acutantaram (p. 6) s. [priv. அ.] Dependence, subjection, destitution, சுதந்தரமில் லாமை. 34) *

atikāram (p. 10) s. Power, authority, rule, dominion, prerogative, ஆளுகை. 2. Chapter, Section, நூலுறுப்பு. Wils. p. 22. AD'HIKARA. 3. Ownership, சுதந்திரம். (In பாரதி.) 4. Predominancy, excess, அதிகரிப்பு. 5. One of the fourteen subdivisions of விருத் தியுரை, which see. 6. (St.) Order, regularity, ஒழுங்கு. 7. Fitness, competency, worthiness, eligibility, தகுதி. 8. Disposition, nature, பண்பு; ex அதி, et காரம். அதிகாரஞ்செல்ல, inf. To extend authority. 2. To take effect. அதிகாரத்தலைவன், s. A chief, ruler. அதிகாரப்புறனடை, s. Explanatory notes on a chapter in a literary work. அதிகாரவுரை, s. One of the fourteen subdivisions of விருத்தியுரை. அதிகாரன்--அதிகாரி, s. Superintendent, director, ruler, master, one in authority, a superior, மேல்விசாரணைக் காரன். அதிகாரி--அதிகாரிகன் s. [in grammar.] One of the eleven subjects treated of in the introduction of a book, கற் போன். (See பாயிரம்.) 2. [in philosophy, literature, &c.] The persons, for whom a work is written, as it regards competency, eligibility, worthiness, &c., as the ஞானநூல் for such as act up to the prescribed rules. The persons are three, கருமகாண்டி, பத்திகாண்டி, ஞானகாண்டி, who are the principal, and the following eight who are subordinates, கருமி, முமூட்சு, அப்பியாசி, அனுபவி, ஆரூடன், விவேகி, விரத்தன், தேவகதியன். 54) *

ātipattiyam (p. 38) s. Majesty, royalty, sovereignty, அதிகாரம். 2. Right to possession, சுதந்திரம். Wils. p. 112. AD'HIPATYA. (p.) 60) *

ātīṉam (p. 38) s. [properly அதீனம்.] Proprietorship, hereditary inheritance, &c., சுதந்திரம். பராதீனன், s. One who serves under another. சுவாதீனன், s. One who is his own master, a free man. தெய்வாதீனம், s. God's disposal and direction, God's right of bestowing. 70)

