koy (p. 146) கிறேன், தேன், வேன், ய, v. a. To crop or pluck fruits, flowers, ears of corn by the hand, &c., அறுக்க. 2. To prune, shear, crop off--as hair, &c.; to snip or cut off the head, &c., கத்தரிக்க. 3. [vul. கொய்சு.] To plait, pucker, gather a cloth into folds, சீலைகொய்ய. 4. [prov.] v. n. To experience dilatation and contraction--as in breathing, மூச்சுதொய்ய. கொய்சகம், s. [vul. கொசுவம், com. கொய்யகம், கொய்சுவனம்.] The plaited or gathered end of a woman's cloth, sometimes of a man's, சீலையின் கொய்சகம். கொய்துகட்ட--கொய்துடுக்க, inf. To gather up the end of a cloth and fasten it round the waist. கொய்துபிடிக்க, inf. To gather up a cloth, in a bunch and hold it in the hand. கொய்யகச்சட்டி, s. A chatty or pot with a kind of border or brim. கொய்யுளை, s. A horse's mane, குதிரை ப்பிடர்மயிர். 2. (சது.) A horse, குதிரை; [ex உளை, mane.] தலைகொய்ய, inf. To cut off the head. பூக்கொய்ய, inf. To crop flowers. கொய்வு, v. noun. Plaiting. 2. Plucking, pruning. 99)

tuṭukku (p. 245) s. Rudeness, insolence, surliness, uncouthness, churlishness, wickedness, குறும்பு. 2. Quickness, expedition, activity, விரைவு. (c.) அவனுக்குவாய்த்துடுக்குமெத்த. He is very impertinent in his remarks. துடுக்கன்--துடுக்குக்காரன், s. A rude, uncivil, wicked person, a churl, துஷ்டன். துடுக்குப்பண்ண, inf. To act rudely, be hasty, impatient, eager, rash. 2. To be active, quick, expeditions. 43)

noṭunoṭu (p. 282) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be fidgety, restless, துடிக்க. 2. To be rude, mischievous, roguish, துடுக் காயிருக்க. (c.) நொடுநொடுத்தபிள்ளை. A rude, roguish, fidgety child. நொடுநொடுப்பு, v. noun. Rudeness, &c., as the verb. நொடுநொடெனல், v. noun. Being rude, &c. நொடுநொடென்றுசும்மாயிரான். He will not be still. 34)

purḷi (p. 324) s. Lying, falsehood, equivocation, பொய். 2. Mischief, roguish tricks of a boy, துடுக்கு. 3. Knavery, roguery, கரவடம். 4. Quarrel, wrangle, broil, சண்டை. 5. Sedition, insurrection, கலகம். 6. Restiveness of a beast, unruliness, refractoriness, unmanageableness, insubordination, contumacy, முருட்டுத்தனம்; [ex புரள்.] புரளிக்காரன், s. A liar, a prevaricator. 2. A mischievous, roguish boy or man, a knave. 3. A wrangler, a quarrelsome man. 4. A. rebel, an insurgent. புரளிபண்ண, inf. To wrangle, to be roguish, mischievous. 58)