cōram (p. 212) s. Stealing, pilfering, embezzling, theft; purloining, கனவு. W. p. 332. CHORA. 2. Unlawfulness, dishonesty, traud, வஞ்சனை. 3. Adultery, விபசா ரம். (c.) சோரகவி, s. A plagiarist who brings to his patron and hero an ode or poem of another as his own. 2. The poem of such a plagiarist. சோரங்கொடுக்க, inf. [prov.] To be suffering. 2. To be robbed of a wife's chastity. 3. To be cheated in a bargain. சோரஞ்செய்ய, inf. To steal, pilfer. 2. To be unfaithful to the marriage bed--on the part of a wife. சோரத்தனம்--சோரத்துவம், s. Thievishness. 2. Fraud, dishonesty. 3. Unfaithfulness of a wife. சொரநாயகன்--சோரபுருஷன், s. A married woman's paramour. (c.) சோரத்திரவியம், s. Stolen property, or wealth obtained by unfair means. சோரன்திரி, s. An unfaithful wife. சோரநாசம், s. (Almanac usage.) Destruction of thieves. சோரபயம்--சோரபஞ்சகம், s. Dread of thieves; danger of thieves, ascertained by astrological calculations showing it unsafe to set out on a journey at the given hour, கள்ளரைப்பற்றியசோசியம். சோரபுத்திரன், s. An illegitimate son. சோரப்பார்வை, s. Libidinous glance. சோரமள்ள, inf. [prov.] To take away by stealth, from a heap of grain, &c. சோரமார்க்கம், s. Unlawful conduct of a wife. (c.) சோரமார்க்கமாய்த்திரிய, inf. To be habitually lewd. சோரம்பண்ண--சோரமிட, inf. To abstract property by stealth. 2. To be unfaithful, as a goldsmith, who exchanges gold for inferior metal; to make counterfeit work. (c.) சோரம்போக, inf. To be abstracted, as property, by stealth. 2. To yield to paramours, as a married woman. (c.) சோரன், s. (plu. சோரர்.) A thief, pilferer, swindler, embezzler, கள்வன். 114)

coṭkku (p. 210) s. [prov.] A rattle, castanet, சிலுசிலுப்பை. (Beschi.) 2. Cracking the fingers, knuckles, நெட்டி. 3. (fig.) Laziness, idleness, சோம்பற்றன்மை. (c.) சொடக்கெடுக்க, inf. To crack in fingers. 2. To exercise the body by twisting it in various ways. 19)

coḷḷl (p. 212) s. [prov.] Failure in an object or business, காரியத்தாழ்ச்சி. 2. Flaw in a character, as சொள்ளை. 12)

cōcci (p. 212) s. A word used by small children for boiled rice, சோறு. (c.) சோச்சிபாச்சி, s. Rice and milk. 39)

cōṇngki (p. 212) --சோணங்கிநாய், s. (for.) A kind of dog, ஓர்நாய். Compare சுணங்கன். (c.) 56) *

cauriyam (p. 213) s. Bravery, valor, heroism, courage, fortitude, manliness, வீரம். See சவுரியம். W. p. 859. SOURYYA. 2. (com. சோரம்.) Theft, pilfering, embezzling, களவு. சௌரியங்காட்ட, inf. To carry one's self bravely. ஜா ஜாகீர், s. See சாகீர்.

cōpātāṉam (p. 212) s. That which has a proximate cause, or is derived from an original--as the pot from clay, the world from மாயை, &c., முதற்காரணமுள்ளது. (p.) 89) *

aṟpcoṟpm (p. 212) s. A very insignificant thing. 31) *

cōmplm (p. 212) s. The marking nut, சே ரான்கொட்டை, Semecarpus. (R.) 103)

coṟi (p. 212) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To itch, tingle, as severe itching, நமை யுண்டாக. 2. v. a. To scratch in order to allay itching, சுறண்ட. 3. (fig.) To crave, solicit meanly, கெஞ்சிக்கேட்க. (c.) சொறிகட்டை, s. [prov.] A rubbing stone or post, for cattle. சொறிகட்டையானவன், appel. n. A mean, spiritless person; (lit.) a rubbing post. சொறிகரப்பன், s. Scurf that causes intense itching. சொறிசிரங்கு, s. Small itch. See சிர ங்கு. சொறிந்துகொடுக்க, inf. To urge, incite, pat. சொறிந்துகொண்டிராமல்சுறுக்காகச்செய். Do not scratch over it, but do it quickly. சொறிந்துதேயாதஎண்ணெயும் பரிந்திடாதசோறும் பாழ். Oil not well rubbed in, and rice given without kindness, are lost. சொறிவு, v. noun. Itching, scratching, சொறிதல். 15)