angkicam (p. 5) s. One of the thirty-two உபநிடதம். உபநிடதம்முப்பத்திரண்டினொன்று. (p.) 29)

iyṟkai (p. 48) s. Nature, quality, disposition, inherent or primitive quality, சுபா வம். 2. Ability, influence, power, திராணி. 3. Custom, habit, practice, what is natural, customary, &c., வழக்கம். 4. State, condition, circumstances, தன்மை. 5. [prov.] Means, instruments, tools, பணிமுட்டு.-Note. This word is opposed to செயற்கை, artificial productions. இயற்கைக்குணம், s. The natural disposition, natural temper. இயற்கைஞானம்--இயற்கையறிவு, s. Natural, inherent or intuitive wisdom--as a property of the Deity. இயற்கைதப்பினவன், s. A dishonest person. இயற்கைப்புணர்ச்சி, s. [in love poetry.] Marriage indicated by destiny, arising from previous actions and by natural choice and inclination, தலைவனுந் தலைவியுந்தம்முளொத்துப்புணர்கை. இயற்கைப்பொருள், s. A thing in nature--that which is not artificial --as the elements. இயற்கையறிவு, s. The knowledge which cannot be increased--as that of God. 2. Instinctive knowledge in distinction from that which is acquired; opp. to செயற்கையறிவு; which see. இயற்கையன்பு, s. Love formed naturally--according to Hindu physiology, the result of love in a former birth--opposed to செயற்கையன்பு, or love brought about by external means. இயற்கையானகுடி, s. A respectable family. வறுமையானஇயற்கை, s. Indigent circumstances. 20)

ellām (p. 74) s. All, the whole, every, முழுதும். Like other universal terms, this admits உம், which however is often omitted, when the word is not used as a prefix; when it occupies the place of an adjective, its ம் is lost, and உம் is added to the word which it qualifies.--Note. In classical usage எல்லாம் takes அற்று as its declining particle--as மரமெல்லாவற்றையுங்கண்டான், he has seen all the trees. எல்லாத்திசைகளும். The whole horizon. எல்லாநம்மையும். All of us. எல்லீர்நும்மையும். All of you. எல்லாப்பூமியும்--பூமியெல்லாம். All the land, the whole of the land. 2. The whole earth. எல்லாரும்--எல்லோரும். All persons, அனை வரும். எல்லாரையும்--எல்லார்தம்மையும். All of them. எல்லோமும். We all, all of us, நாமெல்லாம். நீங்ககெல்லாரும். Impr. for நீவிரெல்லாரும். அவர்களெல்லாரும். All of them.--Note. The superlative being unknown in Tamil, the comparative is employed, as in the following and similar instances. The universality of the term gives it a superlative meaning. எல்லாரிலுமேலானவர். The greatest of all. 2. The most high. அதுஎல்லாவற்றிலும்மேலானது. It is the highest of all. 8)

ēṉ (p. 79) s. Others, the rest, ஏனைய or ஏனை. (p.) சார்பெழுத்தேனவுந்தம்முதலனைய. The other derivative letters are formed in the same way--as their originals. 87)

kr (p. 96) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To conceal, hide, cloak, cover, disguise, ஒளித்துவைக்க. 2. To steal, pilfer, plunder. திருட. 3. To be niggardly, to withhold, refuse to give, &c., கொடாதிருக்க. 4. v. n. To abscond, hide one's self, ஒளித்துக் கொள்ள. 5. To be unseen, be invisible, hidden--as a spirit, மறைய. (p.) கரவாதுவந்தீயுங்கண்ணன்னார். Those dear as one's eyes who never refuse to bestow their gifts-- (குறள்.) கரந்துறைகோள், s. Unseen planets. கரந்துறைச்செய்யுள், s. A poem so constructed as to conceal another poem within it, மிறைக்கவியிலொன்று. கரப்பு, v. noun. Stealing, pilfering. 2. Hiding, concealing. 3. Refusal, denial, withholding. கரவு, v. noun. Concealment, hiding, cloaking, sang froid, assumed or pretended ignorance, ஒளித்தல். 2. Stealing, theft, deception, subtlety, craft, insidiousness, களவு. கரவாகநிற்கிறான். He is insincere, hides something in his heart, is in alliance with the foe while pretending friendship. நெஞ்சிற்கரவுடையார்தம்மைக்கரப்பர். Those who are insincere will hide themselves. (மூதுரை.) கரவர்--கரவோர், s. Thieves, தி ருடர். 2. Deceivers, crafty persons, வஞ் சகர். (p.) 55) *

kuẕl (p. 128) s. A pipe, a tube, துளையுடைப் பொருள். 2. A flute, a fife, ஊதுகுழல். (c.) 3. A song, an ode to be sung, இசைப்பாட்டு. 4. Hair, dressed in one of the five modes, மயிர்க்குழற்சி. (See பால்.) 5. Women's hair, பெண்மயிர். 6. Tubularity, hollowness, உட் டுளை. (p.) 7. The name of a fish, ஓர்மீன். 8. [vul. local.] The vagina, யோனி. குழலினிதியாழினிதென்பர்தம்மக்கண் மழலைச்சொற் கேளாதவர். 'The pipe is sweet, the lute is sweet,' say those who have not heard the prattle of their own children. காரியங்குழலாய்ப்போயிற்று. The thing turned hollow; i. e. it came to naught. குழலூதி, s. A reed--blower, employed at marriages and on other special occasions; a flute-player. குழல்சுட, inf. [prov. vul.] To fire a gun. குழல்விழ, inf. To form--as a hollow within a horn, &c. குழற்கொத்து, s. False hair for dressing the head. 2. A tuft f women's hair. குழற்பிட்டு--குழாய்ப்பிட்டு, s. A kind of soft pastry, steamed in the hollow of a piece of bamboo, ஓர்வகைப்பிட்டு. குழற்றிறப்பு, s. [prov.] A key with a hole. கைக்குழலூத, inf. To trumpet--as an elephant. 2. To trumpet by blowing through the clasped hands. 23)

