tḷai (p. 229) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be fettered, tied, bound, கட்டுண்ண. 2. v. a. To fasten, tie, bind, chain, மாட்ட. (c.) தளைந்துவிட, inf. To tie the fore-feet of an animal, and let it go to graze. தளையல், v. noun. Confining, restraining, மறியற்படுத்துதல். 2. Binding, tying, கட்டுதல். தளைவிக்க, inf. (causative.) To cause to fetter. 54)