ārati (p. 40) s. Waving lights before an image, சோடச உபசாரத்தொன்று. Wils. p. 118. ARATI. 2. A kind of offering made to prevent the effects of the evil eye, ஆலாத்தி. (p.) 24) *

upa (p. 61) . A Sanscrit prefix implying that which is secondary, auxiliary, near by, over, together with, less &c., ஒருபசர்க்கை. Wils. p. 152. UPA. உபகசிதம், s. Laughter, சிரிப்பு. Wils. p. 159. UPAHASITA. உபகதை, s. An ancient anecdote or story told in proof or illustration of a subject, கிளைக்கதை. உபகந்தம், s. Perfume, வாசனை. Wils. p. 153. UPAGANTH'A. உபகரணம், s. Implements, means, materials, apparatus, துணைக்கருவி. 2. Things required for a sacrifice--as grain, ghee, fuel, &c., எத்தினங்கள். 3. Insignia of royalty, அரசசின்னம். Wils. p. 152. UPAKARAN'A. உண்டிமருந்தோடுறையுளுபகரணங்கொண்டுய்த்த னான்காவதம். Furnishing food, physic, lodging and all needful aid to the devout forms the four special duties of the householder. (அருங்கலச்செப்பு.) பூசோபகரணம், s. Things necessary for performing a puja. உபகாசம், s. Ridicule, பரிகாசம். Wils. p. 16. UPAHASA. உபகாரம், s. [opp. to அபகாரம்.] Favor, kindness, benefit, assistance, சகா யம். 2. Use, advantage, உதவி. 3. Protection, patronage, ஆதரிப்பு. Wils. p. 152. UPAKARA. 4. Wils. P. 159. UPAHARA. A donation, a present, a gift, a benefaction, a contribution, ஈகை. உபகாரவபகாரங்களிரண்டுமில்லாதவன். A useless person, one who does neither good nor evil. உபகரிக்க, inf. To render aid, do a kindness, to benefit, favor, help, assist, patronize, உதவ. 2. To bestow, grant, உபகாரஞ்செய்ய. 3. To exercise benevolence--as the deity to souls, தயைசெய்ய. 4. To be affable, polite, obliging, civil, உபசாரஞ்செய்ய. உபகாரகன்--உபகாரன் s. A friend, a supporter, a benefactor, a donor, a liberal person. Wils. p. 152. UPAKARAKA. உபகாரஞ்செய்ய--உபகாரம்பண் ண, inf. To favor, benefit, succor. உபகாரி, s. (mas. or fem.) A benefactor or benefactress, one who gives liberally. 2. An obliging person. லோகோபகாரம், s. Favor or benefit done to the world. பிரதியுபகாரம், s. A favor in return, a recompense. கையுபகாரம், s. Aid by means of the hand--as lending a hand. வாயுபகாரம், s. Aid or help by means of speech--a word in season. பரோபகாரம், s. Favor or benefit to others, philanthropy. Wils. p. 515. PAROPAKARIN. ஜனோபகாரம், s. Favor to mankind in general, philanthropy. உபகிருதம்--உபகிருதி, s. Help, aid, favor, உதவுகை. Wils. p. 153. UPAKRITA and UPAKRITI. உபகேசி, s. Parvati, பார்ப்பதி. (p.) உபக்கிரமம், s. Beginning, ஆரம் பம். Wils. p. 153. UPAKRAMAM. உபக்கிரமிக்க, inf. To begin, ஆ ரம்பிக்க. உபசங்காரம், s. Reduction to original elements--as when the deity destroys the world, &c., அழிக்கை. 2. [in logic.] Refutation, ஆட்சேபம். 3. Excluding, விலக்குதல். Wils. p. 158. UPASUMHARA. உபசத்தி, s. Union, meeting, ஐக் கம். 2. Service, உதவி. 3. Donation, ஈகை. Wils. p. 158. UPASATTI. உபசமனம், s. Tranquillity, cessation from external actions for the purpose of silent contemplations, அமைவு. Wils. p. 158. UPASHAMA. உபசரணை, s. Civility, compliment, reverence, respect, politeness, உப சாரம். உபசரணைபண்ண, inf. To show civility, respect, &c. உபசருக்கம்--உபசர்க்கம்--உபசர் க்கை, s. A Sanscrit auxiliary prefix, forming a component part of a word, வடமொழிமுதனிலையடை--as பிர in பிரசங்கம், உப in உபசாரம், &c. Wils. p. 159. UPASARGA. உபசாந்தம்--உபசாந்தி, s. Calmness, tranquillity, alleviation, mitigation, அமைவு. Wils. p. 158. UPASHANTA and UPASHANTI. 2. Kindness, mildness, gentleness, தயை. 3. Freedom from the power and agitation of the passions, the calmness of the mind of the ascetic, விருப்புவெறுப்பின்மை. வியாதியுபசாந்தமாயிற்று. The disease is become milder. வியாதிக்குபசாந்திசெய்யவேண்டும். A remedy must be applied to mitigate the disease. உபசாந்தமானமருந்து, s. A mild medicine. 2. A medicine calculated to mitigate a disease, also an anodyne. உபசாபம், s. Disunion, வேறுபாடு. 2. Treachery, treason, துரோகம். Wils. p. 154. UPAJAPA. உபசாரகன்--உபசாரன்--உபசாரி, s. A polite person, உபசரிப்பவன். உபசாரம், s. Civility, politeness, urbanity, attention to a guest, affability, blandness, மரியாதை. 2. Salutation, compliment, obeisance, complaisance, வாழ்த்து. 3. Reverence, homage, acts of worship, duty, வழிபாடு. 4. A present, உபகாரம். 5. External honors done to a deity or holy person, including sixteen kinds, சோடசோ பசாரம், viz.: 1. தூபம், burning incense. 2. தீபம், placing lamps (before an idol). 3. நைவேத்தியம், eatables. 4. தாம்பூலம், betel and nut. 5. சந்தனம், sandal wood, &c. for anointing. 6. புட்பம், strewing flowers. 7. கர்ப்பூரம், camphor. 8. சலம், water for the feet, &c. 9. எண்ணெய், oil. 1. கண்ணாடி, mirrors. 11. சாமரை, hair fans. 12. குடை, umbrella. 13. கொடி, flags. 14. விசிறி, fans. 15. ஆல வட்டம், large circular fans. 16. வத்திரம், cloths. Wils. p. 153. UPACHARA. உபசரிக்க, inf. To compliment, show respect, to receive and wait on with marks of attention, treat with civility, உபசாரஞ்செய்ய. 2. to make obeisance, மரியாதைபண்ண. 3. To reverence a deity, perform service--as strewing flowers before idols or holy persons, வழிபட. உபசாரஞ்செய்ய--உபசாரம்பண் ண, inf. To treat with civility. உபசாரஞ்சொல்ல, inf. To give compliments, pay respects, to salute. உபசாரப்பணிவிடை, s. Civility, attention, obeisance. உபசாரமறியாதவன், s. A rude, unpolite, uncivil man. உபசாரவசனம், s. Obliging discourse, words spoken in compliment. உபசாரவந்தனம், s. Civilities and obeisance. 27)