uṭṉ (p. 59) s. A particle of time and place used in combination with other words and expressing co-existence, accompaniment--a form of the third case or the social ablative, மூன்றாம்வேற்றுமையின்சொல்லு ருபு. 2. Instantly, immediately, at once, அப்பொழுதே. உடனாளி, appel. noun. Companion, co-partner, கூட்டாளி. 2. (Rott.) A man of property. உடனிகழ்ச்சி--உடனிகழ்தல்--உ டனிகழ்வு, v. noun. Co-existing, happening simultaneously. 2. A term in grammar implying co-existence, concomitan cy. உடனிகழ்ச்சிப்பொருள். ஒடுவென்பதுடனிகழ்வைக்காட்டும். The particle ஒடு shows accompaniment. உடனிலைமயக்கம்--உடனிலைமெய் மயக்கம், s. [in orthography.] The combination of two consonants of the same kind--as அக்கம், அச்சம், opp. to வேற்றுநிலை மெய்மயக்கம். உடனுக்குடனே. The very instant, at the very juncture, immediately succeeding another event. பாம்புகடித்தவுடனுக்குடனேபிரயோகம்பண்ணிக் கொண்டான். He applied the remedy as soon as the snake bit him. உடனுற்றவன், s. A servant of the same class with another. உடனே, adv. Immediately. 2. prep. With, together with. ஒருசாமமானவுடனே. Immediately after the first watch. அவனதைச்சொன்னவுடனே. As soon as he had said it. என்னுடனேவா. Come along with me. உடனொத்தபங்காளி, s. An equal sharer. உடனொத்தவன், s. An equal, a fellow, an acquaintance, a compeer. உடன்கட்டையேற, inf. To ascend the funeral pile--as a Hindu widow with her deceased husband, அனுமரணம டைய; [ex கட்டை, log of wood.] உடன்கூட்டு, s. Co-partnership, fellowship, உடன்சேர்க்கை. உடன்கூட்டாளி, s. Co-partner, participator. உடன்கை. [prop. உடனே.] Immediately succeeding, just after, as soon as. வேலைசெய்துமுடிந்தவுடன்கையிலேகாசுகிடைக் கும். The wages will be paid as soon as the work is done. உடன்பங்காளி, s. A joint-sharer or participator, a co-partner, கூட்டுப்பங் காளி. 2. A co-heir, joint-heir, a brother's sons having a right to share in the family property, உடன்சுதந்தரவாளி. உடன்பங்கு, s. A joint-share, equal share (whether in trade, inheritance, land or otherwise), participation, joint-heirship, கூட்டுப்பங்கு. உடன்பட, inf. [com. உடம்பட.] To agree, assent, consent, acquiesce, harmonize with, சம்மதிப்பட. 2. To engage, contract, form a compact, பொருந்த. 3. To undertake, enter upon, உடம்படிக்கை செய்ய. 4. To answer in the affirmative, மறாதிருக்க. 5. To be privy to, to have a hand in, சேர. 6. To yield, submit, comply, இசைய. உடன்படிக்கை, s. [com. உடம்ப டிக்கை.] A contract, agreement, compact, covenant, engagement, &c., written or verbal, சம்மதிப்பத்திரம். 2. A promise, assurance, உறுதிப்பாடு. உடன்படுத்த, inf. To induce consent, to make willing, சம்மதிப்படுத்த. 2. To unite, reconcile, இசைவிக்க. உடன்படுவிலக்கு, s. A figure of speech by which a negation is couched in affirmative words--as அப்போதடுப்ப தறியேனருள்செய்ய இப்போதிவளுமிசைகின்றாள்-தப்பில், பொருளோபுகழோதரப்போவீர்மாலை இரு ளோநிலவோவெழும். (அலங்காரம்.) உடன்பட்டகடமை, s. A covenanted obligation. உடன்பாடு--உடம்பாடு, s. Harmony, concord, union, fellowship, agreement, பொருத்தம். 2. Compact, covenant, engagement, உடம்படிக்கை. 3. Consent, assent, compliance, acquiescence, சம்மதிக் கை. 4. Being concerned in, complicity, உடந்தை. 5. Affirmation, மறாமை. 6. [in grammar.] Positive or affirmative--as opposed to negative terms, or negative forms of expression, விதி. உடம்பாடிலாதவர்வாழ்க்கைகுடங்கருட்பாம்போ டுடனுறைந்தற்று. Those who live in discord are as if enclosed in a vessel with a live snake. உடன்பாட்டுவினை, s. A verb in the affirmative form, விதிவினை. உடன்பிறந்தவர்கள்--உடன்பிறந் தார், s. Own full brothers or sisters. உடன்பிறந்தார்சுற்றத்தாரென்றிருக்கவேண்டாம். Because born with you, do not imagine them to be your friends. உடன்பிறப்பு, s. [impr. உடப்பிறப் பு.] Connascence, கூடப்பிறக்கை. 2. Offspring of the same parents, an own brother or sister. 87)

