aṭi (p. 7) s. Source, origin, bottom, foundation, beginning, basis, ஆதி. 2. Lower part of a tree, mountain, page, &c., மரமுத லியவற்றினடி. 3. Lineage, ancestry, stock or family, descent, வமிசவழி. 4. Root or primitive of a word, the radical, முதனிலை. 5. A line in poetry, செய்யுளினோருறுப்பு. (See உறுப்பு). 6. A man's foot, கால். 7. A measure, twelve inches the length of a person's foot, also of a pace, step, ஓர்வகையளவு. 8. The print of a foot-step, foot-print, vestige, காற்சுவடு. 9. The sole of a sandal, shoe, &c., மிதியடியினடி. 1. Vicinity, neighborhood, nearness, proximity, சமீபம். 11. Underside, lower part, கீழ். (பஞ். 24.)-Note. There are five kinds of அடி as a metrical line. 1. குறளடி. 2. சிந்தடி. 3. அளவடி, or நேரடி. 4. நெடிலடி. 5. கழிநெடிலடி which see. அடிகொள்ள, inf. To begin, originate, be founded, தொடங்க. அடிகோல, inf. To lay a foundation for any building, அஸ்திவாரம்போட. 2. To take measures, undertake, make preparations, முயற்சிசெய்ய. அடிக்கடி, adv. Frequently, often repeatedly, reiteratedly, பலமுறை. அடிக்குடி, s. Suburbs; ex குடி, village. அடிக்குடில், s. The suburb of a town, 2. A village of the Vedda people. அடிக்குள்ளே. Within a moment, in the same moment, before the next step is taken. அடிச்சால், s. The first furrow in ploughing. அடிச்சீப்பு, s. The first formed and best plantains of the bunch. அடிச்சூடு, s. Heat felt in the sole of the foot when walking. அடிச்சேரி, s. Suburbs. See சேரி. அடிதலை, s. Order, regularity, வர லாறு. 2. Upside down, கீழ்மேல். 3. Beginning and end, ஆதியந்தம். அடிதலைதடுமாற்றம், s. Confusion, derangement, முற்றுந்தடுமாற்றம். அடித்தட்டு, s. The lowermost deck of a ship. அடித்தலம், s. Principal place, மு தலிடம். 2. Lower part, கீழிடம். 3. Foundation of a wall, அஸ்திவாரம். அடித்தழும்பு, s. The print of a footstep, vestige, காற்சுவடு. 2. The mark of a stripe, points of a rod, அடிபட்டதழும்பு. அடித்தளம், s. A ground-floor, தள வரிசைபோட்ட நிலம். 2. Lower part or foundation of a well, அடிப்பார். 3. Lower stratum or laying of a pile, அடிவரிசை. 4. The rear of an army, பின்னணி. அடிநா, s. The root or lower part of the tongue, நாவினடி. அடிபணிய, inf. To fall at one's feet, reverence, submit, obey, நமஸ்காரஞ்செய்ய. அடிபிடிக்க, inf. To get a clue to a thing, மூலத்தைப்பற்ற. 2. To pursue, பின்றொடர. 3. To discover one's footstep, காலடையாளம்பார்க்க. அடிபெயர, inf. To start, take a step, move from the spot where one stands, பேர. அடிப்பட, inf. To be in subjection, கீழ்ப்பட. அடிப்படுத்த, inf. To subdue, subject a country, a foe, bring into possession, கீழ்ப்படுத்த. அடிப்படை, s. The chief division of an army. 2. The first layer in a well, &c. அடிப்பட்டகாந்தி, s. one of the thirty-two kinds of prepared arsenic. அடிப்பட்டசாந்தி, s. Great meekness. அடிப்பட்டசான்றோர், s. Ancient sages. அடிப்பதற, inf. To tremble as the feet, கானடுங்க. 2. (fig.) [prov.] To fail in business, lose a situation, wife or property. 3. To be perplexed in consequence of failure, &c. அடிப்பந்தி, s. Head of the table or row of guests. அடிப்பலம், s. The first benefit or advantage received by a person, முதற்பலன். அடிப்பற்ற, inf. To be scorched-as rice by heat with want of water, &c., சுண்டுபற்ற, 2. To stick to the bottom of a vessel when boiling, அடியிலொட்ட. அடிப்பாடு, s. Path, way, beaten path, பாதை. 2. Usage, custom, பழக்கம். அடிப்பாய, inf. To leap as a child over a mark, play at leap-frog, தாண்ட. அடிப்பாரம், s. Ballast, the first layer of goods in a vessel. அடிப்பார்க்க, inf. To deliberate, think how to act யோசிக்க. 2. To measure time by the shadow, நிழலளந்து பொ ழுதுகுறிக்க. அடிப்பினை, s. Sand mixt with lead, வங்கமணல். அடிப்போட, inf. To begin, undertake, make the first effort, effect an object, தொடங்க. அடிமடக்கு, s. [in prosody.] Repetition of a word or words with different meanings in the beginning of a line, or the repetition of a line in a verse with different meanings, சித்திரக்கவியி லொன்று, as, ஆகங்கண்டகராலற்றவாடவர், ஆகங் கண்டகராலற்றவன்பினர். அடிமடி, s. A secret place in the waistcloth, உள்மடி. அடிமடை, s. The commencement of a water channel, முதல்மடை. அடிமண், s. The earth adhering to one's feet, taken for enchantments against him (வசியம்) or for witchcraft, காலிலொட்டியமண். அடிமயக்கு, s. Transposing the lines of a verse without destroying the sense, அடிமாற்றுகை. 