tiṭpm (p. 238) s. Solidity, substantiality, firmness, திடம். 2. A moment, a small portion of time, காலநுட்பம். 3. Firmness of mind, decision, மனவுறுதி. 4. Certainty, clear knowledge, நிச்சயம்; [ex திண்.] திட்பநுட்பம், s. Minute accuracy. 30)

tiṇi (p. 238) s. Solidity, strength, firmness, திட்பம்; [ex திண், Strength.] (p.) திணிதோளன். A man with strong shoulders. 32)

nuṭpm (p. 277) s. Minuteness, fineness, subtilty, நுண்மை. 2. Minute particles of matter, time, &c., an atom, சொற்பம். 3. Subtile idea, nicety of a thing, minuti&ae; சூட்சம். (c.) 4. [in rhet.] A figure which presents a suitable idea by a subtle hint. See அலங் காரம். 5. Being easy of acquisition, that which is facile, எளிது. 6. Criticalness, exactness, accuracy, திட்பம்; [ex நுண்.] நுட்பஆராய்ச்சி--நுட்பஆராய்வு, v. noun. Close consideration. நுட்பங்காட்ட, inf. To explain the minute points of a science. நுட்பபுத்தி, s. Acute understanding, as நுண்ணறிவு. நுட்பமறிய, inf. To be acquainted with the subtleties, and abstrusities of a science. நுட்பமானகருத்து, s. Acumen. 2. A fine or subtle idea. நுட்பவுரை, s. A critical commentary; refutation of another's sentiments. நுட்பவேலை, s. Fine, delicate work. வேதநுட்பம், s. A name of the Upanishads. See உபநிடதம். 321)

viṉai (p. 398) s. Act, action, deed, work, தொ ழில். 2. Accumulation of moral actions, the results of deeds in former births, ஊழ். 3. An evil deed, mischief, the actions or intentions of enemies, தீவினை. 4. Design, thought, counsel, கருத்து. 5. War, போர். 6. [in gram.] A verb.--Note. Of verbs are தன்வினை, பிறவினை.முற்றுவினை, எச்சவினை, தெரிநிலை வினை, குறிப்புவினை, உடன்பாட்டுவினை or விதிவினை. மறைவினை or எதிர்மறைவினை, செய்வினை, செயப்பாட் டுவினை, செயப்படுபொருள்குன்றியவினை, செயப்படு பொருள்குன்றாதவினை; which see. அது அதிக விலைசெய்யும்போலேயிருக்கிறது. It appears that it will cause me much pain. வினைக்காலம்வருங்கால்மனைவழியுந்தெரியாது. When misfortunes come, we know not even our own house, i. e. are perplexed. [prov.] தன்வினைத்தன்னைச்சுடும். His devices injure himself. வினையின்காலம். A time of misfortunes. வினைவழி. According to fate. வினை, 2. The two-fold actions, good and bad, நல்வினை, தீவினை. வினைக்குணம், s. Spitefulness, sulkiness. வினைக்குறிப்பு, s. A conjugated appellative. வினைக்குறிப்புமுற்று, s. A finite conjugated appellative. வினைசூழ, inf. To plot evil. (p.) வினைசெயல்வகை, s. Means of accomplishing an action. வினைசெய்வோர், appel. n. Workmen; servants. 2. Doers of evil deeds. வினைச்சொல், s. Verbs of both kinds. வினைஞர், s. Artificers, கம்மாளர். 2. Ploughmen, மருதநிலமாக்கள். 3. Dancers, கூத்தர். 4. Sudras, சூத்திரர். (சது.) வினைதீர்க்க, inf. To remove moral corruptions. வினைத்திட்பம்--வினைவலி, s. Boldness in action. வினைத்தூய்மை, s. A pure action. (p.) வினைத்தொகை, s. An aorist form of the relative participle, as செய், instead of செய்த, செய்கிற or செய்யும். See தொகை நிலை. வினைப்பகாப்பதம்--வினைப்பகுதி, s. The root or primitive verb. வினைப்பகுபதம், s. The verb with its termination. வினைப்பயன்--வினைப்போகம்--வினைவழி, s. Fruit of moral actions. வினைமுதல், s. The agent or subject of the verb. வினைமுதற்றொழில், s. The object. வினைமுற்று, s. A finite verb, as செய் தேன், I did. வினையனுபவிக்க, inf. To suffer for the sins of former births. வீ, A syllabic compound of வ், and ஈ. 182) *