urimai (p. 64) s. Propriety, peculiarity, proprietorship, appropriateness, property or quality of a person or thing, உரியதன்மை. 2. Heritage, inheritance, hereditary and unalienable rights, சுதந்திரம். 3. Relationship, the ties of consanguinity, இனம். 4. Natural or correlative duty, obligation, கடமை. 5. Love, affection, intimacy, tender regard, friendship, சிநேகம். 6. Liberality, privilege of familiarity, freedom taken or permitted on the ground of relationship, friendship, acquaintance, &c., இஷ்டம். 7. Claim, right, உரித்து. 8. (p.) A wife, மனைவி. உரித்து. A symbolic verb used as a noun with meanings similar to those of உரிமை, being peculiar to a person, or thing--as duty, obligation, property, quality, &c., உரியது. 2. s. Relative duty and care as of a child to his parents, the teacher to his pupils, the Guru to his disciples, the husband to his wife, and vice versa, கடமை. 3. Affection, பட்சம் உரித்தாக்கிக்கொள்ள, inf. To appropriate to one's self, procure a right in, to make one's own, உரிமையாகச்செய்ய. 2. To secure the friendship of one, நட்பாக்கிக்கொள்ள. உரித்தாளி--உரித்தானவன், s. Proprietor, owner, heir, சுதந்திரன். 2. One near of kin, இனமானவன். சபைக்குரித்தானவன். A person entitled to a place in an assembly. என்னுடைமைக்குரித்தானவன். The heir of my property. உரிமைக்கஞ்சி--உரிமைச்சோறு, s. Food prepared for the relations of a deceased person on the day of his death. 2. [prov.] Rice-water poured into the mouth of a dying person as the last token of respect. உரிமைக்கடன், s. The duties and obligations of near relations to perform funeral rites, and to show respect to a deceased person, பிரேதத்திற்குரியவர்கள் செய்யுங்கடமை. 2. The duty of a child to support his father in sickness or other extremity, &c., புத்திரன்பிதாவுக்குச்செய்யுங் கடமை. 3. Obligations of the heir to pay the debts of a deceased person, அவன வன்செய்யவேண்டியகடமை. உரிமைக்கட்டு, s. Consanguinity allowing a marriage connexion, இனக் கட்டுப்பாடு. 2. Preservation of one's rights as a relative. உரிமைக்கலியாணம், s. Marriage within the prescribed degrees of consanguinity. உரிமைக்காணி, s. Inherited land. உரிமைக்காரர், s. Heirs, சுதந்தி ரர். 2. Natural guardians, responsible relatives, உரியவர்கள். உரிமைசெய்ய, inf. To discharge correlative duties, கடமைசெய்ய. 2. To perform funeral rites, கருமாதிசெய்ய. உரிமைத்தத்துவம், s. [prov.] Right or letters of administration to the estate of a deceased person, சுதந்திரதத்துவம். 2. Right of guardianship in a case of minority, lunacy, &c., பாத்தியம். உரிமைபாராட்ட--உரிமைகொண் டாட, inf. To own the obligations one is under to another, on the ground of consanguinity, friendship, religion, country, &c., and to act accordingly, சுதந்திரங் கொண்டாட. 2. To converse with another on the ties of friendship, consanguinity, &c., common between them either to show that such ties exist, or for social enjoyments, சம்பந்தங்கொண்டாட. உரிமைபேச, inf. To urge one's rights, claims, &c. on the ground of consanguinity, usage, occupation, previous services, acquaintance or otherwise, சுதந்திரங்காட்டிப்பேச. உரிமைப்பங்கு, s. Share of an inheritance, சுதந்திரப்பங்கு. உரிமைப்பாடு, s. Relative authority, obligation, &c., உரியகடமை. உரிமைப்பிள்ளை, s. An adopted child entitled to the property of the adopter, சுவிகாரபுத்திரன். உரிமைப்பெண், s. A female in the proper degree of consanguinity to be taken in marriage, விவாகஞ்செய்வதற் குரித்தானவள். உரிமைமண், s. [prov.] Earth thrown on a corpse at its burial, by the near relatives, பிரேதக்குழியிலுரியவர்கள்போ டுமண். உரிமையாட்சி, s. Possession or right of possession of property devolving on a child, which, had the parents been living, would have belonged to them, சுதந்திரவாட்சி. உரிமையின்மை, s. Want of right or privilege. உரிமையெடுக்க, inf. To take possession, to enjoy or claim one's share of an inheritance, produce, &c. உரிமைவழி, s. Consanguinity, lineage, ancestral connection, சம்பந்தமுறை. 2. Inheritance or right of possession from ancestors, தொன்றுதொட்டுவருஞ்சுதந்தி ரம். உரிமைவிட, inf. To give freedom to, to manumit a slave. சொல்லுரிமை, s. A fine emphatic expression. உரியது, s. That which is proper to, peculiar to, tending to, liable to, exposed to, deserved, deserving, worthy of, appropriate to, obnoxious to, உரித்தா னது. இததற்குரியசொல். This is the appropriate word for it. உரியதண்டனை, s. Condign punishment, deserved chastisement. உரியபொருள், s. The primary meaning of a passage, உரியவர்த்தம். 2. Property in which one has a peculiar right, சுதந்திரமானதிரவியம். உரியர்--உரியார்--உரியோர், s. Proprietors, உடையவர்கள். 2. Heirs, சுதந்திரர். 3. Near or responsible relations, சம்பந்த முடையார். 4. The learned, அறிஞர். அன்பிலாரெல்லாந்தமக்குரியர்அன்புடையர்என்பு முரியர்பிறர்க்கு. Those destitute of love live only to themselves, whereas they who possess it are ready to give up their lives (lit. bones) for others. (குறள்.) உரியவன்--உரியன்--உரியோன், s. Proprietor, owner, உடையவன். 2. Heir, சுதந்திரன். 3. A near relation, இனத் தான். 4. One worthy of, deserving of, தக்கவன். 5. (p.) Husband, கணவன். கொலைக்குரியவன், s. One who is worthy of death. இழவுக்குரியவன், s. One whose duty it is to perform funeral rites. எனக்குரியவன், s. One near to me by the ties of consanguinity, friendship, relation, caste, country, &c. உரியள்--உரியாள், s. A wife, மனையாள். (p.) 17)

