aṇṭikm (p. 9) s. A species of wild dog, செந்நாய். (p.) 57)

kokku (p. 145) s. A stork, a crane, a paddy bird, குரண்டம். 2. The mango tree, மாமரம். 3. A horse, குதிரை. 4. The 19th lunar asterism; (See மூலம்.) 5. [from Sans. Koka.] A ferocious animal; the wolf, செந்நாய். கொக்குமந்தாரை--கொக்கிறகுமந்தாரை, s. A shrub, ஓர்செடி. See under மந்தாரை. 9)

kōkam (p. 147) s. A large carnivorous red bird, the Brahmany or ruddy goose, சக்கர வாகப்புள். 2. A red ferocious animal, செந்நாய். (W. 25. KÔKA, a wolf.) 3. Dried flowers, உலர்ந்தபூ. (M. Dic.) 49)

civ (p. 187) க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க, v. n. (etymological'y செவ.) To redden, blush, to be red, to be streaked or tinged with red, செவக்க. 2. To become angry, to redden, as the eyes by anger, உக்கிரங் கொள்ள.--Note. Where redness comes on of itself, சிவத்தது is used in the past tense; where art is used, or the thing is red by birth, or origin, சிவந்தது is common; but in the latter it is sometimes optional; சிவந்தது may sometimes indicate the deeper color.--Note. 2. The participle in the latter form (as also in கறுத்தல்.) requires reduplication before hard letters. சிவத்தமுகம், s. A red face by nature. சிவத்தவுடம்பு, s. A copper colored person. (lit.) a red body. சிவந்தகல், s. A red gem, a ruby or other reddish stone. சிவந்தகுளிகை, s. Red pills given in fevers, சிந்தூரக்குளிகை. சிவந்தசோறு, s. [prov.] Rice made reddish by being burnt in boiling. சிவந்ததானியம், s. Reddish kind of grain. சிவந்ததோல், s. A fair, red skin. சிவந்தநாயுருவி, s. [com. செந்நாயுருவி.] A species of நாயுருவி, which see. சிவந்தபழம், s. A red fruit, a reddening fruit. Compare செம்பழம். சிவந்தபூமி, s. Red soil, செங்காடு. சிவந்தமேனி, s. A red body--commonly used for persons and fruits. சிவந்தவாய், s. A mouth with red lips. சிவந்தராசி, s. [prov.] Any thing red --generally used for ripe fruits. (c.) சிவந்தவேசை, s. The செம்பரத்தை shrub, shoe-flower; [ex சிவந்த--செம், et வேசை--பரத்தை.] (M. Dic.) சிவந்தவுடை, s. Red vestments as worn by some of the gods. (p.) கண்சிவக்க, inf. To redden--as the eyes through anger or disease. சிவப்பு, v. noun. Ruddiness, redness in all its variety of shades from brown. yellow, or chocolate to a bright scarlet. செந்நிறம். 2. Redness of eyes, blush of countenance, &c., as signs of anger, சினக் குறிப்பு. சிவப்பம்மான்பச்சரிசி--செவ்வம்மான் பச்சரிசி s. A plant. See அம்மான்பச்சரிசி. சிவப்பாமணக்கு--செவ்வாமணக்கு, s. A red kind of ஆமணக்கு, which see. சிவப்பவரை, s. A red kind of bean. See செவ்வவரை. சிவப்பானவெள்ளைச்சி, s. A kind of ore, புற்றாம்பழம். (R.) சிவப்பன், s. A person of a reddish, florid, fair complexion. (Rare.) சிவப்பி, s. [com. செகப்பி.] A woman of light complexion. 2. [prov.] A reddish cocoanut or its tree, சிவப்புத்தேங்காய். சிவப்புக்கந்தி, s. A kind of native arsenic, கோழித்தலைக்கந்தகம். (R.) சிவப்புக்கல், s. A red stone, one of the hundred and twenty kinds of ore, ஈரற்கல். சிவப்புப்பொடி, s. A red gem of a smaller species. (c.) சிவப்புச்சோளம், s. [com. செஞ்சோ ளம்.] The red maize. சிவப்புப்பசளை, s. A plant. See செம்ப சளை. சிவப்போலை, s. Olas tinged red for baskets, mats, &c. சிவப்புக்கரு, s. Yolk of an egg; commonly மஞ்சட்கரு. சிவப்புக்கொடிப்பசளை, s. A plant, ஓர் பூடு. Bassella rubra, L. (R.) சிவப்புமந்தாரை, s. A tree, Bauhinia purpurea, L. சிவப்புமானம், s. [prop. சிவப்புவானம்.] A red sky--as செவ்வானம். சிவப்புவர்ணம், s. A red plant; a red color. 13) *

