aṉṉiyam (p. 34) s. That which is other, different, heterogeneous, வேறு. 2. That which is strange, foreign, another's, alien, exotic, புறத்தேயத்துள்ளது. 3. [in logic.] That which is of a different species, வித்தியாசமான வருக்கம். Wils. p. 4. ANYA. 4. The Indian cuckoo, குயில். அன்னியகுலம், s. A different tribe. அன்னியசாதி, s. A strange caste. 2. A low caste. அன்னியதாகர்த்தத்துவம், s. Government through subordinate agencies --one of the three prerogatives of the Supreme Being. அன்னியபுட்டம், s. The cooil bird, or Indian cuckoo, குயில்; [ex புஷ்ட, nourished.] Wils. p. 4. ANYAPUSHTA. The crow is supposed to sit upon the eggs of the குயில். அன்னியர், s. Others, strangers, aliens, foreigners. அன்னியோன்னியம், s. Mutuality, reciprocity, interchange, union, friendship, intimacy, sociability, ஐக்கியம். Wils. p. 41. ANYONYA. அன்னியோன்னியாபாவம். [in logic.] Absence of mutual relation--as, குடத்திற்படமில்லை படத்திற்குடமில்லை. There is not the (substance of) cloth in the pot, nor the (substance of) pot in the cloth. Wils. p. 41. ANYONYAB'HAVA. 14) *

ē (p. 76) . One of the seven long vowels, நெட்டுயிரிலொன்று. 2. An arrow, அம்பு. 3. A particle of emphasis, &c., இடைச்சொல். In நன்னூல், it is said to have six different uses: 1. பிரிநிலை, a distinguishing particle-as அவனேசொன்னான், it was he who said it. In some cases, it would be used for self or selves in the plural where the connection demanded it--as he himself said it. 2. வினா, interrogative: அவனேகொண் டான், was it he that bought it? 3. எண், enumeration or copulative--as சாத்தனே கொற்றனே இருவரும்வந்தார், Sattan and Kottan both came; கடலே, கரையே, மரமே, மலரே, வளையே, இவ்வைந்து, the sea, the land, the tree, the flower, the conch, these five. 4. ஈற்றசை or அசைநிலை, a terminate expletive --as மல்லலோங்கெழில்யானைமருமம்பாய்ந்தொளித்த தே, (the weapon) lodged itself in the breast of the beautiful and powerful elephant. 5. தேற்றம், certainty, confidence, appeal, emphasis--as இதுள்ளதே, this is really true; முயற்குக்கோடில்லையே, the hare has no horns. 6. இசைநிறை, a poetic expletive for completing the metre--as ஏஏ இவ ளொருத்திபேடி, she is a hermaphrodite; பேடியோவென்றாரே, he said, is she an hermaphrodite? To these the commentator adds 7. எதிர்மறை, negative as implied by the tones and inflections of the speaker rather than expressed by the particle--as அவன்வந்தானே, he came, did he? implying he did not come. Another may also be given. 8. இகழ்ச்சி, an interjection of contempt--as எஏ--வைத்தியகாரா, oh, oh, (or fie, fie), thou stupid fellow. (p.) 5) *

ēntu (p. 79) கிறேன், ஏந்தினேன், வேன், ஏந்த, v. a. To sustain, support, hold up, to carry in the hand--as a weapon, &c., to endure, to sustain a character, reputation, &c.; to support--as a beam, pillars, &c., தாங்க. 2. To raise or spread out hands --as a beggar; to raise a thing with the hands spread, கையேந்த. 3. To catch or receive in the hands or arms, to receive as flowing water, rain, &c., with the hands or with a vessel in the hands, பாத்திரமுதலி யவற்றையேந்த. 4. To hand up with extended arms, கையிலேந்திக்கொடுக்க. 5. v. n. To be elevated, exalted, உயர. ஏந்தியகொள்கையார். Persons of exalted character. (குறள். அதி. 9.) கையேந்திநிற்க. To stand begging with the arms extended. முன்றானையேந்தியிரத்தல். Spreading a corner of the cloth and begging. ஏந்திக்கொள்ள, inf. To hold up any thing. 2. To give a helping hand. ஏந்திசை, s. [in pros.] One of the three varieties of harmony in a verse consequent on a peculiar combination of metrical feet. ஏந்திசைச்செப்பல், s. The harmony of sounds peculiar to வெண்பா verses composed of வெண்சீர் வெண்டளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திசைத்துள்ளல், s. The harmony of sounds peculiar to கலி verses of கலித் தளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திசைத்தூங்கல், s. The harmony of sounds peculiar to வஞ்சி verses of ஒன்றியவஞ்சித்தளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திசையகவல், s. The harmony of sounds peculiar to அகவல் verses of நேர்நேரியற்றளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திழையார், s. Women, the adorned, பெண்கள். (p.) ஏந்துகொம்பு, s. The tusks of an elephant, curved upward and terminating horizontally, யானைக்கொம்பு. 2. A curved palankeen pole, or pole for carrying a load, தாங்குகொம்பு. ஏந்தெழில், s. Surpassing beauty. பிள்ளையேந்த, inf. To take a child from another. 2. To carry a child in the arms. ஏந்தல், v. noun. Holding up, raising, &c., one of the three harmonies. ஏந்தல்வண்ணம், s. A poem in which the same words are repeated for the purposes of clearness and strength, ஓர்சந்தம். ஏந்தானம், s. [prop. ஏந்துதானம்.] A hanging shelf, a rack, grate, shelf to set things on, தூக்கங்கள். 2. The hands, or arms extended forward or locked with another's, to carry a child, a thing, &c., கையிலேந்துகை. ஏந்தானத்திலேகொண்டுபோகிறது. To carry on the hands so extended. ஏந்தி, s. A bearer, supporter, one invested with, கையேந்துபவன்--used in combination only. 23)

