klvi (p. 97) s. Learning, erudition, study, அறிவு. 2. Science literature, வித்தை. 3. Arts, practice, கற்கை. Scientific works, நூல். கல்விகற்க, inf. To acquire learning, &c. கல்விக்களஞ்சியம், s. A repository of learning, or a learned man. கல்விக்கிருப்பிடம், s. The seat of learning, or a very learned man. கல்விச்சாதனம், s. The elements or rudiments of science. கல்வித்திறம், s. Ability, சாமர்த்தி யம். கல்வித்துறை, s. Branches of a science. 2. Any science, literature. கல்விநூல், s. Scientific or literary works. கல்விபயில, inf. To learn and practise arts and sciences. கல்விபயிலிடம்--கல்விபயிலுமிடம், s. A school for the arts and sciences, a college, a seminary. கல்விப்பரிட்சை, s. Experimental acquaintance with science, literature, &c. கல்விப்பொருள், s. Learning considered as property, in distinction from செல்வப்பொருள், substance or material wealth. கல்விமதம், s. Pride of learning. கல்விமான், s. A learned man. கல்வியறிவு, s. Acquired knowledge. கல்வியூரி, s. A school especially for the arts and sciences, a seminary, a college, கல்லூரி. 2) *

celvm (p. 205) s. Felicity, prosperity, a flourishing state, சீர். 2. Wealth. riches, affluence, opulence, ஐசுவரியம். 3. Luxury, சம்பிரமம். (c.) 4. Swerga, the blissful paradise of Indra. சுவர்க்கம். 5. Learning, erudition, கல்வி. 6. (fig.) Enjoyment, pleasure, happiness, delight, bliss, whatever gives delight, இன்பம். செல்வத்திற்கழகுசெழுங்கிளை தாங்குதல். Providing for the wants of kindred and friends becomes a rich person. பிள்ளையில்லாதசெல்வஞ்செல்வமல்ல. Prosperity without children is no prosperity. செல்வக்களிப்பு, s. Joy, delight, elation, &c., from prosperity. செல்வங்கரைந்துபோக, inf. See கரை, v. செல்வச்செருக்கு, s. See செருக்கு. செல்வந்தழைத்தல், v. noun. Abounding in prosperity. செல்வப்பூங்காவனம், s. (Christ. usage.) Garden of Eden. செல்வப்பெருக்கு, v. noun. Increasing prosperity. செல்வப்பொருள், s. Worldly riches, one of the இருபொருள், a two-fold good, the other being கல்விப்பொருள். See பொருள். செல்வமதம், s. Haughtiness or arrogance from prosperity. செல்வமனுபவிக்க, inf. To enjoy prosperity. செல்வம்பொழிய, inf. To abound in delicacies, luxuries, wealth, &c. See செல்வம்பொழிய. நித்தியசெல்வம், s. Eternal bliss. 2. Lasting delights, அழியாவின்பம். நன்றியில்செல்வம், s. Riches without benefit; i. e. without charity. (குறள்.) செல்வன், s. A prosperous, happy person, ஐசுவரியமுடையோன், (See செல்வன்.) 2. A son, a prince, one in the bloom of life, மகன். 3. Argha of the Jainas, அரு கன். 4. (in combination with an attribute.) Any of the superior deities, கடவுளர். 5. A king, அரசன். செல்வி, s. A lady in affluence, a wealthy female, பெண்ணிற்சிறந்தவள். (Also செல்வி.) 2. Lukshmi, the goddess, இலக்குமி. 3. A daughter, princess, புதல்வி. 4. A woman, a matron, a lady, தலைவி. 23)

poruḷ (p. 337) s. Meaning of a word, the sense, signification, சொற்பொருள். 2. Property, wealth, riches, money, திரவியம். 3. Thing, substance, matter, corporeal or incorporeal existence; entity, வஸ்து. 4. Stores, provisions, utensils, பலபண்டம். (c.) 5. Truth, reality, verity, வாய்மை. 6. A thing of moment or importance, superiority, தலைமை. 7. Gold, பொன். 8. A child, பிள்ளை. 9. Fruit of action, வினைப்பயன். 1. [in ethics.] The four divisions of subjects. See நாற்பயன், நாற்பொருள். 11. [in log.] Inference, from circumstances. See அருத்தாபத்தி. 