2. A verse so formed, ஓர்பா, as, அங்கண்மதியமரவின்வாய்ப்பட்டென்ப, பூசல்வாயாப்புலம்புமனைகலங்கி. அடிமறிமண்டிலவாசிரியப்பா, s. One of the four kinds of ஆசிரியம், the lines of which are interchangeable at pleasure, the meaning remaining the same, ஓர்வகையாசிரியப்பா. அடிமறிமாற்றுப்பொருள்கோள், s. Construction in which the lines of a stanza are interchangeable, the harmony and meaning remaining the same, or the harmony only slightly affected. See பொருள்கோள், as, சுரையாழவம்மிமிதப்பவரையனை ய, யானைக்குநீத்துமுயற்குநிலையென்ப கானகநாடன் சுனை. அடிமுகனை, s. [vul.] Beginning-as of a story, &c. அடிமுடி, s. Order, regularity, வர லாறு. 2. From beginning to end, ஆதியந் தம். 3. Upside down, கீழ்மேல். 4. Head and foot, காலுந்தலையும். அடிமுரண்டொடை, s. One of the forty-three kinds of rhyme in which the first word of a line has a meaning opposite to that of the next, செய்யுட்டொடை யிலொன்று, as, இருள்பரந்தன்னமாநீர்மருங்கின், நிலவுகுவித்தன்னவெண்மணலொருசிறை, where darkness and moonlight are opposite. அடிமோனைத்தொடை, s. One of the forty-three kinds of rhyme in which each line begins with the same letter, ஓர் வகை மோனைத்தொடை. அடியடியாக, adv. [prov.] In succession, as the descent of title, &c., தலைமுறை தலைமுறையாக. அடியந்தாதி, s. A repetition in verse. See அந்தாதி. அடியளபெடை, s. Prolonging the sounds of long vowels at the beginning of every line, தொடைவிகற்பத்தொன்று. அடியறுக்கி, s. A flat piece of wood by which the potter marks his work and cuts it from the wheel below, மட்கலமறுக்குங்கருவி. அடியனாதி, s. Time immemorial, antiquity, தொன்றுதொட்டுள்ளகாலம். அடியார், s. [sing. அடியான்--அடி யாள்.] Slaves, servants as applied to devotees in reference to their deity, and used by persons of themselves in addressing superiors, to show respect, obedience or submission, தொண்டர். அடியிட, inf. To set on foot, commence an undertaking, a law suit, &c., தொடங்க. 2. To make a beginning in braiding--as the bottom of a basket, the first end of a mat, &c., பாய்முதலியவை முடைதற்கு அடியிட. அடியுரம், s. [prov.] Ancestral property, original stock. 2. Crop of a past year reserved for the sustenance of the following. 3. Manure put on the soil round a tree, &c., எரு. 4. Strength from food, power of wealth, &c.; ex உரம், strength. அடியெடுத்துவைக்க, inf. To begin to walk as children. அடியெதுகைத்தொடை, s. One of the forty-three kinds of rhymes in which the second letters of each line are of the same class, ஓரெதுகைத்தொடை. அடியேன், s. I your slave, your humble servant. அடியோடுகெட, inf. To be destroyed utterly, extirpated. அடியோட்டி, s. A triangular instrument with spikes, which, however placed, has one spike upward to pierce the feet of men or cattle; used in war, &c., a caltrop. அடிவயிறு, s. The lower part of the belly, the abdomen, கீழ்வயிறு. அடிவரலாறு, s. Source, principle, cause, காரணம். 2. Beginning, origin, bottom of a thing, தொடக்கம். 3. Ancient lines of ancestry, வமிசவரலாறு. அடிவரலாறாகத்தெரிதல். Understanding from the first. அடிவருட, inf. To chafe, stroke, or shampoo the legs of another. அடிவாரம், s. The foot of a hill, சாரல். அடிவானம், s. Horizon, திகாந்தம். அடிவிட--அடிவிரிய--அடிவிள்ள, inf. [prov.] To be cracked as the bottom of a chatty, &c. by use, அடியுடைய. அடிவைக்க, inf. To step, set a step, காலடிவைக்க. 2. To begin to walk as a child, நடக்கத்தொடங்க. 3. To intrude one's self into an affair, தலையிட. 4. To begin a work, ஆரம்பிக்க. மலையடிப்பட்டி, s. A village at the foot of a hill. சிற்றடி, s. A small or delicate foot.