cukntirm (p. 192) s. [vul.] Customary fees. See சுதந்திரம். 14) *

cutantaram (p. 193) --சுதந்திரம்--ஸ்வதந்தி ரம், s. W. p. 961. SVATANTRA. Inheritance, heirship, natural prerogative, privilege, சுவாதந்திரியம். 2. Perquiste, benefit, share, allotment, fee, compensation, பெரும்பேறு. (c.) 3. Co-existence, natural and inseparable union, உரிமை. 4. Liberty, freedom, free-agency, independence, தற்சுதந்தரம். (p.) சுதந்தரமின்றியொழுகினான். He was not at his own command. (p.) சுதந்தரக்காணி, s. Hereditary land. சுதந்தரபாரம்பரை, s. Hereditary right, office. சுதந்தரங்கொடுக்க, inf. To pay one his fee, perquisite, share. 2. To give one his inheritance. சுதந்தரப்பணம், s. [vul. சுவந்தரம்.] Perquisite, fee, செல்லுஞ்சுதந்தரம். சுதந்தரம்பெற, inf. To obtain an inheritance. சுதந்தரர், s. [com. சுதந்தரக்காரர்.] Heirs, inheritors, freeholders. 2. Those to whom rights or prerogatives belong. சுதந்தரவறிவு, s. Knowledge as natural or peculiar to the deity, தேவனுக்குரியஅறிவு. சுதந்தரவறிவின்மை, s. Ignorance as peculiar to souls or naturally attaching to them in their primitive or கேவலம் state. சுதந்தரன், s. [com. சுதந்தரவாளி]. fem. சுதந்தரி.] The heir, the lawful inheritor. 71)

cutntri (p. 193) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To inherit, be heir to, ஆட்சிபெற. 2. To act or speak independently, தன்னிட் டப்படிசெய்ய; [ex சுதந்தரம்.] (c.) 72) *

cutantariyam (p. 193) s. [vul.] Inheritance --as சுதந்தரம். 73) *

cutanti (p. 193) s. The female elephant of the N. W. quarter, வடமேற்றிசைப்பெண்யானை. W. p. 93. SUDANTEE. 2.A female elephant, பெண்யானை. (சது.) 75) *

cutantai (p. 193) s. Right, privilege. (Beschi.) Compare சுவதந்திரம். 74) *

cuvātantiriyam (p. 197) s. Free-agency, independence, சுதந்திரம். W. p. 965 SVATANTRYA.

cel (p. 205) --செல்லு, கிறேன், சென்றேன், வேன், செல்ல, v. n. To go, pass, as water, money, a vehicle, the eye, the mind, &c., போக. 2. To lapse, or expire--said of time, life, &c., கழிய. 3. To be protracted, delayed. procrastinated, நேரஞ்செல்ல. 4. To extend or reach, to arrive at, to gain access to, சேர. 5. to be used up, to be required or wanted for any purpose, ஒழிய. 6. To be current-as a coin, a bill, &c., to be valid as a bond, or a point in law, வழங்க. 7. To be in force, to take, have influence, as one's word, &c., to extend as authority, அதிகாரஞ்செல்ல. 8. To be due to one, appertain to--as a right, தருவதாயிருக்க. 9. To follow--as the passions. அன்புமுதலியனசெல்ல. 1. (in the past tense) To die, சாவ. 11. (with the instrumental ablative.) To be able, possible, practicable, இயல. (c.) செல்லவா. Come by and by, after a time. [prov.] நேரஞ்செல்லவந்தான்-நேரஞ்சென்றுவந்தான். He came late, a little after the time, &c. அவர்சென்றுபோனார். He is dead. முன்னாளில்நபாபுக்குஅதிகாரஞ்சென்றது. At that time the Nabob had power. தவணைசென்றது. The term is expired. அவருடையஆட்டங்களிங்கேசெல்லாது. His influence does not extend here. 2. His tricks will not pass in this place. சிங்காசனமேறல்அரசர்க்குச்செல்லும். It is proper for kings to ascend a throne. அவனுக்குச்செல்லவேண்டியகடன். Debts due to him. அவனுக்கிதுசெல்காலம். It is the time of his influence, power, &c. அங்கேபோகஎத்தனைநாள்செல்லும். How many days will it take to get there? அந்தப்பணம்இங்கேசெல்லாது. That coin will not pass here. அவனுக்குச்சாப்பாடுசெல்லவில்லை. He cannot eat much. ஆயிரம்ஓடுசெல்லும். It will require one thousand tiles. சென்மின். Go ye. (p.) செல்லுஞ்சீட்டு, s. An authentic hand writing. 2. As செல்லுச்சீட்டு. செல்லுஞ்சுதந்திரம், s. Inheritance due. செல்லுஞ்செலவு, v. noun. Requisite expenses, stores, &c. செல்லுஞ்சொல், s. See செல்லும்பேச்சு. செல்லுமதி, s. A due. செல்காரியம், s. The matter in hand. செல்காலம், s. Time of one's Influence. 2. Time past. 3. Past tense. செல்லக்கட்ட, inf. To liquidate, pay up arrears, &c., கடனிலுவைதீர்க்க. செல்லாக்காசு, s. Coin that will not pass. 2. (fig.). One who has lost credit or influence நம்பிக்கையற்றவன். செல்லாக்காலம், s. (neg.) Time when one's influence is gone by loss of office, reputation, &c. செல்லும்பேச்சு--செல்லுஞ்சொல், s. A right, appropriate, or acceptable sentiment or expression. 2. Influential or authoritative words, language, &c. செல்லல்--செல்லுகை, v. noun Going, circulating, &c. 18)

