iṉṉātu (p. 57) s. Evil, unpleasantness, தீது; [ex இன்.] (p.) ஈ. The fourth vowel of the Tamil alphabet, நான்காமுயிர். 2. A fly in general, ஈயென்னம்பறவை. 3. A bee, தேனீ. 4. A beetle, வண்டு. 5. A poetic expletive, முன் னிலையசைச்சொல்--as சென்றீபெரும, Proceed great man. This example given in the native grammars appears to be the only one found. ஈச்சோப்பி--ஈயோட்டி, s. A whisk for flies, a fly-flapper. ஈப்பி, s. Nits, eggs or scurf in the hair, ஈர். ஈப்பிவைக்க, inf. To be formed as nits or scurf in the hair. ஈப்புலி, s. An insect, a species of spider, ஈயைக்கொல்லும்பூச்சி. ஈயெச்சத்தோல், s. [prov.] The skin of an animal, or of the palmyra fruit when worm-eaten, or fly-blown; [vul. ஈச்சத்தோல்.] 66)

cōpalam (p. 212) s. (probably a change of Sa. Chopana, moving slowly.) Laziness, sluggishness, சோம்பு. சோபலாங்கி, s. [com. சோப்பளாங்கி.] A lazy person. 87) *

cōppam (p. 212) s. [prov. for சோபம்.] Depression of spirits, dejection, languor, சோர் வு. 2. Drowsiness, gloominess, sadness of countenance through sorrow, hunger, weariness, &c, அயர்வு. 3. Drooping of plants, by the sun, பயிர்வாட்டம். சோப்பந்தெளிய, inf. To revive from a drooping state, as men, beasts, plants. சோப்பறுதி, s. [prov.] Great lassitude, apathy, slaggishness, drowsiness. 95)

cōppḷāngki (p. 212) s. See சோபலம். (c.) 96)

cōppu (p. 212) கிறேன், சோப்பினேன், வேன், சோப்ப, v. a. [prov.] To cause to droop, to languish, சோர்வுறச்செய்ய. 2. To beat, flog, give one a good drubbing, அடிக்க. சோப்பி, s. A flapper, as ஈச்சோப்பி. சோப்பு, v. noun. Beating, flogging, drubbing, அடித்தல். 97)