tuṟai (p. 251) s. Any passage to, into, or across water--as the entrance to a tank, pond or river, a ford or ferry; a watering place for cattle; a place for bathing or for washing clothes, நீர்த்துறை. 2. A sea-port, harbor, road-stead, இறங்குதுறை. 3. Way, path, thoroughfare, passage for men or beasts, வழி. 4. Frequented place, a place of meeting, a rendezvous, சபைகூடுமிடம். 5. Place, location, situation, space, position, as ஆயத்துறை, வண்ணாரத்துறை, இடம். 6. A resource, resort, shelter, place of refuge, ஒதுங்குமிடம். (c.) 7. River, ஆறு. 8. One of the three-fold subdivisions of any of the four classes of verse, கலித்துறை. (See பாவினம்.) 9. A branch, scope or extent of science, நூற்றுறை. 1. Any theme in love poetry, அகப்பொருட்டுறை. (p.) துறைகாட்ட, inf. To show a method. துறைகாண, inf. To find a port, haven, harbor. 2. To find a way, means or method to do or complete a thing. துறைகண்டவன்விடுவானா. Will one who has discovered the way (to his master's treasure), forsake it? துறைகாரர், s. [prov.] Agents, accountants. and other servants of a temple. துறைக்காவல், s. [prov.] Watch or guard; a guard-ship. துறைத்தோணி, s. A ferry boat. துறைநியாயம், s. Laws of love poetry. துறைநெருங்கிவர, inf. To direct the course to a port. துறைபிடிக்க, inf. To touch at a port; to gain the haven, &c. 2. To find out means, expedients, உபாயந்தேட. துறைபேர, inf. To leave port. துறைபோக, inf. To acquire a thorough knowledge of a science, &c. 2. To attain one's end. துறைபேச்சு, s. Vernacular or vulgar language, சொந்தப்பேச்சு. (R.) பறையைப் பள்ளிக்குவைத்தாலுந் துறைப்பேச்சுப் போமா?. Will a low man forget his vulgor language, even when placed at school? துறைமாற, inf. To mistake the proper course. துறைமுகம், s. The entrance to a port, haven or harbor. (c.) 2. A passage or thoroughfare. துறைமுகக்குத்தகை, s. [prov.] Rent of a ferry. துறையடுக்கப்பிடிக்க, inf. [prov.] To sail toward a port, to anchor in or near the harbor. துறையறிந்துநிற்க, inf. To find a suitable place, and proper persons; to become settled. 2. To know the proper course as to one's religion, caste, profession, &c., and adhere to it. துறைவல்லோர், s. (plu.) The learned, கற்றோர். (சது.) துறைவன், s. A chief of a maritime district, நெய்தனிலத்தலைவன். (சது.) 26) *

muṭi (p. 356) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To tie, or make a knot, முடிச்சுமுடிய. 2. v. n. To end, terminate, be finished, or completed, முற்ற. 3. To die, சாக. 4. To be possible, capable, கூட. நான்சாப்பிட்டுமுடிந்தது. I have done eating. ஆராதனைமுடிந்தது. The service was over. (Chris. usage.) அதுஉன்னாலேமுடியுமா. Can it be accomplished by you? நான்வரமுடியாது. I cannot come. வேலைஎப்போதுமுடியும். When will the work be finished? அவன்காரியமுடிந்தது. His case is settled, [fig.] he is dead. அதுமுடியாது. It won't do. 2. It is impossible. அதைமுடியப்பார். See how it ends. ஆராய்ந்துமுடியாதகாரியம். It is an unfathomable mystery. அதைமுடிந்துவை. Tie it up in a cloth. நீர்காலால்முடிந்ததை நான்கையாலுமவிழ்க்கமாட்டே ன். The knot tied by your feet, I cannot untie with my hand; see அவிழ், v. முடிந்ததுமுடித்தல், v. noun. The recapitulation of an author, briefly re-stating the points discussed. See உத்தி. முடிந்ததுமுற்றும். Finis, end. (in books.) முடிந்துபோக, inf. To end, to be completed. முடிந்துபோட, inf. To tie up [money &c.] in a cloth. முடிய, inf. [as adv.] Unto the end, finally. See முற்றமுடிய. முடியல், s. All, the whole, எல்லாம். (சது.) முடியாமை, neg. v. noun. Endlessness, முற்றாமை. 2. Impossibility, incapability, கூடாமை. முடிச்சு, v. noun. A knot, a tie; something tied in a bundle. கொடுமுடிச்சு--படுமுடிச்சு, s. A hard intricate knot. See கொடுமை. முடிச்சுமுடிச்சாயிருக்கிறது. It is full of knots. முடிச்சுப்போனது மல்லாமல் இளிச்சவாய்ப்பட்ட முங்கூடக்கிடைத்தது. He has lost his money, and is left to grin. முடிச்சவிழ--முடிச்சுக்குலைய, inf. To become loose, or untied, as a knot, or as hair hanging behind and knotted. முடிச்சவிழ்க்க, inf. To untie a knot. முடிச்சவிழ்க்கி--முடிச்சுமாறி, appel. n. A pick-pocket. திருட்டுப்பையன்கலியாணத்தில்முடிச்சவிழ்க்கிபெ ரியதனம்பண்ணல். In the marriage of a thief, the pick-pocket is the conductor. முடிப்பு, v. noun. A tie, as முடிச்சு. 2. Money wrapt up in a cloth. See கிழி. 3. (p.) End, conclusion, result, completion, &c., as முடிவு. முடிப்புச்செலுத்த, inf. To pay money on a debt, பணங்கட்ட. முடிப்புச்சொல்ல, inf. To conclude a discourse. 2. As முடிவுசொல்ல. முடிப்புரி, s. [improp. முடிப்பிரி.] A receiver of rents, taxes, &c., a shroff, ச ராப்புக்காரன். முடிவு, v. noun. [in gram. முடிபு.] End, termination, close, completion, issue, result, expiration, conclusion, கடை. (சது.) 2. Death, destruction, மரணம். முடிவென்னசொல்லுகிறீர். What do you say of the result? முடிவறிய, inf. To know the result, or end, of a matter, as துறைபோக. முடிவிடம், s. The end, or termination, of a subject or sentence. முடிவிடங்கூறல், v. noun. Giving notice where a point in a discussion terminates. See உத்தி. முடிவிலேபார்க்க, inf. To view abstractly, to consider generically; not to take into consideration individual or particular instances, or determine from immediate causes, but to look to the prime cause, முடிவாய்யோசிக்க. பாரதிதனிலுள்ள செயலெலாமுடிவிலே பார்க்கினி ன்செயலல்லவோ. Are not thine acts in this world, from an abstract, and generalized view of things? (தாயுமான.) முடிவில்லாமை, neg. v. noun. Eternity, that which hath no end. முடிவுசொல்ல, inf. To decide, or pass sentence. முடிவுரை, s. The conclusion of a work, or discourse; the peroration, as distinguished from முகவுரை, the introduction. 110)