cuṟṭṭu (p. 198) s. [prov. vul. for துறட்டு.] Stubbornness, pertinacity, obstinacy, contumaciousness, மூர்க்கம். 2. Cynicalness. quarrelsomeness, தொந்தரை. 3. Difficulty, intricacy, சிக்கு. 4. Meddling, interference, தலையிடுகை. சுறட்டன், s. An obstinate person, one that make difficulty, தொந்தரைக்காரன். சுறட்டுப்பிடி, v. noun. Stubbornness, tenaciousness, முரட்டாட்டம். சுறட்டுவலி, s. A kind of cramp in the limbs. 2. Stubbornness. 94)

corṭu (p. 211) s. [prov. prop. துறடு.] A crook of wood or iron, கொடுக்கி. 14) *

turōṭṭi (p. 249) s. (com. துறட்டி.) Elephant's hook. (See தோட்டி.) 2. A gardener's crook, துரட்டுக்கோல்; [ex Sa. Trot'i, the beak of bird.] 3) *

tuṟaṭṭi (p. 251) --துறடு, s. An iron crook, an elephant goad, அங்குசம். 2. An entanglement, சிக்கு. See துறோட்டி. துறட்டிலேமாட்டிக்கொண்டான். He entangled himself. துறட்டிச்செடி, s. A shrub with crooked thorns, ஓர்முட்செடி, Pisonia, L. துறட்டிப்பழம், s. Its fruit. துறட்டிரும்பு--துறட்டுமுள், s. A crooked iron or hook fastened in the integuments of the back of those who swing in the air at the செடில் festival. துறட்டுக்கோல், s. An iron crook fixed at the end of a pole to pluck fruits. துறட்டுப்பிடி--துறட்டுவாதம், s. Urgency, compulsive request, pressing one, &c., obstinacy in maintaining one's opinion, பிடிவாதம். 15)

tūkku (p. 252) கிறேன், தூக்கினேன், வேன், தூக்க, v. a. To lift, lift up, raise, take up, hold up, உயர்த்த. 2. To weigh, to balance, நிறுக்க. 3. To hang, as a criminal, to suspend any substance, தூக்கிலேபோட. 4. To hoist a flag, suspend hangings, jewels, &c., to hoist sail, ஏற்ற. 5. To lift one up, help one up, as from a pit, &c., எடுத்துவிட. (c.) 6. To weigh anchor, நங்கூரம்வலிக்க. 7. (fig.) To deliberate, consider, investigate, ஆராய்ச்சிசெய்ய. தூக்கிவினைசெய். Act after proper consideration. சீர்தூக்கிப்பார்த்தான். He considered well. தூக்கித்தூக்கியடிக்க, inf. To cause frequent nodding as sleepiness. 2. To shake as a child in fever. தூக்கிப்பார்க்க, inf. To weigh a thing in the hand or balance. 2. See சீர்தூக்க. தூக்கிப்பிடிக்க, inf. To take up a sick person. 2. To hunt out trivial faults. தூக்கிப்பிடியடாபிணக்காடாய்வெட்டுகிறேன்.... Sirrah, take me up, and I will make them a forest of corpses. தூக்கியெடுக்க--தூக்கிவிட, inf. To save from danger, ruin, &c., to help in emergency. தூக்கியெடுத்துக்கொள்ள, inf. To take up or welcome one with great regard, admiration. தூக்கிரும்பு, s. An iron crook, as துறட் டிரும்பு. (R.) தூக்குகோல்--தூக்குங்கோல், s. Steelyard, balance, scales. தூக்குமரம், s. Gallows, gibbet, (c.) தூக்குபாலம், s. As தூங்குபாலம். தூக்குவிளக்கு, s. A hanging lamp. தூக்கல்--தூக்குதல், v. noun. Lifting up. 10)

tūṇṭil (p. 253) s. A fish-hook, மீன்பிடிக்கு முள். 2. A hook in general, துறடு. (c.) தூண்டில்முள், s. [com. தூண்டிமுள், தூண்டுமுள்.] A fish-hook. தூண்டிற்காரர், s. Anglers. தூண்டிற்காரனுக்குமிதப்பின்மேலேகண்ணல்லவா.... Does not the angler keep his eye on the float? தூண்டிற்கோல், s. A fishing rod. தூண்டில்போட, inf. To angle. 2. To entice, allure, decoy, தன்வசப்படுத்த. தூண்டில்போட்டுவராலிழுக்கிறான். He is enticing me to ruin, with the hope of gain to himself. 20)

pelli (p. 334) s. A puny devil, an elf, பிசாசம். 2. Witchcraft, சூனியம், as பில்லி. (vulgar usage.) 3. [prov.] A short stick tied to the end of a pole forming a hook or crook, துறட்டியின்முனைமுள். 26)

vngki (p. 374) s. A crooked instrument, துறடு. (சது.) 2. [Tel. வகி.] An arm-ring, ஓர் கைவளை. வங்கிவளையல், s. A kind of bracelet. 25)