utir (p. 60) --உதிரு, கிறது, உதிர்ந்தது, உ திரும், உதிர, v. n. To drop off, fall off--as leaves, fruits, &c.; to be blasted, nipped, to fall off--as the hair, by disease or age, சொரிய. 2. To be shaken with the wind or otherwise, அசைக்கப்பட்டுதிர. 3. To crumble, fall to pieces as cakes (பிட்டு), பிதிர. 4. To fall as tears, சிந்த. 5. To die (used in imprecations), சாவ. நீசீக்கிரமுதிர்ந்துபோவாய். You shall die soon (a curse). தாரகையுதிர்ந்த. The stars fell. (ஸ்காந்தம்.) பூவுதிரப்பிஞ்சுதிரக்காயுதிரக்கனியுதிர. Let blossoms, buds, unripe fruits, and fruits drop off; i. e. let people of all ages die--an imprecation. உதிர்ந்தசருகு, s. Withered leaves fallen from the tree. உதிர்ந்தசருகுணவொழியவுணவில்லான். He who feeds upon dry leaves abstaining from all kinds of food. (பாரதம்) உதிர்பருவம், s. The quality or consistency of a thing that easily crumbles. உதிர்மணல், s. Loose sand a little moist. இலையுதிர்காலம், s. The season of the fall of the leaf. உதிரி, s. That which falls off, or is separated, exfoliation, உதிர்ந்தது. 2. A disease, smallpox of various kinds, so called from the scabs falling off, ஓர்வைசூரி. 3. A species of plantain, ஓர்வகைவாழை. உதிரிக்குத்து, s. Aching pain incident to one attacked with உதிரி. உதிரித்தழும்பு, s. The pits left by the smallpox, அம்மைவடு. வரகுதிரி, s. A species of smallpox whose pustules are remarkably diminutive, like வரகு seeds. சருகுதிரி, s. A species of smallpox attended by the sloughing away of the affected flesh. மிளகுதிரி, s. A species of smallpox, the pustules of which are the size of pepper seeds. கல்லுதிரி, s. A species of smallpox the pustules of which are very large. உதிர், s. Powder, dust, any thing crumbled, பொடி. உதிர்வு, v. noun. Falling off, &c., உதிர்கை. 2. Crumbling to pieces, உகுகை. 20)