kūṭṭu (p. 133) s. Combination, union, conjunction, confluence, connexion, சேர்க்கை. 2. Companionship, fellowship, friendship, சம் பந்தம். 3. Concubinage, illicit intercourse, தொடுப்பு. 4. Relationship, consanguinity, உறவு. 5. Partnership, company in trade, பங்கு. 6. Fitness to associate with, கூடத் தகுந்தது. 7. Likeness, similarity, ஒப்பு; [ex கூடு, unite, associate, &c.] கூட்டற்றவன், s. One unfit for company, business, &c., தகாதவன். 2. A useless person, உதவாதவன். 3. One unequal to rank, an out-cast; one rejected from a family, tribe, or society, ஆசாரங்குலைந்த வன். கூட்டாளி, s. An associate, a companion, சிநேகிதன். 2. A partner in trade, co-partner, பங்காளி. 3. The fellow--as one of a yoke of oxen, a pair of horses, &c., சோடானது. அவனுமிவனுமொருகூட்டு. That man and this are in the most intimate terms. அவனோடேகூட்டாகாது. It will not be right to associate with him. கூட்டுக்குநிற்கிறாயா. Will you be a partner in it? கூட்டுறவு, s. Friendship, alliance, social relation. 2. Metrimonial love. 3. Concubinage. 29)

ctai (p. 159) s. [for தசை, by transposition of the letters.] Flesh, மாமிசம். 2. The pulpy part of fruit, பழத்தின்சதை. (c.) 3. The முன்னை tree. 4. The பாலை tree. 5. [Tel.] A pair, a set, சோடு, ஒத்தது. சதையுள்ள இடத்திலே கத்தியாடும். The knife will be directed to the fleshy parts, i. e. rich folks are generally looked to for help, &c. சதைப்புஷ்டி--சதைக்கொழுப்பு, s. Fatness, lustiness, stoutness. சதைபுரள, inf. To be sprained. (R.) சதைவளர, inf. To cicatrize. 2. To form, or grow, as flesh. சதைப்பொருத்தி, s. A water-plant, (lit.) the flesh joiner, ஓர்நீர்ப்பூடு. சதைகழப்புணித்தனம், [prov.]. Slothfulness; declining to exert one's self. 36)