kuẕūu (p. 129) s. [a poetic form of குழு.] Class; company; flock, கூட்டம். குழூஉக்குறி--குழூஉக்குறிச்சொல், s. A cant or conventional term, peculiar to a class or body of men, ஒவ்வொருகூட் டத்தார்தம்மில்வழங்குஞ்சொல். குழூஉப்பெயர், s. [in gram.] A noun of multitude. 2. A noun denoting a particular class--as அமண்; also, a derivative from such a noun--as அமணர். 10)

tmṉ (p. 223) s. (pl. தமர்.) Their person, friend, relative, &c., தம்மவன்; [ex தம்.] (p.) 107)

tmr (p. 223) s. (plu.) Their people, their party, தம்மவர். 2. Relative, kindred, உறவினர்; [ex தம்.] 3. (பிங்) The unlearned, the vulgar, மூடர்; [ex தமம்.] (p.) தமர்ப்பட, inf. [prov.] To like, to be fond of--as the cow of its calf. 2. To agree--as a man and wife, இணங்க. 99)

tm (p. 223) s. Oblique of தாம்--as தம்பொருள், their property. 2. A poetic expletive used with the third person plural, சாரியையி டைச்சொல்--as அமரர்தங்குழு, the multitude of celestials. தங்குடிச்சுற்றம், s. Paternal relations, kinsmen, உறவினர். தங்குடித்தமர், s. (plu.) Paternal relations on when devolves the duty of performing the funeral rites and protecting the family after the death of the father. See தாயத்தார். தங்குலம்வெட்டி, appel. n. [prov.] One destructive to his own family. தம்பால், With them or to them. (p.) தம்மவன்், s. A relative, தமன். (p.) தம்மனை, s. A mother, தாய். (p.) தம்முன், s. An elder brother. See தமையன். (p.) தம்மை, s. Mother, தாய். See அம்மை. (p.) 121)

tmmiṭ (p. 224) inf. [prov. for தம்பிக்க.] To be stopped, impeded, interrupted, நிறுத்தப் பட. 2. To be abated, reduced, lessened, தணிய. (c.) Compare தம, v. 12)

tmmilm (p. 224) s. Hair knot, மயிர்முடி. (p.) 13)

tmmil (p. 224) . An expletive, அசைச்சொல், (R.) 14)

tmmai (p. 224) s. Mother, தாய். See தம். 15)

tāṉam (p. 236) s. (Sa. Da'na.) Gift in charity, donation, grant, contribution--commonly with a religious motive, as a work of merit; meritorious alms being bestowed on special occasions, as at the birth of a child, at a funeral, at the last moment of life, &c., கொடை. 2. Liberality, munificence, bounty, ஈகை. 3. Benefit, succor, உதவி. 4. The rut of the elephant, யானைமதம். 5. (Sa. Ta'na.) A tune, இராகம். --Note. தானம், for the souls of deceased ancestors is made to some of the பிதிர் class of gods, regarded as representatives of those progenitors; பிதிர் gifts are called தியாகம். தானம், 3. Three kinds of gifts. 1. தலைப்படுதானம், this is to give what one has honestly acquired to such as are free from the three great vices, lust, anger and scepticism, and who addict themselves with cheerful submission to a virtuous life; and when giving, praying that the gift may be received, அறத்தா லீட்டியபொருளைமுக்குற்றமற்ற நற்றவத்தோரைக்கொ ள்கெனப்பணிந்து, குறையிரந்து, தம்முள்ளமுவந்தீ தல். 2. இடைப்படுதானம், bestowing through pity, &c. (See இடை.) 3. கடைப்படுதானம், the last and lowest kind of charity, is, bestowing alms from love of popularity or praise, the fear of losing favor, or mere kindness of disposition, சுயநலத்தைப் பற்றியீவது. தானம், 1. Ten kinds of gifts. See தசதானம். பசுவையடித்துப்புலிக்குத்தானங்கொடுக்கிறதா.... Would one kill a cow and make a present of it to a tiger? நீற்றுப்பூசணிக்காய்த்தானம், s. The gift of an ash-colored pumpkin, instead of the life of a sick person required by the configuration of the planets; also called, மிருத்துதானம், கூஷ்மாண்டதானம், and கூஷ்மாண்டம். This kind of pumpkin is never cut, it being supposed to possess life; when used for food, it is always broken. தானங்கொடுக்க, inf. To give alms. 2. To make donation, contributions, presents, &c. 3. To make donations to a guru or brahman in the last extremity. See தாசதானம். தானங்கொடுத்தபசு, s. A cow given to a brahman or to a temple, just before death. தானசீலன், s. A liberal, charitable man. தானதருமம்--தானதன்மம், s. Alms and presents. தானபத்திரம்--தானபத்திரிகை, s. A deed of gift. தானாதிகருமங்கள், s. Bestowing alms, and performing other religious rites and duties. 12) *