிந்துதேயாதஎண்ணெயும் பரிந்திடாதசோறும் பாழ். Oil not well rubbed in, and rice given without kindness, are lost. சொறிவு, v. noun. Itching, scratching, சொறிதல். 15)

tōṭṭuccirngku (p. 264) s. [prov.] A kind of itch, as தோடகச்சிரங்கு. 17)

nmuṭu (p. 270) s. A nit; also the larvae of insects, ஈர். 2. [vul.] Under-lip, கீழுதடு. 3. A crane, கொக்கு. (c.) நமுடுகடிக்க, inf. To bite the under lip, as in serious thought, or anger. நமுட்டுச்சிரங்கு, s. A kind of eruption. See சிரங்கு. 36)