kuṇṭṭu (p. 118) கிறது, குணட்டினது, ம், குண ட்ட, v. n. [prov.] to wanton, to wheedle, to speak amorously--as a courtezan, மயக் கிப்பேச. 2. To whine in jest; to speak saucily--as petted children, செல்லங்கொஞ்ச. 3. To caper about--as a dog, துள்ளிவிளையாட. 10) *

kuṟumpi (p. 132) s. [imp. குறும்பை, குரும்்பை.] Ear-wax, cerumen, காதுள்ளழுக்கு. குறும்பியெடுக்க--குறும்பிவாங்க, inf. To clean the ear of wax. குறும்பிவாங்கி, s. As ear-pick. 43)

ckl (p. 153) s. Gnats, small flies of several kinds, கொசுகு. (சது.) Compare for orthography, அஞல் and முஞல், துள்ளல் and நெள் ளல், synonyms of சகல். 36) *

campattu (p. 164) s. Prosperity; acquisition; wealth, goods in possession; increase of any desirable kind--as of friends, power, fame, &c; செல்வப்பெருக்கு. (c.) W. p. 92. SAMPAD. சம்பத்துள்ளவன், s. [vul. சம்பத்தான்.] A wealthy man, a prosperous man. உலகசம்பத்து, s. Temporal prosperity, worldly riches. தனசம்பத்து--திரவியசம்பத்து, s. Riches. தானியசம்பத்து, s. Stores of grain. புத்திரசம்பத்து, s. The blessing of children. 7) *

campaṉṉaṉ (p. 164) s. Completeness, perfectness, accomplishment, நிறைவு. 2. Prosperity, happiness, பாக்கியம். 3. Being endued with, possessed of, abounding in, உடமைச்சிறப்பு. W. p. 92. SAMPANNA. சம்பன்னகரணி, s. A medicament that effaces scars, &c., இரணந்தீர்க்குமருந்து; [ex கரணி, maker.] சம்பன்னகிரகஸ்தன், s. [com. சம்பன் னகிரேஸ்தன்.] A splendid rogue--as இரா சதிருடன். சம்பன்னகிரேஸ்தன்வருகிறான் செம்பையெடுத் துள்ளேவை. The honorable man is coming, secure the brass cup. (c.) சம்பன்னன், s. [fem. சம்பன்னி.] One perfect in knowledge, good qualities, &c. --as சகலகுணசம்பன்னன், சத்தியசம்பன்னன், திரவியசம்பன்னன், see these. 22)

cimpu (p. 185) கிறது, சிம்பினது, ம், சிம்ப, v. n. To sound, ஒலிக்க; [probably a change of சிலம்பு, v.] 2. To frisk about, துள்ள. கிட்டப்போகாதேமாடுசிம்பும். Don't go near, the ox will frisk about. சிம்பல், v. noun. Sounding, ஒலித்தல். (சது.) 2. Frisking about--as கெம்பல், துள்ளல். See சிம்பல். 21)

tuḷḷl (p. 251) s. Dance, dancing, கூத்து. 2. Goat, sheep, ஆடு. 3. A small fly, gnat, கொசுகு. 4. Melody or movement of the கலிப்பா class of verse, கலிப்பாவினோசை. (சது.) 5. One of the four kinds of movements in verse or singing, being lively or quick, விரைந்துபாடுமிசை. 6. See துள்ளு, v. 9)

tuḷḷi (p. 251) s. [for துளி.] A drop. (c.) 10)