cennāyuruvi (p. 203) s. A species of the நா யுருவி. 26)

cennāy (p. 203) s. A reddish species of wild dog, ஒர்நாய். (c.) 27)

nāy (p. 274) s. A dog, ஞமலி, 2. The sign of the regent of the south-west, நிருதியின்குறி. 3. Conical pieces in the play of chess or ticklack, சூதாடுகருவி.--Of நாய், there are கடல்நாய், a seal; மரநாய், palmyra dog; நீர்நாய், மீனாய், a beaver; செந்நாய், a wild dog, கோ ணாய் or கோநாய், a wolf, (c.) நாயும்பேயுங்கொண்டுபோகின்றன. Dogs and devils (strangers) carry it away. நாய்க்குமுழுத்தேங்காய்தக்குமா. Of what use to the dog is an unbroken cocoanut? நாய்வேஷம்போட்டால்குலைத்தேதீரவேணும். If one disguise himsel as a dog he should bark. நாயரஞ்சி, s. As நாயுருவி. (R.) நாயாட்டம், Dog-like, mean, servile. நாயீ, s. A dog fly; [ex இ. நாயுணி, s. A kind of tick. நாயும்புலியும், s. A kind of play, with seeds, stones, &c., in squares. நாயுருவி, s. [sometimes நாய்குருவி.] A kind of plant, Achyranthes aspera, L. which forms one of the nine kinds of sacrificial fuel. See சமித்து.-- The root is used as a dentifrice, and from the skin of the root, a decoction is made as an aperient for infants. The leaves are bruised and applied to scorpion bites as a specific; [ex உருவி, penetrating as a biting dog.] There are two kinds, செந் நாயுருவி, the red, and வெண்ணாயுருவி, the white, which see. நாயுறக்கம், s. Very slight sleep, as of a dog. நாயோட்டம், s. A dog's pace, spoken of a horse, dhoney, &c. நாய்குருவி, s. As நாயுருவி. (R.) நாய்க்கடி, s. Bite of a dog. நாய்கடிபூனைக்கடிபடுகிறார்கள். They are snaring like cats and dogs. நாய்க்கடுகு, s. A small plant like mustard, as நாய்வேளை. நாய்க்குட்டி, s. A young dog, a puppy. நாய்க்குணம்--நாய்த்தனம், s. Doggedness. See குணம். நாய்க்கோலம், s. Mean appearance, shabiness of dress, &c. நாய்ச்சீரகம், s. A plat. See சீரகம். நாய்த்திசை, s. South-west. See திக்கு. நாய்த்துளசி, s. A kind of wild Marjoram. See கஞ்சாங்கோரை. நாய்வேளை, S. A plant, as நாய்க்கடுகு, Cleome viscosa, L. See நல்வேளை. நாய்நரம்பு, s. [prov.] A kind of catgut put round the neck of children for whooping cough. நாய்நாக்கி, s. A species of Euphorbia neriifolia, as இலைக்கள்ளி. நாய்ப்பயறு, s. A leguminous plant, Indigofera glabra, L. நாய்ப்பாகல், s. A medicinal plant of the Senna species, Bryonia maysorensis. (R.) நாய்ப்புடுக்கன், s. A large tree, Cynometra cauliflora, ஓர்மரம். நாய்ப்புடோல், s. A plant, ஓர்செடி. நாய்முகன், s. One who has a face like a dog. See நாய்மூஞ்சி. நாய்முருகை, s. [prov.] A kind of coral stone, ஓர்முருகைக்கல். நாய்முள்ளி, s. A thorny plant, Solanum, Ind. நாய்மூஞ்சி, s. The face of a dog. 2. As நாய்முகன். நாய்விட்டைக்கல், s. [prov.] A kind of stone, ஓர்வகைச்சுண்ணாம்புக்கல். நாய்வெள்ளை, s. Brown or whitish brown, as some cows. நாய்வேம்பு, s. A plant, Indigofera viscosa, ஓர்செடி. 15)

muṭuvl (p. 356) s. A wild dog, செந்நாய். 2. A dog, நாய். 3. A bitch, பெண்ணாய். (சது.) முடுவற்படையோன், s. An epithet of Bhairava, வயிரவன். (சது.) 2. One who keeps dogs for fighting, படைநாய்களைவைத் திருக்கிறவன். 117)

virukm (p. 398) s. A wild dog, செந்நாய்; [ex Sa. Vruha. a wolf.] 2. A beast, as மிரு கம். (Beschi.) 6) *