kcṭu (p. 85) s. Blemish, fault, defect, inaccuracy, imperfection, குற்றம். 2. A blot, மாசு. (p.) 3. (c.) Doubt, ஐயம். 4. A scar, தழும்பு. கசடற, adv. Faultlessly, correctly, distinctly, thoroughly. கற்ககசடற. Learn thoroughly (what you undertake). (குறள்.) கல்விக்கழகு கசடறமொழிதல். Correctness of language (in matter and diction) is the beauty of learning. கசடன், s. (pl. கசடர்.) A base person, a low-bred or wicked person, கீ ழ்மகன். 2. An inconsiderate or careless man. கசடானமனம், s. A discontentedmind. கசட்டுத்தனம், s. Imperfection. 39)

kccai (p. 86) s. A girdle, அரைக்கச்சு. 2. An elephant's neck-rope, யானைக்கழுத்திடுக யிறு. 3. A rope, a cord, கயிறு. 4. A coat of mail, கவசம். 5. A scar, a cicatrice, any mark made by a blow or wound, தழும்பு. 6. [prov.] A whole piece of Indian cloth. முழுப்புடவை. கச்சைகட்டுதல், v. noun. Tucking up the cloth either loosely or closely. 2. Girding one's self. 3. Tucking up the fore-flap. கச்சைக்கொடியோன், s. The king Karnan. (p.) கச்சைநெய்தல், v. noun. Weaving a girdle. யானைக்கச்சை, s. An elephant's rope, the string round his neck, also his girth. 11)

kāy (p. 104) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To bear fruit; to yield, produce, form--as fruit, காய்காய்க்க. 2. To form hard bunches, callous parts, knots, warts. excrescence. &c., on the body--as from wounds, walking, using tools, &c., தழும்புண்டாக. 3. to grow callous, காய்ப்புக்காய்க்க. கைகாய்த்தாற்கமுகுகாய்க்கும். If the hands become callous with watering it, the areca will bear fruit; i. e. constant application will produce the intended result. நடந்துநடந்து காலெல்லாம் காய்த்துப்போயிற்று... From continual walking the feet have grown callous. தோள்காய்ந்துப்போயிற்று. The shoulder is become callous by carrying, &c. காய்க்கும்பருவம், s. The period of yielding fruit. 2. Age of child-bearing. காய்த்தமரம், s. A tree that has borne fruit. 2. A tree loaded with fruit. காய்த்தமரங்கல்லெறியுண்ணும். Stones will be thrown at the tree which is loaded with fruit; i. e. parents and persons of wealth, influence and responsibility have many causes for vexation. காய்ப்பு, v. noun. Produce of a tree, &c., a crop of fruit or grain, காய்க்கை. 2. Callosity, callousness, thick skin, தடிப்பு. 3. A scar, தழும்பு. 92)

camaṉiyakaraṇi (p. 163) s. A medicament for scars, tumors, abscesses, இரணத்தழும்பாற்று மருந்து; [ex சமனியம், alleviation, et கரணி, maker.] (நிக.) 4) *

cuvṭu (p. 197) s. Mark, impression, tract, trace, foot-step, அடிச்சுவடு. 2. A scar, cicatrice, any mark of a blow or stroke, தழும்பு. 3. Stirrup, அங்கவடி. 4. Tie, strap, band, &c.--as of a harness; the ridge of a house, &c., கட்டு. 5. Deceit, கபடம். 6. A cart rut, வண்டித்தடம். 7. (R.) A coat of armor, இருப்புக்கவசம். வந்தசுவடுதெரியாமற்போய்விட்டான். He went away leaving no marks of having come. யானைமதம்பாய்சுவடு. Channels for the elephant's rut. (p.) 23) *

cetukkai (p. 202) s. [prov.] Scar, cicatrice, தழும்பு. 102)

cēkkai (p. 207) s. A bed, or other contrivance for sleeping, மனிதர்படுக்கை. 2. Sleeping place of animals, birds, tame or wild, விலங்குமுதலியவற்றின்படுக்கை. 3. A scar, உடற்தழும்பு. 4. Crab, lobster, நண்டு. 5. Cancer of the Zodiac, கற்கடகவிராசி. 6. Female breasts, பெண்முலை. (சது.) 7. A red kind of Portulaca, செம்பசளை. (p.) சேக்கைமரனொழிய. Leaving the nest on the tree. (நாலடி.) 13)