tṟ (p. 230) . A particle for தன்; the ன் is changed as தற். Sa. தற்காக்க, inf. To preserve, to protect, chiefly as the deity or other superior. இரட்சிக்க. 2. To take care of one's self, to be cautious of dangers, to maintain fidelity to a husband, தன்னைக்காக்க. தற்காவல், s. Self-protection, selfcaution. தற்கிழமை, s. [in gram.] The thing possessed, or closely connected with the possession--oppos. to பிறிதின்கிழமை See கிழமை. தற்குணம், s. Peculiar nature or quality. தற்குறி--தற்குறிப்பு, s. The mark of one unable to write, to serve as his signature. (c.) தற்குறிபோட, inf. To make such a mark. தற்குறிப்பேற்றம், s. One of the thirtyfive rhetorical figures, a fanciful kind of metaphor--as the trees, flourishing after a rain, extend, as it were, their arms to return fruits to the clouds. ஓரலங்காரம். தற்குறைவு, s. Deficiency in a stock or quantity without any apparent cause. தற்கொலை, s. Suicide. (c.) தற்சாட்சி, s. Self-evidence, மனச்சாட் சி. 2. The universal soul. or deity inspiriing all creatures, பரமாத்துமா. தற்சிவம், s. Absolute deity, the selfexistent, ஈச்சுரன். தற்சினேகம், s. Self-love, தன்னைநேசிக் கும்நேசம். தற்சொரூபங்காட்ட, inf. To exhibit himself in his true nature as the deity; i. e. not in human or other form. 2. To display one's power, capacity, true characteristics, சுயதன்மைகாட்ட. தற்சொரூபம், s. One's own peculiar nature or form of existence, சுயரூபம்; used chiefly of the deity. தற்சுட்டு, s. self-reference, தன்னைச் சுட்டுகை. தற்சுந்தரம், s. Self-possession, inherent attribute as peculiar to the deity. தற்சுதந்தரஅறிவு, s. Intuitive knowledge. தற்செயல், s. Providential, without any apparent cause, contingent, தெய்வச் செயல். 2. An accident. (c.) தற்செய்ய, v. n. inf. [prov.] To produce its own natural effects, to prosper by providence, இயல. 2. To be advantageous, favorable, profitable, to issue successfully, பலிக்க. வியாபாரம்அவனுக்குத்தற்செய்யவில்லை. Trade does not prosper with him. தற்செல்வம், s. Strength, power, force, வலி. (சது.) 2. One's own property. தற்பாடி, appel. n. A lark, வானம் பாடி. (R.) தற்புகழ்ச்சி, s. Self-praise, self-applause, self-complacency. தற்புணர்ச்சி, v. noun. Self-pollution, onanism, சுயபுணர்ச்சி. தற்பொழிவு, v. noun. Self-interest. தற்போதம், s. Self-knowledge, knowledge of the soul and deity, தன்னையுங் கடவுளையும் அறியுமறிவு. 2. Intuitive knowledge, inherent and eternal knowledge as possessed by the deity. தன்னறிவு.