viṉaiyālṇaiyumpeyr (p. 398) s. Finite verbs used as appellatives, as செய்தேன், I who did; மலையேன், I who am the mountaineer. வினையிலேவெந்துபோகிறது. Being consumed by one's own malice. 192)

virōtam (p. 398) s. Hatred, animosity, enmity, பகை. 2. Contrariety, diversity, contradiction, வேற்றுமை. (சது.) 3. [also விரோ தாலங்காரம்.] Antithesis, a figure in rhetoric, See அலங்காரம். ஒருவனுக்குவிரோதமாக. Against one. நான்என்னவிரோதஞ்செய்தேன். What harm did I? விரோதக்காரன், s. An adversary. விரோதசிலேடை, s. [in rhet.] An ambiguous expression of contrast. விரோதம்பண்ண, inf. To oppose, to create enmity. விரோதம்பேச, inf. To speak with envy. விரோதார்த்தம், s. A contrary meaning. 2. Intentional opposition; [ex அர்த்தம்.] விரோதி, s. An enemy, சத்துரு. 40) *