12. Special quality, disposition, குணம். பொருளுங்கொடுத்துப்பழியுந்தேட. To go to expense and get ill-will by it. பொருடனைப்போற்றிவாழ். Use your wealth properly. (Avv.) இருபொருள். A two-fold good, comprising கல்விப்பொருள், knowledge; and செல்வப்பொருள், wealth, riches. முப்பொருள். A three-fold being, the Trimutri. 2. [among vedantists.] God, the soul, and illusion, as திரிபதார்த்தம். நாற்பொருள். Four advantages. See நால். ஐம்பொருள். The five chief divisions of Tamil grammar. These are எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி. See இலக்கணம். பொருட்சம்பந்தம். See சம்பந்தம். பொருட்சிதைவு, v. noun. Transition of meaning, &c. See சிதைவு. பொருட்சுவை, s. Sweetness of the matter in a work--different from சொற் சுவை. பொருட்செலவு, v. noun. Expense, expenditure. பொருட்செல்வம், s. Wealth as the object of pursuit, or acquisition-distinct from அருட்செல்வம். பொருட்செல்வி, s. Lukshmi, இலக்குமி. பொருட்சேதம், s. Loss of property. See சேதம். பொருட்சொல்ல, inf. To explain the meaning of a verse. பொருட்டிரிபு, v. noun. [in gram.] Compound terms, bearing different meanings. See திரிபு. பொருட்பட, inf. To be made out or comprehended, as a meaning. 2. To make sense, as language. பொருட்பால், s. The second part of நாற்பொருள். பொருட்பெண்டிர், s. [pl.] Prostitutes, as seeking gain, வேசிகள். (சது.) பொருட்பெற்றி, s. Peculiar quality or nature of a thing, பொருளின்குணம். (p.) பொருணயம், s. Importance of the meaning in a work--different from சொ ன்னயம்; [ex நயம்.] பொருணிலை, s. As பொருண்முடிவு, 4. பொருண்முடிவு, s. A complete sentence, வாக்கியம். 2. Substance of a discourse or a sentence, பொருட்சுருக்கம். 3. Termination of a sentence, or a subject, விஷயமுடிவு. 4. The word which makes sense with the preceding word, or words; being often the concluding one, பயனிலை. பொருண்மை, s. Meaning, purport, or matter of a treatise, as பொருள். (p.) பொருளகராதி, s. A dictionary of synonymous words. See சதுரகராதி. பொருளதிகாரம், s. That part of ethics, which treats on the four themes or subjects embracing all kinds of knowledge and practice. See நாற்பொருள். பொருளாசை, s. Covetousness, avarice. பொருளிலக்கணம், s. Properties of things. This in grammar embraces: 1. அகப்பொருள், rules for amatory verses, see அகப்பாட்டுறுப்பு; 2. புறப்பொருள், rules for war-chants; which see. பொருளுதவி, s. A pecuniary aid. பொருள்கோள், s. Modes of constructing verse of which eight are given; 1. ஆற்றுநீர்ப்பொருள்கோள், natural, as the nominative accompanied by its various attributes, adjuncts, &c., followed by its object, if any, and concluded by the verb; 2. மொழிமாற்றுப்பொருள்கோள், construction, in which the nominative and verb are interchanged, with another nominative and verb; 3. நிரனிறைப்பொருள் கோள், when subjects, and attributes, or nominatives and their verbs, are given in distinct series, see நிரனிறை; 4. விற் பூண் or விற்பூட்டுப்பொருள்கோள், when the nominative is at the beginning, and its verb at the end, or the contrary; 5. தரப்பிசைப்பொருள்கோள், when a noun or verb belongs alike to the preceding and following parts of a verse or sentence, see தாப்பிசை; 6. அளைமறிபாப்புப்பொ ருள்கோள், another kind of construction, see அளை; 7. கொண்டுகூட்டுப்பொருள்கோள், a construction which requires the words to be selected here and there; 8. அடிமறி மாற்றுப்பொருள்கோள், a verse in which the lines of the stanza are interchangeable, see அடிமறிமாற்று. பொருள்விளங்கவைத்தல், v. noun. A proper arrangement of words to give the meaning. 52)