tuḷḷu (p. 251) s. A leap, jump, spring, frisk, commonly without progress, குதிப்பு. (c.) துள்ளடங்க, inf. [in burlesque.] To be reduced, as arrogance, &c. துள்ளாட்டம், v. noun. Sprightfulness, arrogance, haughtiness, assumption, overbearing airs. துள்ளாட்டம்பண்ண, inf. To be arrogant, overbearing, unruly, refractory. துள்ளுக்காளை, s. An ungovernable person; (lit.) untamed bullock. துள்ளுப்பூச்சி, s. A kind of leaping insect destructive to grain. 11)

tuḷḷu (p. 251) கிறேன், துள்ளினேன், வேன், துள்ள, v. n. To spring up, leap up, jump up, frisk in play, commonly not proceeding, forward; to leap out of water, as fishes, குதிக்க. 2. To trip along in a frolicksome way, குதித்துச்செல்ல. 3. [in burlesque.] To be haughty, arrogant, கருவிக்க. (c.) துள்ளித்தொப்பென்றுவிழுகிறான். He is very insubordinate; (lit.) capers and falls. துள்ளுகிறமாடுபொதிசுமக்கும். An unruly bullock throwing off its load will have a greater burden, that is, disobedient persons will not escape punishment. துள்ளுகுட்டி, s. A frisking, young animal. 2. A young animal, plump, strong, and lively. 3. (fig.) A stout, lively boy. (c.) துள்ளல், v. noun. Frisking, leaping, குதித்தல். 12)

tūngku (p. 252) கிறேன், தூங்கினேன், வேன், தூங்க, v. n. To hang, to hang on, to be suspended, cling to, தொங்க. 2. To be drowsy, to slumber, to sleep, துயில. 3. To be sluggish, inactive, idle, dull, slow, heavy, மந்தமாயிருக்க. 4. To nod, hang the head from drowsiness, தலைசாய. 5. To droop, as a person, or animal, through sorrow, hunger, &c., சோர. 6. To droop, as a plant, be withered, வாட. 7. (fig.) To be fixed, as a fortress, wall, ஓர்நிலை யாய்நிற்க. 8. To tarry, delay, loiter, hang about, தாமதிக்க. 9. To be drowsy and move the body from side to side, as an elephant, அசைவாட, (c.) தூங்கினவன்கன்றுசேங்கன்று. The calf, of the sleeper is but a bull-calf (having been changed while he slept). தூங்கணி, s. A jewel formed of hanging globules of gold and precious stones, தொங்கணி. தூங்கிப்போக, inf. To droop as a person, beast, plant, &;amc., வியாபாரந்தூங்கிப்போயிற்று. Trade is low, on the decline, &c. தாழ்வாரந்தூங்கிப்போயிற்று. The verandah is too low. தூங்காமை, v. noun. (neg.) Vigilance, Watchfulness. தூங்காவிளக்கு, s. A lamp burning day and night. தூங்கிசைச்செப்பல், s. A kind of melody of the metre called வெண்பா. தூங்கிசைத்துள்ளல், s. A melody of the கலிப்பா metre. தூங்கிசையகவல், s. A melody of the ஆசிரியப்பா, metre. தூங்கிருள்நடுநாள், s. Midnight, thick or abiding darkness. தூங்கிவிழ, inf. To nod through drowsiness. (c.) தூங்குபாலம், s. A floating bridge; sometimes தூக்குபாலம். தூங்குமஞ்சம், s. A hanging cot or bed. தூங்குமூஞ்சி, appel. n. A stupid, sleepy fellow. (c.) தூங்கல், v. noun. Dancing, கூத்து, 2. Drowsiness, &c.; used in all the meanings of the verb.

pāyccl (p. 311) v. noun. [improp.. பாச்சல், used substantively.] Bounding, galloping, leaping, prancing, plunging, பாய்தல். 2. Jump, leap, spring, start, gambol, prance, குதிப்பு. 3. A current, stream, torrent, நீரோட்டம். 4. An issue, a discharge, a gush, as of pus, tears, blood, சொரிகை. 5. Over-flowing of a river, பெருகுகை. 6. Butting, முட்டுகை. 7. (fig.) Disobedience, துள்ளுகை. 8. Gorging, உரு வுகை. 9. [prov.] Rude, uncivil treatment, வெடுவெடுப்பு. பாய்ச்சலிலேபோக, inf. To gallop as a horse, &c. பாய்ச்சல்காட்ட, inf. To cause a dog, or a butting goat to spring, leap, or butt at one's self; or to set them on each other. 2. (fig.) To tantalize, ஏய்க்க. பாய்ச்சல்விட--பாய்ச்சலில்விட. inf. To gallop, to ride in a gallop. 65)