coṭṭai (p. 210) s. Excavation, furrow, cavity, பள்ளம். (Telugu usage.) 2. Jocoseness, humorousness, drollery, பரிகாசம். 3. [prov.] Pun, quibble, repartee, play on words, சொற்சித்திரம். (c.) 2. Bend, crookedness--as in the sheath of a sword, கோ ணல். 5. A crooked kind of sword, ஓர்பட் டயம். (See சொட்டா.) 6. A crooked club, வளைதடி. சொட்டைக்காரன்--சொட்டையன், s. [prov.] A punster, a quibbler. சொட்டைசொல்ல--சொட்டைபேச, inf. [prov.] To utter quibbling words, to give jocose answers. சொட்டைவிழ, inf. To be dimpled. சொட்டைச்சொல், s. Jesting--as சொ ட்டுச்சொல். சொட்டைத்தலை, s. A head bald in spots from disease. (c.) சொட்டைவாளை, s. A kind of fish. See வாளை. சொட்டைவாளைக்குட்டிபோல. Like the young வாளை fish--an expression used to denote the bloom of youth. 27)

cōram (p. 212) s. Stealing, pilfering, embezzling, theft; purloining, கனவு. W. p. 332. CHORA. 2. Unlawfulness, dishonesty, traud, வஞ்சனை. 3. Adultery, விபசா ரம். (c.) சோரகவி, s. A plagiarist who brings to his patron and hero an ode or poem of another as his own. 2. The poem of such a plagiarist. சோரங்கொடுக்க, inf. [prov.] To be suffering. 2. To be robbed of a wife's chastity. 3. To be cheated in a bargain. சோரஞ்செய்ய, inf. To steal, pilfer. 2. To be unfaithful to the marriage bed--on the part of a wife. சோரத்தனம்--சோரத்துவம், s. Thievishness. 2. Fraud, dishonesty. 3. Unfaithfulness of a wife. சொரநாயகன்--சோரபுருஷன், s. A married woman's paramour. (c.) சோரத்திரவியம், s. Stolen property, or wealth obtained by unfair means. சோரன்திரி, s. An unfaithful wife. சோரநாசம், s. (Almanac usage.) Destruction of thieves. சோரபயம்--சோரபஞ்சகம், s. Dread of thieves; danger of thieves, ascertained by astrological calculations showing it unsafe to set out on a journey at the given hour, கள்ளரைப்பற்றியசோசியம். சோரபுத்திரன், s. An illegitimate son. சோரப்பார்வை, s. Libidinous glance. சோரமள்ள, inf. [prov.] To take away by stealth, from a heap of grain, &c. சோரமார்க்கம், s. Unlawful conduct of a wife. (c.) சோரமார்க்கமாய்த்திரிய, inf. To be habitually lewd. சோரம்பண்ண--சோரமிட, inf. To abstract property by stealth. 2. To be unfaithful, as a goldsmith, who exchanges gold for inferior metal; to make counterfeit work. (c.) சோரம்போக, inf. To be abstracted, as property, by stealth. 2. To yield to paramours, as a married woman. (c.) சோரன், s. (plu. சோரர்.) A thief, pilferer, swindler, embezzler, கள்வன். 114)

cokklingkṉ (p. 210) s. See சொக்கநாதன். 4)

corikurumpai (p. 211) s. A fine kind of paddy, ஓர்நெல். (c.) 18)

cōppu (p. 212) கிறேன், சோப்பினேன், வேன், சோப்ப, v. a. [prov.] To cause to droop, to languish, சோர்வுறச்செய்ய. 2. To beat, flog, give one a good drubbing, அடிக்க. சோப்பி, s. A flapper, as ஈச்சோப்பி. சோப்பு, v. noun. Beating, flogging, drubbing, அடித்தல். 97)

coṭkku (p. 210) s. [prov.] A rattle, castanet, சிலுசிலுப்பை. (Beschi.) 2. Cracking the fingers, knuckles, நெட்டி. 3. (fig.) Laziness, idleness, சோம்பற்றன்மை. (c.) சொடக்கெடுக்க, inf. To crack in fingers. 2. To exercise the body by twisting it in various ways. 19)

cauṇṭikar (p. 212) s. (plu. also சவுண்டி கர்.) Toddy-sellers, dealers in spirituous liquors, கள்விற்போர். W. p. 859. S'OUND'IKA. 150)

cōti (p. 212) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be splendid, lustrous, handsome, &c., இலங்க. See சோபி. (Colloq.) 73)

cautti (p. 212) s. (Tel.) The fourth day of the moon's age. See சதுர்த்தி--used abusively. (c.) முருங்கைக்காய்ச்சோற்றி, s. The inner part of the முருங்கை fruit. 153)

cōcci (p. 212) s. A word used by small children for boiled rice, சோறு. (c.) சோச்சிபாச்சி, s. Rice and milk. 39)