ceccai (p. 202) s. A he-goat or ram, வெள் ளாட்டுக்கடா, 2. The வெட்சி tree. 3. Sandal unguent as a perfume, சந்தனக்குழம்பு. 4. Ashes, நீறு. 5. Forest land of a red color, செங்காடு. 6. A pair or set, சோடு. 7. (Tel. ஸஎஜ்ஜ.) A little box for the lingam, worn, உதயசந்திரன். 9. The red basil, செந் துளசி. 68)

cōṭacam (p. 212) s. Sixteen, பதினாறு. W. p. 871. SHODAS'A. சொன்றி, s. Boiled rice, சோறு; [ex சொல், paddy.] (p.) 2. (M. Dic.) Dry ginger, சுக்கு. Compare சொண்டி. சொன்றிக்குழிசி, s. A rice pot, சோற் றுப்பானை. (R.) 42) *

cōṭcvupcārm (p. 212) --சோடசோபசாரம், s. The sixteen acts of worship or honors to be paid to a divine person, a guru, or to an idol as representing the deity. See உபசாரம். 45)

cōṭcāvtāṉm (p. 212) s. The art of performing sixteen different things at the same time; [ex அவதானம்.] 46) *

cōṭaci (p. 212) s. One of the twenty-one யா கம். 47)

cōṭi (p. 212) s. (Hind.) Couple, a set, as சோடு. இதற்குச்சோடியில்லை. There is no match to this. 48)

cōṭi (p. 212) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [vul.] To adorn, beautify, garnish, decorate a town, street, dwelling, person, &c., அலங்கரிக்க. (c.) சாட்சிசோடிக்க, inf. To instruct suborned witness, and prepare them to give evidence. (c.) சோடித்துச்சொல்ல, inf. To exaggerate. பந்தல்சோடிக்க, inf. To adorn the marriage saloon. சோடிப்பு, v. noun. Adorning, decorating. 49)

cōṭiṉai (p. 212) s. (Hind. Jorna.) Adorning, dressing. 2. Decorations, ornaments (not for the person). 3. Attire, ornaments for a play, சிங்காரிப்பு. (c.) சோடினைகட்ட, inf. [prov.] To attire one's self for a play. சோடினைக்காரன், s. The maker of attire for a play. கூத்துச்சோடினை, s. Attire for acting. ஆண்சோடினை, s. The attire of a male for the stage. பெண்சோடினை, s. The attire of a female. 50)

cōṭu (p. 212) --சோடி, s. (Hind.) Pair, couple, brace, set, இரட்டை. 2. Coat of mail, கவசம். 3. Equality, likeness, similarity in person, animals or things, இணை. 4. A pair of Indian shoes, or leathern sandals, தொடுதோல். 5. Gradual increase or decrease of things, in a series, இணையான வை. (c.) சோடுபிரியாமலிருக்கிறார்கள். They are always united, constant in affection. சோடணிந்துசண்டைசெய்ய. To fight a duel, putting on a coat of armor. சோடானஆட்கள். s. Persons of a sort; those of equal appearance, stature, abilities, &c. கோடுபிரியாதஅன்றில், s. The nightingale of India, said to be closely attached to its mate. சோடுகட்ட, inf. To join two kinds together. 2. [in draughts.] To make a set, pair, couple, match, fellow or mate. சோடுபார்க்க, inf. To see whether two persons or things will pair. சோடுபெயர்ந்தகாய், s. [in draughts.] A pair removed, that is, two knobs from the squares, which is unlawful without a lucky fall of the dice. சோடாய்த்திரிய, inf. To go in company with one, to march in file. சோடாய்வளர்க்க, inf. To nurture or train up together. சோடுபோட்டுக்கொள்ள, inf. To put on a pair (of shoes). ஒருசோடுபுறா, s. [improp.] A pair of doves, male and female. ஒருசோட்டுப்புறா, s. Doves of a kind. 2. A pair of doves. இவனுமவனுமொருசோடு. This man and that are exactly a match; i. e. alike in appearance, disposition, age, &c. தலசை்சோடு, s. A helmet. 51)

cōṭai (p. 212) s. [prov.] A tree which is unfruitful, stinted or withered, காய்த்தோய்ந்த மரம். 2. (fig.) Failure, in the accomplishment of an attempt, காரியப்பிழை. 3. Faintness, languor, சோர்வு. (c.) See சோஷை. சோடைபற்ற, inf. To become stinted, unfruitful, &c. சோடையன், s. [prov.] A stinted, sickly person. 52)

cōṭṭā (p. 212) s. (Hind.) A club, rod, stick, ஓர்தடி. (c.) சோட்டாத்தடி, s. A baton with a curved end. 53)