cōmpl (p. 212) v. noun. Apathy, listlessness, sluggishness, laziness, சோம்பு. 2. Drowsiness, stupor, மயக்கம். 3. Weeping, distress, அலம்பல். (c.) 4. [prov.] Small-pox, from its effects, வைசூரி; [ex சோம்பு. v. எனக்குச்சோம்பலாயிருக்கிறது. I feel drowsy. சோம்பலாளி, s. An idler, a sluggard. சோம்பல்முறிக்க, inf. [prov.] To yawn, stretch. See மூரிமுறிக்க. சோம்பற்காரர், s. Idle, sluggish or apathetic persons. 2. [prov.] Persons sick with small-pox, வைசூரியுள்ளவர். சோம்பற்றனம், s. As சோம்புத்தனம். சோம்பற்றழும்பு, s. [prov.] (com. அ ம்மைத்தழும்பு) Pits from small-pox. 104) *

tẕumpu (p. 229) s. Scar, cicatrice; mark, wale or swelling from a blow; a bruise, on a person, animal, or tree, வடு. 2. Mark, impression, dint made in the skin, குறி. (c.) 3. Mark, injury, blemish in an article, குற்றம். 4. (fig.) Stigma, blemish in character, இழுக்கு. தழும்புவைக்கிறேன்பார். Take care, I will give you a cut. அம்மைத்தழும்பு, s. Pit or mark of the small pox. எச்சிற்றழும்பு, s. Disease of the skin. See எச்சில். தழும்புபட, inf. To be hurt, scarred or marked. 2. To have a stigma on the character. தழும்புமறைய, inf. [prov.] To disappear, as the marks of the small pox. (c.) நாத்தழும்பேற, inf. To have the tongue well trained to speaking, interpreting, &c. 2. To be at command, as a verse, lesson or tune well learned. 18)

nāttẕumpēṟ (p. 272) inf. To have the tongue well trained to speak. See தழும்பு.

nirl (p. 277) s. Row, order, arrangement, நிரை. 2. Fitting a row or class to a corresponding row or class, சரியொத்தவரிசை. (p.) நிரல்பட, inf. To correspond with a row. நிரனிறை, s. Placing in a row, ஒழுங் காகநிறுத்துதல். 2. [also நிரனிறைப்பொருள் கோள்.] One of the eight kinds of construction of language, a metaphorical parallelism, the things illustrated being arranged parallel with that to which they are compared, as பவளமு முத்தும்போலுமிதழும்பல்லும். lips and teeth, like coral and pearls. See எதிர்நிரனிறை, முறைநிர னிறை. 98) *

vci (p. 374) s. Point, or edge, கூர்மை. 2. A pointed stake, a pale, an impaling stake, கழுமுள். 3. A trident, சூலம். 4. A sword, வாள். 5. The mark of a stripe, தழும்பு. (சது.) வசிநட--வசிநட்டடைக்க, inf. To place pointed stakes, to make a palisade. 43) *

vṭu (p. 375) s. gen. வடுவின், pl. வடுக்கள்.] Unripe fruit, commonly very green mangoes, பிஞ்சு. 2. A sear, wale, cicatrice, தழும்பு. 3. Taunt, reproach, குற்றம். 4. A wart, a mole, மச்சம். (c.) 5. Copper, செம்பு. 6. A kind of lute, மருதயாழ்த்திறம். 7. A beetle, வண்டு. (சது.) அதுவடுவும்புள்ளியுமாயிருக்கிறது. It has warts and spots. ஆறாதேநாவினாற்சுட்டவடு. The wound inflicted by a burning tongue never heals. (குறள்.) வடுச்சொல்ல, inf. To upbraid, reproach, taunt; to cast in the teeth, குற்றங் கூற. வடுப்பட, inf. To be injured as fruits. 2. To be indented. 3. To be stigmatized. வடுவுரை, s. A reproach, a scandal, a stigmatizing word, language which injures another's character. (Ell. 287.) 15)